Η ταλαντούχος ηθοποιός μας Πόπη Άλβα !

 Η ταλαντούχος ηθοποιός μας
Πόπη Άλβα !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Με εφαλτήριο τις λυρικές της αρετές, την καλή φωνή της, αλλά και την άρτια σκηνική της παρουσία, πραγμάτωσε την μακρά και δημιουργική πορεία της στο θέατρο και τον κινηματογράφο η Πόπη Άλβα, κατά κόσμο Μερόπη Χριστοδούλου, όπως ήταν το φυσικό της όνομα. Είδε το φως της ζωής στη Ζαγορά της Ηπεί-ρου το 1915 και με την ολοκλήρωση των γυμνασιακών της σπουδών, με έφεση στο θέατρο και το τραγούδι ήδη από παιδί, ακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και χορού σε Σχολή Μπαλέτου της εποχής.  Αποπερατώνοντας τις δραματικές της σπουδές, ξεχύθηκε ευθύς στην αρένα του μουσικού θεάτρου, που δέσποζε τότε με την οπερέτα στην μεσοπολεμική Αθήνα. Και με την εργώδη προσπάθειά της,  την καλή λυρική αρματωσιά της, αλλά και το σπουδαίο υποκριτικό της τάλαντο, γρήγορα βρήκε τον δρόμο προς την επιτυχία. Μέσα από τους θιάσους του ελαφρού μουσικού θεάτρου της μεσοπολεμικής και μεταπολεμικής Αθήνας, εξακόντισε το καλλιτεχνικό της κύρος και εδραιώθηκε σαν μια σπουδαία αρτίστα.  Κομβικό σημείο στην καριέρα της, η έξοχη παρουσία της, στην επιθεώρηση «Σιλουέτα» στο θέατρο «Σαμαρτζή» το 1939, που κυριολεκτικά την αποθέωσε και την κατέστησε περσόνα του ελαφρού μας θεάτρου. Την δημιουργική της πορεία θα συνεχίσει θεατρικά και στο φάσμα της πρόζας, όπου και κεί φανέρωσε τις επίζηλες λυρικές της αρετές μεταπολεμικά.  Μάλιστα την δεκαετία του ΄60, είχε συστήσει μαζί με τον κορυφαίο μας κωμικό Νίκο Σταυρίδη δικό της θίασο. 


Όμως εμπνευσμένη υπήρξε η υποκριτική παρου-σία της Πόπης Άλβα και στο φάσμα της μεγάλης μας οθόνης, όπου και κεί αποτύπωσε το ευγενές λυρικό της κύτταρο, παίζοντας κατά βάση σε κωμωδίες, με πολλούς από τους μεταπολεμικούς κινηματογραφικούς μας αστέρες. Ανελάμβανε ως δευτεραγωνίστρια απλούς ρόλους της κοινωνικής καθημερινότητας και κατόρθωνε με την πλατιά δραματική της παιδεία και το ταλέντο της, να τους αναδείξει και να επενδύσει αισθητικά τις ταινίες που συμμετείχε.  Αναφέρουμε χαρακτη-ριστικά τις συμμετοχές της στις ταινίες : «Μια τρελή... τρελή... σαραντάρα» (1970) του Γιάννη Δαλιανίδη και σε

σενάριο του Αλέκου Σακελλάριου, πλάι στους κορυφαίους μας ηθοποιούς Ρένα Βλαχο-πούλου, Ανδρέα Μπάρκουλη, Γιάννη Μιχαλόπουλο, Μέλπω Ζαρόκωστα, Τασσώ Καββαδία κ.α., «Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του» (1970),  σε σκηνοθεσία του Κώστα Ανδρίτσου και σενάριο Γιώργου Λαζα-ρίδη, δίπλα στους μεγάλους μας ηθοποιούς Αυλωνίτη Βασίλη, Σταυρίδη Νίκο, Καλογεροπούλου Ξένια, Γρηγορίου Γιώργο, Πάντζα Γιώργο, Κεδράκα Νάσο, Μπισλάνη Δημήτρη, «Ο γαμπρός μου ο δικηγόρος» (1962)

του Ορέστη Λάσκου, σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη και Στέφανου Φωτιάδη, μαζί με τα μεγάλα μας αστέρια  Γιώργο Πάντζα , Νίκο Σταυρίδη, Γιάννη Γκιωνάκη , Μπεάτα Ασημακοπούλου, Σταύρο Παρά-βα, Άρη Μαλλιαγρό , Άννα Μαντζουράνη , Αλέκα Στρατηγού , Κώστα Δούκα , Χρήστο Πάρλα , Μίρκα Καλατζοπούλου κ.α., «Η κυρά μας η μαμή» (1958) σε σκηνοθεσία και σενάριο του Αλέκου Σακελάριου, μαζί με τους αξεπέραστους ηθοποιούς μας Γεωργία Βασιλειάδου, Ορέστη Μακρή, Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Ξένια Καλογεροπούλου κ.α., «Δέκα μέρες στο Παρίσι» (1962) του Ορέστη Λάσκου, σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη, μαζί με τα κινηματογραφικά μας αστέρια Γιάννη Γκιωνάκη, Νίκο Σταυρίδη, Άννα Φόνσου, Πόπη Λάζου, Γιάννη Μαλούχο, Τζόλυ Γαρμπή, Άννα Μαντζουράνη, Σταύρο Παράβα, Παναγιώτη Καραβουσιάνο, Δημήτρη Καλλιβωκά, Χρήστο Πάρλα, Υβόνη Βλαδιμήρου, Ζέτα Αποστόλου κ.α. αλλά και σε πολλές άλλες ακόμα ταινίες, που αδιάσειστα κατέδειξαν το πολυεπίπεδο τάλαντο της Πόπης Άλβα. 


Το 1996 μετά από μια πολύπλαγκτη σταδιοδρομία, η αγαπημένη μας δευτεραγωνίστρια εκδήμησε από τη ζωή, σε ατμόσφαιρα μεγάλου πένθους σε όλο τον καλλιτεχνικό κόσμο, για την ενάρετη και πολυτάλαντη παρουσία της. Υπήρξε αναμφίβολα μια σπουδαία μεσοπολεμι-κή και μεταπολεμική ηθοποιός μας, στο πεδίο του μουσικού θέατρου, του θεάτρου και της μεγάλης μας οθόνης !

Φιλμογραφία

Το χρονικό μιας Κυριακής (1975)
Μια ελληνίδα στο χαρέμι (1971)  
Η θεία μου η χίπισσα (1970)
Μια τρελή... τρελή... σαραντάρα (1970)  
Τρελά κορίτσια απίθανα αγόρια (1970)
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (1969)
Δέκα μέρες στο Παρίσι (1962)  
Ο γαμπρός μου, ο δικηγόρος! (1962)  
Η κυρά μας η μαμμή (1958)  
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες (1956)  

Το παρόν κείμενό μας έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα "Παρασκήνιο".

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Share this

Related Posts

Previous
Next Post »