Εικαστική έκθεση «Χνάρια, μορφές κι απόηχοι» Γιάννης Μίχας

 Εικαστική έκθεση «Χνάρια, μορφές κι απόηχοι» 
Γιάννης Μίχας

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Με μια πολύπλαγκτη εικαστική έκθεση, που περιλαμβάνει 62 πίνακες της τελευταίας 25-ετίας, ο ευαίσθητος και εμπνευσμένος εικαστικός Γιάννης Μίχας, παρουσίασε στις 19 Οκτωβρίου στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, την συγκομιδή της καλλιτεχνικής του δημιουργίας, υπό τον τίτλο «Χνάρια, μορφές κι απόηχοι», που έχει ως κεντρική του θεματολογία, τη θάλασσα, τα λιμάνια και τους ανθρώπους της. Εξωτερικεύοντας μέσα από τους αισθαντικούς και βαθιά παραστατικούς πίνακές του – ενίοτε και αλληγορικούς  - τη βαθιά βιωματική σχέση του με τη θάλασσα και το ευρύτερο ανθρώπινο και φυσικό περιβάλλον της, αλλά και την εσώτερη παρόρμησή του, να παραστήσει με τον ευαίσθητο χρωστήρα του, την ακένωτη ομορφιά και γοητεία της. Μια σχέση που γονιμοποιείται διαρκώς και μέσα από τη επαγγελματική του κατατριβή με τη θάλασσα ως ναυπηγός, με μακρόχρονη εργασιακή παρουσία, στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά κ.α.  Η θάλασσα, τα πλοία, τα λιμάνια, οι ψαράδες, οι τεχνίτες στους ταρσανάδες, αλλά και οι κάτοικοι των νησιών, παρελαύνουν στους πίνακες του Γιάννη Μίχα και αναδεικνύουν τη μακρά σχέση του με το υγρό στοιχείο και το θαλάσσιο περιβάλλον, αλλά και τους ανθρώπους της θάλασσας, που καθώς αντιπαλεύουν αέναα με αυτή για να βιοπορίσουν, εκδηλώνουν όλο τον εσωτερικό τους κόσμο. Την αγάπη και την αλληλεγγύη, την ελπίδα και το καρτέρεμα για στόχους και όνειρα που άλλοτε ευοδώθηκαν και άλλοτε χάθηκαν στους μακρινού ορίζοντες της, αλλά και την θλίψη κάποτε και την απογοήτευση, από τα αναπάντεχα χτυπήματά της. Ολάκερος ο κόσμος της θάλασσας, με τα χρώματα, τα αρώματα και τις ανθρώπινες φιγούρες της, σαν ένα πελώριο ηθικό κύμα, ξεχύνεται με τον πολυδύναμο αισθητικά χρωστήρα του Γιάννη Μίχα στους καλοφρόντιστους πίνακές του και μας καλεί σε ένα συναρπαστικό αισθητικό ταξίδι. Αλλά και το ανθρώπινο στοιχείο, έχει προεξάρχοντα ρόλο στις εικαστικές δημιουργίες του Γιάννη Μίχα. Αναδύεται αυτούσια στα πρόσωπα των ναυτικών, στα καράβια και στις προκυμαίες τους, στα κοινωνικά αποτυπώματά τους στη θαλάσσια ζωή, στην δημιουργικότητά του, καθώς και στον μνήμονα χρόνο. Προβάλλει δυναμικά μέσα από αυλόπορτες, νησιώτικα καλντερίμια και ανώθυρα, αλλά και στο διαρκές ταξίδι κάθε ανθρώπου, για την αναζήτηση της προσωπικής του Ιθάκης. Καθώς επίσης και στα συναισθήματα που ενεργοποιούνται στους θεατές των έργων, στον αποχωρισμό, στο νόστο της επιστροφής, στην προσμονή των αγα-πημένων προσώπων και σε άλλα ηθικά συναισθήματα που παράγει η επαφή με την τέχνη. 


Αναμφίβολα η εικαστική σκέψη και δημιουργία του Γιάννη Μίχα, επηρεάστηκε ζωτικά, από την μαθητεία του, στους σπουδαίους ζωγράφους Κώστα Ηλιάδη και Μανώλη Κουνδουράκη, που τον βοήθησαν να εμπεδώσει βαθιά την αξία χρώματος, αλλά και τη σπουδαιότητα της φόρμας. Συνάμα σμίλευσαν την αισθητική του ηθική, βοηθώντας τον να κατακτήσει τον σεβασμό και την πειθαρχία στην τέχνη. Ο Γιάννης Μίχας ωστόσο πέρα από ναυπηγός και εικαστικός, δίχασε τη ζωή του και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που του πρόσφερε σημαντικές θεσμικές επάλξεις, για να προάγει την τέχνη και τον πολιτισμό, αλλά και να δώσει ως Νομάρχης Πειραιά, την δυνατότητα στους κατά βάση λαϊκούς ανθρώπους του, να ψαύσουν την αισθητική μαγεία της τέχνης, αλλά και να διευρύνουν και μέσω άλλων πρόσφορων πολιτισμικών αγαθών, την προαιώνια σχέση τους με το στοιχείο της θάλασσας. Και σε αυτά τα πλαίσια προέβη σε αρκετές παρεμβάσεις στο μεγάλο μας λιμάνι, στις οποίες προεξάρχει η δημιουργία του πολυχώρου «Απόλλων» στα Καμίνια, στο παλιό εργοστάσιο ορυζόμυλων, που αναδείχθηκε προϊόντος του χώρου, σε μια μεγάλη αληθινά εστία πολιτισμού για όλο τον Πειραιά. Η ζωγραφική για τον Γιάννη Μίχα, είναι αιτία ζωής και κατευοδώνει την ζωή και τα κοινωνικά βήματά του. Και όπως ο ίδιος είχε παραστατικά δηλώσει «Κάθε του έργο, κουβαλά έναν απόηχο: μια γραμμή από τους γερανούς στο βάθος του ορίζοντα, την ανάσα των ανθρώπων» ! Του ευχόμαστε από καρδιάς να συνεχίσει απρόσκοπτα το ευγενές και νοηματισμένο από τις αξίες της ζωής των Ελλήνων έργο του και να συνεχίσει με τους αισθαντικούς πίνακές του, να μας υπομνίζει την ακένωτη ομορφιά της θάλασσας και των ανθρώπων της, αλλά και την αναζήτηση της προσωπικής μας Ιθάκης, που σαν θρόισμα κύματος, μας καθοδηγεί στα λόγια του πρωτόθρονου, οικουμενικού μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, «να κάνουμε άλμα πιο γρήγορα από τη φθορά, προτού η φθορά μας ξεπεράσει» !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ο Πάνος Αβραμόπουλος στο ΑΡΤ tv με τον Γιώργο Βαθιώτη, για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα 2-11-26 !

 Ο Πάνος Αβραμόπουλος στο ΑΡΤ tv με τον Γιώργο Βαθιώτη,  για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα 2-11-26 !

https://www.youtube.com/watch?v=KwgRpmxV7ww&t=8s


Ο Αν. Γραμματέας Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ Πάνος Αβραμόπουλος, μίλησε στο ΑΡΤ tvκαι στον #Γιώργο_Βαθιώτη 2-11-26, στην εκπομπή «Χωρίς Χρώμα», για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. 

• Ειδικότερα μίλησε για την έξαρση της διαφθοράς τον τελευταίο καιρό στην δημόσια σφαίρα και την πλήρη αδυναμία της κυβέρνησης, εφτά χρόνια τώρα, να την ελέγξει και να την προλάβει.

• Για την απόπειρα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, να περάσει στη Βουλή με το άρθρο 23, διάταξη υπέρ των funds και των εισπρακτικών εταιρειών, ισοπεδώνοντας την κοινωνία, την οποία και αποκάλυψε και κατήγγειλε το ΠΑΣΟΚ, οδηγώντας την κυβέρνηση σε άτακτη υποχώρηση.

• Για το ρηξικέλευθο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για τους συνταξιούχους, που προβλέπει την επάνοδο της 13-ης σύνταξης, την επάνοδο του ΕΚΑΣ για 300.000 χαμηλοσυνταξιούχους, την  επάνοδο της συνταξιοδότησης των γονέων με τέκνα ανάπηρα στα 55 χρόνια και άλλα αντίστοιχα μέτρα στήριξης των απομάχων.

#Πάνος_Αβραμόπουλος
Αν. Γραμματέας Πολιτισμού #ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ
M.Sc Δ/χος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π, Συγγραφέας

www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Από την εορτή των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού και της Ε΄ Κυριακής του Λουκά, στον πολιούχο Άγιο Σπυρίδωνα Πειραιώς 1-11-26 !

 Από την εορτή των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού και της Ε΄ Κυριακής του Λουκά, 
στον πολιούχο Άγιο Σπυρίδωνα Πειραιώς  1-11-26 !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Σε κλίμα άφατης κατάνυξης και ευλάβειας εορτάστηκε την Κυριακή 1-11-26 η μείζονα εορτή της ορθοδοξίας μας των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, παραλλήλως με την Ε΄ Κυριακή του Λουκά, με την παραβολή του πλουσίου και φτωχού Λαζάρου,  στον καλλιεπή και ιστορικό, ναό του Πειραιώς, του Αγίου Σπυρίδωνος. Στον ιστορικό Άγιο Σπυρίδωνα που συνιστά την αρχαιότερη εκκλησία του Πειραιώς, από τον 10-ο αιώνα κατά G. Hertzberg, οπότε και υπήρχε μοναστήρι στον προγενέστερο ναό. Αναφορικά με την μακραίωνη ιστορία του, ο σημερινός 3ος κατά σειρά ναός του Αγ. Σπυρίδωνος Πειραιά στο κέντρο της πόλης – με τις απείρου κάλλους αγιογραφίες του, στις οποίες

εικονίζεται και η μοναδική σε θεολογική σοφία και οξύνοια παρέμβαση του Αγίου Σπυρίδωνος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας -  αποτελεί και κέντρο μειζόνων δραστηριοτήτων της ενοριακής ζωής και η ανέγε-ρσή του έγινε το 1863, στα ερείπια των δυο προϋφισταμένων του παλιού μοναστηριού. Σημειώνεται επίσης ότι το 1863 στον Άγιο Σπυρίδωνα, ορκίστηκαν οι πρώτες δημοτικές αρχές και έλαβε χώρα το πρώτο δημοτικό Συμβούλιο, με Δήμαρχο Πειραιώς τον Υδραίο Κυριάκο Σερφιώτη. Ενώ τον Ιανουάριο του 2026 κατά την εκσκαφή των οδών Σωτήριος και Ακτής Μιαούλη, για τη διέλευση φυσικού αερίου, αποκαλύφθηκαν ερείπια του παλιού μοναστηριού του Αγίου Σπυρίδωνα (Νάρθηκας) και ευρήματα συνάμα της ρωμαϊκής και βυζαντινής εποχής.


Την Κυριακή της 1-11-26, έτσι η εκκλησία μας εόρτασε τους κορυφαίους Αγίους μας ιατρούς Κοσμά και Δαμιανό και την ενάρετη μητέρα τους Θεοδότη. Επίσης εόρτασε τον  Όσιο Δαβίδ τον εν Εύβοια ασκήσαντα. Τον  Άγιο Ιάκωβο τον νέο Ιερομάρτυρα εκ Καστοριάς και τους δύο μαθητές του. Την Αγία Ελένη την Παρθενομάρτυρα εκ Σινώπης. Την  Σύναξη πάντων των εν Νεαπόλει Αγίων Μαρτύρων (Κινητή την 1η Κυριακή του Νοεμβρίου). Αλλά και την Επιστολή του Αποστόλου Παύλου - Προς Κορίνθιους Α' ΙΓ'(13) 1-7, στην οποία κυριαρχεί η αγάπη και αποτελεί το ωραιότερο και ουσιαστικότερο ηθικά κείμενο που έχει γραφεί, για να αποδώσει το έξοχο συναίσθημα της αγάπης.


Παραθέτουμε την Επιστολή του Αποστόλου Παύλου – Προς Κορίνθιους Α’, ΙΓ'(13) 1-7

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι. καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι. ῾Η ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύ-εται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

Και σε νεοελληνική Απόδοση


Αν τις γλώσσες των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αλλά αγάπη δεν έχω, έχω γίνει χαλκός που ηχεί ή κύμβαλο που αλαλάζει. Και αν έχω προφητεία και ξέρω τα μυστήρια όλα και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε όρη να μετακινώ, αλλά αγάπη δεν έχω, τίποτα δεν είμαι. Και αν δώσω για τροφή όλα τα υπάρχοντά μου και αν παραδώσω το σώμα μου, για να καώ, αλλά αγάπη δεν έχω, τίποτα δεν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, συμπεριφέρεται με χρηστότητα η αγάπη, δε ζηλεύει, η αγάπη δε μεγαλοκαυχιέται, δε φουσκώνει από υπερηφάνεια, δε συμπεριφέρεται άσχημα, δε ζητά τα δικά της, δεν παροξύνεται, δε λογίζεται το κακό, δε χαίρει για την αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια.

Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.


Της πανηγυρικής λειτουργίας χοροστάτησαν οι ευλαβείς ιερείς του Αγίου Σπυρίδωνα : Αρχιμανδρίτης π. Θεόκλητος Λεγάτος, Αρχιμανδρίτης π.Ιωάννης Κοκκώνης, Πρωτοπρεσβύ-τερος π. Βασίλειος Πόπης, Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Σιγάλας, Αρχιδιάκονος π. Καλλίνικος Αχιλλεόπουλος και σύσσωμος  ο φιλάγιος λαός του κέντρου του Πειραιώς, παρέστη στην ιστορική εκκλησία του πολιούχου του Αγίου Σπυρίδωνος, για να τιμήσει τους αγιομαρτύρους μας Κοσμά και Δαμιανό.

Χρόνια Πολλά και οι ιεροί Κοσμάς και Δαμιανός, να σας χαρίζουν υγεία και ηθική ευημερία στη ζωή σας.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού : 

Ἅγιοι Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί, ἐπισκέψασθε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε ἡμῖν.


*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Η αισθαντική Καστέλλα, της ακένωτης φυσικής καλλονής και του κοσμοπολιτισμού !

 Η αισθαντική Καστέλλα,
 της ακένωτης φυσικής καλλονής και του κοσμοπολιτισμού !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Σύμφυτη με την οικονομική και πολιτισμική μεγαλουργία της αστικής τάξης του Πειραιά, των νησιών και της Αττικής, είναι η πανέμορφη Καστέλλα του Πειραιά, που η εκστατική ομορφιά και μαγεία της μπολιάστηκε με την αρχιτεκτονική έξαρση του Ερνέστου Τσίλερ, τον κοσμοπολιτισμό και την καλλιτεχνική κορύφωση της Μαρίας Κάλλας, της Γρκέις Κέλλυ και της Σοφίας Λόρεν, την οικονομική ακμή του μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση, τη δραματική πολυμέρεια της Δέσπως Διαμαντίδου, μα πάνω από όλα με την αγάπη των κατοίκων του Πειραιά, που από πολύ ενωρίς την αναγόρευαν σαν το κορυφαίο τους στολίδι. Η Καστέλλα πέρα απ την πολυδύναμη φυσική της καλλονή, την κοινωνική οικονομική της μεγαλουργία κομίζει παράλληλα και μακραίωνη ιστορία, που

εκκινά από την αρχαία Ελλάδα και φτάνει ίσαμε τις μέρες μας. Είναι χτισμένη πάνω στον αρχαίο λόφο της Μουνιχίας και συναρτά τη μαγεία της νησιώτικες αύρας, την έκπαγλη ομορφιά των νεοκλασικών της αρχοντικών και την έξοχη θέα προς το Σαρωνικό και το Μικρολίμανο.  Στα αρχ-αία χρόνια ο λόφος πάνω στον οποίον οικοδομή-θηκε η Καστέλλα ονομάζονταν Μουνιχία.  Μάλι-στα το 43 π.χ. ο  ηγέτης των δημοκρατικών Θρασύ-βουλος στην Καστέλλα ανέπτυξε με τους άντρες του την οχυρωματική του άμυνα και μπόρεσε να καταβάλει τους τριάκοντα τυράννους, αποκαθι-στώντας το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα. Στα χρόνια της

εθνεγερσίας του ΄21 ο αρχιστράτηγος της Ρούμελης Γεώργιος Καραϊσκάκης ταμπούρωσε το λόφο με τα παλικάρια του, για να αντιμετωπίσει τον οθωμανικό στρατό.  Μάλιστα από τα πολλά μικρά φρούρια τα καστέλια πουστήθηκαν για να αντιμετωπίσουν τις οθωμα-νικές δυνάμεις, ο λόφος προσέλαβε τη σημερινή ονομασία του Καστέλλα.  Με την αυγή του 19ου αιώνος η περιοχή της Καστέλλας άρχισε να γνωρίζει μια ραγδαία οικιστική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη.  Και γύρω στο 1869 οπότε και έλαβε χώρα η ημιαυτονομίατης Κρήτης από τους Τούρκους, συνέρευσαν κατά εκατοντάδες πρόσφυγες από την Κρήτη στην περιοχή, γεγονός που προσέδωσε στην Καστέλλα και την ονομασία «Κρητικά». Με την αλματώδη κοινωνική και οικονομική της ανάπτυξη, η Καστέλλα διαμόρφωσε το προφίλ ως μία από τις πιο κοσμικές γειτονιές της αστικής τάξης της αττικής. Και ένεκα του διαρκώς αυξανόμενου κοσμοπολίτικου χαρακτήρα της, οι περιηγητές και οι κοοσμικογράφοι την αποκάλεσαν Αθηναϊκή Ριβιέρα !


Και εξ αυτού του λόγου ο κορυφαίος αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλερ, επέλεξε την Καστέλλα για να δημιουργήσει τη δική του οικογενειακή κατοικία, αλλά και να οικοδομήσει μία ολόκληρη συνοικία με πολυτελείς κατοικίες, τις περίφημες επαύλεις του Τσίλερ, στις οποίες κατοικούσαν και παραθέριζαν ο βασιλιάς Γεώργιος με τη βασίλισσα Όλγα, η οικογένεια Χόρν, η Πηνελό-πη Δέλτα με τον πατέρα της Δήμαρχο Αθηναίων και υπουργού εξωτερικών της Ελλάδος Εμμανουήλ Μπενάκη και με τον αδερφό της Αντώνη Μπενάκη - μάλιστα μαγεμένη απο την εκστατική ομορφιά της Καστέλλας θα γράψει και το περίφημο διήγημα  αφιερωμένο στον αδελφό της «Ο Τρελαντώ-νης»,  όπου μέσα σε αυτό το ειδυλλιακό περιβάλλον, παίζει με τον αδερφό της και άλλα παιδιά της γειτονιάς, όπως την τραγική βασίλισσα Αλεξάνδρα, που θα ονοματοδοτήσει και την πανέ-μορφη Πλατεία εφαπτομενικά του Μικρολίμανου, σε Πλατεία Αλεξάνδρας και απέναντι από την εκκλησία της αγίας Αικατε-ρίνης - μία κυρία επί των τιμών της βασίλισσας Όλγας και τρεις άλλες ακόμα η οικογένειες της μεγαλοαστικής τάξης.

Συνολικά ο Τσίλερ είχε οικοδομήσει 7 πολυτελείς επαύλεις, από τις οποίες σήμερα διασώζεται μόνο μία με το χαρακτηριστικό καμπυλοειδή χαρακτήρα της και τον μεγαλοπρεπή τρούλο, η οποία βρίσκε-ται επί της ακτής Μουτσοπούλου 1- προέκταση της οδού Παπαναστασίου και δίπλα από τις καφετέριες «Μπουμπουλίνα» και «Κάβο ντόρο». Αλλά η μοναδική και ατελείωτη ομορφιά και γοητεία της Καστέλλας είχε κινητροδοτήσει και τον οικονομικό μας μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση, που την υπεραγαπούσε και την επεσκέπτετο συχνά, να κάνει ένα μεγαλεπίβολο σχέδιο αρχιτεκτονικής ανάπλασης όλης της περιοχής, το οποίο θα φιλοξε-νούσε όλο το τζετ σετ της αριστοκρατίας της Ευρώπης, είτε για παραθερισμό, είτε για μόνιμη η κατοικία και στο οποίο είχε προσδώσει το όνομα «Monte Kastella». Ένα όραμα του Ωνάση το οποίο δεν υλοποιήθηκε, αλλά κατά μερικό τρόπο όμως το υλοποίησε και το εφάρμοσε τα επόμενα χρόνια, ο δήμος Πειραιώς.


Η Καστέλλα είναι διάστικτη από πολλά αξιοθέατα και τοπόσημα, στα οποία συμπλέκεται αρμονικά η ιστορία, η κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, το ορθόδοξο θρησκευτικό συναίσθημα, αλλά και η χωροταξική ομορφιά, λόγω της μοναδικής θέσης της. Σε αυτά τα ωραία τοπόσημα της Καστέλλας δεσπόζουν : 

Ο λόφος του Προφήτη Ηλία, που συνιστά το υψη-λότερο σημείο της Καστέλλας με 90 μέτρα υψόμε-τρο και παρέχει μία από τις ωραιότερες απόψεις και θέες ολόκληρης της Αττικής. Ένα σημείο στο οποίο η μαγεία του ηλιοβασιλέματος σε όλη την Αττική, απογειώνεται στην κορφή του πανέμορφου και καταπράσινου λόφου, στον οποίο δεσπόζει ο ναός του Προφήτη Ηλία.


Το «Βεάκειο» Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς.  Πρόκειται για ανοιχτό θέατρο με την αρχιτεκτονική των αρχαίων θεάτρων, που βρίσκεται δίπλα ακριβώς από το λόφο του Προφήτη Ηλία, είναι ονοματοδοτημένο προς τιμήν του μεγάλου Πειραιώτη ηθοποιού και κορυφαίου της δραματουργικής μας τέχνης Αιμίλιου Βεάκη. Τα καλοκαίρια το θέατρο υποδέχεται στις αγκάλες μερικές από τις υψηλότερου κύρους θεατρι-κές παραστάσεις και συναυλίες.

Το Μικρολίμανοή ή και Τουρκολίμανο, όπως ονομάζονταν παλιότερα. Πρόκειται για το μικρό φυσικό λιμανάκι, που σχημα-τίζεται στους πρόποδες του λόφου. Έχει αναπλαστεί πλήρως και συνιστά έναν από τους προσφιλέστερους προορισμούς για νυχτερινή διασκέδαση, φαγητό καφέ και ποτό, με θέα τα ιστιοπλοϊκά, τις ψαρόβαρκες,αλλά και το μοναδικό ηλιοβασίλεμα της Καστέλλας.

Τόσο στον κεντρικό δρόμο της Καστέλλας την οδό Παπαναστα-σίου, που η προέκταση της γίνεται Ακτή

Μουτσοπούλου, αλλά όσο και στα στενά και γρα-φικά της σοκάκια, δεσπόζουν πανέμορφα νεοκλα-σικά,  που με την αρχιτεκτονική τους  ομορφιά κομίζουν ανεξάντλητη την αύρα και τη γοητεία της αστικής τάξης, στο 19-ο και στον 20-ο αιώνα.  Από αυτά τα νεοκλασικά που συνιστούν τησφραγίδα της απαράμιλλης ομορφιάς της Καστέλλας, ξεχωρί-ζουν η βίλα της μεγάλης μας ηθοποιού Δέσπως Διαμαντίδου επί της οδού Παπαναστασίου 15, μεταξύ των οδών Κάνιγγος και Ουίλσωνος,  το μοναδικό νεοκλασικό επι της οδού

Παπαναστασίου 19, δίπλα από το ξενοδοχείο «Κάβο ντόρο», η εναναπομείνασα από τις εφτά βίλες του Τσίλερ, επι της οδού Παπαναστασίου 1, δίπλα ακριβώς από τις καφετέριες «Μπουμπου-λίνα» και «Μόντε Κάρλο», το αρχοντικό πρωθυ-πουργού Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, που βρίσκεται στην οδό Καραγιώργη Σερβίας, που  προγενέστερα ονομαζόνταν Κουμουνδούρου ή Βασιλέως Παύλου και ακριβώς πάνω από το ύψος της παραλίας

«Βοτσαλάκια» στην οδό Παπαναστασίου και αντι-κριστά επίσης από το νησάκι του Κουμουνδούρου τη «Σταλίδα». Σημειώνοντας επίσης ότι δίπλα από το αρχοντικό του Μαυρομιχάλη, υφίσταται και η ιστορική έπαυλη Ωριγώη. Το περίφημο αρχοντικό του Μαυρομιχάλη, πέρα από κατοικία του πρωθυ-που-ργού, στο μετέπειτα βίο του φιλοξένησε διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως την «Σχολή Εμποροπλοιάρχων Ύδρας».

Σπουδαίες είναι οι ηθικές μνήμες για τις εξοχικές βίλες που έχτισε ο Ερνέστος Τσίλερ στην Καστέλ-λα, αλλά και μοναδικές οι περιγραφές που έχουμε για αυτές, από την γραφίδα της μεγάλης μας συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα, η οποία φιλοξενείται σε μία από αυτές με την οικογένεια της, προξεάρχοντος του πατέρα της Εμμανουήλ

Μπενάκη ,Δήμαρχου Αθηναίων και υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος.  Η Πηνελόπη Δέλτα περιγράφει με εκστατικό τρόπο τις εντυπώσεις της για το καλοκαίρι του 1879, που φιλοξενείται σε μία από αυτές τις βίλες και αναφέρει πως τα σπίτια του Τσίλερ ήταν 7 το σύνολο, ενωμένα όλα στη σειρά.   Στο πρώτο σπίτι φιλοξενείτο ο βασιλιάς Γεώργιος με την βασίλισσα Όλγα,στο δεύτερο μια ρωσίδα κυρία επί των τιμών της βασιλίσσης Όλγας, στην τρίτη βίλα η οικογένεια της, του Εμμανουήλ Μπενάκη που φιλοξενείτο από κάποιους θείους της, δοθέντος ότι μόνιμη κατοικία τους αρχικά πρίν έλθουν στην Ελλάδα οριστικά, ήταν η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στην οποία είχε αναπτύξει και την

οικονομική του μεγαλουργία ο Μπενάκης, στην τέταρτη βίλα η οικογένεια Χόρν, του πατέρα του γνωστού μας αγαπημένο ηθοποιού Δημήτρη Χορν και στις άλλες τρεις βίλες παραθέριζαν άλλοι Αθηναίοι της αστικής τάξης της εποχής. Η Πηνελόπη Δέλτα καθώς έπαιζε με τον αδελφό της Αντώνη Μπενάκη και τα άλλα αδέλφια, εμπνευ-σμένη από την ομορφιά και την αισθαντικότητα του καλοκαιριού της Καστέλλας, αφενός γράφει το περίφημο μυθιστόρημα «Ο Τρελαντώνης»  για τον αδελφό της Αντώνη,

αφετέρου αποτυπώνει τη γνωριμία της με ένα άλλο μικρό κοριτσάκι των παρακείμενων σπιτιών, την τραγική πριγκίπισσα Αλεξάνδρα, ένα μικρό κορι-τσάκι με μακριά ξανθά μαλλιά, όπως την περιγράφει, που μοίρα τραγική παντρεύτηκε νέα στα 17 της χρόνια και πέθανε μόλις 2 χρόνια αργότερ, πάνω στη γέννα ! Εξ αυτού του λόγου άλλωστε η Πλατεία Αλεξάνδρας που εφάπτεται στο μικρολίμανο, και βλέπει απέναντι την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, ονομάστηκε «Πλατεία Αλεξά-νδρας». Σημειώνουμε εδώ ποσό πως ο Ερνέστος Τσίλερ, έχοντας και αυτός ένα μεγαλεπίβολο σχέδιο και όραμα για την οικιστική ανάπτυξη και προβολή σε διεθνές επίπεδο της

Καστέλλας, γεγονός που τον εξώθησε να φτιάξει και τις εφτά περίφημες βίλες του, με ευφυή τρόπο σκέφτηκε να προσκαλέσει για φιλοξενία σε μία από αυτές το βασιλικό ζεύγος του βασιλέως Γεωργίου και της βασιλίσσης Όλγας, προκειμένου να προσδώσει στις παραθεριστικές κατοικίες του και το επαγόμενο κύρος από αυτή τη φιλοξενία.

O πανέμορφος θερινός κινηματογράφος  «Τα βο-τσαλάκια», ακριβώς πάνω στο κύμα ! Στο νούμερο 11 της οδού Παπαναστασίου, κατεβαίνοντας τα σκαλάκια προς την παραλία, ο επισκέπτης θα συναντήσει και θα γοητευτεί

απέραντα, αφενός μεν από την περίφημη «Σπηλιά του Παρασκευά»,  αφετέρου από τον καλοκαι-ρινό κινηματογράφο «Τα βοτσαλάκια» στον οποίο μπορεί τα καλοκαίρια ο θεατής να παρακολου-θήσει ταινίες, αρδεύοντας την αύρα της θάλασσας και ακούγοντας το μοναδικό θρόισμα του κύματος, στην κυριολεξία στα αυτιά του.  Ένας μοναδικός κινηματογράφος που συναιρεί όλη την ομορφιά και τη γοητεία του αττικού καλοκαιριού στην Καστέλλα !

 Ηπερίφημη «Σπηλιά του Παρασκευά» 

Συνυφασμένη με τη μεγαλουργία του διεθνούς jet

set, αλλά και τα μαγικά καλοκαίρια προπολεμικά στην Καστέλλα, είναι η περίφημη «Σπηλιά του Παρασκευά», που δεσπόζει στο νούμερο 11 της οδού Παπαναστασίου, κατεβαίνοντας τα υφιστά-μενα σκαλάκια. Στη μικρή πλατεία που αναπτύσ-σετε κατεβαίνοντας στα σκαλάκια, προβάλλει η σπηλιά του Παρασκευά, κλεισμένη με κάγκελα και με την ένδειξη «απαγορεύεται η είσοδος». Προπο-λεμικά σε αυτό το σημείο βρίσκονταν τα ονομαστά «Λουτρά του Παρασκευά»  και μιας και η παραλία δεν είχε τότε επιχωματωθεί, στην κυριολεξία το κύμα έσκαζε μπροστά στις σπηλιά.  Η οικογένεια Παρασκευά είχε δημιουργήσει ένα σπουδαίο αναψυκτήριο, στο

οποίο ο κόσμος αφότου έκανε το μπάνιο του, απολάμβανε τους θεσπέσιους μεζέδες του αναψυ-κτηρίου και το ουζάκι του. Μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς, η οικογένεια Παρασκευά επανέκαμψε αξιοποιώντας τώρα της σπηλιά για κοσμικό κέντρο,  που στην κυριολεξία απογείωσε με τους πελάτες και φιλοξενούμενους του, το κύρος και τη φήμη της Καστέλλας. Σε αυτό το ιστορικό κέντρο του Παρασκευάστη σπηλιά, είχαν τραγουδήσει οι μεγάλη μας βάρδοι του ελαφρού λαϊκού τραγουδιού Φώτης Πολυμέρης, Τώνης Μαρούδας, Μάγια Μελάγια, αλλά και η μοναδική Μαίρη Λίντα με τον Μανώλη Χιώτη.  Το 1961 προσκεκλημένοι του Αριστο-τέλη Ωνάση και της Μαρίας Κάλλας, είχαν έρθει να διασκεδάσουν στο περίφημο μπαρ του Παρασκευά, ο πρίγκιπας του Monte Carlo Ρενιέ με τη σύζυγό του Γκρέις Κέλλυ. Μάλιστα γοητευμένη η Γκρέις Κέλλυ, από το

αξεπέραστο μπουζούκι του Μανώλη Χιώτη, επι-σκέφτηκε μαζί με τη Μαρία Κάλλας στο καμαρίνι του τον Μανώλη Χιώτη, όπου και τον ρώτησε χαρακτηριστικά «σε τι διαφέρει το μπουζούκι του από τις ηλεκτρικές κιθάρες των Μπίτλς ;».  Και τότε ο Μανώλης Χιώτης έδωσε την περίφημη απάντηση στην πριγκίπισσα Κέλλυ, μέσω της Μαρίας Κάλλας «Ενώ οι κιθάρες των Μπίτλς δονούνται από την πρίζα, οι χορδές του μπουζου-κιού μου δονούνται απευθείας από την καρδιά» ! 

Αλλά το 1957 λίγα χρόνια νωρίτερα δηλαδή, η σπηλιά του Παρασκευά, είχε συνδεθεί με ένα άλλο

κοσμοπολιτικό και καλλιτεχνικό γεγονός, που απογείωσε την Καστέλλα και την Ελλάδα στην κυριολεξία, σε όλο τον κόσμο ! Στα πλαίσια των αναγκών της περίφημης ταινίας «Το παιδί και το δελφίνι» με πρωταγωνίστρια τη μεγάλη ντίβα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου Σοφία Λόρρεν, η Σοφία Λόρεν είχε επισκεφτεί τη σπηλιά για να τραγουδήσει με τη συνοδεία του Τώνη Μαρούδα, το περίφημο ρομαντικό κομμάτι «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη», σε στίχους Γιάννη Φερμάνογλου και μουσική Τάκη Μωράκη, το οποίο και παραθέ-τουμε ! Χωρίς βεβαίως να απολησμονήσου-με πως στην Καστέλλα, βρίσκονται και τα γραφεία του λαοφιλούς μας ποδοσφαιρικού σωματείου του Ολυμπιακού – «Θρύλου» !

Τι Είν' Αυτό Που Το Λένε Αγάπη

Τι Είν' Αυτό Που Το Λένε Αγάπη

Τι είν' αυτό που το λένε αγάπη
Τι είν' αυτό τι είν' αυτό
Που κρυφά τις καρδιές οδηγεί
Κι όποιοσ το 'νιωσε το νοσταλγεί

Τι είν' αυτό που το λένε αγάπη
Τι είν' αυτό τι είν' αυτό
Γέλιο δάκρυ λιακάδα βροχή
Τησζωήσμασ και τέλοσ κι αρχή

Ποτέ ποτέ κανένα στόμα
Δεν το 'βρε και δεν το 'πε ακόμα

Τι είν' αυτό που το λένε αγάπη
Τι είν' αυτό τι είν' αυτό
Που σε κάνει να λεσ το σκοπό
Σ' αγαπώ σ' αγαπώ σ' αγαπώ

Με την βαρύτιμη ιστορία της, την ακένωτη ομορφιά της και τον μοναδικό κοσμπολιτισμό της, η Καστέλλα, δικαίως αποκαλείται  η Αθηναϊκή Ριβιέρα και είναι αδιαμφισβήτητα πέρα από το διαμάντι του Πειραιά, ένα από τα ομορφότερα και ευλογημένα, από την φύση και την ιστορία, κομμάτια της Ελλάδας μας !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ

Το εμπνευσμένο βήμα της Ευαγγελίας Σχοιναράκη, για την «Παγκρήτιο Ένωση» !

 Το εμπνευσμένο βήμα της Ευαγγελίας Σχοιναράκη, 
για την «Παγκρήτιο Ένωση» !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Οι επικείμενες εκλογές της 15-ης Νοεμβρίου για την ιστορική και με σπουδαίες και μείζονες κοινωνικές και πολιτισμικές παρεμβάσεις στην ελληνική κοινωνία «Παγκρήτιο Ένωση», συνιστούν ένα σημαντικό ορόσημο για την περαιτέρω πορεία της. Δοθέντος ότι είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την μεγαλόνησό μας Κρήτη και την μακραίωνη συμβολή της στο εθνικό κορμό. Στο φάσμα των δημοκρατικών αγώνων που πάντοτε πρωτοστάτησαν οι Κρητικοί, με τα λαμπρά τέκνα τους, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον συνταγματάρχη Καλλέργη κ.α., στο πεδίο της πνευματικής μεγαλουργίας της Ελλάδας, με τους έξοχους Νίκο Καζαντζά-κη, Παντελή Πρεβελάκη κ.α.,  στο χώρο της τέχνης με τους Νίκο Ξυλούρη, Οδυσσέα Ελύτη, Μάνο Χατζηδάκη, Μάνο Κατράκη, Δομίνικο Θεοτοκόπουλο κ.α. και την σύνολη εν γένει προσφορά τους, στην μακρά κοινωνική εκπόρευση της πατρίδας μας. Και επομένως η νέα διοίκηση που θα αναδειχθεί από τις εκλογές της 15-ης  Νοεμβρίου, θα κληθεί αφενός μεν να διαχειριστεί όλο αυτό το σπουδαίο κοινωνικό και πολιτισμικό κεφάλαια και παράλληλα να χαράξει τις κατευθυντηρίους, για τις μελλοντικές παρεμβάσεις της ιστορικής και ελπιδο-φόρας «Παγκρητίου Ένωσης».

Στους υποψήφιους συνδυασμούς ξεχωρίζω αυτόν της ευπρεπούς και κοινωνικά εμπνευσμέ-νης Ευαγγελίας Σχοιναράκη – Ηλιάκη, πρώην Βουλευτή και Νομάρχη Ηρακλείου. Μιας χειραφετημένης γυναίκας, με άτεγκτο δημοκρατικό ήθος, πλατιά γνώση του πολιτισμού γίγνεσθαι και της κρητικής κουλτούρας και χρόνια προσφορά στην μεγαλόνησο Κρήτη, αλλά και το πολιτικό μας πεδίο, από τις θεσμικές επάλξεις που επάξια υπηρέτησε, ως τ. βουλευ-τής και τ. Νομάρχης Ηρακλείου. Η Βαγγελιώ Σχοιναράκη και όπως είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις προγραμματικές της προτάσεις τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026 στον ΔΣΑ, στοχεύει σε μια δημιουργική και οραματική ανασυγκρότηση της Παγκρητίου, που με εφαλτήριο το ατίμητο κοινωνικό της κεφάλαιο, θα παρεμβαίνει δημιουργικά στο κοινωνικό μας πεδίο, καταθέτοντας προτάσεις για τα μείζονα προτάγματα του πολιτισμού, της παιδεί-ας, της περιφερειακής ανάπτυξης και της δημοκρατίας, τόσο για την μεγαλόνησο, όσο και για την Ελλάδα. Έχει μια οραματική θεώρηση για την «Παγκρήτιο», ως μοχλού δημιουργι-κής παρέμβασης στα δημόσια δρώμενα, με απώτερο στόχο την πολιτισμική άνοδο, την κοινωνική ανάπτυξη και τη δημοκρατική ακεραίωση των θεσμών μας και όχι ως φολκλορι-κού σωματείου, που καταναλίσκεται σε επετειακές και μόνο εκδηλώσεις ιστορικής μνήμης, απλά για το θεαθείναι, χωρίς όμως να έχουν καμιά πνοή δημιουργίας και προοδευτικής ενατένισης του μέλλοντος. Επίσης αποδίδει σημαντική βαρύτητα στο νεολαιίστικο κεφά-λαιο και προσβλέπει σε δημιουργικές και ουσιαστικές παρεμβάσεις στην κοινωνία, με την αρωγή της νεολαίας, που πάντα είναι στην προμετωπίδα της κοινωνικής πρωτοπορίας. Για τούτο εξάλλου και το καλοκαίρι, σε συνεργασία με τον Δήμαρχο Πειραιά κ. Γιάννη Μώραλη, τον Αντιδήμαρχο κ. Δημήτρη Καρύδη και τον Πρόεδρο της Αδελφότητας Κρητών Πειραιά "Η Ομόνοια" κ. Θεόδωρο Τσόντο, επεξεργάστηκε την πρόταση της δημιουργίας, μιας νέας εστί-ας φοιτητών στον Πειραιά, όπου με ασφάλεια και καινοτόμες παροχές, οι φοιτητές της Κρήτης θα μπορούν να σπουδάζουν με άνεση και να δημιουργούν συνάμα πολιτισμικά και κοινωνικά. Τέλος σημειώνω την μοναδική ορμέμφυτη ευγένεια, το δημοκρατικό ήθος και την ασύγγνωστη απλότητά της Βαγγελιώς Σχοιναράκη, που ευθύς εξαρχής, σε κερδίζουν ως άνθρωπο. Για τους παραπάνω λόγους συνιστώ ανεπιφύλαχτα την υπερψήφιση της στις εκλογές της «Παγκρητίου Ενώσεως» στις 15 Νοεμβρίου, γιατί αληθινά κομίζει ελπίδες πολ-λές, για τη λεβεντομάνα Κρήτη μας !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ο μεγαλοπρεπής και καλλιμάρμαρος ναός του Αγίου Νικολάου Πειραιώς !

 Ο μεγαλοπρεπής και καλλιμάρμαρος ναός 
του Αγίου Νικολάου Πειραιώς !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Δεσπόζει επιβλητικά με την περίτεχνη κατασκευή του πού περιλαμβάνει και αρχιτεκτονικά στοιχεία κορινθιακής τεχνοτροπίας, το λευκό αρχοντικό του μάρμαρο, αλλά και την βαρύτιμη κοινωνικά ιστορία του, στην παραλιακή ακτογραμμή του εμπορικού λιμένος του Πειραιά, ο ιστορικός ναός του Αγίου Νικολάου Πειραιώς ή και ονομαζόμενος Αγίου Νικολάου τον Υδραίων, αφού είναι συνυφασμένος με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της υδραϊκής συνοικίας στον Πειραιά. Με την αγάπη, τη φροντίδα και την ηθική μέριμνα εξάλλου των Υδραίων του Πειραιά και σε σχέδια του διακεκριμένου αρχιτέκτονα συμπατριώτη τους Ιωάννη Λαζαρίμου,  θεμελιώθηκε το 1879 ο σημερινός καλλιεπής ναός του Αγίου Νικολάου,   ημερομηνία κατά την οποία συστήθηκε ο προοδευμένος και ακμάζων  Υδραϊκός Σύνδεσμος Πειραιώς, που συνέδεσε κατά μοναδικό τρόπο την ύπαρξη και η ιστορία του, με τον Άγιο Νικόλαο, ο οποίος έφερε έν άλλοις και το όνομά του,  Άγιος Νικόλαος των Υδραίων.


Αποτελώντας την μητρόπολη της ναυτοσύνης ο Πειραιάς, ο μεγαλύτερος λιμένας της χώρας δεν θα μπορούσε να μην τιμήσει με μία μεγαλοπρεπή εκκλησία του, τον προστάτη των ναυτικών, των κατατρεγμένων, αλλά και τον ορφανών παιδιών Άγιο Νικόλαου. Τον άγιο Νικόλαο στη στοργική αγκάλη και ελπίδα του οποίου, προσέφευγαν όλοι οι ναυτικοί μας, όταν έρχονταν αντιμέτωποι με το θυμό και τα στοιχεία της θάλασσας, αλλά και για να ζητήσουν επίσης την ηθική συνδρομή του, στο δύσκολο δρόμο της επαγγελματικής τους επιβίωσης, μέσα στη θάλασσα. Άπειρα τα τάματα στη μνήμη του σεπτού αγίου μας ιεράρχη και επισκόπου Μύρων της Λυκίας Αγίου Νικολάου, αλλά και άλλα τόσα και περισσότερα ακόμα, τα θαύματα τα οποία έκανε, σώζοντας στην κυριολεξία από το θάνατο αλλά και από παντοειδούς είδους καταστροφές, τους ναυτικούς της πατρίδας μας.  Όπως και κάθε πιστό που στην ευλογία και την ηθική σκέπη του, απέθετε τις ελπίδες του στη ζωή. Είναι μάλιστα πολύ ενδεικτικό το γεγονός, ότι τα παλιά χρόνια οι ναυτικοί  μας στον Πειραιά ανεξαρτήτως σε ποια συνοικία του ευρίσκονταν,  έβγαζαν ευλαβικά το ναυτικό σκούφο τους και έστρεφαν το κεφάλι τους προς την κατεύθυνση της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, για να εκφράσουν το σεβασμό και την ευλάβεια τους στον προστάτη και έφορο της ναυτοσύνης. Ενώ ο πανηγυρικός εορτασμός του Αγίου Νικολάου στον Πειραιά κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου, αποτελούσε το κεντρικό κοινωνικό γεγονός της πόλης και  η πανήγυρη της ιεράς εικόνας του αγίου στους κεντρικούς δρόμους της πόλης,  ύπο τους βαρείς ήχους από τους μπουρούδες των καραβιών  - που με αυτό τον τρόπο εξέφρασαν το σεβασμό τους στη μνήμη του αγίου - γίνονταν αντιληπτή από κάθε σημείο της πόλης του Πειραιά.


Όμως  και ένα άλλο ακόμα ιστορικό στοι-χείο, τεκμηριώνει την αδιάρρηκτη στην αχανή λεωφόρο του χρόνου σχέση, του αγίου Νικολάου με τους ναυτικούς και τους ξενιτεμένους μας.   Παλαιότερα παραπλεύρως του ιερού ναού του αγίου Νικολάου, λειτουργούσε δίπλα στο τελωνείο επιβατηγός  σταθμός για τους Έλληνες, που θα έπαιρναν το μικρό δρόμο της ξενιτιάς και για τα μεγάλα ταξίδια στην Αμερική και την Αυστραλία. Οι συγγενείς που αποχαιρετούσαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα για την ξενιτιά,  άναβαν ένα κεράκι και προσεύχονταν ευλαβικά στον Άη Νικόλα, να τους εξασφαλίσει καλό και ανέφελο ταξίδι, αλλά και να τους βοηθήσει να ευδοκιμήσουν επαγγελματικά, στη μεγάλη απόφαση της σταδιοδρομίας τους στην ξενιτιά. Έτσι η εκκλησία του αγίου Νικολάου πρόσφερε στους ταξιδεύοντες στο εξωτερικό, μια αναμνηστική εικόνα του αγίου Νικολάου, που ένδακρεις την κρατούσαν ως φυλαχτάρι, ελπίδα και ηθικό αποκούμπι, σε κάθε δύσκολη στιγμή μακριά από την πατρίδα.

Ο σημερινός  επιβλητικός ναός του αγίου Νικολάου, είναι ο τρίτος κατά σειρά ναός που ανηγέ-ρθη με τη φροντίδα και τη μέριμνα πάντα, τον Υδραίων του Πειραιώς. Σε ότι αφορά το μέγεθός του έχει τον τριπλάσιο όγκο και το διπλάσιο ύψος, από το ναό του πολιούχου αγίου Σπυρίδω-νος. Και η ομώνυμη ενορία του αγίου Νικολάου, ήταν η μεγαλύτερη στον Πειραιά μέχρι να είναι ανεγερθούν οι ναοί του αγίου Νείλου και της Ζωοδόχου Πηγής. Σημειώνοντας εδώ πως και η ανέγερση του καλλιεπούς ναού του αγίου Νείλου, είναι συνυφασμένη με τον άγιο Νικόλαο. Ο αρχικός ναός του αγίου Νικολάου, στο σημερινό ακριβώς σημείο της μεγάλης εκκλησίας, θεμελιώθηκε στις 22 Ιουλίου του 1844 με την αρωγή της εθελοντικής εργασίας των κατοίκων της Υδραίικης συνοικίας, των οποίων επικεφαλής ήταν ο Αναστάσιος Ρομπότσης, που η  κατοικία του ευρίσκονταν στην περιοχή των Μύλων, δηλαδή στη σημερινή περιοχή της Πλατείας Πηγάδας. Ο Ρομπότσης που ήταν ένας ευλαβής και προοδευτικός άνθρωπος και απολάμβανε τις καθολικής εκτίμησης των συμπατριωτών του απο την Ύδρα, πρωτοστάτησε στην ανέγερση της αρχικής μικρής εκκλησίας του αγίου Νικολάου. Μάλιστα μπροστά από το πρώτο το εκκλησάκι του αγίου Νικολάου, υφίστατο μία από τις παλαιότερες πλατείες του Πειραιώς η Πλατεία Αμαλίας. Και την ίδια περίοδο η σημερινή Πλατεία Καραϊσκάκη τότε ονομάζεται Πλατεία ‘Οθωνος. Προϊόντος του χρόνου όμως η πληθυσμιακή έξαρση των Υδραίων στον Πειραιά, συμβάδιζε με την ανάγκη της δημιουργίας ενός μεγαλύτερου ναού, που θα μπορούσε να ικανοποιήσει τα θρησκευτικά και τα λατρευτικά τους καθήκοντα. 

Και προς αυτή την κατεύθυνση το 1852 ξεκίνησε η ανέγερση του δεύτερου ναού,  από τους Πειραιώτες υδραίους, σε σχέδια που είχαν εκπονήσει ο βασιλικός Μηχανικός Λόρενζεν και ο Μηχανικός του Δήμου Πειραιώς Πετμεζάς το 1851. Ενώ στα 1879 συμβολικό έτος της δημιουργίας του Υδραϊκού Συνδέσμου Πειραιώς και εφόσον πια ο πληθυσμός των Υδραίων στον Πειραιά είχε γεωμετρικά αυξηθεί, ελήφθη η απόφαση της ανέγερσης του νέου μεγάλου επιβλητικού σημερινού ναού του αγίου Νικολάου. Για την ανέγερση του ναού όπως προαναφέ-ραμε με τη συνδρομή των Υδραίων, απαιτήθηκε ποσό της τάξης των 200.000 δραχμών και τα σχέδια της οικοδόμησης του ναού, εκπόνησε ο διακεκριμένος Υδραίος Αρχιτέκτονας Ιωάννης Λαζαρίμος. Τα εγκαίνια της εκκλησίας μέσα σε μία ατμόσφαιρα ηθικής και πολιτισμικής πανδαισίας, έγιναν στις 2 Νοεμβρίου του 1886, από τον τότε δήμαρχο Πειραιώς Τρύφωνα Μουτσόπουλο, ο οποίος αδιαφιλονίκητα είχε συνδέσει το όνομά του με όλα τα μείζονα έργα υποδομής και πολιτισμού του Πειραιώς. Πάραυτα ο ναός εσωτερικά δεν ήταν διακοσμημένος, ενώ εξωτερικά δεν είχε επενδυθεί, γεγονός για το οποίο Υδραίοι του Πειραιά αισθάνονταν αδήριτη την ανάγκη, να κάνουν το παν και να μαζέψουν τα απαιτούμενα χρήματα για να αποπερατώσουν και αισθητικά, τον καλλιεπή και μεγαλοπρεπή ναό τους.  Έτσι με τη συγκέ-ντρωση ποσού 300.000 δραχμών πολύ μεγαλύτερου  δηλαδή και από αυτό το ποσό που απαι-τήθηκε για την ανέγερση του ναού, έλαβε χώρα η εσωτερική διακόσμηση - αγιογράφηση του ναού- καθώς και η εξωτερική επένδυσή του με το ωραίο λευκό μάρμαρο, που του προσδίδει μια μοναδική μεγαλοπρέπεια. Σε ότι αφορά την αρχιτεκτονική του τεχνοτροπία, ο Άγιος Νικόλαος, ανήκει στην κατηγορία των σταυροειδών εγγεγραμμένων και έχει τρείς τρούλους, από τους οποίους οι δύο είναι χαμηλοί, ενώ ο κεντρικός είναι μεγάλος ελλειψοειδούς μορφής, με νησιώτικο «φανάρι» στην κορυφή του.

Ο ναός του αγίου Νικολάου Πειραιώς με την  πρόδηλη- μοναδική αισθητική του καλλιέπεια και τον δυσθεώρητο όγκο του, δικαίως κατατάσσεται, ως ο μεγαλύτερος και ο ομορφότερος ναός του Πειραιώς. Τα προηγούμενα χρόνια δέσποζε στην ακτογραμμή του Πειραιά με τους επιβλη-τικούς κόκκινους τρούλος του. Σήμερα ωστόσο οι τρούλοι φέρουν το χρώμα μπλε, σε απόλυτη αρμονία με τη θάλασσα της οποίας ο άγιος είναι προστάτης. Είναι συνάμα  και ένας πολύ γερά θεμελιωμένος ναός, στην κυριολεξία απόρθητο φρούριο, Όπως εξάλλου εν τοις πράγμασι  αποδείχθηκε με τους γερμανικούς βομβαρδισμούς το 1941, αλλά και με τους «συμμαχικούς» το 1944. Και καθώς το οστικό κύμα από τους παραπάνω βομβαρδισμούς στην κυριολεξία χτυπούσε το ναό, ο άγιος Νικόλαος έμενε απρόσβλητος, για να μας θυμίζει τη θεία χάρη του και την γερή κατασκευή του. Επίσης σημειώνουμε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν τοποθετηθεί 3 όμορφα ρολόγια στον άγιο Νικόλαο, τα δύο στην πρόσοψη και το τρίτο προς την Ακτή Μιαούλη.

Σε όλο τα διάβα της ιστορικής του πορείας, ο άγιος Νικόλαος αποτέλεσε ένα ατρύγετο μελίσσι κοινωνικής  ευποιίας και πολιτισμικής δημιουργίας. Και μέσα στις αγκάλες του η ευλαβής χριστιανή Ελένη Μαμάη το γένος Λυμπέρη, που συμμετείχε στο φιλανθρωπικό έργο και στις ιρανικές επιτροπές του ναού, πρωτοστάτησε στη συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση του ιερού ναού του αγίου Νείλου. Μάλιστα η Ελένη Μαμάη είχε ιδρύσει και την αδελφότητα «Αδελφότης των Κυριών Άγιος Νείλος ο Μυροβλήτης», η οποία γιόρταζε το σεπτό άγιο της Κυνουρίας, πραγματοποιώντας λειτουργίες και τελετές στην εκκλησία του αγίου Νικολάου. Και κατόρθωσε με την επιμονή της, την αγάπη της και την ηθική αφοσίωση στον άγιο Νείλο, να συγκεντρώσει με τους εράνους της αδελφότητας, τα απαιτούμενα χρήματα για την ανέγερση του φερώνυμου ναού του.

Με το μοναδικό του κάλλος,  τη μακραίωνη ιστορία του, την οποία πάντα επικουρούσε η μεγαλουργία του Υδραίικου στοιχείου του Πειραιώς,  τα ατελείωτα θαύματα του και την ακένωτη ευλάβεια με την οποία τον περιβάλλει ο λαός του Πειραιώς, αλλά και πολίτες από όλη τη χώρα, Ο άγιος Νικόλαος συνιστά ένα περίσεπτο ορθόδοξο και πολιτισμικό στολίδι, για το κορυφαίο λιμάνι της χώρας μας, αλλά και έναν από τους ομορφότερους και ιστορικότερους ναούς της Ελλάδας. Για αυτό εξάλλου θεωρείται και ο πιο πολύ φωτογραφημένος ναός, από τους αμέτρητους επισκέπτες με κρουαζιέρα, που αποβιβάζονται στο λιμάνι πλησίον του ναού !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ο δράκος της ακρίβειας θερίζει και η κυβέρνηση πετάει χαρταετό ! ("το ΚΑΡΦΙ" 31/10/26)

 Ο δράκος της ακρίβειας θερίζει και η κυβέρνηση πετάει χαρταετό ! 
("το ΚΑΡΦΙ" 31/10/26)

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Ασθμαίνοντας η κυβέρνηση εξήγγειλε πριν λίγες μέρες μια δέσμη μέτρων για να αναχαιτίσει την έξαρση της ενεργειακής ακρίβειας, οριοθετώντας την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης στο 1,55 ευρώ ανά λίτρο. Έστω και έτσι όμως το 1,55 είναι ακριβότερο κατά 45 λεπτά, από την περσινή τιμή, συνεκτιμώντας ακόμα ότι το φετινό εισόδημα των Ελλήνων, είναι πιο αδύ-ναμο από την προηγούμενη χρονιά συνολικά. Το κόστος ζωής στα ενοίκια, στα τρόφιμα και στην ενέργεια, αποδεκατίζει τα νοικοκυριά και τις επιχει-ρήσεις και την ίδια ώρα η κυβέρνηση αμήχανη, πετάει χαρταετό ! Σήμερα όποιος Έλληνας στεγάζεται στο ενοίκιο, θερμαίνεται με πετρέλαιο και χρησιμοποιεί στις μετακινήσεις του αυτοκίνητο, βιώνει ένα οικονομικό εφιάλτη και μια ζωή αβίωτη, από την κυβερνητική «αρι-στεία» της Νέας Δημοκρατίας !

Το ΠΑΣΟΚ δεν υποβαθμίζει τη μείωση της τιμής του πετρελαίου, ωστόσο έχει καταθέσει μια συνολική πρόταση μέτρων, που πρέπει να ληφθούν εν παραλλήλω στα πρατήρια και τα διυλιστήρια, τα οποία είναι απόρροια βέλτιστων λύσεων που υιοθέτησαν άλλα ευρωπαϊκά κράτη, προκειμένου να απεγκλωβιστούμε από το αδιέξοδο. Προτάσσει έτσι το μηχανισμό, που τα υπερέσοδα από τον ΦΠΑ, θα μετακυλύει ως μειωμένο συντελεστή στον ειδικό φόρο κατανάλωσης, για όσο διάστημα κριθεί αναγκαίο, θέση εξάλλου που υιοθέτησε δημόσια και ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ και πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ του κου Μητσο-τάκη, κος Ιωάννης Μπρατάκος. Επίσης το ΠΑΣΟΚ προτείνει και την φορολόγηση των υπε-ρκερδών, κλάδων όπως των τροφίμων, των διυλιστηρίων και των τραπεζών, που σημείωσαν τεράστια κέρδη αυτή την περίοδο. Αν είχε η κυβέρνηση την πολιτική ευτολμία να φορολο-γήσει τα υπερκέρδη των παραπάνω κλάδων, θα είχε δημιουργηθεί ένας ζωτικός δημοσιο-νομικός χώρος, για να στηριχθούν οι πολίτες, έναντι της εκτίναξης του κόστους της ενέργει-ας. Δεν έχει όμως την βούληση να παρέμβει στην προμηθευτική αλυσίδα για τα τρόφιμα, στα καρτέλ της ενέργειας, να φορολογήσει τα υπερκέρδη και να αναιρέσει την προκλητική φορολογική ασυλία των funfs ! Και παρακολουθεί παθητικός θεατής, συρόμενη κάποιες φορές, από τις ουσιαστικές και αποτελεσματικές προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, όταν βλέπει τη δημοσκοπική της κατάρρευση.

Και σε αυτό το μήκος κύματος, το ΠΑΣΟΚ για να προστατεύσει την κοινωνία από την ασυδο-σία των funds, κατέθεσε μια σοβαρή και ολοκληρωμένη πρόταση για το ιδιωτικό χρέος, με ευτολμία, κοινωνική ευαισθησία και προπαντός πολιτική ανεξαρτησία, γιατί δεν είναι δέσ-μιο οικονομικών συμφερόντων. Προβάλλει έτσι αμείλικτο το ερώτημα, ποιο κόμμα αυτή τη στιγμή, έχει την βούληση και την ανεξαρτησία, για να εφαρμόσει πολιτικές ανασυγκρότη-σης του χειμαζόμενου ελληνικού λαού. Πολιτικές χαραγμένες όχι στο γόνατο την τελευταία στιγμή και όχι υπο την πίεση των δημοσκοπήσεων. Το ΠΑΣΟΚ για μήνες φώναζε για τις 120 δόσεις για χρέη προς το δημόσιο, για να πάρουν ανάσα οι μικρομεσαίοι και η κυβέρνηση αρχικά το λοιδορούσε λέγοντας «λεφτά monopoly» ! ενώ τις υιοθέτησε μόλις πριν λίγες με-ρες, έναντι της δημοσκοπικής της κατρακύλας ! Επίσης χρειάστηκε να ξεπαγιάσει ο κόσμος, για να παρέμβει στο πετρέλαιο θέρμανσης. Αν διέθετε αληθινά την αναγκαία βούληση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για να πάρει μέτρα υπέρ των πολλών και όχι υπέρ των προνομιούχων, δεν θα ήταν οι Έλληνες οι τελευταίοι σε αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη, πρώτοι στο στεγαστικό κόστος και πρώτοι στην ακρίβεια των τροφίμων ! Και για να σπάσει αυτό το απόστημα που γονατίζει του πολίτες, καλούμε τον ελληνικό λαό στις επικείμενες εθνικές εκλογές, να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ, που αποδεδειγμένα είναι η μόνη τίμια πολιτική παράταξη, που αγωνίζεται για τα συμφέροντά του και όχι για την πλουτοκρατία !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr