Η πολυεδρική ιστορικά εκκλησία του Αγίου Διονυσίου Πειραιώς, οι άνθρωποι τα γεγονότα και η μνήμη !

 Η πολυεδρική ιστορικά εκκλησία του Αγίου Διονυσίου Πειραιώς,
οι άνθρωποι τα γεγονότα και η μνήμη !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Στην καρδιά του λιμανιού του Πειραιά, εκεί όπου οι δρόμοι της ναυτοσύνης, του εμπορίου και της προσφυγιάς συναντώνται επί αιώνες, υψώνεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Διονυσίου. Δεν πρόκει-ται απλώς για ένα θρησκευτικό τοπόσημο ή έναν ενοριακό ναό• αποτελεί ένα ζωντανό αρχείο της νεότερης ελληνικής ιστορίας, έναν χώρο όπου η πίστη διασταυρώθηκε με τον αγώνα της ελευθερίας, την κοινωνική συνοχή και τη μνήμη του ξεριζωμέ-νου ελληνισμού. Η ιστορική εκπόρευση του ναού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ίδια την αναγέννηση του Πειραιά κατά τον 19ο αιώνα. Πριν η πόλη αποκτήσει τη σύγχρονη πολεοδομική της μορφή, η θρησκευτική ζωή της περιοχής περιστρεφόταν γύρω από την ιστορική Μονή του Αγίου Σπυρίδωνα. Με την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, την επιλογή του Πειραιά ως επίνειου της πρωτεύουσας και την εγκατάσταση των πρώτων οικιστών —ιδίως των Χιωτών, των Υδραίων και των Σπετσιωτών— προέκυψε επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας νέων ενοριών που θα εξυπηρετούσαν τον ταχέως αυξανόμενο πληθυσμό.


Η περιοχή του Αγίου Διονυσίου, κοντά στην πύλη του λιμανιού και τους βιομηχανικούς πυρήνες που άρχισαν να αναπτύσσονται, εξελί-χθηκε σε κομβικό σημείο. Ο ναός αφιερώθηκε στον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη (και τιμάται ιδιαιτέρως στη συνείδηση των πιστών με τον Άγιο Διονύσιο Ζακύνθου, λόγω και της έντονης παρουσίας Επτανησίων ναυτικών και εμπόρων στον Πειραιά), αποτελώντας εξαρχής τον πνευματικό φάρο της εργατικής και ναυτικής συνοικίας που πήρε και το όνομά του. Η πορεία του ναού στον χρόνο αντανακλά τις οικονομικές και αισθητικές μεταβολές της πόλης. Οι πρώτες κατασκευές υπήρξαν λιτές, προσαρμοσμένες στις πενιχρές δυνατότητες μιας πόλης που τότε χτιζόταν εκ θεμελίων. Και καθώς ο Πειραιάς μεταμορφωνόταν σε βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου, ο ναός έλαβε τη μνημειακή του μορφή. Ακολουθώντας τον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού με τρούλο, συνδυάζει στοιχεία της βυζαντινής ναοδομίας με τον αθηναϊκό νεοκλασικισμό που κυριάρχησε στη δημόσια και εκκλησιαστική αρχιτεκτονική της εποχής. Η επιβλητική πρόσοψη, τα κωδωνοστάσια που δεσπόζουν στον ορίζοντα του λιμανιού, το μαρμάρινο τέμπλο και οι αγιογραφίες —έργα σημαντικών εκκλησιαστικών ζωγράφων— προσδίδουν στον ναό αίσθηση μεγαλοπρέπειας, διατηρώντας παράλληλα τη ζεστασιά ενός λαϊκού προσκυνήμα-τος.


Η θέση του ναού δίπλα στη θάλασσα τον κατέστησε αυτόπτη μάρτυρα και συμμέτοχο σε καθοριστικές στιγμές του έθνους. Πρωτίστως η μνήμη της Επανάστασης του 1821.  Αν και η οργανωμένη ενορία διαμορφώθηκε μετεπαναστατικά, ο χώρος του Αγίου Διονυσίου πατά πάνω σε χώματα ποτισμένα από τις μάχες του Πειραιά και του Φαλήρου κατά την Επανάσταση. Στην ευρύτερη περιοχή της Ηετιώνειας ακτής και του λιμανιού δόθηκαν κρίσιμες συγκρού-σεις υπό

τον Γεώργιο Καραϊ-σκάκη. Ο ναός λειτούργησε μεταγενέστερα ως θεματο-φύλακας αυτής της μνήμης, συνδέοντας τη θρησκευτική ταυτότητα των πρώτων κατοίκων με τη θυσία των αγωνιστών που απελευθέρωσαν την Αττική. Κατά δεύτερο λόγο η Μικρασιατική Τραγωδία του 1922. Η πιο συγκλονιστική σελίδα στην ιστορία του Αγίου Διονυσίου γράφτηκε το φθινόπωρο του 1922. Το λιμάνι του Πειραιά αποτέλεσε την κύρια πύλη εισόδου για εκατοντάδες χιλιάδες ξεριζωμένους Έλληνες της Ιωνίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Ο περίβολος και το εσωτερικό του Αγίου Διονυσίου υπήρξαν η πρώτη αγκαλιά για τους πρόσφυγες. Εκεί βρήκαν προσωρινό κατάλυμα εξαντλημένες οικογένειες, εκεί εναποτέθηκαν τα ιερά κειμήλια και οι εικόνες που έφεραν μαζί τους από τις αλησμόνητες πατρίδες, και εκεί υψώθηκαν οι πρώτες δεήσεις για τους αγνοούμενους και τους χαμέ-νους συγγενείς. Η ενορία μπολιάστηκε από το μικρασιατικό στοιχείο, το οποίο της προσέ-δωσε νέα πνευματική ζωντάνια, μουσική παράδοση και κοινωνική αλληλεγγύη.

Στην ιστορία του Αγίου Διονυσίου ξεχωρίζουν εμβληματικές μορφές κληρικών, ιεροψαλτών και λαϊκών επιτρόπων. Οι Εφημέριοι,  ιερείς με βαθιά μόρφωση και κοινωνική ευαισθησία που στάθηκαν δίπλα στους λιμενεργάτες, τους ναυτικούς και τους πρόσφυγες, οργανώνοντας συσσίτια σε περιόδους πολέμου και κατοχής. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στους κληρικούς που κράτησαν όρθια την ενορία κατά τη διάρκεια των σφοδρών συμμαχικών βομβαρδισμών του Πειραιά τον Ιανουάριο του 1944, όταν ο ναός και η γύρω περιοχή υπέστησαν σοβαρές δοκιμασίες. Οι Ιεροψάλτες, το αναλόγιο του Αγίου Διονυσίου υπήρξε φυτώριο της βυζαντινής μουσικής στον Πειραιά, φιλοξενώντας κορυφαίους πρωτοψάλτες και λαμπαδαρίους, πολλοί εκ των οποίων μετέφεραν το αυθεντικό πολίτικο και σμυρναίικο ύφος. Οι Ευεργέτες και οι Λαϊκοί, απλοί άνθρωποι του μόχθου, καπεταναίοι που άφηναν τάματα επιστρέφοντας από μακρινά ταξίδια, και Πειραιώτες έμποροι που χρηματοδότησαν την αποπεράτωση και τον εξωραϊσμό του ναού.


Σήμερα, σε έναν Πειραιά που αλλάζει διαρκώς όψη, ο Ιερός Ναός Αγίου Διο-νυσίου παραμένει ένας ζωντανός πνευματικός πνεύμονας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς. Μακριά από τη λογική ενός στατικού μνημείου, η ενορία αναπτύσσει πολυσχιδή δράση. Φιλανθρωπικό και κοινωνικό Έργο, μέσα από το Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο, το «Σπίτι Γαλήνης» και τις δρά-σεις στήριξης οικογενειών, προσφέρει καθημερινή επισιτιστική και υλική βοήθεια σε οικονομικά αδύναμους συμπολίτες, μοναχικούς ηλικιωμένους και αστέγους της περιοχής του λιμανιού. Συνάμα όμως η εκκλησία του Αγίου Διονυσίου, προσφέρει και πνευματική και νεανική καλλιέργεια. Με κατηχητικά σχολεία, κύκλους μελέτης Αγίας Γραφής, πολιτιστικές εκδηλώσεις και δράσεις νεότητας,  γεφυρώνοντας τις γενιές και διατηρώντας ζωντανή την ορθόδοξη παράδοση, στην καρδιά ενός σύγχρονου αστικού κέντρου.

Ο Άγιος Διονύσιος Πειραιώς στέκει, έτσι, ως ακοίμητος φρουρός της πειραϊκής ιστορίας. Ένας ναός όπου η πέτρα, το θυμίαμα και η προσευχή, κρατούν άσβεστη τη μνήμη όσων πέρασαν από αυτό το λιμάνι αναζητώντας ελευθερία, πατρίδα και ελπίδα.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Το λιοντάρι του Ολυμπιακού, ο μοναδικός πορτιέρο Τάκης Κελεσίδης !

 Το λιοντάρι του Ολυμπιακού, 
ο μοναδικός πορτιέρο Τάκης Κελεσίδης !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ξεχωρίζουν για τις μεγάλες τους αποκρούσεις, άλλοι για τα τρόπαια που κατακτούν και κάποιοι που μένουν αξέχαστοι όχι μόνο για την αγωνιστική τους αξία, αλλά και για τον χαρακτήρα, την ευγένεια και την προσωπικότητά τους. Στην ιστορία του Ολυμπιακού Πειραιώς, ανάμεσα στους μεγάλους τερματοφύλακες που υπερασπίστηκαν την ερυθρόλευκη εστία, συγκαταλέγεται μια ξεχωριστή μορφή, ένας άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τις μεγάλες στιγμές της δεκαετίας του '70, με τις επιτυχίες, τις συγκινήσεις και την περηφάνια του Θρύλου. Ο έξοχος τερματοφύλακάς του Τάκης Κελεσίδης ! Η πορεία του αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Από τις Σέρρες και τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, μέχρι το μεγάλο λιμάνι, την Εθνική Ελλάδος και την ολοκλήρωση της καριέρας του στην Προοδευτική, η διαδρομή του χαρακτηρίζεται από συνέπεια, αγωνιστικό ήθος, αυταπάρνηση και αγάπη για το ποδόσφαιρο.


Ο  Παναγιώτης (Τάκης) Κελεσίδης, ένας από τους σπουδαίους τερματοφύλακες που φόρε-σαν την ερυθρόλευκη φανέλα και υπερασπίστηκαν την εστία του Ολυμπιακού με πάθος, αποφασιστικότητα και μοναδική αγωνιστική στόφα. Γεννημένος στις 14 Μαρτίου 1950 στις Σέρρες, ο Κελεσίδης μεγάλωσε με το όνειρο του ποδοσφαίρου και ξεκίνησε την επαγγελματική του διαδρομή από τον Πανσερραϊκό, το 1966. Στα γήπεδα της ιδιαίτερης πατρίδας του άρχισε να ξεδιπλώνει το ταλέντο του, με τα εντυπωσιακά αντανακλαστικά, τις δυναμικές εξόδους, τις γενναίες επεμβάσεις και την απαράμιλλη αυτοπεποίθηση που τον χαρακτήριζαν. Η παρουσία του στον Πανσερραϊκό αποτέλεσε το εφαλτήριο για τη μεγάλη ποδοσφαιρική του πορεία. Οι εμφανίσεις του δεν άργησαν να τραβήξουν το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων και το καλοκαίρι του 1972 ήρθε η μεγάλη στιγμή: η μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου έμελλε να γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά του στην ιστορία του συλλόγου. 


Η άφιξή του στον Πειραιά συνέπεσε με μια σπουδαία εποχή για τον Ολυμπιακό. Την προεδρία του αείμνηστου Νίκου Γουλανδρή – που δήλωνε με την παροιμιώδη αγάπη του για τον θρύλο «και το εσώρουχό μου, κόκκινο είναι » ! η οποία σηματοδότησε μια περίοδο δημιουργίας μιας ομάδας υψηλών απαιτήσεων, με σπουδαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές, προσωπικότητες που συνδύαζαν το ταλέντο, την εμπειρία, την τεχνική και τη νοοτροπία του πρωταθλητή. Μέσα σε εκείνη τη μεγάλη ερυθρόλευκη οικογένεια, ο Κελεσίδης βρήκε τη θέση του και αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της ομάδας που κυριάρχησε στο ελληνικό

ποδόσφαιρο. Συμπαίκτες του στο μεγάλο Ολυμπιακό του Γουλαδρή, υπήρξαν μορφές που προκαλούσαν τον θαυμασμό των φιλάθλων και των αντιπάλων:  Ο τεράστιος Δεληκάρης, με την απαράμιλλη τεχνική και ποδοσφαιρική ευφυΐα, ο θρυλικός Γιούτσος, με την προσωπικότητα και την εκτελεστική του δεινότητα, ο Γλέζος, ο Αγγελής, ο Κρητικόπουλος, - ο Συνετόπουλος, - ο Μάικ Γαλάκος, με μοναδική του τεχνική, την ταχύτητα και την επιθετική του δεινότητα  και τόσοι άλλοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές που στελέχωσαν την μεγάλη ομάδα του θρύλου, κείνων των χρόνων, που προσέφεραν ποιότητα και αγωνιστική δύναμη.


Ο Κελεσίδης δεν ήταν απλώς ένας  καλός τερματοφύλακας του Ολυμπιακού. Ήταν ένας φύλακας-άγγελος της εστίας του, ένας παίκτης που με τις αποκρούσεις του μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα ενός αγώνα, να εμπνεύσει την άμυνα και να μεταδώσει την πίστη της νίκης σε ολόκληρη την ομάδα. Η αγωνιστική του παρουσία συνδέθηκε με την κατάκτηση τριών πρωταθλημάτων Ελλάδας (1973, 1974, 1975) και δύο Κυπέλλων Ελλάδας (1973, 1975). Σε μια εποχή που ο Ολυμπιακός μεγαλουργούσε, ο Κελεσίδης υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές της επιτυχημένης πορείας του, κερδίζοντας την αναγνώριση και την αγάπη της ερυθρόλευκης εξέδρας. 


Όμως υπήρξε μια χρυσή στιγμή του μοναδικού Τάκη, κάτω από τα δοκάρια του Ολυμπιακού, που απέδειξε την αξεπέραστη κλάση του και εγχαράκτηκε στις χρυσές σελίδες της ερυθρό-λευκης ιστορίας. Αυτή ήταν στην ιστορική αναμέτρηση με την Τότεναμ στο Λονδίνο, τον Οκτώβριο του 1972. Μέσα στη δύσκολη ατμόσφαιρα ενός αγγλικού γηπέδου, απέναντι σε μια σπουδαία ευρωπαϊκή ομάδα και σε ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης, ο Έλλη-νας τερματοφύλακας κλήθηκε να αντιμε-τωπίσει την πίεση ενός πέναλτι. Απέναντί του βρέθηκε ο Άγγλος διεθνής Μάρτιν Πίτερς, ένας από τους μεγάλους ποδοσφαιριστές της εποχής. Και τότε συνέβη κάτι που έμελλε να περάσει στην ιστορία.  Ο Κελεσίδης απέκρουσε το πέναλτι! Η εκτέλεση επαναλήφθηκε, όμως ο Έλληνας γκολκίπερ απέδειξε ξανά την κλάση, την ψυχραιμία και την αποφασιστικό-τητά του, αποκρούοντας και τη δεύτερη εκτέλεση! Δύο αποκρούσεις πέναλτι από τον ίδιο τερματοφύλακα, απέναντι στον ίδιο εκτελεστή, στην ίδια ιστορική αναμέτρηση! Μια στιγμή που ξεπερνά τα όρια μιας απλής αθλητικής επιτυχίας. Μια στιγμή που αποτελεί σύμβολο πίστης, θάρρους, ανταγωνιστικότητας και αυταπάρνησης. Ο Κελεσίδης εκείνο το βράδυ απέδειξε πως ένας Έλληνας τερματοφύλακας, μπορούσε να σταθεί με αξιοπρέπεια και μεγαλείο απέναντι στους κορυφαίους της Ευρώπης. Η συγκεκριμένη ιστορία παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα της ποδοσφαιρικής του διαδρομής και ένας λόγος για τον οποίο το όνομά του μνημονεύεται με ιδιαίτερο σεβασμό από τους φίλους του Ολυμπιακού. 


Η αξία του Παναγιώτη Κελεσίδη δεν περιορίστηκε στα σύνορα του Πειραιά. Η παρουσία του και οι επιδόσεις του τον οδήγησαν και στην Εθνική Ελλάδος, την οποία τίμησε με επτά συμμετοχές κατά την περίοδο 1973–1979. Η κλήση στην Εθνική αποτελεί για κάθε ποδοσφαιριστή την ύψιστη τιμή. Για τον Κελεσίδη, ήταν η αναγνώριση της σπουδαίας αγωνιστικής του αξίας, της σταθερότητας και της ποιότητάς του κάτω από τα δοκάρια. Στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα συνυπήρξε με σπουδαίες μορφές του ελληνικού ποδοσφαίρου, με παίκτες που άφησαν το δικό τους ανεξίτηλο αποτύπωμα: τον Τάκη Οικονομόπουλο, τον Νίκο Χρηστίδη, τον Βασίλη Κωνσταντίνου, τον Λευτέρη Πουπάκη, τον Άνθιμο Καψή, τον Κώστα Ιωσηφίδη, τον Μίμη Δομάζο, τον Γιώργο Κούδα, τον Κώστα Ελευθεράκη, τον Αντώνη Αντωνιάδη, τον Θωμά Μαύρο, τον Κώστα Αϊδινίου, τον Σταύρο Σαράφη, τον Νίκο Αναστό-πουλο και πολλούς ακόμη μεγάλους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Η παρουσία του σε αυτό το σπουδαίο ποδοσφαιρικό περιβάλλον, αποτέλεσε μια ακόμη επιβεβαίωση της αναγνώρισης που είχε κερδίσει με την αξία του. Η Εθνική Ελλάδος ήταν ένας ακόμη χώρος όπου ο Κελεσίδης εκπροσώπησε με περηφάνια το ελληνικό ποδόσφαιρο. 

Μετά την ολοκλήρωση της παρουσίας του στον Ολυμπια-κό, ο Κελεσίδης συνέχισε την ποδοσφαιρική του πορεία και ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του στην Προοδευτική, αφήνο-ντας πίσω του μια διαδρομή γεμάτη μεγάλες στιγμές, τίτ-λους, αγώνες, συγκινήσεις και αξιοσημείωτες εμφανίσεις. Η καριέρα του αποτελεί μια διαδρομή που ξεκίνησε από τις Σέρρες, πέρασε από τον Πανσερραϊκό, κορυφώθηκε με την παρουσία του στον μεγάλο Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδος και ολοκληρώθηκε με την ίδια αγάπη για το ποδό-σφαιρο. Για εκείνον, το ποδόσφαιρο δεν ήταν απλώς ένα επάγγελμα. Ήταν τρόπος ζωής, μια διαρκής σχέση με τον αθλητισμό, τους ανθρώπους, τις φιλίες και τις αναμνήσεις. Η μεγάλη οικογένεια των παλαιμάχων του Ολυμπιακού. Η ποδοσφαιρική του ιστορία δεν σταμάτησε με το κρέμασμα των γαντιών. Ο Παναγιώτης Κελεσίδης παραμένει ενεργά συνδεδεμένος με τη μεγάλη οικογένεια των παλαιμάχων του Ολυμπιακού, συμμετέχοντας σε δράσεις, εκδηλώσεις, συναντήσεις και πρωτοβουλίες που κρατούν ζωντανή τη μνήμη των μεγάλων εποχών του συλλόγου. Και εδώ αναδεικνύεται μια άλλη, ίσως ακόμη πιο όμορφη, πλευρά της προσωπικότητάς του.


Η ευγένεια, η αλληλεγγύη, το χιούμορ, η απλότητα και η ζεστασιά που τον χαρακτηρίζουν έχουν κερδίσει την αγάπη και τον σεβασμό των συναδέλφων του. Δεν είναι μόνο ο μεγάλος τερματοφύλακας που θυμούνται οι φίλαθλοι. Είναι και ο άνθρωπος που στέκεται δίπλα στους παλιούς συμπαίκτες, που μοιράζεται ιστορίες, που γελά, που θυμάται και που διατηρεί ζωντανό το πνεύμα της παλιάς ομάδας. Στη μεγάλη οικογένεια του Ολυμπιακού, ο Τάκης Κελεσίδης αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα παιδιά της. Έναν άνθρωπο που δεν χρειάζεται να επικαλείται τις επιτυχίες του για να κερδίσει την εκτίμηση, καθώς η ίδια η παρουσία του, η συμπεριφορά του και η διαχρονική αγάπη του για τον σύλλογο μιλούν από μόνες τους. Ένας θρύλος που δεν ξεχνιέται. Ο Παναγιώτης Κελεσίδης ανήκει σε εκείνη τη γενιά ποδοσφαιριστών που έκαναν τον Ολυμπιακό κάτι περισσότερο από μια ομάδα. Τον έκαναν σύμβολο, ιδέα, πάθος και σημείο αναφοράς για χιλιάδες ανθρώπους.


Υπήρξε ένας τερματοφύλακας που δεν φοβήθηκε ποτέ να πέσει στα πόδια των αντιπάλων, να βουτήξει στα δύσκολα, να σηκώσει την ομάδα στις κρίσιμες στιγμές και να υπερασπιστεί με αυταπάρνηση την ερυθρόλευκη φανέλα. Οι τίτλοι, οι αποκρούσεις, οι διεθνείς συμμετο-χές, η ιστορική βραδιά με την Τότεναμ και τα χρόνια της μεγάλης ομάδας του Νίκου Γουλανδρή αποτελούν ψηφίδες μιας σπουδαίας καριέρας. Αλλά αυτό που κάνει τον Τάκη Κελεσίδη πραγματικά ξεχωριστό είναι ότι, πέρα από τον αθλητή, παραμένει ένας άνθρωπος με ήθος, αξιοπρέπεια, ευγένεια και καρδιά. Ένας άνθρωπος που αγαπήθηκε από τους συμ-παίκτες του, τιμήθηκε από τους φιλάθλους και εξακολουθεί να αποτελεί κομμάτι της ιστορίας και της ψυχής του Ολυμπιακού. Για τους παλιούς, είναι οι αναμνήσεις από τις μεγάλες Κυριακές, τα γεμάτα γήπεδα και τις σπουδαίες αποκρούσεις. Για τους νεότερους, είναι ένα όνομα που αξίζει να γνωρίζουν, ένας θρύλος που αξίζει να τιμούν και μια μορφή που υπενθυμίζει τι σημαίνει να φοράς τη φανέλα του Ολυμπιακού με περηφάνια. Ο Τάκης Κελεσίδης δεν υπερασπίστηκε απλώς τα δοκάρια του Ολυμπιακού. Υπερασπίστηκε την ιστορία, την περηφάνια και το μεγαλείο του Θρύλου. Και γι' αυτό, όσα χρόνια κι αν περά-σουν, θα παραμένει ένας από τους μεγάλους φύλακες της ερυθρόλευκης ιστορίας !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ο Πάνος Αβραμόπουλος στο ΑΡΤ tv με την Σοφία Παραδείση, «Εκρηκτικό Δελτίο» 18-11-26 !

 Ο Πάνος Αβραμόπουλος στο ΑΡΤ tv με την Σοφία Παραδείση, «Εκρηκτικό Δελτίο» 18-11-26 !

https://www.youtube.com/watch?v=yiwLDrGN9l0&t=8s


Ο Αν. Γραμματέας Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ Πάνος Αβραμόπουλος, μίλησε στο ΑΡΤ tv στο «Εκρηκτικό  Δελτίο» με την Σοφία Παραδείση για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Ειδικότερα μίλησε :

• Για τους ερασιτεχνισμούς στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ιδίως με την πόντιση του καλωδίου, που εγκυμονούν κινδύνους για το μέλλον.

• Για τα «κόκκινα δάνεια», για τα οποία η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε το δρόμο με την θέσπιση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και η Νέα Δημοκρατία έκανε τον δρόμο στα funds λεωφόρο ! Σε αντιδιαστολή με το ΠΑΣΟΚ, που με το νόμο του 3869/2010 εν μέσω μνημονίων, έσωσε την πρώτη κατοικία των Ελλήνων !

• Για την υιοθέτηση των καλών προγραμματικών προτάσεων του ΠΑΣΟΚ, από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

• Και για την θλιβερή άνοδο της Ελλάδος στην 4-η θέση των ανισοτήτων στην Ευρώπη.

#Πάνος_Αβραμόπουλος
Αν. Γραμματέας Πολιτισμού #ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ

M.Sc Δ/χος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π, Συγγραφέας
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Για σταθερές επενδύσεις σε πρωτογενή τομέα και ενέργεια, που θα φέρουν την άνοιξη της απασχόλησης !

Για σταθερές επενδύσεις σε πρωτογενή τομέα και ενέργεια,
που θα φέρουν την άνοιξη της απασχόλησης !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Η περιβόητη απολιγνιτοποίηση, στα πλαίσια των περιβαλλοντικών δεσ-μεύσεων της χώρας, για την  πράσινη μετάβαση και τις ήπιες περιβαλλο-ντικά μορφές ενέργειας, είναι ακόμα ένα από τα μεγάλα κυβερνητικά Βατερλό της Νέας Δημοκρατίας, που τεκμηριώνει αδιάσειστα τις αβυσσα-λέες ανεπάρκειές της και την αδυναμία της να κυβερνήσει ικανά τη χώρα. Κάτι βεβαίως που διέκρινε και την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία απέτυχε παρομοίως να ακολουθήσει ένα σύγχρονο και προηγμένο παρα-γωγικό μοντέλο. Χωρίς περίσκεψη έτσι και αιδώ στα λόγια του Καβάφη, ξιφουλκούσαν για την πράσινη μετάβαση, χωρίς ωστόσο να έχουν καταστρώσει ένα σοβαρό σχέδιο, αλλαγής του παραγωγικού ενεργειακού μας μοντέλου, με αποτέλεσμα να αφήσουν τη χώρα σε κενό αέρος και ανάπηρη στις περιβαλλοντικές εξελίξεις ! Και τοποθετούμενος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης στο μείζον εθνικό πρόβλημα της ενέργειας, υπέμνησε τους λεονταρισμούς των κυβερνήσεων της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ που υποστήριζαν «ότι δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ η απολιγνιτοποίηση και πως μπορούσε η Ελλάδα να αποχωρήσει από το σύστημα δικαιωμάτων των ρύπων» ! Σημειώνοντας τις τεράστιες ευθύνες τους, για την ταχύτητα που κινήθηκαν έναντι της απεξάρτησης τη χώρας από το λιγνίτη, αλλά και για την ελλειπή διαπραγμάτευσή τους, να λάβει η χώρα κονδύλια, όπως έπραξαν τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη! Στο ίδιο μήκος κύματος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, τόνισε εμφατικά, πως ο ρυθμός απολιγνιτοποίησης, έπρεπε να συνδεθεί αδιάρρηκτα, αφενός μεν με τις τοπικές επενδύσεις, αφετέρου με τις εθνικές, σε αποθήκες ενέργειας και ενεργειακά δίκτυα. Ακόμα στηλίτευσε την στείρα επιλογή της κυβέρνησης της Ν.Δ. να προχωρήσει σε όποιο βαθμό την πράσινη μετάβαση με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, παραγόμενες όχι από συνεταιρισμούς, δήμους και τις τοπικές κοινωνίες, αλλά από τους ολιγάρχες. Αψευδής μάρτυρας και αυτή η επιλογή της, ότι είναι κυβέρνηση της ολιγαρχίας και όχι του ελληνικού λαού. 

Αλλά εκτός πραγματικότητας εν τέλει, είναι και οι πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού κου Μητσοτάκη, ότι θα ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας στην περιοχή της Μεγαλόπολης, δεύτερης μαζί με την Κοζάνη λιγνιτοπαραγωγού περιοχής, από τις επενδύσεις που θα γίνουν ! Ωστόσο δεν απάντησε ο πρωθυπουργός, αν θα αντικατασταθούν οι κατά την σοβαρή μελέτη του ΙΟΒΕ, 3.100 θέσεις εργασίας που θα απολεσθούν έως το 2029, από την επιχειρούμενη καθυστερημένα πράσινη μετάβαση, με τις πρόσκαιρες θέσεις εργασίας από τα επικείμενα έργα, που σαφώς θα έχουν προσωρινό χαρακτήρα, για να ξαναστείλουν με την ολοκλήρωσή τους, τους απασχολούμενους σε αυτές, ξανά στην ανεργία !  Τέλος όπως σημείωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης, η Μεγαλόπολη, θα πρέπει να συνεχίσει να είναι ενεργεια-κό κέντρο, αλλά με διαφορετικό προφανώς ενεργειακό μοντέλο. Με την δημιουργία σε αυτήν, αποθηκών ενέργειας, δικτύων μεταφοράς, μονάδων παραγωγής σύγχρονων ενεργει-ακών τεχνολογιών, εξοπλισμού και νέων ενεργειακών υποδομών. Ένα νέο σφύζον δηλαδή από ανάπτυξη ενεργειακό κέντρο, που θα  κινητροδοτεί τους νέους της να μείνουν σε αυτήν και όχι μια παρακμάζουσα και αποβιομηχανοποιημένη επαρχιακή πόλη. Επίσης πολύ εποικοδομητική θα ήταν η αξιοποίηση των περιοχών των ορυχείων και των ενεργειακών εγκαταστάσεων, που με την αποκατάστασή τους – με ένα δημιουργικό χωροταξικό σχεδια-σμό και σύγχρονες χρήσης γής -  θα συνιστούσαν ένα ατίμητο ενεργειακό κεφάλαιο, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Μεγαλόπολης και της ευρυτέρας περιοχής της. Μόνο τότε θα επιτευχθεί ο καθυστερημένος στόχος της απολιγνιτοποίησης, διασφαλίζοντας τις θέσεις εργασίας και οικοδομώντας το μέλλον. Και το ΠΑΣΟΚ που πρώτο μίλησε για την πράσινη μετάβαση, έχει σοβαρό και ολοκληρωμένο σχέδιο για αυτά !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Σύσσωμος ο αθηναϊκός λαός τίμησε τους ηρωικούς νεκρούς του Πολυτεχνείου !

 Σύσσωμος ο αθηναϊκός λαός τίμησε τους ηρωικούς νεκρούς του Πολυτεχνείου !


Με την παλλαϊκή του συγκέντρωση εχθές στην Αθήνα, από όλα τα μέρη της Αττικής και την καθιερωμένη συγκέντρωση προς την αμερικάνικη πρεσβεία,  ο λαός μας τίμησε τους ηρωικούς νεκρούς του #Πολυτεχνείου. Τούς μαρτυρικούς φοιτητές και νέους μας, που αψήφησαν τον ιστορικό Νοέμβρη του ’73 το σιδερόφραχτο καθεστώς της χούντας και έβαλαν τα στήθη τους μπροστά, για να διατρανώσουν την διεκδίκησή τους, για «ψωμί, παιδεία ελευθερία», αλλά και για να υποστηρίξουν τη δημοκρατία και τα δημοκρα-τικά δικαιώματα, που είχαν βίαια υποσταλεί, από το καθεστώς της πολιτικής ανομίας των Αθηνών, την επονείδιστη χούντα. 


Και μαζί με το κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ, συμμετείχα-με στην μεγάλη πορεία, για να τιμήσουμε τους νεκρούς μας και να στείλουμε ένα βροντερό μήνυμα αντίστασης απέναντι στις αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης, αλλά και στην απαράδεκτη υπονόμευση των μεγάλων θεσμών της δικαιοσύνης, των ανεξάρτητων αρχών, του κράτους δικαίου, αλλά και της εθνικής κυριαρχίας με τις επικίνδυνες δολιχοδρομίες της κυβέρνησης στη εξωτερική πολιτική.

53 χρόνια μετά το μήνυμα του νεολαιϊστικου κινήματος του Πολυτεχνείου, είναι επίκαιρο από ποτέ, με το λαό μας να διεκδικεί την βιολογική του

επιβίωση από την απερίσταλττη ακρίβεια, την αποκατάσταση των θεσμών και την εθνική κυριαρχία από τους επικίνδυνους αυτοσχεδιασμούς της κυβέρνησης στην εξωτερική πολιτική. Συνεχίζουμε με το λαό, με το ΠΑΣΟΚ, για την κοινωνική, οικονομική και δημοκρατική ανασυ-γκρότηση της πατρίδας μας !

#Πάνος_Αβραμόπουλος
Αναπληρωτής Γραμματέας Πολιτισμού #ΠΑΣΟΚ
M.Sc Δ/χος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π, Συγγραφέας

www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ο Πάνος Αβραμόπουλος, Τρίτη 17/11/26 και ώρα : 5:00 – 6:00 π.μ. το πρωί και επανάληψη 3-4 μ.μ. το μεσημέρι στον «Αθήνα 9,84», με τον Βασίλη Ταλαμάγκα για την εξέγερση του Πολυτεχνείου !

 Ο Πάνος Αβραμόπουλος, Τρίτη  17/11/26 και ώρα : 5:00 – 6:00 π.μ. το πρωί και επανάληψη 3-4 μ.μ. το μεσημέρι στον «Αθήνα 9,84», με τον Βασίλη Ταλαμάγκα  για την εξέγερση του Πολυτεχνείου !


Στην εκπομπή «Το θέμα της ημέρας», με τον #Βασίλη_Ταλαμάγκα, στον «Αθήνα 9,84» Art tv, θα μιλήσει την Τρίτη   17/11/26 και ώρα : 5:00 – 6:00 π.μ. το πρωί και σε επανάληψη 3-4 μ.μ. το μεσημέρι, ο Πάνος Αβραμόπουλος, σε ένα πλούσιο αφιέρωμα για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Ειδικότερα μιλούμε για :

• Το ιστορικοπολιτικό πλαίσιο

• Τους  πρωταγωνιστές

• Τα παρεπόμενα, για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας

Με αγάπη και εκτίμηση

#Πάνος_Αβραμόπουλος
Αναπληρωτής Γραμματέας Πολιτισμού #ΠΑΣΟΚ
M.Sc Δ/χος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π.

www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Βαθιά κατάνυξη για την εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, στον πολιούχο του Πειραιώς Άγιο Σπυρίδωνα 8-11-26 !

 Βαθιά κατάνυξη για την εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών,
στον πολιούχο του Πειραιώς Άγιο Σπυρίδωνα  8-11-26 !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Με ιδιαίτερη εκκλησιαστική λαμπρότητα, βαθιά κατάνυξη και τη μαζική παρουσία πλήθους πιστών εορτάστηκε την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026, στον ιστορικό Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος Πειραιώς, η μεγάλη εορτή της Συνάξεως των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, καθώς και όλων των Ασωμάτων και Ουρανίων Αγγελικών Ταγμάτων. Ο φιλάγιος λαός του Πειραιά προσήλθε με ευλάβεια στον ιστορικό ναό της πόλης, προκειμένου να αποδώσει την πρέπουσα τιμή στους δύο μεγάλους Αρχαγγέλους της Ορθοδοξίας, να συμμετάσχει στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία και να ζητήσει τις πρεσβείες και την προστασία τους. Η πολυπληθής παρουσία των πιστών αποτέλεσε μία ακόμη έμπρακτη έκφραση της βαθιάς σχέσης των Πειραιωτών με την Ορθόδοξη πίστη, την εκκλησιαστική παράδοση και τις πνευματικές αξίες που διαχρονικά αποτελούν θεμέλιο της κοινωνικής και ιστορικής ταυτότητας της πόλης.

Η εορταστική αυτή σύναξη πραγματοποιήθηκε σε έναν χώρο με

ξεχωριστή ιστορική, θρησκευτική και συμβολική σημασία για την πόλη του Πειραιά. Ο Ιερός Ναός Αγίου Σπυρί-δωνος, πολιούχου του Πειραιά, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά και εκκλησια-στικά τοπόσημα της πόλης, με βαρύτιμη ιστορική διαδρομή και μακραίωνη παρουσία στη ζωή των κατοίκων της. Η ιστορία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ίδια την ιστορική πορεία του Πειραιά, καθώς οι ρίζες του ανάγονται στους παλαιούς χρόνους, όταν στη συγκεκριμένη περιοχή υπήρχε ομώνυμη Ιερά Μονή. Ο αρχικός ναός του Αγίου Σπυρίδωνος, που συνδεόταν με την ομώνυμη μονή, θεωρείται ο παλαιότερος ναός της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Η ύπαρξή του

μαρτυρεί τη μακραίωνη παρουσία της χριστιανικής λατρείας στην περιοχή, πολύ πριν από τη νεότερη ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη της σύγχρονης πόλης. Η ιστορική συνέχεια του ναού διατηρήθηκε παρά τη διάλυση της παλαι-άς μονής, ενώ ο σημερινός επιβλητικός ναός, τρίτος κατά σειρά στην ιστορική διαδρομή του, θεμελιώθηκε τον Μάιο του 1863, πάνω στα ερείπια της περίφημης μονής και των δύο προγενέστερων ναών. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η σχέση του Αγίου Σπυρίδωνος με τη συγκρότηση της δημοτικής ζωής του Πειραιά. Τον Δεκέμβριο του 1835, κατά την περίοδο της ανασύστασης και της διοικητικής οργάνωσης της πόλης, το πρώτο Δημοτικό Συμβούλιο του Πειραιά συνήλθε στον χώρο του ναού, με πρώτο δήμαρχο τον Υδραίο Κυριάκο Σερφιώτη. Στον ίδιο ναό, το 1863, πραγματοποιήθηκε η ορκωμοσία των πρώτων δημοτικών αρχών.

Η εορτή της 8ης Νοεμβρίου κατέχει ξεχωριστή θέση στο εορτολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλη-σίας. Δεν πρόκειται απλώς για την τιμητική ανάμνηση δύο μεγάλων Αγγελικών μορφών, αλλά για μία πανηγυρική Σύναξη

ολόκληρου του αόρατου, πνευματικού κόσμου, όλων των Ασωμάτων και Ουρανίων Δυνάμεων που δημιουργήθηκαν από τον Θεό για να Τον δοξολο-γούν, να διακονούν το θείο θέλημα και να αποτελούν τους αγγελιαφόρους της θείας παρουσίας και οικονομίας στον κόσμο. Η Αγία Γραφή μαρτυρεί ότι ο Θεός, εκτός από τον ορατό και υλικό κόσμο, δημιούργησε και τον αόρατο πνευματικό κόσμο των Αγγέλων. Οι Άγγελοι είναι ασώματες και νοερές υπάρξεις, δημιουργήματα του Θεού, οι οποίες βρίσκο-νται σε αδιάλειπτη κοινωνία μαζί Του, υμνολογώντας τη δόξα Του και εκπληρώνοντας τις εντολές Του. Η Ορθόδοξη παράδοση αναφέρεται σε εννέα Αγγελικά Τάγματα:

Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνους, Κυριότητες, Αρχές, Εξουσίες, Δυνάμεις, Αρχαγγέλους και Αγγέλους. Όλα αποτελούν μία αρμονική ουράνια τάξη, στην οποία κυριαρχούν η υπακοή στον Θεό, η αγάπη, η κοινωνία και η αδιάλειπτη δοξολογία του Δημιουργού. Η λέξη «Σύναξη» έχει ιδιαίτερη θεολογική σημασία. Δηλώνει την ενότητα, την ομόνοια και την κοινή αναφορά των Αγγελικών Δυνάμεων προς τον Θεό. Η Εκκλησία, τιμώντας τους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ, τιμά ταυτόχρονα το σύνολο του αγγελικού κόσμου, αναγνωρίζοντας τη διακονία του στην ιστορία της θείας οικονομίας και στη ζωή των ανθρώπων.


Ο Μιχαήλ και ο Γαβριήλ, αν και συνδέονται με διαφορετικές εκφάνσεις της θείας αποστο-λής, εκφράζουν από κοινού δύο θεμελιώδεις όψεις της πνευματικής ζωής: την υπεράσπιση της αλήθειας και την αναγγελία της σωτηρίας. Ο πρώτος συμβολίζει την ακλόνητη πίστη, την πνευματική εγρήγορση και την αντίσταση στο κακό. Ο δεύτερος την αγαθή αγγελία, την ελπίδα, την καθαρότητα και την αποκάλυψη του θείου θελήματος. Και οι δύο αποτελούν πρότυπα απόλυτης αφοσίωσης στον Θεό και διακονίας προς το ανθρώπινο γένος. Η εορτή της 8ης Νοεμβρίου αποτελεί, συνεπώς, μία ουσιαστική υπενθύμιση ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνος στον πνευματικό του

αγώνα. Η Εκκλησία διδάσκει ότι ο αόρατος κόσμος του Θεού βρίσκεται σε διαρκή δοξολογία και διακονία, ενώ οι Άγγελοι αποτελούν παραδείγμα-τα υπακοής, ταπεινοφροσύνης, αγάπης και αδιάλειπτης προσήλωσης στο θείο θέλημα. Σε μία εποχή κατά την οποία η ανθρώπινη κοινωνία δοκιμάζεται από την αβεβαιότητα, τις συγκρούσεις, την απομάκρυνση από τις πνευματικές αξίες και την κρίση των ηθικών προσανατολισμών, το μήνυμα των Ταξιαρχών αποκτά ιδιαίτερη επικαιρότητα. Μας καλεί να διατηρήσουμε ακέραιη την πίστη μας, να αγωνιζόμαστε για το δίκαιο, να καλλιεργούμε την αγάπη και την αλληλεγγύη και να μην επιτρέπουμε στην υπερηφάνεια, στον εγωισμό και στην αδιαφορία να κυριαρχούν στη ζωή μας. 


Της πανηγυρικής θείας λειτουργίας, χοροστάτησε ο σεπτός Επίσκοπος Χριστιανουπόλεως κ.κ. Προκόπιος, συγχοροστατούντων των ευλαβών ιερέων του Αγίου Σπυρίδωνα κ.κ. Αρχι-μανδρίτη π. Θεόκλητου Λεγάτου, Αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη Κοκκώνη, Πρωτοπρεσβύτερου π. Βασίλειου Πόπη, Πρωτοπρεσβύτερου π. Βασίλειου Σιγάλα και του Αρχιδιάκονου π. Καλλίνικου Αχιλλεόπουλου.

Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους τους εορτάζοντες και σε όλες τις εορτάζουσες ! Οι Παμμέγιστοι Ταξιάρχες Μιχαήλ και Γαβριήλ να σκέπουν και να προστατεύουν τον Πειραιά και ολόκληρο τον κόσμο.


Παραθέτουμε το Απολυτίκιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών : 

Τῶν οὐρανίων στρατιῶν ἀρχιστράτηγε, δυσωποῦμέν σὲ ἀεὶ ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι ἵνα ταῖς σαῖς δεήσεσι τειχίσῃς ἡμᾶς σκέπῃ τῶν πτερύγων τῆς ἀΰλου σου δόξης, φρουρῶν ἡμᾶς προσπίπτοντας ἐκτενῶς καὶ βοῶντας· ἐκ τῶν κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς ὡς Ταξιάρχης τῶν ἄνω Δυνάμεων.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr