Το εμπνευσμένο βήμα της Ευαγγελίας Σχοιναράκη, για την «Παγκρήτιο Ένωση» !

 Το εμπνευσμένο βήμα της Ευαγγελίας Σχοιναράκη, 

για την «Παγκρήτιο Ένωση» !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Οι επικείμενες εκλογές της 15-ης Νοεμβρίου για την ιστορική και με σπουδαίες και μείζονες κοινωνικές και πολιτισμικές παρεμβάσεις στην ελληνική κοινωνία «Παγκρήτιο Ένωση», συνιστούν ένα σημαντικό ορόσημο για την περαιτέρω πορεία της. Δοθέντος ότι είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την μεγαλόνησό μας Κρήτη και την μακραίωνη συμβολή της στο εθνικό κορμό. Στο φάσμα των δημοκρατικών αγώνων που πάντοτε πρωτοστάτησαν οι Κρητικοί, με τα λαμπρά τέκνα τους, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον συνταγματάρχη Καλλέργη κ.α., στο πεδίο της πνευματικής μεγαλουργίας της Ελλάδας, με τους έξοχους Νίκο Καζαντζά-κη, Παντελή Πρεβελάκη κ.α.,  στο χώρο της τέχνης με τους Νίκο Ξυλούρη, Οδυσσέα Ελύτη, Μάνο Χατζηδάκη, Μάνο Κατράκη, Δομίνικο Θεοτοκόπουλο κ.α. και την σύνολη εν γένει προσφορά τους, στην μακρά κοινωνική εκπόρευση της πατρίδας μας. Και επομένως η νέα διοίκηση που θα αναδειχθεί από τις εκλογές της 15-ης  Νοεμβρίου, θα κληθεί αφενός μεν να διαχειριστεί όλο αυτό το σπουδαίο κοινωνικό και πολιτισμικό κεφάλαια και παράλληλα να χαράξει τις κατευθυντηρίους, για τις μελλοντικές παρεμβάσεις της ιστορικής και ελπιδο-φόρας «Παγκρητίου Ένωσης».

Στους υποψήφιους συνδυασμούς ξεχωρίζω αυτόν της ευπρεπούς και κοινωνικά εμπνευσμέ-νης Ευαγγελίας Σχοιναράκη – Ηλιάκη, πρώην Βουλευτή και Νομάρχη Ηρακλείου. Μιας χειραφετημένης γυναίκας, με άτεγκτο δημοκρατικό ήθος, πλατιά γνώση του πολιτισμού γίγνεσθαι και της κρητικής κουλτούρας και χρόνια προσφορά στην μεγαλόνησο Κρήτη, αλλά και το πολιτικό μας πεδίο, από τις θεσμικές επάλξεις που επάξια υπηρέτησε, ως τ. βουλευ-τής και τ. Νομάρχης Ηρακλείου. Η Βαγγελιώ Σχοιναράκη και όπως είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις προγραμματικές της προτάσεις τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026 στον ΔΣΑ, στοχεύει σε μια δημιουργική και οραματική ανασυγκρότηση της Παγκρητίου, που με εφαλτήριο το ατίμητο κοινωνικό της κεφάλαιο, θα παρεμβαίνει δημιουργικά στο κοινωνικό μας πεδίο, καταθέτοντας προτάσεις για τα μείζονα προτάγματα του πολιτισμού, της παιδεί-ας, της περιφερειακής ανάπτυξης και της δημοκρατίας, τόσο για την μεγαλόνησο, όσο και για την Ελλάδα. Έχει μια οραματική θεώρηση για την «Παγκρήτιο», ως μοχλού δημιουργι-κής παρέμβασης στα δημόσια δρώμενα, με απώτερο στόχο την πολιτισμική άνοδο, την κοινωνική ανάπτυξη και τη δημοκρατική ακεραίωση των θεσμών μας και όχι ως φολκλορι-κού σωματείου, που καταναλίσκεται σε επετειακές και μόνο εκδηλώσεις ιστορικής μνήμης, απλά για το θεαθείναι, χωρίς όμως να έχουν καμιά πνοή δημιουργίας και προοδευτικής ενατένισης του μέλλοντος. Επίσης αποδίδει σημαντική βαρύτητα στο νεολαιίστικο κεφά-λαιο και προσβλέπει σε δημιουργικές και ουσιαστικές παρεμβάσεις στην κοινωνία, με την αρωγή της νεολαίας, που πάντα είναι στην προμετωπίδα της κοινωνικής πρωτοπορίας. Για τούτο εξάλλου και το καλοκαίρι, σε συνεργασία με τον Δήμαρχο Πειραιά κ. Γιάννη Μώραλη, τον Αντιδήμαρχο κ. Δημήτρη Καρύδη και τον Πρόεδρο της Αδελφότητας Κρητών Πειραιά "Η Ομόνοια" κ. Θεόδωρο Τσόντο, επεξεργάστηκε την πρόταση της δημιουργίας, μιας νέας εστί-ας φοιτητών στον Πειραιά, όπου με ασφάλεια και καινοτόμες παροχές, οι φοιτητές της Κρήτης θα μπορούν να σπουδάζουν με άνεση και να δημιουργούν συνάμα πολιτισμικά και κοινωνικά. Τέλος σημειώνω την μοναδική ορμέμφυτη ευγένεια, το δημοκρατικό ήθος και την ασύγγνωστη απλότητά της Βαγγελιώς Σχοιναράκη, που ευθύς εξαρχής, σε κερδίζουν ως άνθρωπο. Για τους παραπάνω λόγους συνιστώ ανεπιφύλαχτα την υπερψήφιση της στις εκλογές της «Παγκρητίου Ενώσεως» στις 15 Νοεμβρίου, γιατί αληθινά κομίζει ελπίδες πολ-λές, για τη λεβεντομάνα Κρήτη μας !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ο μεγαλοπρεπής και καλλιμάρμαρος ναός του Αγίου Νικολάου Πειραιώς !

 Ο μεγαλοπρεπής και καλλιμάρμαρος ναός 

του Αγίου Νικολάου Πειραιώς !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Δεσπόζει επιβλητικά με την περίτεχνη κατασκευή του πού περιλαμβάνει και αρχιτεκτονικά στοιχεία κορινθιακής τεχνοτροπίας, το λευκό αρχοντικό του μάρμαρο, αλλά και την βαρύτιμη κοινωνικά ιστορία του, στην παραλιακή ακτογραμμή του εμπορικού λιμένος του Πειραιά, ο ιστορικός ναός του Αγίου Νικολάου Πειραιώς ή και ονομαζόμενος Αγίου Νικολάου τον Υδραίων, αφού είναι συνυφασμένος με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της υδραϊκής συνοικίας στον Πειραιά. Με την αγάπη, τη φροντίδα και την ηθική μέριμνα εξάλλου των Υδραίων του Πειραιά και σε σχέδια του διακεκριμένου αρχιτέκτονα συμπατριώτη τους Ιωάννη Λαζαρίμου,  θεμελιώθηκε το 1879 ο σημερινός καλλιεπής ναός του Αγίου Νικολάου,   ημερομηνία κατά την οποία συστήθηκε ο προοδευμένος και ακμάζων  Υδραϊκός Σύνδεσμος Πειραιώς, που συνέδεσε κατά μοναδικό τρόπο την ύπαρξη και η ιστορία του, με τον Άγιο Νικόλαο, ο οποίος έφερε έν άλλοις και το όνομά του,  Άγιος Νικόλαος των Υδραίων.

Αποτελώντας την μητρόπολη της ναυτοσύνης ο Πειραιάς, ο μεγαλύτερος λιμένας της χώρας δεν θα μπορούσε να μην τιμήσει με μία μεγαλοπρεπή εκκλησία του, τον προστάτη των ναυτικών, των κατατρεγμένων, αλλά και τον ορφανών παιδιών Άγιο Νικόλαου. Τον άγιο Νικόλαο στη στοργική αγκάλη και ελπίδα του οποίου, προσέφευγαν όλοι οι ναυτικοί μας, όταν έρχονταν αντιμέτωποι με το θυμό και τα στοιχεία της θάλασσας, αλλά και για να ζητήσουν επίσης την ηθική συνδρομή του, στο δύσκολο δρόμο της επαγγελματικής τους επιβίωσης, μέσα στη θάλασσα. Άπειρα τα τάματα στη μνήμη του σεπτού αγίου μας ιεράρχη και επισκόπου Μύρων της Λυκίας Αγίου Νικολάου, αλλά και άλλα τόσα και περισσότερα ακόμα, τα θαύματα τα οποία έκανε, σώζοντας στην κυριολεξία από το θάνατο αλλά και από παντοειδούς είδους καταστροφές, τους ναυτικούς της πατρίδας μας.  Όπως και κάθε πιστό που στην ευλογία και την ηθική σκέπη του, απέθετε τις ελπίδες του στη ζωή. Είναι μάλιστα πολύ ενδεικτικό το γεγονός, ότι τα παλιά χρόνια οι ναυτικοί  μας στον Πειραιά ανεξαρτήτως σε ποια συνοικία του ευρίσκονταν,  έβγαζαν ευλαβικά το ναυτικό σκούφο τους και έστρεφαν το κεφάλι τους προς την κατεύθυνση της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, για να εκφράσουν το σεβασμό και την ευλάβεια τους στον προστάτη και έφορο της ναυτοσύνης. Ενώ ο πανηγυρικός εορτασμός του Αγίου Νικολάου στον Πειραιά κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου, αποτελούσε το κεντρικό κοινωνικό γεγονός της πόλης και  η πανήγυρη της ιεράς εικόνας του αγίου στους κεντρικούς δρόμους της πόλης,  ύπο τους βαρείς ήχους από τους μπουρούδες των καραβιών  - που με αυτό τον τρόπο εξέφρασαν το σεβασμό τους στη μνήμη του αγίου - γίνονταν αντιληπτή από κάθε σημείο της πόλης του Πειραιά.

Όμως  και ένα άλλο ακόμα ιστορικό στοι-χείο, τεκμηριώνει την αδιάρρηκτη στην αχανή λεωφόρο του χρόνου σχέση, του αγίου Νικολάου με τους ναυτικούς και τους ξενιτεμένους μας.   Παλαιότερα παραπλεύρως του ιερού ναού του αγίου Νικολάου, λειτουργούσε δίπλα στο τελωνείο επιβατηγός  σταθμός για τους Έλληνες, που θα έπαιρναν το μικρό δρόμο της ξενιτιάς και για τα μεγάλα ταξίδια στην Αμερική και την Αυστραλία. Οι συγγενείς που αποχαιρετούσαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα για την ξενιτιά,  άναβαν ένα κεράκι και προσεύχονταν ευλαβικά στον Άη Νικόλα, να τους εξασφαλίσει καλό και ανέφελο ταξίδι, αλλά και να τους βοηθήσει να ευδοκιμήσουν επαγγελματικά, στη μεγάλη απόφαση της σταδιοδρομίας τους στην ξενιτιά. Έτσι η εκκλησία του αγίου Νικολάου πρόσφερε στους ταξιδεύοντες στο εξωτερικό, μια αναμνηστική εικόνα του αγίου Νικολάου, που ένδακρεις την κρατούσαν ως φυλαχτάρι, ελπίδα και ηθικό αποκούμπι, σε κάθε δύσκολη στιγμή μακριά από την πατρίδα.

Ο σημερινός  επιβλητικός ναός του αγίου Νικολάου, είναι ο τρίτος κατά σειρά ναός που ανηγέ-ρθη με τη φροντίδα και τη μέριμνα πάντα, τον Υδραίων του Πειραιώς. Σε ότι αφορά το μέγεθός του έχει τον τριπλάσιο όγκο και το διπλάσιο ύψος, από το ναό του πολιούχου αγίου Σπυρίδω-νος. Και η ομώνυμη ενορία του αγίου Νικολάου, ήταν η μεγαλύτερη στον Πειραιά μέχρι να είναι ανεγερθούν οι ναοί του αγίου Νείλου και της Ζωοδόχου Πηγής. Σημειώνοντας εδώ πως και η ανέγερση του καλλιεπούς ναού του αγίου Νείλου, είναι συνυφασμένη με τον άγιο Νικόλαο. Ο αρχικός ναός του αγίου Νικολάου, στο σημερινό ακριβώς σημείο της μεγάλης εκκλησίας, θεμελιώθηκε στις 22 Ιουλίου του 1844 με την αρωγή της εθελοντικής εργασίας των κατοίκων της Υδραίικης συνοικίας, των οποίων επικεφαλής ήταν ο Αναστάσιος Ρομπότσης, που η  κατοικία του ευρίσκονταν στην περιοχή των Μύλων, δηλαδή στη σημερινή περιοχή της Πλατείας Πηγάδας. Ο Ρομπότσης που ήταν ένας ευλαβής και προοδευτικός άνθρωπος και απολάμβανε τις καθολικής εκτίμησης των συμπατριωτών του απο την Ύδρα, πρωτοστάτησε στην ανέγερση της αρχικής μικρής εκκλησίας του αγίου Νικολάου. Μάλιστα μπροστά από το πρώτο το εκκλησάκι του αγίου Νικολάου, υφίστατο μία από τις παλαιότερες πλατείες του Πειραιώς η Πλατεία Αμαλίας. Και την ίδια περίοδο η σημερινή Πλατεία Καραϊσκάκη τότε ονομάζεται Πλατεία ‘Οθωνος. Προϊόντος του χρόνου όμως η πληθυσμιακή έξαρση των Υδραίων στον Πειραιά, συμβάδιζε με την ανάγκη της δημιουργίας ενός μεγαλύτερου ναού, που θα μπορούσε να ικανοποιήσει τα θρησκευτικά και τα λατρευτικά τους καθήκοντα. 

Και προς αυτή την κατεύθυνση το 1852 ξεκίνησε η ανέγερση του δεύτερου ναού,  από τους Πειραιώτες υδραίους, σε σχέδια που είχαν εκπονήσει ο βασιλικός Μηχανικός Λόρενζεν και ο Μηχανικός του Δήμου Πειραιώς Πετμεζάς το 1851. Ενώ στα 1879 συμβολικό έτος της δημιουργίας του Υδραϊκού Συνδέσμου Πειραιώς και εφόσον πια ο πληθυσμός των Υδραίων στον Πειραιά είχε γεωμετρικά αυξηθεί, ελήφθη η απόφαση της ανέγερσης του νέου μεγάλου επιβλητικού σημερινού ναού του αγίου Νικολάου. Για την ανέγερση του ναού όπως προαναφέ-ραμε με τη συνδρομή των Υδραίων, απαιτήθηκε ποσό της τάξης των 200.000 δραχμών και τα σχέδια της οικοδόμησης του ναού, εκπόνησε ο διακεκριμένος Υδραίος Αρχιτέκτονας Ιωάννης Λαζαρίμος. Τα εγκαίνια της εκκλησίας μέσα σε μία ατμόσφαιρα ηθικής και πολιτισμικής πανδαισίας, έγιναν στις 2 Νοεμβρίου του 1886, από τον τότε δήμαρχο Πειραιώς Τρύφωνα Μουτσόπουλο, ο οποίος αδιαφιλονίκητα είχε συνδέσει το όνομά του με όλα τα μείζονα έργα υποδομής και πολιτισμού του Πειραιώς. Πάραυτα ο ναός εσωτερικά δεν ήταν διακοσμημένος, ενώ εξωτερικά δεν είχε επενδυθεί, γεγονός για το οποίο Υδραίοι του Πειραιά αισθάνονταν αδήριτη την ανάγκη, να κάνουν το παν και να μαζέψουν τα απαιτούμενα χρήματα για να αποπερατώσουν και αισθητικά, τον καλλιεπή και μεγαλοπρεπή ναό τους.  Έτσι με τη συγκέ-ντρωση ποσού 300.000 δραχμών πολύ μεγαλύτερου  δηλαδή και από αυτό το ποσό που απαι-τήθηκε για την ανέγερση του ναού, έλαβε χώρα η εσωτερική διακόσμηση - αγιογράφηση του ναού- καθώς και η εξωτερική επένδυσή του με το ωραίο λευκό μάρμαρο, που του προσδίδει μια μοναδική μεγαλοπρέπεια. Σε ότι αφορά την αρχιτεκτονική του τεχνοτροπία, ο Άγιος Νικόλαος, ανήκει στην κατηγορία των σταυροειδών εγγεγραμμένων και έχει τρείς τρούλους, από τους οποίους οι δύο είναι χαμηλοί, ενώ ο κεντρικός είναι μεγάλος ελλειψοειδούς μορφής, με νησιώτικο «φανάρι» στην κορυφή του.

Ο ναός του αγίου Νικολάου Πειραιώς με την  πρόδηλη- μοναδική αισθητική του καλλιέπεια και τον δυσθεώρητο όγκο του, δικαίως κατατάσσεται, ως ο μεγαλύτερος και ο ομορφότερος ναός του Πειραιώς. Τα προηγούμενα χρόνια δέσποζε στην ακτογραμμή του Πειραιά με τους επιβλη-τικούς κόκκινους τρούλος του. Σήμερα ωστόσο οι τρούλοι φέρουν το χρώμα μπλε, σε απόλυτη αρμονία με τη θάλασσα της οποίας ο άγιος είναι προστάτης. Είναι συνάμα  και ένας πολύ γερά θεμελιωμένος ναός, στην κυριολεξία απόρθητο φρούριο, Όπως εξάλλου εν τοις πράγμασι  αποδείχθηκε με τους γερμανικούς βομβαρδισμούς το 1941, αλλά και με τους «συμμαχικούς» το 1944. Και καθώς το οστικό κύμα από τους παραπάνω βομβαρδισμούς στην κυριολεξία χτυπούσε το ναό, ο άγιος Νικόλαος έμενε απρόσβλητος, για να μας θυμίζει τη θεία χάρη του και την γερή κατασκευή του. Επίσης σημειώνουμε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν τοποθετηθεί 3 όμορφα ρολόγια στον άγιο Νικόλαο, τα δύο στην πρόσοψη και το τρίτο προς την Ακτή Μιαούλη.

Σε όλο τα διάβα της ιστορικής του πορείας, ο άγιος Νικόλαος αποτέλεσε ένα ατρύγετο μελίσσι κοινωνικής  ευποιίας και πολιτισμικής δημιουργίας. Και μέσα στις αγκάλες του η ευλαβής χριστιανή Ελένη Μαμάη το γένος Λυμπέρη, που συμμετείχε στο φιλανθρωπικό έργο και στις ιρανικές επιτροπές του ναού, πρωτοστάτησε στη συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση του ιερού ναού του αγίου Νείλου. Μάλιστα η Ελένη Μαμάη είχε ιδρύσει και την αδελφότητα «Αδελφότης των Κυριών Άγιος Νείλος ο Μυροβλήτης», η οποία γιόρταζε το σεπτό άγιο της Κυνουρίας, πραγματοποιώντας λειτουργίες και τελετές στην εκκλησία του αγίου Νικολάου. Και κατόρθωσε με την επιμονή της, την αγάπη της και την ηθική αφοσίωση στον άγιο Νείλο, να συγκεντρώσει με τους εράνους της αδελφότητας, τα απαιτούμενα χρήματα για την ανέγερση του φερώνυμου ναού του.

Με το μοναδικό του κάλλος,  τη μακραίωνη ιστορία του, την οποία πάντα επικουρούσε η μεγαλουργία του Υδραίικου στοιχείου του Πειραιώς,  τα ατελείωτα θαύματα του και την ακένωτη ευλάβεια με την οποία τον περιβάλλει ο λαός του Πειραιώς, αλλά και πολίτες από όλη τη χώρα, Ο άγιος Νικόλαος συνιστά ένα περίσεπτο ορθόδοξο και πολιτισμικό στολίδι, για το κορυφαίο λιμάνι της χώρας μας, αλλά και έναν από τους ομορφότερους και ιστορικότερους ναούς της Ελλάδας. Για αυτό εξάλλου θεωρείται και ο πιο πολύ φωτογραφημένος ναός, από τους αμέτρητους επισκέπτες με κρουαζιέρα, που αποβιβάζονται στο λιμάνι πλησίον του ναού !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ο δράκος της ακρίβειας θερίζει και η κυβέρνηση πετάει χαρταετό ! ("το ΚΑΡΦΙ" 31/10/26)

 Ο δράκος της ακρίβειας θερίζει και η κυβέρνηση πετάει χαρταετό ! 

("το ΚΑΡΦΙ" 31/10/26)

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Ασθμαίνοντας η κυβέρνηση εξήγγειλε πριν λίγες μέρες μια δέσμη μέτρων για να αναχαιτίσει την έξαρση της ενεργειακής ακρίβειας, οριοθετώντας την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης στο 1,55 ευρώ ανά λίτρο. Έστω και έτσι όμως το 1,55 είναι ακριβότερο κατά 45 λεπτά, από την περσινή τιμή, συνεκτιμώντας ακόμα ότι το φετινό εισόδημα των Ελλήνων, είναι πιο αδύ-ναμο από την προηγούμενη χρονιά συνολικά. Το κόστος ζωής στα ενοίκια, στα τρόφιμα και στην ενέργεια, αποδεκατίζει τα νοικοκυριά και τις επιχει-ρήσεις και την ίδια ώρα η κυβέρνηση αμήχανη, πετάει χαρταετό ! Σήμερα όποιος Έλληνας στεγάζεται στο ενοίκιο, θερμαίνεται με πετρέλαιο και χρησιμοποιεί στις μετακινήσεις του αυτοκίνητο, βιώνει ένα οικονομικό εφιάλτη και μια ζωή αβίωτη, από την κυβερνητική «αρι-στεία» της Νέας Δημοκρατίας !

Το ΠΑΣΟΚ δεν υποβαθμίζει τη μείωση της τιμής του πετρελαίου, ωστόσο έχει καταθέσει μια συνολική πρόταση μέτρων, που πρέπει να ληφθούν εν παραλλήλω στα πρατήρια και τα διυλιστήρια, τα οποία είναι απόρροια βέλτιστων λύσεων που υιοθέτησαν άλλα ευρωπαϊκά κράτη, προκειμένου να απεγκλωβιστούμε από το αδιέξοδο. Προτάσσει έτσι το μηχανισμό, που τα υπερέσοδα από τον ΦΠΑ, θα μετακυλύει ως μειωμένο συντελεστή στον ειδικό φόρο κατανάλωσης, για όσο διάστημα κριθεί αναγκαίο, θέση εξάλλου που υιοθέτησε δημόσια και ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ και πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ του κου Μητσο-τάκη, κος Ιωάννης Μπρατάκος. Επίσης το ΠΑΣΟΚ προτείνει και την φορολόγηση των υπε-ρκερδών, κλάδων όπως των τροφίμων, των διυλιστηρίων και των τραπεζών, που σημείωσαν τεράστια κέρδη αυτή την περίοδο. Αν είχε η κυβέρνηση την πολιτική ευτολμία να φορολο-γήσει τα υπερκέρδη των παραπάνω κλάδων, θα είχε δημιουργηθεί ένας ζωτικός δημοσιο-νομικός χώρος, για να στηριχθούν οι πολίτες, έναντι της εκτίναξης του κόστους της ενέργει-ας. Δεν έχει όμως την βούληση να παρέμβει στην προμηθευτική αλυσίδα για τα τρόφιμα, στα καρτέλ της ενέργειας, να φορολογήσει τα υπερκέρδη και να αναιρέσει την προκλητική φορολογική ασυλία των funfs ! Και παρακολουθεί παθητικός θεατής, συρόμενη κάποιες φορές, από τις ουσιαστικές και αποτελεσματικές προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, όταν βλέπει τη δημοσκοπική της κατάρρευση.

Και σε αυτό το μήκος κύματος, το ΠΑΣΟΚ για να προστατεύσει την κοινωνία από την ασυδο-σία των funds, κατέθεσε μια σοβαρή και ολοκληρωμένη πρόταση για το ιδιωτικό χρέος, με ευτολμία, κοινωνική ευαισθησία και προπαντός πολιτική ανεξαρτησία, γιατί δεν είναι δέσ-μιο οικονομικών συμφερόντων. Προβάλλει έτσι αμείλικτο το ερώτημα, ποιο κόμμα αυτή τη στιγμή, έχει την βούληση και την ανεξαρτησία, για να εφαρμόσει πολιτικές ανασυγκρότη-σης του χειμαζόμενου ελληνικού λαού. Πολιτικές χαραγμένες όχι στο γόνατο την τελευταία στιγμή και όχι υπο την πίεση των δημοσκοπήσεων. Το ΠΑΣΟΚ για μήνες φώναζε για τις 120 δόσεις για χρέη προς το δημόσιο, για να πάρουν ανάσα οι μικρομεσαίοι και η κυβέρνηση αρχικά το λοιδορούσε λέγοντας «λεφτά monopoly» ! ενώ τις υιοθέτησε μόλις πριν λίγες με-ρες, έναντι της δημοσκοπικής της κατρακύλας ! Επίσης χρειάστηκε να ξεπαγιάσει ο κόσμος, για να παρέμβει στο πετρέλαιο θέρμανσης. Αν διέθετε αληθινά την αναγκαία βούληση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για να πάρει μέτρα υπέρ των πολλών και όχι υπέρ των προνομιούχων, δεν θα ήταν οι Έλληνες οι τελευταίοι σε αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη, πρώτοι στο στεγαστικό κόστος και πρώτοι στην ακρίβεια των τροφίμων ! Και για να σπάσει αυτό το απόστημα που γονατίζει του πολίτες, καλούμε τον ελληνικό λαό στις επικείμενες εθνικές εκλογές, να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ, που αποδεδειγμένα είναι η μόνη τίμια πολιτική παράταξη, που αγωνίζεται για τα συμφέροντά του και όχι για την πλουτοκρατία !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Από την πανηγυρική δοξολογία της 28-ης Οκτωβρίου, στην Αγία Τριάδα Πειραιώς και τη επακοκολουθήσασα παρέλαση στον Πειραιά !

 Από την πανηγυρική δοξολογία της 28-ης Οκτωβρίου, στην  Αγία Τριάδα Πειραιώς και τη  επακοκολουθήσασα παρέλαση στον Πειραιά !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Σε κλίμα άφατης κατάνυξης και συγκίνησης, έλαβε χώρα την  28-η/10/2026  με την καταιγιστική παρουσία του λαού του Πειραιώς, στον μεγαλοπρεπή μητροπολιτικό ναό  της Αγίας Τριάδος Πειραιώς, η πανηγυρική δοξολογία για την 28-η Οκτωβρίου. Σύσσωμος ο  φιλόχριστος λαός του Πειραιώς, αλλά και άλλοι πιστοί από παρακείμενες ενορίες, παρευρεύθησαν στον ιστορικό και καλλιεπή ναό της Αγίας Τριάδος, για να τιμήσουν την ιερή ημέρα της 28-ης Οκτωβρίου, που σήμανε την έγερση του ελληνικού λαού, για τις ιερές του παρακαταθήκες του, της ελευθερίας, της ορθοδοξίας και της δημοκρατίας. Και έγραψε τις χρυσές σελίδες δόξης στην παγκόσμια ιστορία, στα παγωμένα βουνά της Πίνδου, κατανικώντας τις υπεράριθμες και στρατιωτικά προηγμένες σιδερόφραχτες μεραρχίες του Μουσολίνι και οδηγώντας έκτοτε τους λαούς «πως οι σκλάβοι γίνονται λεύτεροι» ! Εξωθώντας τον κραταιό αρχηγό της νίκης εναντίον των δυνάμεων του άξονα Ουίνστον Τσώρτσιλ, να πεί το περίφημο «Κάποτε λέγανε ότι οι Έλληνες πολεμούν γενναία, εφεξής θα λέμε ότι οι γενναίοι πολεμούν σαν Έλληνες» !

Ένα έξοχο ηθικά ιστορικό μας ορόσημο, που αντικατοπτρίζει στο έπακρο την αταλάντευτη πίστη του λαού μας, στα υπέροχα ιδανικά της ελευθερίας, της ορθοδοξίας και της δημοκρατίας. Και σε αυτό το ραντεβού του λαού μας  με την ιστορία, η συμβολή της εκκλησίας μας υπήρξε πολυδιάστατη και καθοριστική. Πέντε εκατομμύρια χρυσές δραχμές πρόσφερε το Ιερό Ίδρυμα της Ευαγγελιστρίας της Τήνου, για τον αγώνα, ενώ ρευστοποίησε όλα τα τιμαλφή τάματα της αχράντου Παναγίας μας, υπερ του ελληνικού στρατού. Και ο γενναίος Δεσπότης της πατρίδας μου της Ηλείας κυρός Αντώνιος Πολίτης, άδραχνε τα όπλα και έμπαινε αρχηγός του αντάρτικου στην

Πελοπόννησο, αψηφώντας καριέρες, αξιώματα, αλλά και την ίδια του τη ζωή, αποδεικνύοντας ότι η εκκλησία μας, σε όλους τους αγώνες της πατρίδας ήταν δυναμικά παρούσα, από τα ματωμένα ράσα του Παπαφλέσσα, έως τον έξοχο υπέρμαχο του Μακεδονικού αγώνα, Μητροπολίτη Καστορίας Γερμανό Καραβαγγέλη. Ενώ στην τραγική στιγμή για την χώρα στην φλόγα του 1940, ο γενναίος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, αλλά και ακαδημαϊκός Χρύσανθος Φιλιππίδης – αυτός ο σύγχρονος ήρωας της εκκλησίας μας – αρνείτο με θάρρος και ελληνική λεβεντιά να ορκίσει την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου, που συνεργάστηκε με το κατακτητή και επαύετο από το αξιωμά του, από την κυβέρνηση Τσολάκογλου.

Αυτό το έξοχο ηθικό κλίμα που συγκίνησε στο έπακρο τον ευγενή και λεβέντικο λαό του Πειραιώς, αναβίωσε στον παλαίφατο ναό της Αγίας Τριάδος Πειραιώς και με την ανύσταγη φροντίδα και ηθική επιμέλεια, που καταβάλουν οι ευλαβείς ιερείς του :  Αρχιμανδρίτης π. Δανιήλ Ψωίνος, Πρωτοπρεσβύτερος π. Χρήστος Ρισάνος, Οικονόμος π. Παναγιώτης Κατσικερός, Αρχιδιάκονος π. Καλλίνικος Αχιλλεόπουλος. Ενώ η καταιγιστική παρουσία του ευσεβούς λαού και των εκπροσώπων των ενόπλων δυνάμεων που είχαν την τιμητική τους, μετέδιδε ρίγη συγκίνησης, αλλά και την απαρασάλευτη πίστη μας, ότι όσο υπάρχει η ζώσα, αλύγιστη ελληνική ψυχή και τα Ιδεώδη μας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ελευθερίας, «αυτός ο έξοχος τρόπος του σκέπτεσθαι και του αισθάνεσθαι που λέγεται Ελληνισμός» στα λόγια του απαράμιλλου υπερμάχου της ελευθερίας μας Παύλου Μελλά, δεν θα πέσει ποτέ !

Της πανηγυρικής δοξολογίας χοροστάτησαν ο σεπτός Μητροπολίτης Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, συγχοροστατούντων του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου της Ιεράς Μητροπόλε-ως Πειραιώς κ.κ. πατρός Ιωάννη Παναγιώτου, των ευλαβών ιερέων της Αγίας Τριάδος κ.κ. Αρχιμανδρίτη π. Δανιήλ Ψωίνου – που είναι και ιερατικός προϊστάμενος της εκκλησίας - Πρωτοπρεσβύτερου π. Χρήστου Ρισάνου, Οικονόμου π. Παναγιώτη Κατσικερού Αρχιδιάκο-νου π. Καλλίνικου Αχιλλεόπουλου, αλλά και πλήθους άλλων ευσεβών ιερέων της Αρχιεπι-σκοπής Πειραιώς, που προσήλθαν ευλαβικά να τιμήσουν την ιερή ημέρα της 28-ης Οκτωβρίου.

Με το πέρας της λειτουργίας, επακολούθησε κατάθεση στεφάνων και στο ηρώο που δεσπόζει το άγαλμα του αρχιστρατήγου της εθνεγερσίας Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, από πολιτικούς, αυτοδιοικητικούς και κοινωνικούς φορείς και εν συνεχεία η μαθητική και στρατιωτική παρέλαση – υπο τους γλυκείς παιάνες της Φιλαρμονικής Δήμου Πειραιώς και την άψογη παρουσίαση του δημοσιογράφου κου Δημήτρη Αλφιέρη -  που κατασυγκίνησε το λαό του Πειραιώς, αφενός μεν με το σφρίγος και τη λεβεντιά της μαθητιώσας νεολαίας, αφετέρου με  τα σθένος και την αυτοπεποίθηση των στελεχών των ενόπλων δυνάμεών μας !

Χρόνια Πολλά και ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί, τον εθνικό παλίμψηστο της τρα-γουδίστριας της νίκης, μεγάλης Σοφίας Βέμπο, σε στίχους του Μίμη Τραϊφόρου :

Μα για `κείνους που `χουν φύγει

και η δόξα τους τυλίγει,

ας χαιρόμαστε,

και ποτέ καμιά ας μη κλάψει,

κάθε πόνο της ας κάψει,

κι ας ευχόμαστε:

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,

που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,

παιδιά στη γλυκιά Παναγιά

προσευχόμαστε όλες να `ρθετε ξανά.

Ελληνίδες του Ζαλόγγου

και της πόλης και του λόγγου

και Πλακιώτισσες,

όσο κι αν πικρά πονούμε

υπερήφανα ας πούμε

σαν Σουλιώτισσες.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική ανάταση για την λιτανεία του Αγίου Δημητρίου Πειραιώς - Ταμπουρίων !

 Ηθική ανάταση για την λιτανεία του Αγίου Δημητρίου Πειραιώς - Ταμπουρίων !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Σε κλίμα καθολικής κατάνυξης και με την πάνδημη συμμετοχή του φιλάγιου λαού των Ταμπουρίων Πειραιά, έλαβε χώρα την Δευτέρα 25-10-26, στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου Πειραιώς, η πανηγυρική λιτανεία για την ιερή μνήμη του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου, που καταυγάζει για αιώνες τώρα στην οικουμένη, την ηθική αρετή, αλλά και την απαρασά-λευτη πίστη στο ιδεώδες της Ορθοδοξίας μας. Του Αγίου Δημητρίου που καίτοι γεννημένος και αναθρεμμένος, σε ένα περιβάλλον κοινωνικής και οικονομικής ευκρασίας,  που προδιέγραφε μια λαμπρή κοινωνική και στρατιωτικοπολιτική καριέρα, δεν δίστασε, να τα θυσιάσει όλα για τη αγάπη του

Χριστού μας. Για να διατρανώσει σε όλο τον πολιτισμένο τότε κόσμο με τον μαρτυρικό θάνατό του, την ηθική υπεροχή της Ορθοδοξίας, αλλά και την υπερτάτη αξία, να πέφτεις κανείς για ιδεώδη και ιδανικά, περιφρονώντας τις φθαρτές αξίες και τα πλαστά πρότυπα ζωής. Ο Ιερός Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 μ.Χ. στην Θεσσαλονίκη και πολύ γρήγορα με τις ασύγγνωστες για την ηλικία του αρετές και ικανότητες, ανελίχθη στον επίζηλο βαθμό του χιλίαρχου, υπο την διοίκηση του Τετράρχη και μετέπειτα αυτοκράτορα της Ρώμης  Γαλερίου Μαξιμιανού και όταν στο στέμμα ήταν ο τρομερός για τους διωγμούς του Διοκλητια-νός. Γοητεύτηκε από το ιδεώδες της Ορθοδοξίας και

προσκύνησε τον Χριστιανισμό, ιδρύοντας παράλληλα και έναν κύκλο για την μελέτη της Αγίας Γραφής. Αγνοώντας αγέρωχα, το διάταγμα του Διοκλητιανού, «περί αρνήσεως του Χριστιανισμού», ήλθε σε ευθεία ρήξη με τον Μαξιμια-νό, που διέταξε να τον φυλακίσουν. Στην φυλακή ευρίσκονταν και ένας νεαρός και ατρόμητος Χριστιανός – που θα τον έβαζαν προκειμένου να οδηγηθεί στο θάνατο, να παλαίψει με τον φοβερό και γιγαντόσωμο μονομάχο της εποχής Λυαίο – ο Νέστορας, που έσπευσε να ζητήσει την ευχή και την ηθική στήριξη του Δημητρίου, για την θανατηφόρο μάχη του. Και πράγματι με την πρεσβεία προς τον Χριστό του Δημητρίου, ο Νέστορας έκανε το θαύμα στην κυριολεξία και νίκησε τον γίγαντα Λυαίο, αφήνοντας αμήχανους τον Μαξιμιανό και τους ειδωλολάτρες επιτελείς του ! Και τότε εξοργισμένος ο τελευταίος, έδωσε εντολή – το 303 ή το 305 μ.Χ., να θανατώσουν τους «ασεβείς» Νέστορα και Δημήτριο, που τον ταπείνωσαν δημοσίως, με την θεόπνευστη δύναμή τους. Το μεν Νέστορα με αποκεφαλισμό, τον δε Δημήτριο δια του ειδε-χθούς λογχισμού ! 

Αναφέρεται από τους δημιουργούς των εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Γρηγόριο Παλαμά, Ευστάθιο Θεσσαλονίκης και Δημήτριο Χρυσολωρά, ότι ο το σεπτό σώμα του Δημητρίου ετάφη στον σημείο του μαρτυρίου του, όπου και μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ στη γή, από το οποίο ανέβλυζε μύρο ! Για τούτο και εδόθη στον Ιερό Δημήτριο, το προσωνύμιο Μυροβλήτης. Για να αποτελεί τον ηθικό Έφορο και Προστάτη της νύμφης του Βορρά Θεσσαλονίκη μας. Είναι χαρακτηριστικά δε δυο θαύματα του Αγίου Δημητρίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην μεν Θεσσαλονίκη ανήμερα της ιερής μνήμης του, επέπρωτο από την ιστορική μοίρα, η βασίλισσα της Βορείου Ελλάδος, μετά από αιώνες δουλείες, να

παραδοθεί στον προελαύνοντα ελληνικό στρατό. Και κυμάτιζε και πάλι περήφανα στον  Λευκό Πύργο η γαλανόλευκη. Στην δε Αθήνα, στα 1823 και κατά την  πολιορκία της Ακροπόλεως οι Τούρκοι ήταν οχυρωμένοι στην Ακρόπολη και ο ελληνικός στρατός είχε αναπτυχθεί πέριξ του ναού του Αγίου Δημητρίου, τον οποίο και ετοιμάζονταν οι Τούρκοι να βομβαρδίσουν, με τις λουμπάρδες τους – «τούρκικα κανόνια». Τότε ως εκ θαύματος, με την θεία παρέμβαση του Αγίου Δημητρίου, οι μπαρουταποθήκες των Οθωμανών πήραν φωτιά και εξερράγησαν μαζί τους, σκορπώντας τους τον θάνατο και κατά-στρέφοντας  και ένα μικρό τμήμα της Ακρόπολης  ! Και ένεκα αυτού του θαύματος, ο Άγιος Δημήτριος έκτοτε, ονομάστηκε «Λουμπαρδιάρης» !

Στα πανέμορφα Ταμπούρια λοιπόν, που είναι διάστικτα από την μοναδική λαϊκή αύρα του Πειραιά, αλλά και την ιστορική μεγαλουργία της λεβεντομάνας Μάνης, που είναι η βασική κοινωνική τους μήτρα, οι Πειραιώτες έδωσαν το βροντερό παρόν, για να τιμήσουν την άχραντη μνήμη του Αγιομάρτυρα της ορθοδοξίας μας Δημητρίου του Μυροβλήτου. Επιβλητικός ο καλλιεπής ναός της οδού Άγιου Δημητρίου, δεσπόζοντας στην ομώνυμη πλατεία  και σημαιο-στολισμένος με την γαλανόλευκη και τους χρυσοπόρφυρους σταυραετούς του Βυζαντίου, κατηύγαζε την άφατη κατάνυξη των πιστών, αλλά και την ιερότητα της μνήμης της έξοχης ηθικά φυσιογνωμίας του Αγίου Δημητρίου. Με έκδηλη την αγάπη και την ηθική φροντίδα για την επιμέλειά του, από τους ευλαβείς πατέρες του κ.κ. Αρχιμανδρίτη π. Πολύκαρπο Μπόγρη, Πρωτοπρεσβύτερο π. Χαρίτωνα Παππά, πρωτοπρεσβύτερο π. Δημήτριο Αρώνη και Πρωτοπρε-σβύτερο π. Αντώνιο Σταματόπουλο

Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάστησαν οι ευσεβείς ιερείς του Αγίου Δημητρίου, με την επικουρία και άλλων ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, που προσήλθαν  να τιμήσουν τη μνήμη του Αγίου

Δημητρίου. Με το πέρας της λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση αφενός της ιερής εικόνας του Αγίου Δημητρίου, αφετέρου της σεπτής εικόνας της Παναγίας Κυκκιώτισσας, που φιλοξενείται αυτές τις μέρες στον Άγιο Δημήτριο, από την θεοσκέπαστη Μονή Κύκκου της Κύπρου, στους περιμετρικούς δρόμους του ναού και  ένδακρεις οι Ταμπουρι-ώτες έραιναν με άνθη τις ιερές εικόνες και εδεούντο στην Παναγία και τον Άγιο Δημήτριο, να τους προστρέξουν στις σύνθετες σήμερα κοινωνικές ανιτξοότητες της ζωής. Ενώ τις ιερές εικόνες συνόδευαν τιμητικά αγήματα από το ναυτικό, ιεροπαίδων και παραδοσιακών συλλό-γων του Πειραιά. Με την επάνοδο της πομπής στην

εκκλησία, ο ευλαβής πατέρας Αντώνιος Σταματόπουλος, αφού απηύθυνε τις πατρικές ευχές και την αγάπη του σεπτού ποιμενάρχη του Πειραιώς Μητροπολίτη κ.κ. Σεραφείμ για την εορτή του Αγίου Δημητρίου, ευχαρίστησε όλους τους συμμετέχοντες του ναού, ενοριακό συμβούλιο, φιλόπτωχο ταμείο, τους εθελοντές της εκκλησίας και την ελληνική αστυνομία για τα άψογα μέτρα τάξης και ευχήθηκε συνάμα σε όλους, Χρόνια Πολλά, υγεία, πνευματική ευημερία και ο άχραντος Άγιος Δημήτριος ο Μυρο-βλήτης, έφορος της ευλαβούς ενορίας των Ταμπουρίων, να σκέπει και να αποτελεί για τις οικογένειές τους φωτεινό οδοδείκτη ηθικής ευκρασίας. Συνάμα επακολούθησε μύρωμα των πιστών εντός του ναού, από ιερό μύρο, ευλογημένο από τα σεπτά λείψανα του Αγίου Δημητρίου, στο θεοβάδιστο Άγιο Όρος, που με πατρική αγάπη απέστειλε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, ο αγιορείτης Πατέρας κ.κ. Φιλήμονας.

Και του χρόνου με υγεία. Ο Ιερός Δημήτριος, ο Μυροβλήτης, να χαρίζει σε εσάς και τις οικογέ-νειές σας υγεία και ηθική πρόοδο και να χαριτώνει τα άξια βήματά σας στη ζωή. Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου :

Μέγαν εύρατοεv τοις κιvδύvοις, σε υπέρμαχοv, η οἰκουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον.  Ως ούνΛυαίουκαθείλες την έπαρσιν, εν τω σταδίῳθαρρύvας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τον Θεὸν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν τὸ μέγα έλεος.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική έξαρση για τον Άγιο Δημήτριο στον ομώνυμο ναό του Νέου Φαλήρου !

 Ηθική έξαρση για τον Άγιο Δημήτριο στον ομώνυμο ναό του Νέου Φαλήρου !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Σε κλίμα καθολικής κατάνυξης και με την πάνδημη συμμετοχή του φιλάγιου λαού του Νέου Φαλήρου, έλαβε χώρα την Κυριακή 25-10-26, στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου, ο πανηγυρικός εσπερινός για την ιερή μνήμη του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλή-του, που καταυγάζει για αιώνες τώρα στην οικουμένη, την ηθική αρετή, αλλά και την απαρασά-λευτη πίστη στο ιδεώδες της Ορθοδοξίας μας. Του Αγίου Δημητρίου που καίτοι γεννημένος και αναθρεμμένος, σε ένα περιβάλλον κοινωνικής και οικονομικής ευκρασίας,  που προδιέγραφε μια λαμπρή κοινωνική και στρατιωτικοπολιτική καριέρα, δεν δίστασε, να τα θυσιάσει όλα για τη αγάπη του Χριστού μας. Για να διατρανώσει σε όλο τον πολιτισμένο τότε κόσμο με τον μαρτυρικό θάνατό του, την ηθική υπεροχή της Ορθοδοξίας, αλλά και την υπερτάτη αξία, να πέφτεις κανείς για ιδεώδη και ιδανικά, περιφρονώντας τις φθαρτές αξίες και τα πλαστά πρότυπα ζωής. Ο Ιερός Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 μ.Χ. στην Θεσσαλονίκη και πολύ γρήγορα με τις ασύγγνωστες για την ηλικία

του αρετές και ικανότητες, ανελίχθη στον επίζηλο βαθμό του χιλίαρχου, υπο την διοίκηση του Τετράρχη και μετέπειτα αυτοκράτορα της Ρώμης  Γαλερίου Μαξιμιανού και όταν στο στέμμα ήταν ο τρομερός για τους διωγμούς του Διοκλητια-νός. Γοητεύτηκε από το ιδεώδες της Ορθοδοξίας και προσκύνησε τον Χριστιανισμό, ιδρύοντας παράλληλα και έναν κύκλο για την μελέτη της Αγίας Γραφής. Αγνοώντας αγέρωχα, το διάταγμα του Διοκλητιανού, «περί αρνήσεως του Χριστιανισμού», ήλθε σε ευθεία ρήξη με τον Μαξιμια-νό, που διέταξε να τον φυλακίσουν. Στην φυλακή ευρίσκονταν και ένας νεαρός και ατρόμητος Χριστιανός – που θα τον έβαζαν

προκειμένου να οδηγηθεί στο θάνατο, να παλαίψει με τον φοβερό και γιγαντόσωμο μονομάχο της εποχής Λυαίο – ο Νέστορας, που έσπευσε να ζητήσει την ευχή και την ηθική στήριξη του Δημητρίου, για την θανατηφόρο μάχη του. Και πράγματι με την πρεσβεία προς τον Χριστό του Δημητρίου, ο Νέστορας έκανε το θαύμα στην κυριολεξία και νίκησε τον γίγαντα Λυαίο, αφήνοντας αμήχανους τον Μαξιμιανό και τους ειδωλολάτρες επιτελείς του ! Και τότε εξοργισμένος ο τελευταίος, έδωσε εντολή – το 303 ή το 305 μ.Χ., να θανατώσουν τους «ασεβείς» Νέστορα και Δημήτριο, που τον ταπείνωσαν δημοσίως, με την θεόπνευστη δύναμή τους. Το μεν Νέστορα με αποκεφαλισμό, τον δε Δημήτριο δια του ειδε-χθούς λογχισμού ! 

Αναφέρεται από τους δημιουργούς των εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Γρηγόριο Παλαμά, Ευστάθιο Θεσσαλονίκης και Δημήτριο Χρυσολωρά, ότι ο το σεπτό σώμα του Δημητρίου ετάφη στον σημείο του μαρτυρίου του, όπου και μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ στη γή, από το οποίο ανέβλυζε μύρο ! Για τούτο και εδόθη στον Ιερό Δημήτριο, το προσωνύμιο Μυροβλήτης. Για να αποτελεί τον ηθικό Έφορο και Προστάτη της νύμφης του Βορρά Θεσσαλονίκη μας. Είναι χαρακτηριστικά δε δυο θαύματα του Αγίου Δημητρίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην μεν Θεσσαλονίκη ανήμερα της ιερής μνήμης του, επέπρωτο από την ιστορική μοίρα, η βασίλισσα της Βορείου Ελλάδος, μετά από αιώνες δουλείες, να παραδοθεί στον προελαύνοντα ελληνικό στρατό. Και κυμάτιζε και πάλι περήφανα στον  Λευκό Πύργο η γαλανόλευκη. Στην δε Αθήνα, στα 1823 και κατά την  πολιορκία της Ακροπόλεως οι Τούρκοι ήταν οχυρωμένοι στην Ακρόπολη και ο ελληνικός στρατός είχε αναπτυχθεί πέριξ του ναού του Αγίου Δημητρίου, τον οποίο και ετοιμάζονταν οι Τούρκοι να βομβαρδίσουν, με τις λουμπάρδες τους – «τούρκικα κανόνια». Τότε ως εκ θαύματος, με την θεία παρέμβαση του Αγίου Δημητρίου, οι μπαρουταποθήκες των Οθωμανών πήραν φωτιά και εξερράγησαν μαζί τους, σκορπώντας τους τον θάνατο και καταστρέφοντας  και ένα μικρό τμήμα της Ακρόπολης  ! Και ένεκα αυτού του θαύματος, ο Άγιος Δημήτριος έκτοτε, ονομάστηκε «Λουμπαρδιάρης» !

Στο πανέμορφο Νέο Φάληρο λοιπόν, που μυροβολά την ευγένεια και την καλοδεχτικότητα των ανθρώπων του, με τα επιβλητικά, πανέμορφα νεοκλασικά του, σύσσωμοι οι Νεοφαληριώτες έδωσαν το βροντερό παρόν, για να τιμήσει την άχραντη μνήμη του Αγιομάρτυρα της ορθοδο-ξίας μας Δημητρίου του Μυροβλήτου. Επιβλητικός ο καλλιεπής ναός της οδού Καραϊσκάκη και σημαιοστολισμένος με την γαλανόλευκη και τους χρυσοπόρφυρους σταυραετούς του Βυζαντί-ου, κατηύγαζε την άφατη κατάνυξη των πιστών, αλλά και την ιερότητα της μνήμης της έξοχης ηθικά φυσιογνωμίας του Αγίου Δημητρίου. Με έκδηλη την αγάπη και την ηθική φροντίδα για την

επιμέλειά του, από τους ευλαβείς πατέρες του κ.κ. Αρχιμανδρίτη π. Χρυσόστομο Αθανα-σιάδη, Πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Λιακόσταυρο, Πρωτοπρεσβύτερο π. Αναστάσιο Λιακό-σταυρο, Πρωτοπρεσβύτερο π. Παύλος Γρηγορίου, Διάκονο π. Συμεών Νικολαΐδη.  Του πανηγυ-ρικού αρχιερατικού εσπερινού χοροστάστησε ο σεπτός Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγω-νιανής και Κονίτσηςκ.κ. Αλέξιος, συγχοροστατούντων των ευσεβών πατέρων του ναού, αλλά και άλλων ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, που προσήλθαν  να τιμήσουν τη μνήμη του ΑγίουΔημητρίου. Με το πέρας της λειτουργίας, ο σεπτός Επίσκοπος κ.κ. Αλέξιος, αφού ευχαρίστησε τον σεπτό Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ και τους πατέρες του ναού για την ευγενή τους πρόσκληση,  απηύθυνε από καρδιάς με την πλατιά θεολογική του παιδεία και τον μελίρυτο λόγο του, μια εμπνευσμένη θεολογική ομιλία, για την έξοχη ηθικά φυσιογνωμία του Αγίου Δημητρίου, που λαμπρύνει την ορθοδοξία. Ενώ ευχήθηκε συνάμα ε όλους, Χρόνια Πολλά,υγεία, πνευματική ευημερία και ο άχραντος Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλήτης, να σκέπει και να αποτελεί για τις οικογένειές τους φωτεινό οδοδείκτη ηθικής ευκρασίας.

Και του χρόνου με υγεία. Ο Ιερός Δημήτριος, ο Μυροβλήτης, να χαρίζει σε εσάς και τις οικογέ-νειές σας υγεία και ηθική πρόοδο και να χαριτώνει τα άξια βήματά σας στη ζωή. Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου :

Μέγαν εύρατοεv τοις κιvδύvοις, σε υπέρμαχοv, η οἰκουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον.  Ως ούνΛυαίουκαθείλες την έπαρσιν, εν τω σταδίῳθαρρύvας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τον Θεὸν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν τὸ μέγα έλεος.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Η πανέμορφη Πειραϊκή του «Στέλιου του Μπεκρή» !

 Η πανέμορφη Πειραϊκή του «Στέλιου του Μπεκρή» !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με την επικουρία της μακράς ιστορίας της, καθώς στην αρχαιότητα εξήγετο από τα πλού-σια μεταλλεία της ο «ακτίτης λίθος», με τον οποίο ο Κόνωνας και ο Θεμιστοκλής κατά-σκεύασαν τα περίφημα «μακρά τείχη», για να θωρακίσουν την Αθήνα, από τις θαλάσσιες επιθέσεις, την άγρια φυσική της ομορφιά στην ακτογραμμή της ακτής Θεμιστοκλέους,  στην οποία κυριαρχεί το υγρό στοιχείο, το βαθύτατο θρησκευτικό συναίσθημα των κατοίκων της, το οποίο σφυρηλάτησε για δεκάδες χρόνια ο ιστορικός ναός «Το ρόδο το αμάραντο» της Παναγίας, αλλά και την επίσης σπουδαία ναυτική της παράδοση, μεταξύ άλλων στην ακτή της Θεμιστοκλέους ευρίσκετο το

«κανονάκι», με το οποίο το Πολεμικό μας ναυτικό περιπολούσε τον όρμο της Αφροδίτης, η «Πειραϊκή», συνιστά μια από τις ομορφότερες συνοικίες, νοτιανατο-λικά του κεντρικού λιμανιού του Πειραιά. Για τούτο εξάλλου η αδρή ομορφιά της τραγουδή-θηκε και εξυμνήθηκε και σε λαϊκά μας άσματα, όπως το θρυλικό «Στα βράχια της Πειραϊκής κοιμάται ο Στέλιος ο Μπεκρής» ! που έγραψε ο μεγάλος Πυθαγόρας, ενορχήστρωσε ο Νάκης Πετρίδης και στα χείλη του κορυφαίου μας ερμηνευτή Στέλιου Καζαντζίδη, έγινε λαϊκό παλίμψηστο για κάθε ερωτευμένο. 

Χωροταξικά η «Πειραϊκή» γειτνιάζει στα βόρεια-

βορειοανατολικά με την Καλλίπολη, στα ανατολι-κά με τον Άγιο Βασίλειο, ενώ στα δυτικά και νότια βρέχεται σε ένα μεγάλο μήκος από τον Σαρωνικό κόλπο,  συνθέτοντας την Πειραϊκή ακτή επί της Ακτής Θεμιστοκλέους.  Κατά μήκος της ακτογραμμής ευρίσκονται τα περίφημα «Μακρά τείχη», που κατασκεύασε ο στρατηγός Κόνωνας, ο οποίος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο, στις ναυμαχίες της τελικής φάσης του Πελοποννη-σιακού πολέμου, προκειμένου να προστατεύσει την Αθήνα και το λιμάνι του Πειραιά. Στην ακτο-γραμμή της Πειραϊκής, υφίστανται τρείς όρμοι : ο όρμος της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, στον οποίο βρίσκεται και ο τάφος του Θεμιστοκλή, ο όρμος της Αφροδίτης», ο οποίος παλαιότερα ονομάζετο «Μπαϊκούτσι», που φιλοξενεί τον όμιλο αλιέων «Άγιος Νικόλαος» και σε αυτόν εορτάζονται τα Άγια Θεοφάνεια, με την ρίψη του Σταυρού, αλλά και ο πανέμορφος και ιστορικός μικρός ναΐσκος του Αγίου Νκολάου  και το «Σκαφάκι», που τα παλαιότερα χρόνια ονομάζονταν «Όρμος Λουβιάρη». 

Σημειώνουμε ακόμα πώς στον όρμο της Αφροδίτης, βρίσκεται και ένα υψηλού κύρους και αισθητικής συνάμα τοπόσημο, για όλο τον κόσμο της Ναυτοσύνης, ο πελώριος πέτρινος σταυρός, που είναι στη μνήμη του ανώνυμου ναύτου και δεσπόζει επιβλητικά στον όρμο, καταδεικνύοντας εν άλλοις και την αδιάρρηκτη σχέση των ναυτικών μας, με την Παναγία και τον Χριστό. Κατά μήκος της ακτής Θεμιστοκλέους στην Πειραϊκή, βρίσκονται πλήθος από καλαίσθη-τες ψαροταβέρνες, καφετέριες, αλλά και μαγαζιά νυκτερινής διασκέδασης, την γοητεία των οποίων γονιμοποιεί, η αύρα της θάλασσας ! Ακόμα σημε-ιώνουμε την ανάπτυξη εκτενούς αθλητικής δραστηριότητας  στην Πειραϊκή – συνάδοντας με την πολυποίκιλη αθλητική κουλτούρα όλου του Πειραιά – στην οποία προεξάρχει η παρου-σία δυο σωματείων μπάσκετ, με παραθαλάσσια γήπεδα, αυτά του «Φοίνικα» και του «Πορφύρα».

Όπως προαναφέραμε  η Πειραϊκή φέρει μακραίωνη ιστο-ρία και στη αρχαιότητα, που ονομάζονταν «Ακτή», ήταν ονομαστή για τα πλούσια μεταλλεία της του «Ακτίτη λίθου», με τον οποίο κατασκευάστηκαν τα «Μακρά τείχη» από τους Κόνωνα και Θεμιστοκλή, αλλά και πολλά λιμενι-κά έργα, εκείνης της περιόδου. Στην κλασική αρχαιότητα η Πειραϊκή, ήταν έντονα κατοικημένη και διέθετε πολλές δεξαμενές, για την αποθήκευση βρόχινου νερού για ύδρευση.  Ο Θεμιστοκλής ένεκα του βραχώδους χαρακτή-ρας της ακτής, που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία όρμων, οικοδόμησε τείχη, για να προφυ-λάξει τους κατοίκου από τα κύματα και τις επιθέσεις. Τα σημερινά υπολείμματα των τειχών στην ακτή – Πειραϊκή, πάχους περίπου δυο μέτρων,  συνιστούν τμήματα των Μακρών Τειχών, που κατασκευάστηκαν από τον Θεμιστο-κλή, για να περιφρουρήσουν το δρόμο  προς την πόλη της Αθήνας, αλλά και τα δυο επίνειά της, τον Πειραιά και το Φάληρο. Σε ότι αφορά τον οικιστικό της χαρακτήρα η Πειραϊκή στα νεότερα χρόνια απερημώθηκε και παρέμεινε εγκαταλε-λειμμένη για

πολλούς αιώνες. Και στα μέσα το 20ου αιώνα, ήταν η τελευταία συνοικία του Πειρ-αιά που υπήρχαν κάτοικοι μετά το 1960. Ωστόσο τα λατομεία της λειτουργούσαν έως τότε και κατεργάζονταν τους μεγάλους πέτρινους όγκους του Πειραιά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κάτοικοι από τις παρακείμενες περιοχές του Χατζηκυριάκειου, της Καλλίπολης και της Φρεατ-τύδας, οίκησαν την περιοχή και οικοδόμησαν πανέμορφες κατοικίες, που προσδίδουν στην Πειραϊκή, ξεχωριστή μεγαλοπρέπεια.

Παράλληλα με το έντονο ναυτικό στοιχείο της Πειραϊκής, ιδιαίτερα έντονος είναι και ο ορθόδοξος χαρακτήρας της, που τον γονιμοποιεί τόσο η θαυματουργός εικόνα, με την ομώνυμη εκκλησία που την στεγάζει του «Ρόδου Αμάραντου», η οποία εορτάζει και τιμάται κάθε χρόνο, στον Ακάθιστο Ύμνο, την  Παρασκευή δηλαδή της πέμπτης εβδομάδας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όσο και η λατρεία στον προστάτη των Ναυτικών Άγιο Νικόλαο. 

Κατά την  παράδοση το 1890, τα βράχια της Πειραϊκής, εξεβράσθη μια εικόνα της Παναγίας, η οποία κρατούσε τον Χριστό σε βρεφική ηλικία, ο οποίος με τη σειρά του βάσταζε στο χέρι του ένα ρόδο. Και μια ευλαβής οικογένεια της Πειραϊκής η Κατσαρού, ανέγειρε ιδίοις εξό-δοις ένα παρεκκλήσι στην θέση ακριβώς της σημερινής εκκλησίας, για να φιλοξενήσει την εικόνα που είχε θεία τη χάριτι βρεθεί στα βράχια. Το 1973 ο τότε Μητροπολίτης Πειραιά Χρυσόστομος – κατά κόσμο Εμμανουήλ Ταβλα-δωράκης- ανέγειρε στη θέση του παρεκκλησίου, τον πρώτο μεγάλο ναό της Πειραϊκής, που αποτέλεσε και την έδρα της ομώνυμης ενορίας του «Ρόδου του Αμάραντου». Και το 1983 ο τότε Μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος – κατά κόσμο Κωνσταντίνος Καρούσος- αποφάσισε και ανέγειρε τον σημερινό μεγάλο, επιβλητικό ναό, επάνω στο ισόγειο του υφισταμένου. Αλλά και μια ακόμα μικρή και πανέμορφη εκκλησία της «Παναγίτσας», επικουρεί τον ορθόδοξο χαρακτήρα της Πειραϊκής.

Με το μοναδικό θαλασσινό χρώμα της, την ατίμητη ιστορία και την ορθόδοξη αύρα της, αλλά και τα περίσεπτα ιστορικά και πολιτισμικά της τοπόσημα, η Πειραϊκή συνιστά ένα από τα διαμάντια του Πειραιά και ακεραιώνει τον πολύπλαγκτο χαρακτήρα του. Για τούτο και είναι ιδιαίτερα αγαπητή στον κόσμο που την επισκέπτεται τακτικά για να αρδεύσει τις ακέ-νωτες ομορφιές της, ενώ την εξυμνεί και στο ιστορικό τραγούδι του μεγάλου μας βάρδου Στέλιου Καζαντζίδη «Στα βράχια της Πειραϊκής», σε στίχους του Πυθαγόρα και μουσική Νάκη Πετρίδη, το οποίο και με αγάπη παραθέτουμε :

«Στα βράχια της Πειραϊκής»

Στα βράχια της Πειραϊκής

κοιμάτ' ο Στέλιος ο μπεκρής,

κοιμάται κι ονειρεύεται

πως την αυγή παντρεύεται.

Παντρεύεται με τη μικρή

που τον κατάντησε μπεκρή. 

Στα βράχια της Πειραϊκής

ξυπνάει ο Στέλιος ο μπεκρής,

ξυπνάει κι είναι μόνος του,

κι είναι βαρύς ο πόνος του.

Κι όπως θυμάται τη μικρή

η μοναξιά του είναι πικρή. 

Στα βράχια της Πειραϊκής

κλαίει ο Στέλιος ο μπεκρής,

πονάει για τη μοίρα του

και για το χαρακτήρα του.

Και για την άπιστη μικρή

που τον κατάντησε μπεκρή

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr