Ο πρωτοπόρος του ελληνικού τύπου
και ήρωας του Μεσολογγίου Ιάκωβος -Ιωάννης Μάγερ !
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Στην προμετωπίδα της αίθουσας Συνεδριάσεων, της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), προβάλλει επιβλητικά ένα απόφθεγμα που λέει : «Η δημοσίευσης είναι η ψυχή της δικαιοσύνης» και βεβαίως καταδεικνύει τη συμβολή του τύπου, στη διαφάνεια, τη δικαιοσύνη και ευρύ-τερα τη δημοκρατία. Είναι λόγια του εμπνευσμένου δημοσιογράφου, ήρωα του Μεσολογγίου και πρωτοπόρου του ελληνικού τύπου, φιλέλληνα από την Ελβετία, Ιάκωβου-Ιωάννη Μάγερ. Ο Ιάκωβος -Ιωάννης Μάγερ αποτέλεσε τον πρωτοπόρο του ελληνικού τύπου, εκδίδοντας την πρωτοχρονιά του 1824 στο Μεσολόγγι που είχε εγκατασταθεί, την πρώτη ελληνική εφημερίδα στην ελληνικά επικράτεια, «Ελληνικά χρονικά». Με την ρηξικέλευθη εφημερίδα του «Ελληνικά χρονικά», προσπάθησε να συνεγείρει διανοουμένους και κορυφαίες προσωπικότητες της δημόσιας ζωής της Ευρώπης, προκειμένου να συνδράμουν την υπόθεση της ελληνικής ελευθερίας. Ως δημοσιογράφος υπήρξε άτεγκτος, αντικειμενικός και με την πολιτική και κοινωνική του ευθυκρισία, ασκούσε δριμύτατη κριτική, ακόμα και στους πολιτικούς του φίλους, εκείνης της περιόδου, που κατά την κρίση του διολίσθαιναν σε λάθη, ή υιοθετούσαν εξωθεσμικές συμπεριφορές. Η κοφτερή και οξυδερκής πένα του, ήταν παροιμιώδης και είχε ταυτίσει τη δημοσιογραφική του παρου-σία, με το ήθος, την εντιμότητα και την δημιουργική κριτική, σε όσους τότε χειρίζονταν της τύχες της Ελλάδος.
Παράλληλα με τη δημοσιογραφική και εκδοτική του δραστηριότητα της εφημερίδας των «Ελληνικών χρονικών», ο Ιάκωβος – Ιωάννης Μάγερ είχε πολυεπί-πεδη προσφορά στο Μεσολόγγι, στο οποίο είχε εγκατασταθεί και ως φαρμακοποιός, ενώ σε συνεργασία με το Γερμανό γιατρό Γιόχαν ‘Ελστερ, είχαν ανοίξει ένα μικρό νοσοκομείο στο Μεσολόγγι και προσέφεραν σπουδαίες υπηρεσίες, στους τραυματίες του πολέμου και ευρύτερα στην υποστήριξη των τραγικών πολιορκουμένων του Μεσολογγίου. Είχε δηλαδή και με την ακαδημαϊκή του ιδιότητα ως φαρμακοποιός, μια σπουδαία και πολυεδρική συνδρομή και προσφορά στο Μεσολόγγι, στα τραγικά χρόνια πριν από την ηρωική έξοδό του, που αποτέλεσε ένα κορυφαίο ορόσημο φιλοπατρίας, ηρωισμού και θυσιαστικότητας στην Ευρώπη και ευαισθητοποίησε όλους τους διανοουμένους της, για το δίκαιο αγώνα της ελληνικής επανάστασης.
Ο Ιάκωβος - Ιωάννης Μάγερ είδε το φως της ζωής στην Ζυρίχη της Ελβετίας στις 30 Δεκεμβρίου του 1798, σε ένα μεγαλοαστικό και υψηλής πολιτισμικής στάθμης κοινωνικό περιβάλλον. Ο πατέρας του ήταν γιατρός και αδιαμφισβήτητα συνετέλεσε καθοριστικά στις διαμόρφωση της μετέπειτα πορείας του. Αρχικά ο Ιάκωβος - Ιωάννης Μάγερ σπούδασε φαρμακευτική και επιχείρησε αργότερα να σπουδάσει και ιατρική, την οποία όμως δεν αποπεράτωσε, δοθέντος ότι αποβλήθηκε ένεκα χρεών, από τα πανεπιστήμιο του Φράϊμπουργκ. Το 1817 σημειώνεται μία σημαντική αλλαγή στη ζωή του, ένεκα του ότι ο Ιωάννης Μάγερ παντρεύεται της Σαλώμη Στάουμπ, που ωστόσο όμως, θα χωρίσει ένα χρόνο αργότερα. Ο Ιάκωβος- Ιωάννης Μάγερ υπήρξε μια ανήσυχη προσωπικότητα, που έσφυζε από δυναμισμό και διαρκείς αναζητήσεις. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο παρουσιάστηκε στην φιλελληνική επιτροπή της Βιέννης και αφού τους δήλωσε ότι είναι γιατρός, προσφέρθηκε να έρθει στην Ελλάδα και να προσφέρει στην περίσταση των επαναστατημένων ελλήνων. Και με έξοδα της φιλελληνικής επιτροπής αφίχθη στις 20 Φεβρουαρίου του 1822 στην Ελλάδα, όπου και είχε ξεκινήσει η επανάσταση και συμμετείχε στις 20 Φεβρουαρίου του 1822, στην ναυμαχία της Πάτρας υπό τον ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη.
Κατόπιν πήγε στο Μεσολόγγι όπου όπου ασπάστηκε το χριστιανισμό και πραγματοποίησε ένα δεύτερο γάμο, με την πανέμορφη μεσολογγίτισσα Αλτάνα Ιγγλέζου, με την οποία και απέκτησαν δύο παιδιά. Είχε ανοίξει όπως προαναφέραμε ένα υποτυπώδες νοσοκομείο με το Γερμανό γιατρό Γιόχαν Έλστερ και συνέδραμε ζωτικά τους ηρωικούς, αγωνιζόμενους μαχητές του Μεσολογγίου. Η σύνολη προσφορά του Ιάκωβου- Ιωάννη Μάγερ εκτιμήθηκε δεόντως από τους προεστούς του Μεσολογγίου και έτσι απέκτησε ένα πολύ υψηλό ηθικό κύρος, που τον κατέστησε από τους πιο αξιοσέβαστους πολίτες, στην ιστορική πόλη.
Την πρωτοχρονιά του 1824 ο Ιάκωβος- Ιωάννης Μάγερ προέβη στο εμπνευσμένο εγχείρημα της έκδοσης της πρώτης ελληνικής εφημερίδας τα «Ελληνικά χρονικά», που επέπρωτο να σημαδέψει την ιστορία του ελληνικού τύπου και από κει ξεκίνησε με τα φλογερά και σπινθη-ροβόλα άρθρα του, τη μάχη για την υπόθεση της ελληνικής ελευθερίας. Αρωγός στην έκδοση των «Ελληνικών χρονικών» οικονομικά, ήρθε ο άλλος μεγάλος φιλέλληνας Λόρδος Βύρωνας, για τον οποίο όμως ο Ιάκωβος - Ιωάννης Μάγερ, δεν έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση, μιας και τον θεωρούσε ένα αριστοκράτη, δανδή, που ενδιαφέρονταν μόνο για την προσωπική του ζωή και καλοπέραση και όχι για την επανάσταση των ελλήνων. Αντιστοίχως και από την πλευρά του μεγάλου ποιητή και φιλέλληνα Λόρδου Βύρωνος, υπήρχε μία αντιπάθεια για τον Ιάκωβο – Ιωάννη Μάγερ, δοθέντος, ότι ο Βύρων πίστευε, ότι με τα φλογερά και επιθετικού χαρακτήρα άρθρα του, ο Ιωάννης Μάγερ προς τις μοναρχικές αυλές της Ευρώπης, τις οποίες τόσο τις είχαν ανάγκη οι επαναστατημένοι έλληνες - για να του στηρίξουν οικονομικά και ηθικά στον αγώνα τους- δημιουργούσε μαζί τους ένα αβυσσαλέο χάσμα, στην υπόθεση της ελληνικής επανάστασης.
Ο Ιωάννης Μάγερ επρόσκειτο πολιτικά στο αγγλόφιλο κόμμα στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης και ήταν ενσωματωμένος στην ομάδα του κορυφαίου αγγλόφιλου Γεώργιου Κουντουριώτη (1782-1858), ενώ αποτέλεσε και ένθερμο υποστηρικτή του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου (1791-1865) και κατά την εμφύλια διαμάχη τους, πρωτίστως με τους στρατιωτικούς και αργότερα με τους Πελοποννήσους. Ένεκα του υψηλού ηθικού κύρους που είχε αποκτήσει ο Ιάκωβος- Ιωάννης Μάγερ, τον Αύγουστο του 1824 διορίστηκε μέλος της διευθύνουσας επιτροπής του Μεσολογγίου, υποκαθιστώντας τον αποβιώσαντα Ιωάννη Τρικούπη (1750-1824) και από αυτή την έπαλξη διακρίθηκε ιδιαίτερα για τις διοικητικές του αρετές, κατά την οδυνηρή πολιορκία της πόλης απο τους Τουρκοαιγυπτίους και την πολυμερή προσφορά του, στην προσπάθεια αντιμετώπισης όλων των φοβερών δεινών των πολιορκουμένων.
Αφότου έλαβε χώρα ηρωική έξοδα του Μεσολογγίου ο Ιάκωβος - Ιωάννης Μάγερ μαζί με τη γυναίκα του, τις δύο κόρες του και την υπηρέτρια του Σάννα, βρήκαν οικτρό θάνατο στις 11 Απριλίου του 1826. Ο Ιωάννης Μάγερ έφερε κατά την ηρωική έξοδο και το περίφημο ημερολόγιό του, στο οποίο καταχωρούσε τα γεγονότα της πολιορκίας του Μεσολογγίου, μετά και το κλείσιμο της έκδοσης των «Ελληνικών χρονικών» του, στις 20 Φεβρουαρίου 1824, το οποίο ημερολόγιο και ατυχώς χάθηκε. Στον περίφημο κήπο των ηρώων του Μεσολογγίου, υφίσταται και το μνημείο του Ιάκωβου- Ιωάννη Μάγερ, ενός εκ των κορυφαίων φιλελλήνων, που με θέρμη καρδιάς, ανιδιοτέλεια και αγάπη, συνέδραμαν ζωτικά και πολυεπίπεδα την ελληνική ελευθερία.
Ο Ιάκωβος- Ιωάννης Μάγερ, υπήρξε αδιαμφισβήτητα ένας από τους σπουδαίους φιλέλληνες που βοήθησαν πολλαπλά τον αγώνα, ενώ αποτέλεσε και τον πρωτοπόρο του ελληνικού τύπου, με την έκδοση των «Ελληνικών χρονικών». Ο εμπνευσμένος μας λυρικός ποιητής από το Μεσολόγγι Γεώργιος Δροσίνης, αποτύπωσε με παραστατική ενάργεια στον πρόλογο του για την έκδοση του «Ημερολογίου της Πολιορκίας του Μεσολογγίου 1825-1826», εκ των «Ελληνικών Χρονικών του Μάγερ», την προσφορά και συμβολή του Ιάκωβου -Ιωάννη Μάγερ γράφοντας χαρακτηριστικά τα εξής :
«Ευλογημένη ας είναι η Σαλώμη Μάγερ, το γένος Στάουμπ, η οποία εζήτησε την διάζευξιν της από τον Μάγερ, και τρισευλογημένος ο πρύτανις του Πανεπιστημίου του Φρειβούργου, ο οποίος τον απέβαλεν. Αν δεν συνέβαιναν τα δύο αυτά, η Ελβετία θα είχεν έναν περισσότερον αγαθόν οικογενειάρχην και ένα περισσότερονιατρόν ή φαρμακοποιόν, αλλά το Μεσλόγγι θα εστερείτο τον Πολύβιον της πολιορκίας του και το αίμα ενός απογόνου του Γουλιέλμου Τέλλου - κατά την δική του έκφρασιν δεν θα ανεμιγνύετο με το αίμα των ηρώων της Ελλάδος» !
