Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο μεγαλοπρεπής και καλλιμάρμαρος ναός του Αγίου Νικολάου Πειραιώς !

 Ο μεγαλοπρεπής και καλλιμάρμαρος ναός 
του Αγίου Νικολάου Πειραιώς !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Δεσπόζει επιβλητικά με την περίτεχνη κατασκευή του πού περιλαμβάνει και αρχιτεκτονικά στοιχεία κορινθιακής τεχνοτροπίας, το λευκό αρχοντικό του μάρμαρο, αλλά και την βαρύτιμη κοινωνικά ιστορία του, στην παραλιακή ακτογραμμή του εμπορικού λιμένος του Πειραιά, ο ιστορικός ναός του Αγίου Νικολάου Πειραιώς ή και ονομαζόμενος Αγίου Νικολάου τον Υδραίων, αφού είναι συνυφασμένος με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της υδραϊκής συνοικίας στον Πειραιά. Με την αγάπη, τη φροντίδα και την ηθική μέριμνα εξάλλου των Υδραίων του Πειραιά και σε σχέδια του διακεκριμένου αρχιτέκτονα συμπατριώτη τους Ιωάννη Λαζαρίμου,  θεμελιώθηκε το 1879 ο σημερινός καλλιεπής ναός του Αγίου Νικολάου,   ημερομηνία κατά την οποία συστήθηκε ο προοδευμένος και ακμάζων  Υδραϊκός Σύνδεσμος Πειραιώς, που συνέδεσε κατά μοναδικό τρόπο την ύπαρξη και η ιστορία του, με τον Άγιο Νικόλαο, ο οποίος έφερε έν άλλοις και το όνομά του,  Άγιος Νικόλαος των Υδραίων.


Αποτελώντας την μητρόπολη της ναυτοσύνης ο Πειραιάς, ο μεγαλύτερος λιμένας της χώρας δεν θα μπορούσε να μην τιμήσει με μία μεγαλοπρεπή εκκλησία του, τον προστάτη των ναυτικών, των κατατρεγμένων, αλλά και τον ορφανών παιδιών Άγιο Νικόλαου. Τον άγιο Νικόλαο στη στοργική αγκάλη και ελπίδα του οποίου, προσέφευγαν όλοι οι ναυτικοί μας, όταν έρχονταν αντιμέτωποι με το θυμό και τα στοιχεία της θάλασσας, αλλά και για να ζητήσουν επίσης την ηθική συνδρομή του, στο δύσκολο δρόμο της επαγγελματικής τους επιβίωσης, μέσα στη θάλασσα. Άπειρα τα τάματα στη μνήμη του σεπτού αγίου μας ιεράρχη και επισκόπου Μύρων της Λυκίας Αγίου Νικολάου, αλλά και άλλα τόσα και περισσότερα ακόμα, τα θαύματα τα οποία έκανε, σώζοντας στην κυριολεξία από το θάνατο αλλά και από παντοειδούς είδους καταστροφές, τους ναυτικούς της πατρίδας μας.  Όπως και κάθε πιστό που στην ευλογία και την ηθική σκέπη του, απέθετε τις ελπίδες του στη ζωή. Είναι μάλιστα πολύ ενδεικτικό το γεγονός, ότι τα παλιά χρόνια οι ναυτικοί  μας στον Πειραιά ανεξαρτήτως σε ποια συνοικία του ευρίσκονταν,  έβγαζαν ευλαβικά το ναυτικό σκούφο τους και έστρεφαν το κεφάλι τους προς την κατεύθυνση της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, για να εκφράσουν το σεβασμό και την ευλάβεια τους στον προστάτη και έφορο της ναυτοσύνης. Ενώ ο πανηγυρικός εορτασμός του Αγίου Νικολάου στον Πειραιά κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου, αποτελούσε το κεντρικό κοινωνικό γεγονός της πόλης και  η πανήγυρη της ιεράς εικόνας του αγίου στους κεντρικούς δρόμους της πόλης,  ύπο τους βαρείς ήχους από τους μπουρούδες των καραβιών  - που με αυτό τον τρόπο εξέφρασαν το σεβασμό τους στη μνήμη του αγίου - γίνονταν αντιληπτή από κάθε σημείο της πόλης του Πειραιά.


Όμως  και ένα άλλο ακόμα ιστορικό στοι-χείο, τεκμηριώνει την αδιάρρηκτη στην αχανή λεωφόρο του χρόνου σχέση, του αγίου Νικολάου με τους ναυτικούς και τους ξενιτεμένους μας.   Παλαιότερα παραπλεύρως του ιερού ναού του αγίου Νικολάου, λειτουργούσε δίπλα στο τελωνείο επιβατηγός  σταθμός για τους Έλληνες, που θα έπαιρναν το μικρό δρόμο της ξενιτιάς και για τα μεγάλα ταξίδια στην Αμερική και την Αυστραλία. Οι συγγενείς που αποχαιρετούσαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα για την ξενιτιά,  άναβαν ένα κεράκι και προσεύχονταν ευλαβικά στον Άη Νικόλα, να τους εξασφαλίσει καλό και ανέφελο ταξίδι, αλλά και να τους βοηθήσει να ευδοκιμήσουν επαγγελματικά, στη μεγάλη απόφαση της σταδιοδρομίας τους στην ξενιτιά. Έτσι η εκκλησία του αγίου Νικολάου πρόσφερε στους ταξιδεύοντες στο εξωτερικό, μια αναμνηστική εικόνα του αγίου Νικολάου, που ένδακρεις την κρατούσαν ως φυλαχτάρι, ελπίδα και ηθικό αποκούμπι, σε κάθε δύσκολη στιγμή μακριά από την πατρίδα.

Ο σημερινός  επιβλητικός ναός του αγίου Νικολάου, είναι ο τρίτος κατά σειρά ναός που ανηγέ-ρθη με τη φροντίδα και τη μέριμνα πάντα, τον Υδραίων του Πειραιώς. Σε ότι αφορά το μέγεθός του έχει τον τριπλάσιο όγκο και το διπλάσιο ύψος, από το ναό του πολιούχου αγίου Σπυρίδω-νος. Και η ομώνυμη ενορία του αγίου Νικολάου, ήταν η μεγαλύτερη στον Πειραιά μέχρι να είναι ανεγερθούν οι ναοί του αγίου Νείλου και της Ζωοδόχου Πηγής. Σημειώνοντας εδώ πως και η ανέγερση του καλλιεπούς ναού του αγίου Νείλου, είναι συνυφασμένη με τον άγιο Νικόλαο. Ο αρχικός ναός του αγίου Νικολάου, στο σημερινό ακριβώς σημείο της μεγάλης εκκλησίας, θεμελιώθηκε στις 22 Ιουλίου του 1844 με την αρωγή της εθελοντικής εργασίας των κατοίκων της Υδραίικης συνοικίας, των οποίων επικεφαλής ήταν ο Αναστάσιος Ρομπότσης, που η  κατοικία του ευρίσκονταν στην περιοχή των Μύλων, δηλαδή στη σημερινή περιοχή της Πλατείας Πηγάδας. Ο Ρομπότσης που ήταν ένας ευλαβής και προοδευτικός άνθρωπος και απολάμβανε τις καθολικής εκτίμησης των συμπατριωτών του απο την Ύδρα, πρωτοστάτησε στην ανέγερση της αρχικής μικρής εκκλησίας του αγίου Νικολάου. Μάλιστα μπροστά από το πρώτο το εκκλησάκι του αγίου Νικολάου, υφίστατο μία από τις παλαιότερες πλατείες του Πειραιώς η Πλατεία Αμαλίας. Και την ίδια περίοδο η σημερινή Πλατεία Καραϊσκάκη τότε ονομάζεται Πλατεία ‘Οθωνος. Προϊόντος του χρόνου όμως η πληθυσμιακή έξαρση των Υδραίων στον Πειραιά, συμβάδιζε με την ανάγκη της δημιουργίας ενός μεγαλύτερου ναού, που θα μπορούσε να ικανοποιήσει τα θρησκευτικά και τα λατρευτικά τους καθήκοντα. 

Και προς αυτή την κατεύθυνση το 1852 ξεκίνησε η ανέγερση του δεύτερου ναού,  από τους Πειραιώτες υδραίους, σε σχέδια που είχαν εκπονήσει ο βασιλικός Μηχανικός Λόρενζεν και ο Μηχανικός του Δήμου Πειραιώς Πετμεζάς το 1851. Ενώ στα 1879 συμβολικό έτος της δημιουργίας του Υδραϊκού Συνδέσμου Πειραιώς και εφόσον πια ο πληθυσμός των Υδραίων στον Πειραιά είχε γεωμετρικά αυξηθεί, ελήφθη η απόφαση της ανέγερσης του νέου μεγάλου επιβλητικού σημερινού ναού του αγίου Νικολάου. Για την ανέγερση του ναού όπως προαναφέ-ραμε με τη συνδρομή των Υδραίων, απαιτήθηκε ποσό της τάξης των 200.000 δραχμών και τα σχέδια της οικοδόμησης του ναού, εκπόνησε ο διακεκριμένος Υδραίος Αρχιτέκτονας Ιωάννης Λαζαρίμος. Τα εγκαίνια της εκκλησίας μέσα σε μία ατμόσφαιρα ηθικής και πολιτισμικής πανδαισίας, έγιναν στις 2 Νοεμβρίου του 1886, από τον τότε δήμαρχο Πειραιώς Τρύφωνα Μουτσόπουλο, ο οποίος αδιαφιλονίκητα είχε συνδέσει το όνομά του με όλα τα μείζονα έργα υποδομής και πολιτισμού του Πειραιώς. Πάραυτα ο ναός εσωτερικά δεν ήταν διακοσμημένος, ενώ εξωτερικά δεν είχε επενδυθεί, γεγονός για το οποίο Υδραίοι του Πειραιά αισθάνονταν αδήριτη την ανάγκη, να κάνουν το παν και να μαζέψουν τα απαιτούμενα χρήματα για να αποπερατώσουν και αισθητικά, τον καλλιεπή και μεγαλοπρεπή ναό τους.  Έτσι με τη συγκέ-ντρωση ποσού 300.000 δραχμών πολύ μεγαλύτερου  δηλαδή και από αυτό το ποσό που απαι-τήθηκε για την ανέγερση του ναού, έλαβε χώρα η εσωτερική διακόσμηση - αγιογράφηση του ναού- καθώς και η εξωτερική επένδυσή του με το ωραίο λευκό μάρμαρο, που του προσδίδει μια μοναδική μεγαλοπρέπεια. Σε ότι αφορά την αρχιτεκτονική του τεχνοτροπία, ο Άγιος Νικόλαος, ανήκει στην κατηγορία των σταυροειδών εγγεγραμμένων και έχει τρείς τρούλους, από τους οποίους οι δύο είναι χαμηλοί, ενώ ο κεντρικός είναι μεγάλος ελλειψοειδούς μορφής, με νησιώτικο «φανάρι» στην κορυφή του.

Ο ναός του αγίου Νικολάου Πειραιώς με την  πρόδηλη- μοναδική αισθητική του καλλιέπεια και τον δυσθεώρητο όγκο του, δικαίως κατατάσσεται, ως ο μεγαλύτερος και ο ομορφότερος ναός του Πειραιώς. Τα προηγούμενα χρόνια δέσποζε στην ακτογραμμή του Πειραιά με τους επιβλη-τικούς κόκκινους τρούλος του. Σήμερα ωστόσο οι τρούλοι φέρουν το χρώμα μπλε, σε απόλυτη αρμονία με τη θάλασσα της οποίας ο άγιος είναι προστάτης. Είναι συνάμα  και ένας πολύ γερά θεμελιωμένος ναός, στην κυριολεξία απόρθητο φρούριο, Όπως εξάλλου εν τοις πράγμασι  αποδείχθηκε με τους γερμανικούς βομβαρδισμούς το 1941, αλλά και με τους «συμμαχικούς» το 1944. Και καθώς το οστικό κύμα από τους παραπάνω βομβαρδισμούς στην κυριολεξία χτυπούσε το ναό, ο άγιος Νικόλαος έμενε απρόσβλητος, για να μας θυμίζει τη θεία χάρη του και την γερή κατασκευή του. Επίσης σημειώνουμε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν τοποθετηθεί 3 όμορφα ρολόγια στον άγιο Νικόλαο, τα δύο στην πρόσοψη και το τρίτο προς την Ακτή Μιαούλη.

Σε όλο τα διάβα της ιστορικής του πορείας, ο άγιος Νικόλαος αποτέλεσε ένα ατρύγετο μελίσσι κοινωνικής  ευποιίας και πολιτισμικής δημιουργίας. Και μέσα στις αγκάλες του η ευλαβής χριστιανή Ελένη Μαμάη το γένος Λυμπέρη, που συμμετείχε στο φιλανθρωπικό έργο και στις ιρανικές επιτροπές του ναού, πρωτοστάτησε στη συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση του ιερού ναού του αγίου Νείλου. Μάλιστα η Ελένη Μαμάη είχε ιδρύσει και την αδελφότητα «Αδελφότης των Κυριών Άγιος Νείλος ο Μυροβλήτης», η οποία γιόρταζε το σεπτό άγιο της Κυνουρίας, πραγματοποιώντας λειτουργίες και τελετές στην εκκλησία του αγίου Νικολάου. Και κατόρθωσε με την επιμονή της, την αγάπη της και την ηθική αφοσίωση στον άγιο Νείλο, να συγκεντρώσει με τους εράνους της αδελφότητας, τα απαιτούμενα χρήματα για την ανέγερση του φερώνυμου ναού του.

Με το μοναδικό του κάλλος,  τη μακραίωνη ιστορία του, την οποία πάντα επικουρούσε η μεγαλουργία του Υδραίικου στοιχείου του Πειραιώς,  τα ατελείωτα θαύματα του και την ακένωτη ευλάβεια με την οποία τον περιβάλλει ο λαός του Πειραιώς, αλλά και πολίτες από όλη τη χώρα, Ο άγιος Νικόλαος συνιστά ένα περίσεπτο ορθόδοξο και πολιτισμικό στολίδι, για το κορυφαίο λιμάνι της χώρας μας, αλλά και έναν από τους ομορφότερους και ιστορικότερους ναούς της Ελλάδας. Για αυτό εξάλλου θεωρείται και ο πιο πολύ φωτογραφημένος ναός, από τους αμέτρητους επισκέπτες με κρουαζιέρα, που αποβιβάζονται στο λιμάνι πλησίον του ναού !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Από την πανηγυρική δοξολογία της 28-ης Οκτωβρίου, στην Αγία Τριάδα Πειραιώς και τη επακοκολουθήσασα παρέλαση στον Πειραιά !

 Από την πανηγυρική δοξολογία της 28-ης Οκτωβρίου, στην  Αγία Τριάδα Πειραιώς και τη  επακοκολουθήσασα παρέλαση στον Πειραιά !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Σε κλίμα άφατης κατάνυξης και συγκίνησης, έλαβε χώρα την  28-η/10/2026  με την καταιγιστική παρουσία του λαού του Πειραιώς, στον μεγαλοπρεπή μητροπολιτικό ναό  της Αγίας Τριάδος Πειραιώς, η πανηγυρική δοξολογία για την 28-η Οκτωβρίου. Σύσσωμος ο  φιλόχριστος λαός του Πειραιώς, αλλά και άλλοι πιστοί από παρακείμενες ενορίες, παρευρεύθησαν στον ιστορικό και καλλιεπή ναό της Αγίας Τριάδος, για να τιμήσουν την ιερή ημέρα της 28-ης Οκτωβρίου, που σήμανε την έγερση του ελληνικού λαού, για τις ιερές του παρακαταθήκες του, της ελευθερίας, της ορθοδοξίας και της δημοκρατίας. Και έγραψε τις χρυσές σελίδες δόξης στην παγκόσμια ιστορία, στα παγωμένα βουνά της Πίνδου, κατανικώντας τις υπεράριθμες και στρατιωτικά προηγμένες σιδερόφραχτες μεραρχίες του Μουσολίνι και οδηγώντας έκτοτε τους λαούς «πως οι σκλάβοι γίνονται λεύτεροι» ! Εξωθώντας τον κραταιό αρχηγό της νίκης εναντίον των δυνάμεων του άξονα Ουίνστον Τσώρτσιλ, να πεί το περίφημο «Κάποτε λέγανε ότι οι Έλληνες πολεμούν γενναία, εφεξής θα λέμε ότι οι γενναίοι πολεμούν σαν Έλληνες» !


Ένα έξοχο ηθικά ιστορικό μας ορόσημο, που αντικατοπτρίζει στο έπακρο την αταλάντευτη πίστη του λαού μας, στα υπέροχα ιδανικά της ελευθερίας, της ορθοδοξίας και της δημοκρατίας. Και σε αυτό το ραντεβού του λαού μας  με την ιστορία, η συμβολή της εκκλησίας μας υπήρξε πολυδιάστατη και καθοριστική. Πέντε εκατομμύρια χρυσές δραχμές πρόσφερε το Ιερό Ίδρυμα της Ευαγγελιστρίας της Τήνου, για τον αγώνα, ενώ ρευστοποίησε όλα τα τιμαλφή τάματα της αχράντου Παναγίας μας, υπερ του ελληνικού στρατού. Και ο γενναίος Δεσπότης της πατρίδας μου της Ηλείας κυρός Αντώνιος Πολίτης, άδραχνε τα όπλα και έμπαινε αρχηγός του αντάρτικου στην

Πελοπόννησο, αψηφώντας καριέρες, αξιώματα, αλλά και την ίδια του τη ζωή, αποδεικνύοντας ότι η εκκλησία μας, σε όλους τους αγώνες της πατρίδας ήταν δυναμικά παρούσα, από τα ματωμένα ράσα του Παπαφλέσσα, έως τον έξοχο υπέρμαχο του Μακεδονικού αγώνα, Μητροπολίτη Καστορίας Γερμανό Καραβαγγέλη. Ενώ στην τραγική στιγμή για την χώρα στην φλόγα του 1940, ο γενναίος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, αλλά και ακαδημαϊκός Χρύσανθος Φιλιππίδης – αυτός ο σύγχρονος ήρωας της εκκλησίας μας – αρνείτο με θάρρος και ελληνική λεβεντιά να ορκίσει την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου, που συνεργάστηκε με το κατακτητή και επαύετο από το αξιωμά του, από την κυβέρνηση Τσολάκογλου.


Αυτό το έξοχο ηθικό κλίμα που συγκίνησε στο έπακρο τον ευγενή και λεβέντικο λαό του Πειραιώς, αναβίωσε στον παλαίφατο ναό της Αγίας Τριάδος Πειραιώς και με την ανύσταγη φροντίδα και ηθική επιμέλεια, που καταβάλουν οι ευλαβείς ιερείς του :  Αρχιμανδρίτης π. Δανιήλ Ψωίνος, Πρωτοπρεσβύτερος π. Χρήστος Ρισάνος, Οικονόμος π. Παναγιώτης Κατσικερός, Αρχιδιάκονος π. Καλλίνικος Αχιλλεόπουλος. Ενώ η καταιγιστική παρουσία του ευσεβούς λαού και των εκπροσώπων των ενόπλων δυνάμεων που είχαν την τιμητική τους, μετέδιδε ρίγη συγκίνησης, αλλά και την απαρασάλευτη πίστη μας, ότι όσο υπάρχει η ζώσα, αλύγιστη ελληνική ψυχή και τα Ιδεώδη μας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ελευθερίας, «αυτός ο έξοχος τρόπος του σκέπτεσθαι και του αισθάνεσθαι που λέγεται Ελληνισμός» στα λόγια του απαράμιλλου υπερμάχου της ελευθερίας μας Παύλου Μελλά, δεν θα πέσει ποτέ !


Της πανηγυρικής δοξολογίας χοροστάτησαν ο σεπτός Μητροπολίτης Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, συγχοροστατούντων του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου της Ιεράς Μητροπόλε-ως Πειραιώς κ.κ. πατρός Ιωάννη Παναγιώτου, των ευλαβών ιερέων της Αγίας Τριάδος κ.κ. Αρχιμανδρίτη π. Δανιήλ Ψωίνου – που είναι και ιερατικός προϊστάμενος της εκκλησίας - Πρωτοπρεσβύτερου π. Χρήστου Ρισάνου, Οικονόμου π. Παναγιώτη Κατσικερού Αρχιδιάκο-νου π. Καλλίνικου Αχιλλεόπουλου, αλλά και πλήθους άλλων ευσεβών ιερέων της Αρχιεπι-σκοπής Πειραιώς, που προσήλθαν ευλαβικά να τιμήσουν την ιερή ημέρα της 28-ης Οκτωβρίου.


Με το πέρας της λειτουργίας, επακολούθησε κατάθεση στεφάνων και στο ηρώο που δεσπόζει το άγαλμα του αρχιστρατήγου της εθνεγερσίας Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, από πολιτικούς, αυτοδιοικητικούς και κοινωνικούς φορείς και εν συνεχεία η μαθητική και στρατιωτική παρέλαση – υπο τους γλυκείς παιάνες της Φιλαρμονικής Δήμου Πειραιώς και την άψογη παρουσίαση του δημοσιογράφου κου Δημήτρη Αλφιέρη -  που κατασυγκίνησε το λαό του Πειραιώς, αφενός μεν με το σφρίγος και τη λεβεντιά της μαθητιώσας νεολαίας, αφετέρου με  τα σθένος και την αυτοπεποίθηση των στελεχών των ενόπλων δυνάμεών μας !

Χρόνια Πολλά και ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί, τον εθνικό παλίμψηστο της τρα-γουδίστριας της νίκης, μεγάλης Σοφίας Βέμπο, σε στίχους του Μίμη Τραϊφόρου :

Μα για `κείνους που `χουν φύγει
και η δόξα τους τυλίγει,
ας χαιρόμαστε,

και ποτέ καμιά ας μη κλάψει,
κάθε πόνο της ας κάψει,
κι ας ευχόμαστε:

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,
παιδιά στη γλυκιά Παναγιά
προσευχόμαστε όλες να `ρθετε ξανά.

Ελληνίδες του Ζαλόγγου
και της πόλης και του λόγγου
και Πλακιώτισσες,

όσο κι αν πικρά πονούμε
υπερήφανα ας πούμε
σαν Σουλιώτισσες.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική ανάταση για την λιτανεία του Αγίου Δημητρίου Πειραιώς - Ταμπουρίων !

 Ηθική ανάταση για την λιτανεία του Αγίου Δημητρίου Πειραιώς - Ταμπουρίων !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Σε κλίμα καθολικής κατάνυξης και με την πάνδημη συμμετοχή του φιλάγιου λαού των Ταμπουρίων Πειραιά, έλαβε χώρα την Δευτέρα 25-10-26, στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου Πειραιώς, η πανηγυρική λιτανεία για την ιερή μνήμη του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου, που καταυγάζει για αιώνες τώρα στην οικουμένη, την ηθική αρετή, αλλά και την απαρασά-λευτη πίστη στο ιδεώδες της Ορθοδοξίας μας. Του Αγίου Δημητρίου που καίτοι γεννημένος και αναθρεμμένος, σε ένα περιβάλλον κοινωνικής και οικονομικής ευκρασίας,  που προδιέγραφε μια λαμπρή κοινωνική και στρατιωτικοπολιτική καριέρα, δεν δίστασε, να τα θυσιάσει όλα για τη αγάπη του

Χριστού μας. Για να διατρανώσει σε όλο τον πολιτισμένο τότε κόσμο με τον μαρτυρικό θάνατό του, την ηθική υπεροχή της Ορθοδοξίας, αλλά και την υπερτάτη αξία, να πέφτεις κανείς για ιδεώδη και ιδανικά, περιφρονώντας τις φθαρτές αξίες και τα πλαστά πρότυπα ζωής. Ο Ιερός Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 μ.Χ. στην Θεσσαλονίκη και πολύ γρήγορα με τις ασύγγνωστες για την ηλικία του αρετές και ικανότητες, ανελίχθη στον επίζηλο βαθμό του χιλίαρχου, υπο την διοίκηση του Τετράρχη και μετέπειτα αυτοκράτορα της Ρώμης  Γαλερίου Μαξιμιανού και όταν στο στέμμα ήταν ο τρομερός για τους διωγμούς του Διοκλητια-νός. Γοητεύτηκε από το ιδεώδες της Ορθοδοξίας και

προσκύνησε τον Χριστιανισμό, ιδρύοντας παράλληλα και έναν κύκλο για την μελέτη της Αγίας Γραφής. Αγνοώντας αγέρωχα, το διάταγμα του Διοκλητιανού, «περί αρνήσεως του Χριστιανισμού», ήλθε σε ευθεία ρήξη με τον Μαξιμια-νό, που διέταξε να τον φυλακίσουν. Στην φυλακή ευρίσκονταν και ένας νεαρός και ατρόμητος Χριστιανός – που θα τον έβαζαν προκειμένου να οδηγηθεί στο θάνατο, να παλαίψει με τον φοβερό και γιγαντόσωμο μονομάχο της εποχής Λυαίο – ο Νέστορας, που έσπευσε να ζητήσει την ευχή και την ηθική στήριξη του Δημητρίου, για την θανατηφόρο μάχη του. Και πράγματι με την πρεσβεία προς τον Χριστό του Δημητρίου, ο Νέστορας έκανε το θαύμα στην κυριολεξία και νίκησε τον γίγαντα Λυαίο, αφήνοντας αμήχανους τον Μαξιμιανό και τους ειδωλολάτρες επιτελείς του ! Και τότε εξοργισμένος ο τελευταίος, έδωσε εντολή – το 303 ή το 305 μ.Χ., να θανατώσουν τους «ασεβείς» Νέστορα και Δημήτριο, που τον ταπείνωσαν δημοσίως, με την θεόπνευστη δύναμή τους. Το μεν Νέστορα με αποκεφαλισμό, τον δε Δημήτριο δια του ειδε-χθούς λογχισμού ! 


Αναφέρεται από τους δημιουργούς των εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Γρηγόριο Παλαμά, Ευστάθιο Θεσσαλονίκης και Δημήτριο Χρυσολωρά, ότι ο το σεπτό σώμα του Δημητρίου ετάφη στον σημείο του μαρτυρίου του, όπου και μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ στη γή, από το οποίο ανέβλυζε μύρο ! Για τούτο και εδόθη στον Ιερό Δημήτριο, το προσωνύμιο Μυροβλήτης. Για να αποτελεί τον ηθικό Έφορο και Προστάτη της νύμφης του Βορρά Θεσσαλονίκη μας. Είναι χαρακτηριστικά δε δυο θαύματα του Αγίου Δημητρίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην μεν Θεσσαλονίκη ανήμερα της ιερής μνήμης του, επέπρωτο από την ιστορική μοίρα, η βασίλισσα της Βορείου Ελλάδος, μετά από αιώνες δουλείες, να

παραδοθεί στον προελαύνοντα ελληνικό στρατό. Και κυμάτιζε και πάλι περήφανα στον  Λευκό Πύργο η γαλανόλευκη. Στην δε Αθήνα, στα 1823 και κατά την  πολιορκία της Ακροπόλεως οι Τούρκοι ήταν οχυρωμένοι στην Ακρόπολη και ο ελληνικός στρατός είχε αναπτυχθεί πέριξ του ναού του Αγίου Δημητρίου, τον οποίο και ετοιμάζονταν οι Τούρκοι να βομβαρδίσουν, με τις λουμπάρδες τους – «τούρκικα κανόνια». Τότε ως εκ θαύματος, με την θεία παρέμβαση του Αγίου Δημητρίου, οι μπαρουταποθήκες των Οθωμανών πήραν φωτιά και εξερράγησαν μαζί τους, σκορπώντας τους τον θάνατο και κατά-στρέφοντας  και ένα μικρό τμήμα της Ακρόπολης  ! Και ένεκα αυτού του θαύματος, ο Άγιος Δημήτριος έκτοτε, ονομάστηκε «Λουμπαρδιάρης» !

Στα πανέμορφα Ταμπούρια λοιπόν, που είναι διάστικτα από την μοναδική λαϊκή αύρα του Πειραιά, αλλά και την ιστορική μεγαλουργία της λεβεντομάνας Μάνης, που είναι η βασική κοινωνική τους μήτρα, οι Πειραιώτες έδωσαν το βροντερό παρόν, για να τιμήσουν την άχραντη μνήμη του Αγιομάρτυρα της ορθοδοξίας μας Δημητρίου του Μυροβλήτου. Επιβλητικός ο καλλιεπής ναός της οδού Άγιου Δημητρίου, δεσπόζοντας στην ομώνυμη πλατεία  και σημαιο-στολισμένος με την γαλανόλευκη και τους χρυσοπόρφυρους σταυραετούς του Βυζαντίου, κατηύγαζε την άφατη κατάνυξη των πιστών, αλλά και την ιερότητα της μνήμης της έξοχης ηθικά φυσιογνωμίας του Αγίου Δημητρίου. Με έκδηλη την αγάπη και την ηθική φροντίδα για την επιμέλειά του, από τους ευλαβείς πατέρες του κ.κ. Αρχιμανδρίτη π. Πολύκαρπο Μπόγρη, Πρωτοπρεσβύτερο π. Χαρίτωνα Παππά, πρωτοπρεσβύτερο π. Δημήτριο Αρώνη και Πρωτοπρε-σβύτερο π. Αντώνιο Σταματόπουλο

Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάστησαν οι ευσεβείς ιερείς του Αγίου Δημητρίου, με την επικουρία και άλλων ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, που προσήλθαν  να τιμήσουν τη μνήμη του Αγίου

Δημητρίου. Με το πέρας της λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση αφενός της ιερής εικόνας του Αγίου Δημητρίου, αφετέρου της σεπτής εικόνας της Παναγίας Κυκκιώτισσας, που φιλοξενείται αυτές τις μέρες στον Άγιο Δημήτριο, από την θεοσκέπαστη Μονή Κύκκου της Κύπρου, στους περιμετρικούς δρόμους του ναού και  ένδακρεις οι Ταμπουρι-ώτες έραιναν με άνθη τις ιερές εικόνες και εδεούντο στην Παναγία και τον Άγιο Δημήτριο, να τους προστρέξουν στις σύνθετες σήμερα κοινωνικές ανιτξοότητες της ζωής. Ενώ τις ιερές εικόνες συνόδευαν τιμητικά αγήματα από το ναυτικό, ιεροπαίδων και παραδοσιακών συλλό-γων του Πειραιά. Με την επάνοδο της πομπής στην

εκκλησία, ο ευλαβής πατέρας Αντώνιος Σταματόπουλος, αφού απηύθυνε τις πατρικές ευχές και την αγάπη του σεπτού ποιμενάρχη του Πειραιώς Μητροπολίτη κ.κ. Σεραφείμ για την εορτή του Αγίου Δημητρίου, ευχαρίστησε όλους τους συμμετέχοντες του ναού, ενοριακό συμβούλιο, φιλόπτωχο ταμείο, τους εθελοντές της εκκλησίας και την ελληνική αστυνομία για τα άψογα μέτρα τάξης και ευχήθηκε συνάμα σε όλους, Χρόνια Πολλά, υγεία, πνευματική ευημερία και ο άχραντος Άγιος Δημήτριος ο Μυρο-βλήτης, έφορος της ευλαβούς ενορίας των Ταμπουρίων, να σκέπει και να αποτελεί για τις οικογένειές τους φωτεινό οδοδείκτη ηθικής ευκρασίας. Συνάμα επακολούθησε μύρωμα των πιστών εντός του ναού, από ιερό μύρο, ευλογημένο από τα σεπτά λείψανα του Αγίου Δημητρίου, στο θεοβάδιστο Άγιο Όρος, που με πατρική αγάπη απέστειλε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, ο αγιορείτης Πατέρας κ.κ. Φιλήμονας.

Και του χρόνου με υγεία. Ο Ιερός Δημήτριος, ο Μυροβλήτης, να χαρίζει σε εσάς και τις οικογέ-νειές σας υγεία και ηθική πρόοδο και να χαριτώνει τα άξια βήματά σας στη ζωή. Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου :

Μέγαν εύρατοεv τοις κιvδύvοις, σε υπέρμαχοv, η οἰκουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον.  Ως ούνΛυαίουκαθείλες την έπαρσιν, εν τω σταδίῳθαρρύvας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τον Θεὸν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν τὸ μέγα έλεος.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική έξαρση για τον Άγιο Δημήτριο στον ομώνυμο ναό του Νέου Φαλήρου !

 Ηθική έξαρση για τον Άγιο Δημήτριο στον ομώνυμο ναό του Νέου Φαλήρου !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Σε κλίμα καθολικής κατάνυξης και με την πάνδημη συμμετοχή του φιλάγιου λαού του Νέου Φαλήρου, έλαβε χώρα την Κυριακή 25-10-26, στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου, ο πανηγυρικός εσπερινός για την ιερή μνήμη του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλή-του, που καταυγάζει για αιώνες τώρα στην οικουμένη, την ηθική αρετή, αλλά και την απαρασά-λευτη πίστη στο ιδεώδες της Ορθοδοξίας μας. Του Αγίου Δημητρίου που καίτοι γεννημένος και αναθρεμμένος, σε ένα περιβάλλον κοινωνικής και οικονομικής ευκρασίας,  που προδιέγραφε μια λαμπρή κοινωνική και στρατιωτικοπολιτική καριέρα, δεν δίστασε, να τα θυσιάσει όλα για τη αγάπη του Χριστού μας. Για να διατρανώσει σε όλο τον πολιτισμένο τότε κόσμο με τον μαρτυρικό θάνατό του, την ηθική υπεροχή της Ορθοδοξίας, αλλά και την υπερτάτη αξία, να πέφτεις κανείς για ιδεώδη και ιδανικά, περιφρονώντας τις φθαρτές αξίες και τα πλαστά πρότυπα ζωής. Ο Ιερός Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 μ.Χ. στην Θεσσαλονίκη και πολύ γρήγορα με τις ασύγγνωστες για την ηλικία

του αρετές και ικανότητες, ανελίχθη στον επίζηλο βαθμό του χιλίαρχου, υπο την διοίκηση του Τετράρχη και μετέπειτα αυτοκράτορα της Ρώμης  Γαλερίου Μαξιμιανού και όταν στο στέμμα ήταν ο τρομερός για τους διωγμούς του Διοκλητια-νός. Γοητεύτηκε από το ιδεώδες της Ορθοδοξίας και προσκύνησε τον Χριστιανισμό, ιδρύοντας παράλληλα και έναν κύκλο για την μελέτη της Αγίας Γραφής. Αγνοώντας αγέρωχα, το διάταγμα του Διοκλητιανού, «περί αρνήσεως του Χριστιανισμού», ήλθε σε ευθεία ρήξη με τον Μαξιμια-νό, που διέταξε να τον φυλακίσουν. Στην φυλακή ευρίσκονταν και ένας νεαρός και ατρόμητος Χριστιανός – που θα τον έβαζαν

προκειμένου να οδηγηθεί στο θάνατο, να παλαίψει με τον φοβερό και γιγαντόσωμο μονομάχο της εποχής Λυαίο – ο Νέστορας, που έσπευσε να ζητήσει την ευχή και την ηθική στήριξη του Δημητρίου, για την θανατηφόρο μάχη του. Και πράγματι με την πρεσβεία προς τον Χριστό του Δημητρίου, ο Νέστορας έκανε το θαύμα στην κυριολεξία και νίκησε τον γίγαντα Λυαίο, αφήνοντας αμήχανους τον Μαξιμιανό και τους ειδωλολάτρες επιτελείς του ! Και τότε εξοργισμένος ο τελευταίος, έδωσε εντολή – το 303 ή το 305 μ.Χ., να θανατώσουν τους «ασεβείς» Νέστορα και Δημήτριο, που τον ταπείνωσαν δημοσίως, με την θεόπνευστη δύναμή τους. Το μεν Νέστορα με αποκεφαλισμό, τον δε Δημήτριο δια του ειδε-χθούς λογχισμού ! 


Αναφέρεται από τους δημιουργούς των εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Γρηγόριο Παλαμά, Ευστάθιο Θεσσαλονίκης και Δημήτριο Χρυσολωρά, ότι ο το σεπτό σώμα του Δημητρίου ετάφη στον σημείο του μαρτυρίου του, όπου και μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ στη γή, από το οποίο ανέβλυζε μύρο ! Για τούτο και εδόθη στον Ιερό Δημήτριο, το προσωνύμιο Μυροβλήτης. Για να αποτελεί τον ηθικό Έφορο και Προστάτη της νύμφης του Βορρά Θεσσαλονίκη μας. Είναι χαρακτηριστικά δε δυο θαύματα του Αγίου Δημητρίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην μεν Θεσσαλονίκη ανήμερα της ιερής μνήμης του, επέπρωτο από την ιστορική μοίρα, η βασίλισσα της Βορείου Ελλάδος, μετά από αιώνες δουλείες, να παραδοθεί στον προελαύνοντα ελληνικό στρατό. Και κυμάτιζε και πάλι περήφανα στον  Λευκό Πύργο η γαλανόλευκη. Στην δε Αθήνα, στα 1823 και κατά την  πολιορκία της Ακροπόλεως οι Τούρκοι ήταν οχυρωμένοι στην Ακρόπολη και ο ελληνικός στρατός είχε αναπτυχθεί πέριξ του ναού του Αγίου Δημητρίου, τον οποίο και ετοιμάζονταν οι Τούρκοι να βομβαρδίσουν, με τις λουμπάρδες τους – «τούρκικα κανόνια». Τότε ως εκ θαύματος, με την θεία παρέμβαση του Αγίου Δημητρίου, οι μπαρουταποθήκες των Οθωμανών πήραν φωτιά και εξερράγησαν μαζί τους, σκορπώντας τους τον θάνατο και καταστρέφοντας  και ένα μικρό τμήμα της Ακρόπολης  ! Και ένεκα αυτού του θαύματος, ο Άγιος Δημήτριος έκτοτε, ονομάστηκε «Λουμπαρδιάρης» !


Στο πανέμορφο Νέο Φάληρο λοιπόν, που μυροβολά την ευγένεια και την καλοδεχτικότητα των ανθρώπων του, με τα επιβλητικά, πανέμορφα νεοκλασικά του, σύσσωμοι οι Νεοφαληριώτες έδωσαν το βροντερό παρόν, για να τιμήσει την άχραντη μνήμη του Αγιομάρτυρα της ορθοδο-ξίας μας Δημητρίου του Μυροβλήτου. Επιβλητικός ο καλλιεπής ναός της οδού Καραϊσκάκη και σημαιοστολισμένος με την γαλανόλευκη και τους χρυσοπόρφυρους σταυραετούς του Βυζαντί-ου, κατηύγαζε την άφατη κατάνυξη των πιστών, αλλά και την ιερότητα της μνήμης της έξοχης ηθικά φυσιογνωμίας του Αγίου Δημητρίου. Με έκδηλη την αγάπη και την ηθική φροντίδα για την

επιμέλειά του, από τους ευλαβείς πατέρες του κ.κ. Αρχιμανδρίτη π. Χρυσόστομο Αθανα-σιάδη, Πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Λιακόσταυρο, Πρωτοπρεσβύτερο π. Αναστάσιο Λιακό-σταυρο, Πρωτοπρεσβύτερο π. Παύλος Γρηγορίου, Διάκονο π. Συμεών Νικολαΐδη.  Του πανηγυ-ρικού αρχιερατικού εσπερινού χοροστάστησε ο σεπτός Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγω-νιανής και Κονίτσηςκ.κ. Αλέξιος, συγχοροστατούντων των ευσεβών πατέρων του ναού, αλλά και άλλων ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, που προσήλθαν  να τιμήσουν τη μνήμη του ΑγίουΔημητρίου. Με το πέρας της λειτουργίας, ο σεπτός Επίσκοπος κ.κ. Αλέξιος, αφού ευχαρίστησε τον σεπτό Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ και τους πατέρες του ναού για την ευγενή τους πρόσκληση,  απηύθυνε από καρδιάς με την πλατιά θεολογική του παιδεία και τον μελίρυτο λόγο του, μια εμπνευσμένη θεολογική ομιλία, για την έξοχη ηθικά φυσιογνωμία του Αγίου Δημητρίου, που λαμπρύνει την ορθοδοξία. Ενώ ευχήθηκε συνάμα ε όλους, Χρόνια Πολλά,υγεία, πνευματική ευημερία και ο άχραντος Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλήτης, να σκέπει και να αποτελεί για τις οικογένειές τους φωτεινό οδοδείκτη ηθικής ευκρασίας.

Και του χρόνου με υγεία. Ο Ιερός Δημήτριος, ο Μυροβλήτης, να χαρίζει σε εσάς και τις οικογέ-νειές σας υγεία και ηθική πρόοδο και να χαριτώνει τα άξια βήματά σας στη ζωή. Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου :

Μέγαν εύρατοεv τοις κιvδύvοις, σε υπέρμαχοv, η οἰκουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον.  Ως ούνΛυαίουκαθείλες την έπαρσιν, εν τω σταδίῳθαρρύvας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τον Θεὸν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν τὸ μέγα έλεος.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Από τα εγκαίνια του Τμήματος Βυζαντινής και παραδοσιακής Σχολής Μουσικής της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, στον Άγιο Δημήτριο Όπλων !

 Από τα εγκαίνια του Τμήματος Βυζαντινής και παραδοσιακής Σχολής  Μουσικής της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, στον Άγιο Δημήτριο Όπλων !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Σε μια μείζονα μέρα για την ορθόδοξη πίστη,  όπου εορτάζεται η Β΄ Κυριακή του Λουκά, αλλά και η σεπτή μνήμη των Αγίων μας  Ιερόθεου – ο οποίος υπήρξε και ο πρώτος Επίσκο-πος των Αθηνών – χειροτονηθείς από τον Απόστολο Παύλο –  Δομνί-νης, Αύδακτου, Καλλισθένους και με την καθολική συμμετοχή του φιλάγιου λαού των Πατησίων, έλαβαν χώρα την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026, στον ιστορικό ναό του Αγίου Δημητρίου Όπλων των Κάτω Πατησίων, τα εγκαίνια του Τμήματος Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής, της ομώνυ-μης Σχολής της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, από τον Γενικό και Καλλιτεχνικό Διευθυντή της, Αρχιμανδρίτη κ.κ. Ειρηναίο Νάκο και τους πατέρες του ιερού ναού, του Αγίου Δημητρίου Όπλων. Πρωτίστως

διενεργήθηκε η θεία λειτουργία, της Β΄ Κυριακής του Λουκά, που εστιάζει στο μήνυμα της αντίστοι-χης ευαγγελικής περικοπής, το οποίο είναι η καλοσύνη, η ελεημοσύνη, χωρίς όμως την προσδο-κία της ανταπόδοσης. Το Ευαγγέλιο της Β΄ Κυρια-κής Λουκά, περιέχει μία από τις πιο επίπονες διδασκαλίες του Χριστού. Ήτοι : «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως»: να συμπεριφέρεστε στους άλλους όπως θέλετε να συμπεριφέρονται εκείνοι σε εσάς. Και ο Ιησούς ένα βήμα περαιτέρω υπομνίζει, πως δεν φτάνει να αγαπά και να προστρέχει κανείς, μόνο όσους τον αγαπούν και αυτούς από τους οποίους προσμένει ανταπόδοση, αλλά να αγαπά και να φροντίζει αυτούς τους ανθρώπους, από τους οποίους, δεν προσδοκά καμιά ανταμοιβή. Δηλαδή το κριτήριο εδώ κατά τον Χριστό, είναι η αγάπη και η προσφορά, χωρίς ανταπόδοση ! .«Πλην αγαπάτε τους εχθρούς υμών, και αγαθοποιείτε», καθώς λέγει ο Κύριος. Και «Γίνεσθε οικτίρμονες, καθώς και ο Πατήρ υμών οικτίρμων εστί», ήτοι να είστε ελεήμονες, όπως και ο Πατέρας σας ο Θεός».


Και εν συνεχεία από τον ευλαβή Αρχιμανδρίτη κ.κ. Ειρηναίο Νάκο, Γενικό και Καλλιτεχνικό Διευθυ-ντή της Σχολής Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής, της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, και τους ευσεβείς πατέρες του Αγίου Δημητρίου Όπλων κ.κ. Αρχιμανδρίτη  Φιλούμενο Ρούμπη, προϊστάμενο του Αγίου Δημητρίου Όπλων και πατέρες Μαμία Αγαθάγγελο, Σαλλάχ Παύλο, Γιατρά Πέτρο και Βερλέκη Στέφανο, έλαβαν χώρα τα εγκαίνια του, οικείου Τμήματος Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής του Αγίου Δημητρίου,  που λειτουργεί με ξεχωριστή επιτυχία για χρόνια τώρα και έχει αναδείξει από τα σπλάγχνα του σημαντικούς ιερο-ψάλτες και δασκάλους της

παραδοσιακής μουσικής, σε ένα κλίμα  ευλάβειας, αλλά και ανθρώπινης ζεστασιάς. Στον καλλιεπή και στολισμένο με την γαλανόλευκη πάντα Άγιο Δημήτριο Όπλων, που κομίζει μείζονες ιστορικές και εθνικές μνήμες και συνιστά έναν σπουδαίο ορθόδοξο θεματοφύλακα  της ιστορικής μνήμης της Αττικής. Και υπενθυμίζουμε αμέσως, ότι με την ευλογία του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτη, που πανηγυρίζει στις 26-ης Οκτωβρίου, στην προγενέ-στερη της σημερινής εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου στα Πατήσια, επι της οδού Στρατηγού Καλλάρη στις Τρείς Γέφυρες, ο οπλαρχηγός των Χασιωτών (της Χασιάς στην Αττική) Μελέτιος Βασιλείου – επονομαζόμενος «Χατζημελέτης», που είχε κοιμηθεί στο ναό – ξεκουράζοντας τα παλικάρια του, τα ζώα και φυλάσσοντας τον οπλισμό που είχε με ευφυή τρόπο αποσπάσει από τον Βοεβόδα των Αθηνών, για να αντιμετωπίσει τους Τουρκλαβανούς ληστές της Αττικής, ξεκίνησε βλέποντας στον ύπνο του σε όραμα τον Άγιο Δημήτριο να του λέει «Στα όπλα», στις 1 Απριλίου 1821, την επανάσταση στη Φυλή, για την απελευθέρωση των Αθηνών. Και εξ αυτού του γεγονότος η εκκλησία προσέλαβε τον χαρακτηρισμό «Άγιος Δημήτριος των Όπλων» ! Σηματοδοτώντας ο Άγιος Δημήτριος στην Αθήνα μας, το μεγάλο μας ιστορικό ορόσημο της 25-ης Μαρτίου.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Ιερόθεου :

Χρηστότητα ἐκδιδαχθείς, καὶ νήφων ἐν πᾶσιν, ἀγαθὴν συνείδησιν ἱεροπρεπῶς ἐνδυσάμενος, ἤντλησας ἐκ τοῦ Σκεύους τῆς ἐκλογῆς τὰ ἀπόῤῥητα, καὶ τὴν πίστιν τηρήσας, τὸν ἴσον δρόμον τετέλεκας, Ἱερομάρτυς Ἱερόθεε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Χρόνια Πολλά και ο εορτάζων Άγιος Ιερόθεος, πρώτος επίσκοπος των Αθηνών, να σκέπει και να ευλογεί όλο τον κόσμο !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Από την ομιλία του Καθηγουμένου της Ιεράς και Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου κ.κ. Εφραίμ, για τον Άγιο Ιωάννης της Κροστάνδης στον Άγιο Δημήτριο Ταμπουρίων Πειραιά !

 Από την ομιλία του Καθηγουμένου της  Ιεράς και Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου κ.κ. Εφραίμ, για τον Άγιο Ιωάννης της Κροστάνδης στον Άγιο Δημήτριο Ταμπουρίων Πειραιά !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Σε κλίμα πατρικής αγάπης και ανθρώπινης φιλότητας και με την παρόλη την δυνατή βροχή, καταιγιστική παρουσία του λαού του Πειραιώς, στον καλλιεπή ναό του Αγίου Δημητρίου Ταμπουρίων, έλαβε χώρα την Τρίτη 13-10-26 το απόγευμα, η ομιλία του ευλαβούς καθη-γουμένου της Αγίας και Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμανδρίτη κ.κ. Εφραίμ, με θέμα πνευματικές διδαχές, από τα αποθησαυρισμένα απομνημονεύ-ματα του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης, που παράλληλα με τον ενάρετο και αδαμάντινο ποιμαντικό του βίο, υπήρξε και σπουδαίος και εμβριθής μύστης, της θεολογικής γραμματείας. Πολλώ μάλλον που ο ευλαβής

καθηγούμενος της ΙΜΜΒ, προσφάτως θεια τη χάριτι, παρέλαβε 29 τόμους  με αυτοβιογραφικά κείμενα, του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης. Ο Γέροντας κ.κ. Εφραίμ, με τον μελίρρυτο λόγο του, την πολυμερή θεολογική του παιδεία -  δοθέντος ότι και αυτός τυγχάνει διακεκριμένος συγγραφέας – αλλά και την ατίμητη πείρα στη ζωή, μας παρουσία-σε καίρια σημεία, αυτοβιογραφικών στοιχείων του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης, από τα οποία με παραστατική ενάργεια, αναδύονταν οι ανθρώπινες πτώσεις, τα λάθη, οι παλινω-δίες του Αγίου Ιωάννη, μά πάνω από όλα όμως το ατίμητο στοιχείο της μετάνοιας και η επανατροχιοδρόμησή του, στο θέλημα του Θεού. 


Αυτό ήταν και το μείζον ηθικό και πνευματικό μήνυμα της επίπονης αυτοβιογραφικής προ-σπάθειας του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης, η αρετή της μετάνοιας, που έρχεται λυτρωτικά στον άνθρωπο και πάντα  τον προσκαλεί να σηκωθεί μετά από κάθε πτώση του. Ο αγαπη-μένος μας  Γέροντας κ.κ. Εφραίμ, με τον πολύχρωμο θεολογικά και κοινωνικά λόγο του και την χαριέσσα ενίοτε εκφραστική του διάθεση, που κυριολεκτικά «μαγεύει» τους ακροατές και δη τους νέους ανθρώπους που κατέκλυσαν τον Αγιο Δημήτριο Ταμπουρίων στον Πειραιά για να τον παρακολουθήσουν,  μας μύησε γλυκά στην πνευματική αυτοβιογραφική παρακαταθήκη του

Αγίου Ιωάννη και στην διαρκή του προσπάθεια μετά από κάθε πτώση, με απαρέγκλιτο οδηγό την μετάνοια, να επανακάμπτει στις επιταγές της ποιμαντορικής του πορείας και αποστολής. Έπεσε πολλές φορές πνευματικά κάτω ο Άγιος Ιωάννης, όταν σαν άνθρωπος αποζητούσε ένα επίζηλο κοινωνικά παράσημο, ένα πετραχήλι ή ιερατικό άμφιο πολυτελείας, όταν ελεημονούσε με αγανάκτηση πένητες ή ακόμα όταν τον κατέβαλλε το ανθρώπινο πάθος της σαρκικής επιθυμίας. Ωστόσο πάντα έβρισκε την ηθική δύναμη, με πνευματική πειθαρχεία και προσευχή, να μετανοήσει, να ζητήσει συγνώμη από το Θεό και να επανέλθει στον ορθόδοξο δρόμο της ιερατικής αποστολής του. Πραγματικά η ομιλία του Γέροντος Εφραίμ, υπήρξε  μια πνευματική μέθεξη, μέσα από την οποία αρδεύσαμε τους ατίμητους πνευματικά εύχυμους καρπούς, της αυτοβιογραφίας του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης.

Τον ευλαβή Γέροντα κ.κ. Εφραίμ, υποδέχτηκαν οι ευσεβείς ιερείς του Αγίου Δημητρίου Ταμπουρίων κ.κ. Αρχιμανδρίτης π. Πολύκαρπος Μπόγρης, Πρωτοπρεσβύτερος π. Χαρίτων Παππάς,

Πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Αρώνης, Πρωτοπρεσβύτερος π. Αντώνιος Σταμα-τόπουλος, ο εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ και Γενικός Αρχιερατι-κός Επίτροπος της Μητρόπολης Πειραιώς, Πατέρας κος Ιωάννης Παναγιώτου, ο Διευθυντής του Ιδιαίτερου Γραφείου του Μητροπολίτη Πειραιώς και δημοσιογράφος κος Δημήτρης Αλφιέρης και η Διευθύντρια της «Πεμπτουσίας», δημοσιογράφος κα Μαρία Γιαχνάκη, αλλά και πλήθος ιερέων και φιλάγιων πιστών, που παρακολούθησαν την ομιλία. Θερμά συγχαρη-τήρια σε όλους τους συντελεστές της εμπνευσμένης και ψυχωφελούς αυτής ομιλίας, που μας συνέδραμε πνευματικά και ηθικά !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Η πανέμορφη και μεγαλοπρεπής εκκλησία της Ευαγγελίστριας στον Πειραιά !

 Η πανέμορφη και μεγαλοπρεπής εκκλησία 
της Ευαγγελίστριας στον Πειραιά !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Προβάλλει επιβλητικά σαν ορθόδοξο στολίδι στο μεγάλο λιμένα της χώρας τον Πειραιά, ο καλλιεπής ναός της Ευαγγελίστριας. Ένας ναός συνυφασμέ-νος με πλείστες ιστορικές και κοινω-νικές μνήμες, που κομίζει τη βαθιά πίστη, τη λατρεία προς την Παναγία και το όνειρο χιλιάδων πιστών,  να προσκυνήσουν την Ευαγγελίστρια της Τήνου !  Ο ναός θεμελιώθηκε το 1892 και αποπε-ρατώθηκε 4 χρόνια μετά το 1896, συνιστώντας την καρδιά της ενοριακής κοινότητας της περιοχής. Δοθέντος ότι η ενορία που εκτείνεται πάνω και γύρω από την Γρηγορίου Λαμπράκη, ήταν ήδη στις αρχές του 20-ου αιώνα αρκετά μεγάλη, μεγάλος ανηγέρθη και ο  ναός, προκειμέ-νου να ικανοποιήσει τα λατρευτικά καθήκοντα, των τότε πολλών οικογενειών, που σήμερα ξεπερνούν τις 3.000.


 Όπως με παραστατική ενέργεια αναφέρει ο ιστοριοδίφης του Πειραιά Στέφανος Μίλεσης στο βιβλίο του «Τα θαύματα της πίστεως στον Πειραιά»,  τη δεκαετία του ΄20, περισσότερα από 15 ατμόπλοια από όλες τις ατμοπλοϊκές εταιρείες διέκοπταν τα συνήθη δρομολόγια τους, για να καλύψουν το τεράστιο πλήθος που εξορμούσε στο ιερό νησί τη Τήνου.  Κάποτε μάλιστα τα πλοία καθώς αναχωρούσαν από την Τήνο, σφύριζαν με την χαρακτηριστική τους μπουρού, τόσο δυνατά, που ο χαρακτηρι-στικός μπάσος, βαθύς ήχος ακούγονταν μέχρι την άλλη Παναγία, αυτή του Πειραιά, την Ευαγγελίστρια Πειραιώς.  Και κατά μία εκδοχή, η εκκλησία της Ευαγγελί-στριας ανηγέρθη, προκειμένου να στεγάσει τους άτυχους πιστούς, που δεν κατάφερναν να επιβιβαστούν στα πλοία και να πάνε στην Τήνο να προσκυνήσουν την κεχαριτωμένη Μαρία. Την άχραντο Παναγία μας, που είναι η μητέρα ολάκερου του Ελληνισμού και διέσωσε το γένος - «εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέροσον», σε κάθε οδυνηρή ιστορική συγκυρία για τους Έλλη-νες, στην αχανή λεωφόρο του χρόνου. 


Ένεκα λοιπόν αυτής της βάσιμης ιστορικής εκδοχής, η Ευαγγελίστρια του Πειραιά οικοδομήθη-κε για να στεγάσει και να παρηγορήσει τους άτυχους προσκυνητές, που δεν είχαν κατορθώσει να επιβιβαστούν στο κατάστρωμα και να φτάσουν στην Παναγία της Τήνου.  Για να μην φύγει λοιπόν απογοητευ-μένος, άπρακτος και ηθικά πικραμένος στην ψυχή του  ο  προσκυνητής, από κάθε περιοχή της Ελλάδος, την Πελοπόννη-σο, την Ήπειρο, τα νησιά μας, τη Στερεά Ελλάδα, τη Μακεδο-νία και τη Θράκη, που ήδη είχε διανύσει μεγάλη απόσταση και επίπονο ταξίδι, κάτω από δύσκολες, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, για να φτάσει στον Πειραιά και που πάραυτα δεν μπόρεσε να επιβιβαστεί σε καράβι για την Τήνο, έβρισκε φιλοξενία και ηθικό αποκούμπι στην  Ευαγγελίστρια του Πειραιά. Συνεπώς κάτω από την ηθική σκέπη της Παναγίας στο μεγάλο λιμάνι, οι προσκυνητές ξεκουράζονταν ψυχικά και έβρισκαν ηθική ανάταση στην Παναγιά, μιας και δεν είχαν κατορθώσει να ταξιδέψουν στην Τήνο  και να ολοκληρώσουν το τάμα τους, στη Μεγαλόχαρη.


Σε ότι αφορά την αρχιτεκτονική του τεχνοτροπία ο ναός της Ευαγγελίστριας του Πειραιά, είναι σταυ-ροειδής ελληνοβυζαντινός, με το εγκάρσιο κλίτος του, να προεξέχει λίγο από τα πλάγια τοιχία. Πάραυτα και παρά την ύπαρξη πεσσών, δεν υφίσταται τρούλος.  Και για αυτό το λόγο η κάλυψη της οροφής, πραγματοποιείται με ξύλινη ουρανία.  Αναφορικά με την εσωτερική του διακόσμηση, ο ναός είναι πλήρως αγιογραφημένος και κοσμητογραφημένος, σε διάφορες χρονικές περιόδους. Το ξεχωριστό αρχιτεκτονικό του ύφος,  έν παραλλήλω με τις ποικίλες μεταγενέστερες προσθήκες του, καθιστούν δυσχερή την ταυτοποίη-ση χρονικά, των εικονογραφικών του φάσεων.  Με τη μακραίωνη ιστορική του πορεία, τις σπουδαίες ορθόδοξες μνήμες και κοινωνικές του αναφορές,  ο  ναός της Ευαγγελίστριας του Πειραιά, αποτελεί ένα από τα ορθόδοξα στολίδια του μεγάλου μας λιμένος και σημαντικό κέντρο της ορθόδοξης και ενοριακής ζωής, τόσο για την ενορία της Ευαγγελιστρίας, όσο και ολόκληρης της κοινωνίας του κορυφαίου μας επινείου !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ευλαβική προσευχή για τον Πολιούχο Αθηνών, Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, στον ομώνυμο ναό του Κολωνακίου !

 Ευλαβική προσευχή για τον Πολιούχο Αθηνών, Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη,
στον ομώνυμο ναό του Κολωνακίου !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Μέσα σε ένα κλίμα άφατης κατάνυξης και ανεκλάλητης συγκίνησης, εορτάστηκε το Σάββα-το  3-10-26,   πανηγυρικά με αρχιερατικό συλλείτουργο, η μνήμη του Πολιούχου των Αθη-νών Αγίου Διονυσίου. Του Αγίου Διονυσίου που τύχη αγαθή είχε μεταβεί νέος στην τότε Ηλιούπολη της Αιγύπτου (περίπου στο τωρινό Κάιρο) και βίωσε την μαρτυρική σταύρωση του Ιησού μας. Την φοβερή Μεγάλη Παρασκευή της Σταύρωσης και με την συσκότιση του ηλίου που συγκλόνισε τον κόσμο, ο νεαρός Διονύσιος ανεφώνησε εμπνευσμένος από την χάρη του Θεού «Ή Θεός πάσχη ή το πάν απόλλυται» ( ή ο Θεός υποφέρει ή χάνεται το παν). Με αυτή την ηθική αναφορά και

την επιστροφή του στην Αθήνα, ο Διονύσιος παρακολού-θησε το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου και εδραιώθηκε μέσα του, η αγάπη του για την νέα πίστη. Έτσι μαζί με την γυναίκα του Δάμαρη και την οικογένειά του εβαπτίσθη Χριστια-νός. Μάλιστα η υπαγωγή του Διονυσίου στην Ορθοδοξία, αποτυπώνεται στις Πράξεις των Αποστόλων (κεφ.17 στιχ. 34) «τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς». Ο Άγιος Διονύσιος υπήρξε στην Αθήνα, περίσεπτο μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, για τούτο και είναι προστάτης των Δικαστικών. Διετέλεσε πρώτος Επίσκοπος της πόλεως των Αθηνών, για αυτό είναι και ο έφορός της και βρήκε μαρτυρικό θάνατο στην πυρά. Το τεκμήριο της διακονίας του ως Επίσκοπος Αθηνών, το καταγράφει ο Διονύσιος Κορίνθου και στην εκκλησιαστική ιστορία του, μας το αναφέρει ο Ευσέβιος Καισαρείας. 


Στο πανέμορφο Κολωνάκι λοιπόν, που μετέφερε πάντα στην ιστορική εκπόρευση της Αθή-νας, την κοινωνική αμφισβήτηση, την πνευματική πρωτοπορία – ως περιοχή διαμονής των διανοουμένων, όπως Γαλάτεια Καζαντζάκη, Μίτια Καραγάτσης, Μάρκος Αυγέρης, Παναγιώ-της Κανελλόπουλος,  Οδυσσέας Ελύτης, σχεδόν δίπλα στην εκκλησία της Σκουφά κ.α.- αλλά και την αστική αύρα της οικονομικής ευημερίας, σύσσωμοι λαός των Αθηνών και πνευματι-κή ηγεσία, προσήλθαν ευλαβικά, για να αποτίσουν τον ελάχιστο φόρο τιμής στον Πολιούχο της πόλης. Και πρόβαλλε επιβλητικά ο περικαλλής ναός του Αγίου Διονυσίου στην πανηγυ-ρική του ημέρα,

προσφέροντάς σε όλους τους πιστούς ηθική ανάταση με την κατανυκτική ατμόσφαιρα της πανηγύρεως και την ιερότητα της έξοχης μορφής του Πολιούχου μας, αλλά και εκπέμποντας την αισθητική του μεγαλοπρέπεια, ως απαράμιλλο βυζαντινό μνημείο της πόλης μας. Θυμίζουμε ότι τα σχέδια του περικαλλούς ναού της Σκουφά, είχε εκπονήσει ο μεγάλος μας Βυζαντινολόγος – Αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος και την εκτέλεσή τους είχε επιμεληθεί ο επίσης σπουδαίος μας αρχιτέκτονας Δημήτριος φιλιππάκης. Επίσης την πανοραμική αγιογράφηση του Αγίου Διονυσίου, είχε εκτελέσει ο διαπρεπής ζωγράφος μας Σπύρος Βασιλείου. Ακόμα σημειώνουμε ότι τμήματα της τιμίας κάρας του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ευρίσκονται στις Ιερές Μονές Δοχειαρίου και Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους και αποτμήματα των άκρων του και του δέρματός του, στις Αγίες Μονές, Γρηγορίου και Παντοκράτορος, επίσης του ιερού όρους της Αθωνικής πολιτείας. 


Του αρχιερατικού συλλείτουργου χοροστάτησαν, οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ.κ. Βαρνάβας Χριστουπόλεως, Χρυσόστομος Ευρίπου, Θεολόγος Ταλαντίου, συνεπικουρούμενοι από τον ευλαβή Αρχιμανδρίτη του ναού κ.κ. Θεοφάνη Δαρζέντα και τον ευσεβή πατέρα της εκκλησίας κ-ο Παναγιώτη Καχρίλα και πολλούς άλλους ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, που προσήλθαν ευλαβικά για να τιμήσουν τον Άγιο Διονύσιο. Με την αποπεράτωση της πανηγυρικής λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση της ιερής εικόνας του Αγίου Διονυσίου, στους περιμετρικούς με την εκκλησία δρόμους του Κολωνακίου, υπο τους γλυκείς παιάνες των φιλαρμονικών του Δήμου

Αθηναίων και των ενόπλων δυνάμενων, όπου κατασυγκινημένος ο λαός των Αθηνών, έραινε με άνθη και ροδοπέταλα τη σεπτή εικόνα, του προστάτη και Εφόρου του Αγίου Διονυσίου, εκφράζοντας συμβολικά τους ακατάλυτους δεσμούς που τον συνδέουν με την Ορθοδοξία και την θεία μορφή του Αγίου Διονυσίου. Με την  επάνοδο της σεπτής εικόνας του Αγίου στην εκκλησία, τον λόγο έλαβε ο σεπτός Επίσκοπος Χριστουπόλεως και Πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ.κ. Βαρνάβας Θεοχάρης και αφού διεμήνυσε με τον ενάρετο θεολογικά, αλλά και γλυκύτατο ανθρώπινα λόγο του, το διάστικτο από αγάπη μήνυμα του Αρχιεπισκόπου μας Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, ευχαρίστησε όλους τους ευλαβείς Αθηναίους, για την συμμετοχή τους στο πανηγυρικό διήμερο εορταστικών εκδηλώσεων του Αγίου Διονυσίου και ευχήθηκε, η χάρις και η ευλογία του θεοσκέπαστου πολιούχου των Αθηνών, να σκέπει τη ζωή τους και να τούς κατευοδώνει σε έργα ηθικής αρετής και ευποιΐας.

Χρόνια Πολλά και ο άχραντος έφορος της Αθήνας  Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, να χαρί-ζει σε εσάς και τις ευσεβείς οικογένειές σας, υγεία και κάθε ηθική επιτυχία, στην έντιμη ζωή σας.  

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Διονυσίου :

Ἀγρευβεῖς τῷ τοῦ Παύλου Πάτερ κηρύγματι, ὑφηγητὴς ἀνεδείχθης τῶν ὑπὲρ νοῦν δωρεῶν, διαvoiα ὑψηλὴ καλλωπιζόμενος, τῶν γὰρ ἀΰλων οὐσιῶν, τᾶς ἀρχὰς μυαταγωγεῖς, ὡς μύστης τῶν ἀπορρήτων, καὶ τῆς σοφίας ἐκφάντωρ, Ἱερομάρτυς Διονύσιε.

 *Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
 Ευλαβική προσευχή για τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, 
στον ομώνυμο ναό του Πειραιώς !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Μέσα σε κλίμα άφατης κατάνυξης και ανεκλάλητης συγκίνησης, εορτάστηκε την Παρασκευή 2-10-26,   πανηγυρικά η μνήμη του πρώτου επισκόπου των Αθηνών, μαθητή του Αποστόλου Παύλου και έξοχου Δικαστικού, Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη. Του Αγίου Διονυσίου που τύχη αγαθή είχε μεταβεί νέος στην τότε Ηλιούπολη της Αιγύπτου (περίπου στο τωρινό Κάϊρο) και βίωσε την μαρτυρική σταύρωση του Ιησού μας. Την φοβερή Μεγάλη Παρασκευή της Σταύρωσης και με την συσκότιση του ηλίου που συγκλόνισε τον κόσμο, ο νεαρός Διονύσιος ανεφώνησε εμπνευσμένος από την χάρη του Θεού «Ή Θεός πάσχη ή το πάν απόλλυται» ( ή ο Θεός

υποφέρει ή χάνεται το παν). Με αυτή την ηθική αναφορά και την επιστροφή του στην Αθήνα, ο Διονύσιος παρακολούθησε το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου και εδραιώθηκε μέσα του, η αγάπη του για την νέα πίστη. Έτσι μαζί με την γυναίκα του Δάμαρη και την οικογένειά του εβαπτίσθη Χριστια-νός. Μάλιστα η υπαγωγή του Διονυσίου στην Ορθοδοξία, αποτυπώνεται στις Πράξεις των Από-στόλων (κεφ.17 στιχ. 34) «τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς». Ο Άγιος Διονύσιος υπήρξε στην Αθήνα, περίσεπτο μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, για τούτο και είναι προστάτης των Δικαστικών. Διετέλεσε πρώτος Επίσκοπος της πόλεως των Αθηνών, για αυτό είναι και ο έφορός της και βρήκε μαρτυρικό θάνατο στην πυρά. Το τεκμήριο της διακονίας του ως Επίσκοπος Αθηνών, το καταγράφει ο Διονύσιος Κορίνθου και στην εκκλησιαστική ιστορία του, μας το αναφέρει ο Ευσέβιος Καισαρείας. 


Στον μεγαλοπρεπή Πειραιά λοιπόν, τον πρώτο λιμένα της Ελλάδος, που πρωτοπόρησε στην οικονομική και πνευματική ανάπτυξη της πατρίδας μας, αναθρέφοντας πνευματικά αναστήματα όπως οι : Αιμίλιος Βεάκης, Δημήτρης Πικιώνης, Μάριος Πλωρίτης, Ευάγγελος Παπανούτσος, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Δέσπω Διαμαντίδου, Γιάννης Τσαρούχης, Αλέξανδρος Πάλλης, Λάμπρος Πορφύρας κ.α. σύσσωμος ο λαός του Πειραιώς προσήλθε ευλαβικά, για να αποτίσει τον ελάχιστο φόρο τιμής στον κορυφαίο της ορθοδοξίας Άγιο Διονύσιο Αρεοπαγίτη. Και πρόβαλλε επιβλητικά ο περικαλλής ναός του Αγίου Διονυσίου στην πανηγυρική του ημέρα, προσφέροντάς σε όλους τους πιστούς ηθική ανάταση, με την κατανυκτική ατμόσφαιρα της πανηγύρεως, αλλά και εκπέμποντας την αισθητική του μεγαλοπρέπεια, ως απαράμιλλο βυζαντινό μνημείο του Πειραιώς. 


Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάτησε, ο σεπτός Επίσκοπος Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, συνεπικουρούμενος από τους ευλαβείς Πατέρες του Αγίου Διονυσίου Πειραιώς κ.κ. Αρχιμανδρί-τη π. Ιλαρίωνα Θεοδωρόπουλο, Πρωτοπρεσβύτερο π. Μιλτιάδη Φωτιάδη και Πρωτοπρεσβύτερο π. Κοσμά Ρισάνο και πολλούς άλλους ιερείς της Μητρόπολης Πειραιώς, που προσήλθαν ευλαβικά για να τιμήσουν τον Άγιο Διονύσιο. Ενώ κλείνοντας τον πανηγυρικό εσπερινό ο ευλαβής Μητροπολίτης Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, αναφέρθηκε με τον έμπεδο θεολογικά και διάστικτο από αγάπη Χριστού λόγο του, στην ενάρετη προσωπικότητα του Αγίου Διονυσίου, που

σφράγισε με την ακλόνητη πίστη και το μαρτυρικό του θάνατο το ιδεώδες της ορθοδοξίας μας, ευχαρίστησε όλους τους ευλαβείς Πειραιείς, για την συμμετοχή τους στο πανηγυρικό διήμερο των εορταστικών εκδηλώσεων του Αγίου Διονυσίου και ευχήθηκε, η χάρις και η ευλογία του θεοσκέπαστου Αγίου, να σκέπει τη ζωή τους και να τούς κατευοδώνει σε έργα ηθικής αρετής και ευποιΐας. Επακολούθησε εκλιτάνευση της ιερής εικόνας του Αγίου Διονυσίου, περιμετρικά της εκκλησίας – ένεκα της βροχής- όπου κατασυγκινημένος ο λαός του Πειραιώς, έραινε με άνθη και ροδοπέταλα τη σεπτή εικόνα, του του Αγίου Διονυσίου, εκφράζοντας συμβολικά τους ακατάλυτους δεσμούς που τον συνδέουν με την Ορθοδοξία και την θεία μορφή του Αγίου Διονυσίου. 

Χρόνια Πολλά, αγαπημένοι Πειραιείς και ο άχραντος Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, να χαρίζει σε εσάς και τις ευσεβείς οικογένειές σας, υγεία και κάθε ηθική επιτυχία, στην έντιμη ζωή σας.  

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Διονυσίου :

Ἀγρευβεῖς τῷ τοῦ Παύλου Πάτερ κηρύγματι, ὑφηγητὴς ἀνεδείχθης τῶν ὑπὲρ νοῦν δωρεῶν, διαvoiα ὑψηλὴ καλλωπιζόμενος, τῶν γὰρ ἀΰλων οὐσιῶν, τᾶς ἀρχὰς μυαταγωγεῖς, ὡς μύστης τῶν ἀπορρήτων, καὶ τῆς σοφίας ἐκφάντωρ, Ἱερομάρτυς Διονύσιε.

 *Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr