Με τον Γιώργο του ήθους και της δημοσιογραφικής ευρεσιέπειας !
Ο Γιώργος Πιέρρος είναι ένας νέος δημοσιογράφος, με δημοσιογραφικό όμως format της «παλιάς μεγάλης σχολής», όπως μας την κληροδότησαν στην πολιτική ανάλυση, στο κοινω-νικό - πολιτισμικό δοκίμιο, αλλά και το χρονογράφημα, ο Παύλος Παλαιολόγος, ο Λέοντας Καραπαναγιώτης, ο Χρήστος Πασαλάρης, ο Γιάννης Καψής, ο Αντώνης Καρκαγιάννης και τόσοι άλλοι μεγάλοι, που διέλαμψαν στο δημοσιογραφικό πεδίο και μας κατέλειπαν την ατίμητη δημοσιογραφική τους κληρονομιά.
Με σύγχρονες σπουδές Δημοσιογραφίας, τις οποίες συναιρεί με επάλληλες σπουδές στην Πληροφορική, έχει μία πολυεδρική παρουσία στο δημοσιογραφικό φάσμα, από την οξυ-δερκή έντυπη αρθρογραφία στο πολύστυλο και τη μαχητική έπαλξη του Ραδιοφώνου και της Τηλεόρασης, έως τα social media, με σπουδαίες αναφορές στο Facebook και στο Twitter. Εκφέρει δηλαδή δημοσιογραφικά, μία πλατιά σύνθεση, που διασταυρώνει την παλιά πολύτιμη δημοσιογραφική στόφα, με τις καινοτόμες μαρμαρυγές, της σύγχρονης ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας.
Πάνω από όλα όμως ο Γιώργος Πιέρρος, διακρίνεται για το ανένδοτο δημοκρατικό του ήθος, την ιστορική του εμβρίθεια και την πλατεία πολιτισμική τους συγκρότηση, που τον κάνουν να ξεχωρίζει από τους νέους δημοσιογράφους και να εγγράφει παρακαταθήκες, για μία σπουδαία και επιτυχημένη δημοσιογραφική καριέρα. Για τούτο και σε όλα τα μεγάλα δημοσιογραφικά event, ο Γιώργος καλείται να δώσει το παρών και να τα επενδύσει δημοσιογραφικά και αισθητικά, με τον έμπεδο λόγο του και την πολύκλαδη δημοσιογραφι-κή του παιδεία. Τον θυμάμαι να είναι πάντα ακοίμητος φρουρός του δημοκρατικού ήθους και να μην επιτρέπει στα panel του, δόλιες ιστορικές ανακρίβειες, που παραχαράσσουν την αλήθεια και δημιουργούν τεχνηέντως επίπλαστες πολιτικές και ιστορικές εντυπώσεις. Αλλά και με ένα ανεκδιήγητο αίσθημα δημοσιογραφικής αιδημοσίνης, να μην διολισθαίνει όπως πολλοί άλλοι, στη δημοσιογραφία της «κλειδαρότρυπας» και να πραγματώνει πολι-τικές εκπομπές, που τις χαρακτηρίζει η σοβαρότητα, το ήθος και η αξιοπρέπεια και όχι η φθήνια του εφήμερου δημοσιογραφικού λόγου.
Τέλος τον αγαπώ πολύ, για το γλυκύ χαμόγελο και την καθαρή μάτια του, που δείχνουν άνθρωπο λεβέντη, τίμιο, με ήθος, αξιοπρέπεια και προπαντός απεξαρτημένο απο αλαζο-νικά σύνδρομα και «σταριλίκια» που συχνά-πυκνά διαπιστώνουμε στα «ψωνάκια» της δημοσιογραφικής πιάτσας. Θεωρώ ηθική τιμή που είναι φίλος μου και εύχομαι η άχραντος Παναγία να του χαρίζει υγεία και κάθε ευτυχία στην ενάρετη ζωή του !