Ο έξοχος – πολυσχιδής μας ηθοποιός Τίμος Περλέγκας !
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Ανεξάλειπτη μένει στις μνήμες μας, η παρουσία του Τίμου Περλέγκα, στην κορυφαία τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ (1983-1984) «Το Μινόρε της αυγής», σε σενάριο του Βαγγέλη Γκούφα και σκηνοθεσία Φώτη Μεσθεναίου, η οποία παρουσίαζε με ηθική ενάργεια την ζωή των ρεμπετών, με τον μεγάλο μας ηθοποιό να την χρωματίζει αισθητικά, με την έξοχη δραμα-τική του παρουσία, αλλά και την υποδειγματική σκηνική του αρτιότητα. Ήταν και αυτή η συμμετοχή του Τίμου Περλέγκα, ένα ακόμα δείγμα της υψηλής δραματικής του τέχνης, παράλληλα προς την εμπνευσμένη λυρικά παρουσία του, στο θέατρο και την μεγάλη μας οθόνη. Θωρακισμένος με μια πλατιά υποκριτική παιδεία, την οποία σφυρηλάτησε κατά την μαθητεία του, στην Σχολή Θεάτρου, της πρωτοπόρου τις μεταπολεμικές μας δεκαετίες Σχολής Θεάτρου - Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, ένα ορμέμφυτο φυσικό δραματικό τάλαντο, αλλά και την απερίσταλτη αγάπη του για την δραματική τέχνη, ο Τίμος Περλέγκας διήνυσε μια πολυεπίπεδη και επιτυχημένη πορεία στο παλοκοσένικο, τον κινηματογράφο, αλλά και την τηλεόραση και μας κατέλειπε υψηλού ήθους ερμηνείες, που καταγράφονται στις μεγάλες στιγμές της ελληνικής δραματουργίας.

Ο Τίμος Περλέγκας είδε το φως της ζωής στην Πάτρα στις 22 Οκτωβρίου 1938, μέσα στο κλίμα μιας εύκρατης πνευματικά οικογένειας του εμπόρου πατέρα του. Πάραυτα η χρεοκο-πία που επακολούθησε άλλαξε άρδην τα σχέδια της οικογένειας, που μετοίκησε στην Αθήνα, προς αναζήτηση καλυτέρας τύχης. Και ο νεαρός Τίμος, αφότου διήλθε από μια σοβαρή περιπέτεια της υγείας του και έχοντας αποπερατώσει τις γυμνασιακές του σπου-δές, ρίχτηκε στη μάχη της βιοπάλης, δουλεύοντας ως βιομηχανικός εργάτης. Ασυμβίβαστος όμως με την δυσμοιρία του και έχοντας ως άνθρωπος ανοικτούς ορίζοντες,

ενεγράφη στην Δραματική Σχολή, της Σχολής Θεάτρου – Κινηματογράφου του Λυκούργου Σταυράκου, για να σπουδάσει υποκριτική και να πραγματώσει έτσι το μεγάλο του όνειρο. Τύχη αγαθή εκεί θα έχει ως καθηγητές τους Μάνο Κατράκη και Τίτο Βανδή, που σμίλευσαν το δραματικό του υπόβαθρο και διεύρυναν τους καλλιτεχνικούς του ορίζοντες. Και ήδη ακόμα από την μαθητεία του στη Σχολή το 1962, εκδηλώνο-ντας τις μεγάλες δραματικές του αρετές, συμμε-τείχε στο έργο του Δημητρίου Βερναδάκη, «Μαρία Δοξαπατρή», σε σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου, που συνάμα και αυτός έκανε τα πρώτα του σκηνοθετικά σκιρτήματα.
Με την αποφοίτηση του από τη Σχολή, ο Τίμος Περλέγκας, προσελήφθη το φθινόπωρο του 1965 στο Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου και πρωταγωνίστησε σε πλήθος μεγάλων παραστά-σεων του κλασικού δραματολογίου, αλλά και του σύγχρονου ρεπερτορίου. Παρουσία που τον κατέστησε γνωστό ως έναν σπουδαίο δραματου-ργικό ηθοποιό, ενώ του εξακόντισε το καλλιτεχνικό κύρος, στο θεατρόφιλο κοινό

πανελλαδικά. Πάραυτα η σπου-δαία αυτή υποκριτική του παρουσία, ανακόπηκε βίαια από την χούντα των συνταγματα-ρχών στα μέσα του 1967, που τον απέλυσε από το (ΚΘΒΕ) ένεκα των δημοκρατικών πολιτι-κών του φρονημάτων. Έκτοτε θα συνεργαστεί κατά βάση με όλα τα μεγάλα θεατρικά σχήματα της εποχής και θα μας δώσει στα αριστουργήματα του διεθνούς δραματολογίου, μεγάλες υποκριτικές ερμηνείες. Αναφέρουμε ενδεικτικά στα πλαίσια αυτών των συνεργασι-ών του και τις συνεργασίες του με τα αστέρια του ελληνικού κινηματογράφου - θεάτρου, Ελένη Χατζηαργύρη, Τζένη Καρέζη, Αλέκο Αλεξανδράκη, Νίκο Κούρκουλο, Δημήτρη Παπαμι-χαήλ, Αλίκη Βουγιουκλάκη κ.α. Ενώ εμβληματική υπήρξε η παρουσία του πλάι στους Κώστα Καζάκο και Τζένη Καρέζη, στην μνημειώδη παράσταση του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Το μεγάλο μας τσίρκο» (1973).
Εφάμιλλης αξίας όμως υπήρξε η υποκριτική παρουσία του έξοχου
Τίμου Περλέγκα και στον ελληνικό κινηματο-γράφο, όπου πλαισίωσε τους κινηματογραφικούς μας αστέρες και επένδυσε αισθητικά με τον μεγάλο δραματικό του όγκο, σπουδαίες ταινίες μας. Πρόβα τζενε-ράλε έτσι στην μεγάλη οθόνη έκανε το 1970, συμμετέχοντας στις ταινίες, του Ντίνου Δημόπουλου «Μια γυναίκα στην αντίσταση», του Κώστα Καραγιάννη «Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ», για να επακολουθήσει μια χρυσή αλυσίδα ακόμα συμμετοχών, στις επιτυχημένες ταινίες του κινηματογράφου μας. Ολοκληρώνοντας αυτή την πλατιά και επιτυχημένη υποκριτική του παρουσία, με τις υποδειγματικές λυρικές εμφανίσεις του, σε αριστουργηματικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις συμμετοχές του στα αξέχαστα σήριαλ : «Άγνωστος Πόλεμος», «Εν Τούτω νίκα», «Το Μινόρε της αυγής», «Οι Δικηγόροι», «Οι Λάμψη» κ.α.

Ο Τίμος Περλέγκας, ως βαθύτατα πολιτικοποιημένος πολίτης, ανέπτυξε πολυμερή συνδι-καλιστική και πολιτική δράση, μέσα από τις τάξεις του ΚΚΕ, το οποίο υπηρέτησε πάντα, με ευγενές πολιτικό ήθος και υποδειγματική συνέπεια. Διετέλεσε έτσι Γραμματέας του πρώτου, με την κατάρρευση της απριλιανής ανομίας των Αθηνών-χούντας διοικητικού συμβουλίου του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) και αργότερα από το 1978 και εντεύθεν, Πρόεδρος της Πανελ-λήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος – Ακροάματος (ΠΟΘΑ).
Ο Τίμος Περλέγκας είχε παντρευτεί και αποκτήσει ένα γιό τον Γιάννο Περλέγκα, ταλαντούχο ηθοποιό, που ακολουθεί επάξια τα καλλιτεχνικά βήματα του πατέρα του. Μοίρα τραγική βρέθηκε νεκρός, το πρωί της 20-ης Απριλίου 1993, σε ένα παγκάκι πέριξ του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου του Αμαρουσίου, δοθέντος ότι το προηγούμενο βράδυ είχε προσβληθεί απο έμφραγμα του μυοκαρδίου. Υψηλού κύρους δραματικές αρετές, άρτια σκηνική παρουσία, πλατιά λυρική παιδεία και προπαντός ευγένεια ήθους, ήταν τα στοιχεία, με τα οποία πορεύτηκε στην πολυσχιδή και επιτυχημένη καλλιτεχνική του παρουσία, ο απαράμιλλος Τίμος Περλέγκας. Ενώ αντίστοιχα ευγενές ήταν το ήθος του στην κοινωνική του ζωή, που τον είχε καταστήσει αξιαγάπητο, σε όλο τον κόσμο. Η αγαθή του μνήμη, θα μας συντροφεύ-ει για πάντα !
Θέατρο
Μετά το πανηγύρι
Η κυρία του Μαξίμ
Το γλυκό πουλί της νιότης
Ένα καπέλο γεμάτο βροχή
Η επιστροφή της γηραίας κυρίας
Τηλεόραση
Εν Αθήναις, Τμήμα Ηθών
Οι δύο δρόμοι, Η εύθυμη χήρα
Πολίτης Μπάμπης, Άγνωστος Πόλεμος
Το μινόρε της αυγής
Κινηματογράφος
1970 Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
1971 Υποβρύχιο Παπανικολής
1982 Θα σε κλέψω, μ' ακούς;
1983 Ο φονιάς
1985 Ένα σενάριο είναι η ζωή μας
1986 Παράξενη συνάντηση
1989 Δεξιότερα της δεξιάς
Το παρόν κείμενό μας δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Παρασκήνιο".
Share this