Ο αξεπέραστος δραματουργικός μας ηθοποιός
Νίκος Βασταρδής
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Θαρρείς πως έβγαινε μέσα από παλάτι Βυζαντινής αυτοκρατορίας και σκέπαζε με την πληθωρική σκηνική του παρουσία τα τηλεοπτικά πλατό και το παλκοσένικο, ο έξοχος και πολυμερής ηθοποιός μας Νίκος Βασταρδής, που διήνυσε μία μακρά και επιτυχημένη πορεία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και αναγορεύτηκε ως ένας από τους κορυφαίους δραματουργικούς ηθοποιούς μας, του 20-ου αιώνα. Προικοδοτημένος με ένα μοναδικό σωματότυπο, πλατιά λυρική παιδεία, αλλά και άφατη αγάπη για την υποκριτική τέχνη, μας έδωσε μοναδικές ερμηνείες ο αξεπέραστος Νίκος Βασταρδής, σε αριστουργήματα του κλασικού δραματολογίου, σε κορυφαίες θεατρικές παραστάσεις του σύγχρονου ρεπερτορίου, αλλά και σε τηλεοπτικές και θεατρικές μεταφορές αριστουργημάτων της βυζαντινής ιστοριογραφίας. Άσβεστη έτσι μένει στη μνήμη μας, η κορυφαία πρωταγωνιστική παρουσία του Νίκου Βασταρδή, στο τηλεοπτικό αριστούργημα του Νίκου Φώσκολου, «Πορφύρα και αίμα - Ρωμανός Διογένης», που συνιστούσε τηλεοπτική μεταφορά, του πολυβραβευμένου ιστορικού μυθιστορήματος του Κώστα Κυριαζή «Πορφύρα και αίμα».
Ο Νίκος Βασταρδής είδε το φως της ζωής την 1η Μαΐου του 1924 στον Πειραιά. Με την απόπεράτωση των εγκυκλίων γυμνασιακών του σπουδών γράφτηκε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του μεγάλου δασκάλου Καρόλου Κουν, όπου και αποφοίτησε σφυρη-λατώντας το δραματουργικό του υπόβαθρο, ενώ έκανε πρόβα τζενεράλε στο παλκοσένικο, το 1942, παίζοντας στην «Αγριόπαπια» του Ερρίκου Ίψεν. Έως και το 1944 συμμετείχε ακόμα στις θεατρικές παραστάσεις : «Για ένα κομμάτι γης» του Κόντγουελ, «Στέλλα Βιολάντη» του Γρηγόριου Ξενόπουλου, καθώς και «Χαρούμενα νιάτα» του Πιζέ.
Φεύγοντας από το Θέατρο Τέχνης, συνεργάστηκε με το «Θέατρο του λαού» και τους «Ενωμένους καλλιτέχνες» την περίοδο 1945-1946, υποδυόμενος τον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ, συμμετέχοντας στο «Μακρινό δρόμο» του Αρμπούζωφ, αλλά και στην παράστα-ση «Πάνω στα βράχια» του Μπέρναρ Σω. Το 1947 συνεργάστηκε με το σχήμα του Γιώργου Παππά και το 1948 με το θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη. Στα 1956 υποδύθηκε το ρόλο του Βοναπάρτη στο αριστούργημα του Στέφανου Τσβάιχ «Του φτωχού το αρνί», με το θίασο των Τζαβαλά Καρούσου και Μαίρης Λεκκού. Την περίοδο 1958 - 1962 προέβη σε συνεργα-σία με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του μεγάλου Μάνου Κατράκη και συμμετείχε στις παραστάσεις «Βασίλισσα Αμαλία» του Γεωργίου Ρούσσου, υποδυόμενος τον βασιλιά Όθωνα, «Το τέλος του ταξιδιού» του Ρ. Σέρριφφ, «Ο έμπορος της Βενετίας» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Η δίκη των πιθήκων» του Λώρενς Λη, «Ατμόπλοιο Τζόαν Ντάνβερς» του Φράνκ Σέητον, «Οδύσσεια» του Μανώλη Σκουλούδη, «Μαριμπέλ» του Μιγκέλ Μιούρα, «Βαθιές είναι οι ρίζες», των Ντ Υσσώ- Γκάου κ.α. Το διάστημα 1962 -1964, συνεργάστηκε με το θίασο της Έλσας Βεργή και πρωταγωνίστησε στα έργα «Το μπαλκόνι» του Ζαν Ζενέ, «Η βεντάλια της λαίδης Γουίντερμηρ» του Όσκαρ Ουάιλντ και «Ο φυγάς» του Τενεσί Ουίλιαμς.
Το 1965 με τους Μάνο Κατράκη και την Έλσα Βεργή, περιόδευσε στην Ευρώπη, πρωταγω-νιστώντας σε αρχαίες τραγωδίες. Το διάστημα 1965-1966, συνεργάστηκε ως συνθιασά-ρχης, με τους Κώστα Ρηγόπουλο και Κάκια Αναλυτή. Συμμετείχε στο Θέατρο «Πορεία» στο έργο του Κ. Μπαλ «Αν ο κόσμος μας έβλεπε μαζί». Και έπονται «Το ευλαβικό γύναιο» του Ζαν Πολ Σάρτρ, στο θέατρο «Φλόριντα» με την Τιτίκα Νικηφοράκη, «Ο τίγρης» του Σήσγκαλ, στο θέατρο «Βεργή», «Επιστροφή στις Μυκήνες» του Ευάγγελου Αβέρωφ και «Λεωφορείον ο Πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς, στο θέατρο «Κάβα» με το θίασο της Τζένη Καρέζη, «Θεοδώρα» του Γεωργίου Ρούσσου και «Η κυρία δεν με μέλει» του Σαρντού, «Βασιλιάς Λήρ» του Ουίλαμ Σαίξπηρ, όπου υποδύετο τον Έντγκαρ (1971), με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη, «Μαυρόλυκοι» του Θανάση Πετσάλη-Διομήδη με το Εθνικό Θέατρο στο Ηρώδειο (1971 – 72), και «Ασπασία» του Ιάκωβου Καμπανέλλη με τον θίασο της Τζένης Καρέζη .
Στα 1973 σε συνεργασία με την Νόρα Βαλσάμη, έπαιξε στο «Ξενοδοχείο η ευτυχία» του Σωβαζόν, στο θέατρο «Όρβο». Και την επόμενη χρονιά το 1974 με την Ελένη Ερήμου, ανέβασε στο Θέατρο «Γκλόρια» το έργο του Άλκη Παπά «Σου χαρίζω τη γυναίκα μου». Επακολούθησαν οι παραστάσεις «Δόξα και θάνατος του Ιωακείμ Μουριέτα» του Πάμπλο Νερούδα στο θέατρο «Διάνα» το 1978, με το θίασο Παπαγιαννόπουλου- Βασταρδή -Ερήμου, «Σκάνδαλο στην τράπεζα» του Βερνέιγ, με το θίασο της Ζωής Λάσκαρη και «Φρύ-νη» του Γεωργίου Ρούσσου. Και το 1981 ξαναπεριόδευσε στην επαρχία, με το δικό του θίασο.
Στην κοινωνική του ζωή ο Νίκος Βασταρδής είχε αποκτήσει δύο παιδιά, τη γνωστή και επιτυχημένη σεναριογράφο μας Άννα Αδριανού και ένα γιο το μουσικό Μάριο Βασταρδή, που μοίρα τραγική σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα με τη μοτοσικλέτα του 18 μόλις χρόνων, στις 21 Νοεμβρίου 1984. Μεστός δραματικής και καλλιτεχνικής ευπραξίας και με μία μακρά, λαμπρή και επιτυχημένη δραματουργική πορεία, ο μεγάλος μας ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 88 χρονών, στο «Σισμανόγλειο» νοσοκομείο, όπου και νοσηλεύετο, στις 18 Μαρτίου του 1992. Αδιαφιλονίκητα υπήρξε μία από τις κορυφαίες πρωταγωνιστικές φυσιογνωμίες της ελληνικής δραματουργίας !
Θεατρικές Παραστάσεις
1951 Όλα στον ανήφορο
1971 Ασπασία
1942/1943 Η αγριόπαπια
1946/1947 Παιχνίδι
1946/1947 Σατανικό τηλεφώνημα
1946/1947 Πάνω στα βράχια
1951/1952 Να τι θα πη Αθήνα
1957/1958 Βασίλισσα Αμαλία
1958/1959 Φουέντε Οβεχούνα
1959/1960 Η δίκη των πιθήκων
1959/1960 Ο Πατούχας
1961/1962 Οδύσσεια
1962/1963 Η βίλλα των οργίων
1964/1965 Ο ποπολάρος
1966/1967 Έντα Γκάμπλερ
1971/1972 Οι Μαυρόλυκοι
Τηλεοπτικές σειρές
1971 13ο ανακριτικό γραφείο ΕΙΡΤ
1973 Εν τούτω νίκα ΥΕΝΕΔ
1974 Οι δίκαιοι ΥΕΝΕΔ, Μεθοριακός σταθμός ΥΕΝΕΔ
1975 Ένας Πυγμαλίων ΕΙΡΤ, , Ελληνικοί μύθοι, Ατρείδες ΕΙΡΤ , Θηβαϊκός κύκλος ΕΙΡΤ, Τερέζα Βάρμα Δακόστα
1977 Πορφύρα και αίμα ΥΕΝΕΔ
1978 Η τύχη της Μαρούλας ΕΡΤ
1979 Μαριονέτες ΥΕΝΕΔ
1981 Ελληνική μυθολογία ΕΤ2
1988 Κάπου, κάπως, κάποτε ΕΤ2
1991 Λάμψη ΑΝΤ1
1994 Το γελοίον του πράγματος ΑΝΤ1
2001 Όσο υπάρχει αγάπη ΑΝΤ1
Το παρόν κείμενό μας δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Παρασκήνιο".
*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr