Ο αισθαντικός μας ηθοποιός, Νίκος Παπαχρήστος !

Ο αισθαντικός μας ηθοποιός, Νίκος Παπαχρήστος !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με τις αξεπέραστες λυρικές του αρετές και το δραματικό του κύτταρο, χρωμάτισε τον ασπρόμαυρο κινηματογράφο μας, ο Νίκος Παπαχρήστος και μας έδωσε μοναδικές ερμηνείες. Η υποκριτική του είχε μια μοναδική ενάργεια και για τούτο και κατόρθωνε να δίνει ηθική δύναμη και ρώμη στους ρόλους του. Και με αυτό τον δραματικό του οπλισμό ρόλοι «δεύτεροι», στο πρόσωπο του Νίκου Παπαχρήστου, εξέπεμπαν τα πιο σοβαρά κοινωνικά μηνύματα. Υποδύετο συνήθως τον άτεγκτο δικαστή, τον ευπατρίδη στρατιωτικό, αλλά και τον μικροαστό άνθρωπο της καθημερινότητας, που προσπαθούσε μέσα στο πολύπλαγκτο αστικό τοπίο, να ισορροπήσει μεταξύ της ατομικής του ηθικής και της καθεστηκυίας τάξης, που συχνά υπαγόρευε τον κυνισμό και την κοινωνική αναλγησία. Υποδειγματικές έτσι ήταν οι ερμηνείες του στις ταινίες : «Υπολοχαγός Νατάσσα» (1970), «Οι αμαρτωλοί» (1971), «Ο δρόμος των ηρώων» (1971), «Έρωτας και προδοσία» (1972), «Η δίκη των δικαστών» (1974), «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» (1980), «Έξοδος κινδύνου» (1980) κ.α.

Ο Νίκος Παπαχρήστος είδε το φως της ζωής το 1919 στον Βόλο, σε μια εύκρατη καλλιτεχνικά οικογένεια, δοθέντος ότι και ο μεγαλύτερος αδελφός του Κώστας Παπαχρήστος ήταν ηθοποιός (Βόλος 1916, Αθήνα 1995). Έχοντας από την παιδική του ηλικία έφεση για την τέχνη, μετά τις εγκύκλιες γυμνασιακές του σπουδές ακολούθησε μαθήματα τραγουδιού και ορθοφωνίας στο Μακεδονικό Ωδείο. Και εν συνεχεία ήλθε στην Αθήνα, για να εκτίσει την στρατιωτική του θητεία στον ναυτικό. Μοίρα τραγική όμως έκσπασε ο μεγάλος Β΄ παγκόσμιος πόλεμος και έτσι καθηλώθηκε στην Αθήνα, παρακολουθώντας τις εξελίξεις. Ωστόσο το όνειρο να κάνει καλλιτεχνική καριέρα τον κατέτρυχε πάντα. Με την προτροπή ενός καλού του φίλου, πήγε για οντισιόν στην Λυρική Σκηνή και εκεί με την σπουδαία λυρική φωνή του εντυπωσίασε τους ιθύνοντες. Δέχτηκε έτσι πρόταση να ενταχθεί στο δυναμικό της, κίνηση που επέπρωτο να σημαδέψει την μοίρα του και την καλλιτεχνική του πορεία. Στην Λυρική Σκηνή ο Νίκος Παπαχρήστος έκανε μια σπουδαία καριέρα για τρείς και πλέον δεκαετίες και συμμετείχε σε 56 όπερες! Μια πορεία δημιουργίας και μεγάλων επιτυχιών, που την επικουρούσε τα ισχυρό λυρικό του οπλοστάσιο.

Από τα κρίσιμα ορόσημα της παρουσίας του στην μεγάλη οθόνη, η συνεργασία του με τον Γιάννη Δαλιανίδη το 1970 - που παρακολουθώντας τον, είχε διαγνώσει το υψηλό του δραματικό τάλαντο - για την ταινία «Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο», μαζί με την κραταιά Ζωή Λάσκαρη. Η συμμετοχή του αυτή, θα τον εμπεδώσει βαθιά στο κινηματογραφόφιλο κοινό και θα του χαρίσει πελώρια αναγνώριση. Έναν χρόνο αργότερα θα συμμετάσχει στο επικό πολεμικό μας δράμα «Υπολοχαγός Νατάσα» του Νίκου Φώσκολου και κατόπιν ο ίδιος σκηνοθέτης, θα τον επιλέξει για το αξεπέραστο και μακροβιότερο ελληνικό σήριαλ που σημάδεψε ανεξίτηλα την ελληνική τηλεόραση «Άγνωστος πόλεμος», στον ρόλο του αντισυνταγματάρχη Τσόκρη ! Μια σειρά που σημείω-σε ασύγγνωστη επιτυχία και με την οποία ταυτίστηκε η ελληνική κοινωνία. Ο αγαπημένος μας ηθοποιός μετά από μια μακρά και επιτυχημένη πορεία στην Λυρική Σκηνή και τον κινηματογράφο, εκδήμησε από την ζωή στις 13 Φεβρουαρίου 2005. Σε ένα κλίμα πάνδημης θλίψη, για τον σπουδαίο λυρικό ηθοποιό και ευγενή άνθρωπο, που είχε αποσπάσει μαζί με την αγάπη του κοινού, την βαθιά εκτίμηση των συναδέλφων του. Και με αυτές του τις αρετές, θα τον θυμόμαστε για πάντα !

Φιλμογραφία