Η κορυφαία ντίβα του θεάτρου και του κινηματογράφου μας
Γκέλυ Μαυροπούλου
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Γεννημένη σε ένα περιβάλλον καλλιτεχνικής και πνευματικής ευκρασίας και προικοδοτημένη από τη φύση με εκτυφλωτική η φυσική ομορφιά, δεν θα μπορούσε η Γκέλυ Μαυροπούλου, παρά να διανύσει μία σπουδαία, εμπνευσμένη και καρποφόρα πορεία στα καλλιτεχνικά μας δρώμενα. Η Γκέλυ Μαυροπούλου είδε το φως της ζωής το 1932 στη Θεσσαλονίκη με γονείς τους σπουδαίους μας ηθοποιούς Άγγελο Μαυρόπουλο και Μαρίκα Κρεβατά. Μετά τις εγκύκλιες γυμνασιακές της σπουδές, σπούδασε στη Γαλλική Ακαδημία Αθηνών και στην συνέχεια ενεγράφη στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης, όπου και σφυρηλάτησε το δραματικό της υπόβαθρο, με τους κορυφαίους δασκάλους της υποκριτικής, Κάρολο Κουν, Βασίλη Διαμαντόπουλο και Μίνω Βολανάκη.
Στο πεδίο της μεγάλης οθόνης η Γκέλυ Μαυροπούλου διέλαμψε, πρωταγωνιστώντας σε παραπάνω από 40 ταινίες και σε όλο το μήκος, κωνικό και δραματικό του κινηματογράφου μας. Κατά τη μακρά περίοδο 1950 -1980, πρωταγωνίστησε σε κλασικές κωμωδίες όπως «Η ωραία των Αθηνών» του Νίκου τσιφόρου (1954), «Η θεία από το Σικάγο» του Αλέκου Σακελλάριου (1957), «Ο Φανούρης και το σόι

του» του Δημήτρη Ιωαννόπουλου (1957) «Ευτυχώς που τρελάθηκα» του Κώστα Ανδρίτσου (1961), «Εταιρεία θαυμάτων» του Στέφανου Στρατηγού (1962), «Η κυρία του κυρίου» του Γιάννη Δαλιανίδη (1962), «Ο ανακατωσούρας» του Γρηγόρη Γρηγορίου (1967), αλλά και σε μελοδράματα όπως «Κόκκινα τριαντά-φυλλα» του Κώστα Ανδρίτσου (1955), «Το φιντανάκι» του Ιάσονα Νόβακ (1955), «Το Παραστράτημα μιας αθώας» του Κώστα Ανδρίτσου (1959), «Ο δρόμος με τα κόκκινα φώτα» του Κώστα Καραγιάννη (1963), «Κάθε λιμάνι και καημός» του Όμηρου Ευστρατιάδη (1964), σε αντιστασιακά επίσης δράματα όπως «Οι γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές» του Τάκη Βουγιουκλάκη (1973), αλλά και ιστορικές περιπέτειες όπως «Ο Αλή πασάς και η κυρά Φροσύνη» του Στέφανου Στρατηγού (1959), σε ταινίες ακόμα φουστανελάς όπως «Η Μυρτιά» του Κώστα Καραγιάννη (1961) αλλά και σε φιλμ νουάρ όπως «Έγκλημα στο Κολω-νάκι» του Τζανή Αλιφέρη (1960), «Απαγωγή» του Κώστα Καραγιάννη (1964), «Έξοδος κινδύ-νου» του Νίκου Φώσκολου (1980), καθώς και σε κατασκοπευτικά φίλμς όπως «Η λεωφόρος της προδοσίας» του Χρήστου Κυριακόπουλου (1969) καθώς και σε ταινίες του σύγχρονου κινηματογράφου, όπως «Ταξίδι του μέλιτος» του Γιώργου Πανουσόπουλου (1979), για να κλείσει αυτή η σπουδαία και πολύπλαγκτη καλλιτεχνικά συγκομιδή, με την ταινία «17 σφαίρες για έναν άγγελο» των Νίκου Φώσκολου και Τάκη Βουγιουκλάκη 1981.

Σε ότι αφορά τη σπουδαία και επιτυχημένη παρουσία της Γκέλυς Μαυρόπουλου στο σανίδι, πρόβα τζενεράλε έκανε στη Θεατρική Σκηνή «Rex – Κοτοπούλη» υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Δημήτρη Μυράτ, με την παράσταση «7 χρόνια φαγούρα» του Άξελροντ, πλάι στη μεγάλη Μελίνα Μερκούρη. Το θέρος του 1956 θα συνεργαστεί με το σχήμα Σαμαρτζή - Μαρίκα Κρεβατά-Λάμπρου Κωνσταντάρα, στις παραστάσεις «Χτυποκάρδια» του Στέφανου Φωτιάδη και «Ψηλά τα χέρια» του Δημήτρη Γιαννουκάκη, στο ρόλο της «Ρίτας». Το διάστημα 1955-56 η Γκέλυ Μαυροπούλου προσλαμβάνεται ως πρωταγωνίστρια στο θεατρικό σχήμα των Ντίνου Ηλιόπουλου και Μίμη Φωτόπουλου και παίζει στις κωμωδίες «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» του Αλέκου Σακελλάριου και «Μία τσουκνίδα στις

βιολέτες» του Χρήστου Γιαννακοπούλου. Το διάστημα 1956-57 πρωταγωνιστεί στο θέατρο «Ρέξ- Κοτοπούλη», υποδυόμενη τη Δυσδαιμόνα στην τραγωδία του Σαίξπηρ «Οθέλλος» πλάι στο πλευρό των Δημήτρη Μυράτ και Μάνου Κατράκη, ενώ παίζει και στις παραστάσεις «Σιμούν» του Λενορμάν στο ρόλο της «Κλοτίλδης Λωρανσύ», στον οποίο εναλλάσσονταν με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, «Ντούο Σεμπαστιάν» των Χ. Λίντσαιη και Ρ. Κρούζ, «Κόσμος και κοσμάκης» του Σκαρπέτα και «Το πρώτο ραντεβού» του Ηλία Μπακόπουλου. Για να συνεχίσει τη λαμπρή και εύκρατη δραματική της πορεία το διάστημα 1957-61, στο Εθνικό μας θέατρο, σε κορυφαίες παραστάσεις του εγχώριου και του διεθνούς δραματολογίου. Συνεργάζεται έτσι με τα ιερά σκηνοθετικά μας τέρατα, όπως ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, ο Δημήτρης Ροντήρης, ο Κώστας Μιχαηλίδης και με τους κορυφαίους πρω-ταγωνιστές μας Κατίνα Παξινού, Χριστόφορο Νέζερ, Λυκούργο Καλλέργη, Νίκο Παρασκευά, Θάνο Κωτσόπουλο, Βάσω Μανωλίδου, Στέλιο Βόκοβιτς,

Άννα Συνοδινού, Δημήτρη Παπαμι-χαήλ κ.α. Πρωταγωνίστησε μεταξύ άλλων σε κορυφαίες παραστάσεις υποδυόμενη την «Γκέλντα» στην παράσταση «Το σκοτάδι είναι αρκετά φωτερό» του Κρίστοφερ Φράυ 1957, τη «Ρεγγίνα» στην παράσταση «Βρυκόλακες» του Ίψεν (1958), τη «Βάγια» στο έργο «Ιουλιανός ο Παραβάτης» του Νίκου Καζαντζάκη (1959), τη «Μπιάνκα» στην παράσταση «Το ημέρωμα της στρίγγλας» του Σαίξπηρ, τη «Μαριάννα» στο έργο «Ο φιλάργυρος» του Μολιέρου (1960), την «Έλενα» στο έργο «Οργισμένα νιάτα» του Τζών Όσμπορν (1960» κ.α. Το θέρος του 1959 πραγματοποίησε τη μοναδική της εμφάνιση στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, πρωταγωνιστώντας στο ρόλο της «θεάς Αθηνάς» στην «Ορέστεια» του Αισχύ-λου και σε σκηνοθεσία του μεγάλου δασκάλου Δημήτρη Ροντήρη. Το διάστημα 1961- 62 η Γκέλυ Μαυροπούλου συγκρότησε θίασο με το Χρήστο Ευθυμίου και τον Διονύση Παπα-γιαννόπουλο και ανέβασαν στο θέατρο Μπουρνέλλη, τις παραστάσεις «Ο κύριος πάει κυνήγι» του Ζωρζ Φεντώ, σε σκηνοθεσία του Πέλου Κατσέλη, «Ποιος είναι ο Λύσανδρος» των Γιάννη Μαρή και Δημήτρη Ευαγγελίδη, «Ερωτικές συμβουλές» του Δημήτρη Γιαννουκά-κη και «ο Αλέκος είναι γυναίκα» του Στέφανου Φωτιάδη.
Για την μακρά και γόνιμη καλλιτεχνική της παρουσία στο θέατρο και τον κινηματογράφο, η Γκέλυ Μαυροπούλου τιμήθηκε με το βραβείο «Κυβέλη» το 2008. Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Μεταπολιτευτικά ανέπτυξε πολιτική δράση, ως μέλος της επιτροπής πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ και στις εκλογές 1989-90, ήταν υποψήφια Βουλευτής στην Α΄ Αθηνών. Η μεγάλη μας ηθοποιός την περίοδο 1950-1967, ήταν παντρεμένη με τον επίσης σπουδαίο μας ηθοποιό Στέφανο Στρατηγό (1923-2006). Αδιαμφισβήτητα αποτελεί μία από τις κορυφαίες ντίβες του θεάτρου και του κινηματογράφου μας και για την κοινωνική της ευπρέπεια και την ηθική της ευγένεια, απολαμβάνει της εκτίμησης του σύνολου καλλιτεχνικού κόσμου. Δικαίως την αγαπούμε πολύ !
Share this