Ο ηθικά ευγενής δευτεραγωνιστής μας, Χρήστος Δοξαράς !

 Ο ηθικά ευγενής δευτεραγωνιστής μας, Χρήστος Δοξαράς !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες του καλού ασπρόμαυρου κινηματογράφου μας, ο Χρήστος Δοξαράς. Μια λιγνή, λεπταίσθητη στη φιγούρα, με δυνατό υποκριτικό κύτταρο και δραματικές αρετές, χάρη στις οποίες μας έδωσε σπουδαίες ερμηνείες.  Ο Χρήστος Δοξαράς στην πλειονότητα της κινηματογραφικής του παρουσίας, υπήρξε δευτεραγωνιστής,  κατόρθωνε ωστόσο με την ηθική του ένταση και την ευδόνητη ευαισθησία του, να δίνει δημιουργική πνοή στους ρόλους του και να αναγορεύεται έτσι, στους κορυφαίους των ταινιών στις οποίες συμμετείχε.  Υποδύθηκε πολλούς ρόλους,  από  τον ράφτη,  τον ταπεινό εκμεταλλευόμενο αγρότη της επαρχίας,  τον τίμιο και αδύναμο μικροαστό νησιώτη, ώς και αυτό τον  πρόσκοπο.  Σε όλη αυτή την ευρεία γκάμα της δραματικής και κωμικής του παρουσίας,  με την με την ευγένειά του ήθους του και το  πηγαίο δραματικό του τάλαντο, ο Πατρινός ηθοποιός μας σαγήνευε και κέρδιζε αναπόδραστα την καρδιά και το χειροκρότημα μας.


Τον έχουμε για πάντα στην μνήμη μας ζωντανό, με τις ανεξάλειπτες  λυρικές του ερμηνείες.  Κάποτε ως αδύναμο κοινωνικά λογιστή,  που ερωτεύεται την εθνική μας Αλίκη Βουγιουκλάκη,  στην αξέχαστη ταινία «Η αγάπη μας».  Άλλοτε  ως ταπεινό αγρότη  της παραμελημένης ελληνικής επαρχίας, που γίνεται θύμα και βορρά τον αδίστακτων πολιτικάντηδων  των μεταπολεμικών μας δεκαετιών, όπως με παραστατική ενέργεια αποτυπώνεται στην αξεπέραστη κωμωδία μας «Υπάρχει και φιλότιμο», με πρωταγωνιστή στο ρόλο του αετονύχη πολιτικάντη,  τον αλησμόνητο Λάμπρο Κωνσταντάρα.  Αλησμόνητη εξάλλου έχει μείνει στη συνείδησή μας, σε αυτή την σπουδαία κωμωδίας μας, η ατάκα του Χρήστου Δοξαρά, προς τον βουλευτή  Καλοχαιρέτα -  Λάμπρο Κωνσταντάρα : «φάγανε από τους τοίχους, φάγανε από τα πατώματα, φάγανε από τα κεραμίδια, φάγανε από τις σωλήνες, φάγανε από τα κουφώματα, φάγανε, φάγανε, φάγανε…»! Ενίοτε  δε ως συμπαθή  και τίμιο νησιώτη,  που παλεύει με αξιοπρέπεια να αντιπαρέλθει τους ριπτασμούς της χαμηλότονης αλλά γλυκιάς ζωής του,  όπως αναδύεται η ωραία φυσιογνωμία του, στο  ιστορικό μας μιούζικαλ, «Γοργό-νες και Μάγκες»,  όπου και υποδύεται τον αδερφό της πανέμορφης και  πολύφερνης νύφης  Μάρθας Καραγιάννη. Ρόλοι ωραίοι, ρόλοι ζεστοί, αξέχαστοι,  που έφεραν άφθιτη την καλλιτεχνική σφραγίδα, του έξοχου Χρήστου Δοξαρά. 


Πολυμερές ταλέντο ο Χρήστος Δοξαράς, πέρα από την υποκριτική του παρουσία ως ηθοποι-ός,  διακρίθηκε και στο φάσμα τη συγγραφή σεναρίων,  όπου ήδη απο την δεκαετία του 70,  ξεχώρισε ως κορυφαίος του είδους και με τά σενάρια του, δημιούργησε σπουδαίες επιτυχίες στον κινηματογράφο την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Σεναριογράφησε πολλές  σπουδαίες τηλεοπτικές σειρές,  με χαρακτηριστικότερες τις : «Χαμογελάστε παρακαλώ» το 1983 στην ΕΡΤ, «Οικογένεια Βλαμένου» στην ΕΡΤ το 1986, «Μιά απίθανη γιαγιά» το 1991/ΕΤ2, «το λευκό σταυρόλεξο» 1986 στην ΕΡΤ, «Η παγίδα» 1987 στην ΕΤ1, «Το ημερο-λόγιο ενός θυρωρού» 1979 στην ΥΕΝΕΔ κ.α. Σπουδαιότερη όλων και αρτιότερη ωστόσο, υπήρξε η αριστοτεχνική του μεταφορά, του κορυφαίου αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου στην ΕΡΤ το 1980.  Όπου και κατόρθωσε να αποδώσει με απόλυτη πιστότητα, το αριστούργημα της Μαρίας Ιορδανίδου,  στη μικρή μας οθόνη. 


Ο Χρήστος Δοξαράς είναι το φως της ζωής στη βασίλισσα της Πελοποννήσου Πάτρα το 1935.  Μετά τις εγκύκλιες γυμνασιακές του σπουδές, ακολούθησε τη δραματική σχολή Εθνικού Ωδείου, ενώ παρακολούθησε μαθήματα κινηματογράφου, στην ΑΣΚΕ. Ο σπουδαίος Έλληνας ηθοποιός εκδήμησε απο τη ζωή στις 3 Ιανουαρίου του 2018. Θα μείνει για πάντα όμως ανεξίτηλη στη μνήμη και στην καρδιά μας,  η ευγενική του φυσιογνωμία  και το μοναδικό λυρικό του τάλαντο !




Φιλμογραφία

Ο Σταύρος είναι Πονηρός (1970)

Το Ονειρο της Κυριακής (1970)
Η ζούγκλα των πόλεων (1970)
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)
Τα Δυο Πόδια σ`ένα… Παπούτσι! (1969)
Ξύπνα Βασίλη (1969)
Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα!.. (1969)
Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα (1969)
Για ποιον χτυπά η… κουδούνα (1968)
Γοργόνες και μάγκες (1968)
Η αγάπη μας (1968)
Ο Τσαχπίνης (1968)
Η ζηλιάρα (1968)
Μια κυρία στα μπουζούκια (1968)
Ο Μικές παντρεύεται (1968)
5 γυναίκες για έναν άνδρα (1967)
Το Κορίτσι της Οργής (1967)
Βίβα Ρένα (1967) [(ράφτης)]
Γαμπρός απ’ το Λονδίνο (1967)
Καλώς ήλθε το δολλάριο (1967)
Τα δύο πόδια σ’ ένα… παπούτσι! (1967)
Η 7η ημέρα της δημιουργίας (1966)
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1966)
Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι (1966)
Φίφης ο ακτύπητος (1966)
Κοινωνία Ωρα Μηδέν (1966)
Το πρόσωπο της ημέρας (1965)
Υπάρχει και φιλότιμο (1965)
Η βίλα των οργίων (1964)
Λόλα (1964)
Το Παιδί του Μεθύστακα (1961)
Ο παλληκαράς (1961)

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Συγγραφέας
Αθήνα, 16-1-2021

Share this

Related Posts

Previous
Next Post »