Η εμπνευσμένη μας ηθοποιός, Κάκια Παναγιώτου !

Η εμπνευσμένη μας ηθοποιός, Κάκια Παναγιώτου !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Προικοδοητημένη με ένα σπουδαίο θεατρικό σωματότυπο, που προσιδίαζε με αρχαίας Ελληνίδας, αλλά και με ένα πλατύ δραματικό υπόβαθρο, ξεκίνησε την μακρά πορεία της στο θέατρο και τον κινηματογράφο, η Κάκια Παναγιώτου και κατήγε μια σπουδαία και εύκρατη καλλιτεχνικά πορεία. Η υποκριτική της είχε υψηλή ηθική ένταση και προξενούσε ψυχική έξαρση στον θεατή. Για αυτό και μεταξύ άλλων διακρίθηκε η μεγάλη μας ηθοποιός, στην αρχαία τραγωδία, που κατά μια έννοια ήταν ο φυσικός της χώρος. Ωστόσο έξοχα ήταν τα αποτυπώματά της και στην μεγάλη μας οθόνη, όπου άφησε με την δραματική της πολυμέρεια, ανεξίτηλο το λυρικό της στίγμα. Να θυμίσουμε την μοναδική ερμηνεία της στην επική ιστορική μας ταινία «Υπολοχαγός Νατάσα» 1970, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου φώσκολου, όπου υποδύεται με άφατη δραματική δεινότητα, την μητέρα του «Μάξ Ρόιτερ» (Κώστας Καρράς, σπουδαίος σε αυτή την ερμηνεία του), ενός υπολοχαγού του γερμανικού στρατού-SS, που είχε μεγαλώσει με την ελληνίδα μητέρα του στην Ελλάδα, ήταν συμφοιτητής στο Ωδείο, με την Νατάσσα Αρσένη (Αλίκη Βουγιουκλάκη, σε μια ιστορική ερμηνεία), την οποία είχε ερωτευτεί και να που τώρα, εμποτισμένος από το μίσος των SS, έχει αναχθεί στον δήμιό της. Συγκλονιστική η δραματική παρουσία στην ταινία, της Κάκιας Παναγιώτου. Ιδιαίτερα την στιγμή που την σπαραξικάρδια φωνή της προς τον γιό της Κώστα Καρρά, διατέμνει το κροτάλισμα των σφαιρών των ελλήνων πατριωτών, που τον σκοτώνουν, τιμωρώντας τα ειδεχθή ναζιστικά εγκλήματά του. Αλλά και σε άλλες εμπνευσμένες ταινίες μας όπως : «Στεφανία», «Αγάπη για πάντα», «Μαντώ Μαυρογένους», «Ηλέκτρα» κ.α. ιδίως την δεκαετία του ’60 - που ήταν η πιο παραγωγική κινηματογραφικά περίοδος της ηθοποιού- οι ερμηνείες της υπήρξαν υποδειγματικές.

Η Κάκια Παναγιώτου είδε το φως της ζωής στις 26 Ιανουαρίου του 1923 στην Αθήνα και από νεαρή ηλικία, με το ορμέμφυτο λυρικό της τάλαντο, έδειξε μεγάλη αγάπη για το θέατρο. Με την αποπεράτωση των γυμνασιακών της σπουδών σπούδασε στην γερμανική ακαδημία και εν συνεχεία, γράφτηκε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου και αποφοίτησε με άριστα. Πρόβα τζενεράλε στο παλκοσένικο έκανε το 1945, με το θεατρικό σχήμα «Αυλαία» και τρία χρόνια αργότερα ξεκίνησε μια μακρά συνεργασία με το Εθνικό, προσλαμβανόμενη ως κορυφαία του αρχαίου χορού. Ιδιαίτερη αίσθηση σε αυτό το φάσμα, είχε κάνει η ερμηνεία της στην «Ορέστεια» του Αισχύλου, όπου υποδύθηκε την Κασσάνδρα. Θα επακολουθήσουν και άλλες σημαντικές ερμηνείες της, σε μεγάλες παραστάσεις του εγχώριου και του διεθνούς δραματολογίου. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις παραστάσεις : 1952/1953 «Ερωτική τραγωδία», 1955/1956 «Μήδεια», 1959/1960 «Οθέλλος», 959/1960 «Αλκιβιάδης», 1960/1961 «Γέρμα», 1968/1969 «Ο κατά φαντασίαν ασθενής», 1970/1971 «Τριαντάφυλλο στο στήθος» κ.α. Ακόμα στα πλαίσια της θεατρικής της δραστηριοποίησης, περιόδευσε με το σχήμα της Μαρίκας Κοτοπούλη, στην Αίγυπτο κα την Κύπρο. Από το 1953 κατέστη μόνιμο στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου.

Σημαντικό ήταν επίσης το αποτύπωμα της Κάκιας Παναγιώτου και στην μικρή μας οθόνη, όπου έδωσε και κει υψηλά δείγματα της δραματικής της τέχνης. Από τις χαρακτηριστικές της στιγμές ήταν και η συμμετοχή της την περίοδο 2007-2008 στην σειρά «Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον», όπου υποδύετο τον ρόλο της αφηγήτριας. Στην προσωπική της ζωή, η Κάκια Παναγιώτου είχε παντρευτεί τον Κωνσταντίνο Σάπαρη και απέκτησαν έναν γιό. Στις 6 Απρίλίου2013, η μεγάλη μας ηθοποιός πλήρης δόξης και ημερών, εκδήμησε από τη ζωή, έχοντας διαγράψει, με το ήθος της και την δραματική της πολυμέρεια, μια σπουδαία καμπύλη προόδου και δημιουργίας, στο ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο. Και με αυτά τα άξια δραματικά της στοιχεία, θα την θυμόμαστε για πάντα !

Φιλμογραφία