Σπύρος Καλογήρου
Ο εμπνευσμένος «κακός», του κινηματογράφου μας !
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Αν θα αναζητούσαμε τον απόλυτο «κακό» του ελληνικού κινηματογράφου, θα τον βρίσκαμε με υποδειγματική ευκολία, στο πρόσωπο του ταλαντούχου μας ηθοποιού Σπύρου Καλογήρου. Υποδύθηκε με τα αδρά χαρακτηριστικά του μοναδικού του σωματότυπου, αλλά και με δραματική ενάργεια, τον ρόλο του κακού, του ειδεχθούς και αδίστακτου ανθρώπου της νύχτας, του αυταρχικού δεσμοφύλακα και μας έδωσε σπάνιες ερμηνείες του είδους. Αλλά και σε άλλους ρόλους όπως του ευπατρίδη πατριώτη, του ταπεινού χωριάτη του θυσιαστικού στρατιωτικού και αντιστασιακού, ο Σπύρος Καλογήρου μας φανέρωσε ένα εξαίρετο λυρικό κύτταρο, που τεκμηρίωνε το ταλέντο και την δραματική του παιδεία. Στο ευρύ κοινό πάντως έγινε γνωστός με την συμμετοχή του στο αριστούργημα του Βασίλη Γεωργιάδη «Λόλα», που καλούνταν σε ένα πληρωμένο συμβόλαιο να σκοτώσει τον Νίκο Κούρκουλο (Άρη), όποτε και είπε την εθνική μας έκτοτε ατάκα «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη» ! Ο Σπύρος Καλογήρου είδε το φως της ζωής στις 3 Νοεμβρίου 1922 στην Κυψέλη, σε μια φτωχή οικογένεια. Θα ανοίξει ένα φωτογραφείο με τον αδελφό του, από το οποίο αποκτούν μια στοιχειώδη ευχέρεια, ενώ παράλληλα εκδηλώνοντας τα πρώτα καλλιτεχνικά του σκιρτήματα, αρχίζει να γράφει στίχους και να κάνει και τις πρώτες του επαφές με ανθρώπους της τέχνης. Γράφεται στην Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου και ξεκινά έτσι την περιπέτεια του στο φάσμα της τέχνης.
Στο σανίδι ο Σπύρος Καλογήρου θα κάνει πρόβα τζενεράλε το 1955 στην παράσταση «Ερωτόκριτος» με το σχήμα του Ν. Χατζίσκου και έπειτα στον «Άμλετ». Αλλά η μακρά θεατρική του σταδιοδρομία ξεκινά, με την συμμετοχή του στο «Θέατρο Τέχνης» του μεγάλου δασκάλου Καρόλου Κούν το 1960. Συμμετέχει σε μεγάλες παραστάσεις το εγχώρι-ου και του διεθνούς δραματολογίου, όπως και ιστορικές («Πέρσες», «Όρνιθες»), χτίζοντας το σπουδαίο θεατρικό του προφίλ. Θα συνεργαστεί ακόμα με τα θεατρικά σχήματα των
Ροντήρη, Μινωτή, Μυράτ, κ-ας Κατερίνας, Σολωμού, Κατράκη, Λαμπέτη, Λαιμού κ.α. Συμμετείχε συνολικά σε περίπου διακόσιες παραστάσεις και σε όλο το φάσμα της θεατρικής σκηνής, από επιθεώρηση, μέχρι θέατρο παραλόγου του Ευγένιο Ιονέσκο. Ενώ από το 1980 ίδρυσαν με την γυναίκα του δικό τους θεατρικό σχήμα και περιόδευαν στην ελληνική επαρχία. Κλείνοντας την πολύπλαγκτη θεατρική του παρουσία, υποδύθηκε με υποδειγματική επιτυχία, τον ρόλο του Λουκά στην παράσταση «Λόγω φάτσας» του Γιώργου Διαλεγμένου και σε σκηνοθεσία του Αντώνη Αντύπα, στο «Απλό θέατρο», την περίοδο 1993-95. Το 1996 υποδύθηκε τον θρυλικό Μπάρμπα Γιώργο, στην παράσταση του Θύμιου Καρακατσάνη «Καραγκιόζη - Ντρίμ» και το 1999 έπαιξε με την Μιμή Ντενίση, στην παράσταση «Εγώ η Λασκαρίνα».
Σπουδαία και παραγωγική υπήρξε όμως όπως προαναφέραμε η παρουσία του αγαπημένου μας «κακού» και στην μεγάλη μας οθόνη. Πρωτόλεια εμφάνισή του το 1955, στην ταινία του Ντίμη Δαδήρα, «Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας». Και έκτοτε θα ακολουθήσει μια κινηματογραφική αλυσίδα από 60 ταινίες, πλάι στους μεγάλες αστέρες του κινηματογρά-φου μας, όπως Νίκο Κούρκουλο, Μάνο Κατράκη, Τζένη Καρέζη, Ζωή Λάσκαρη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Κώστα Καζάκο, Μαίρη Χρονοπούλου, Άγγελο Αντωνόπουλο κ.α. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις ταινίες : «Η Αθήνα τη νύχτα», «Στεφανία», «Κοντσέρτο για πολυβόλα», «Η
νεράιδα και το παλικάρι», «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο», «Στάκαμαν» κ.α. Για τις υψηλού δραματικού ήθους ερμηνείες του, απέσπασε μεγάλες διακρίσεις. Το 1966 του απονεμήθηκε στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, διάκριση για την συμμετοχή του στην ταινία μικρού μήκους «Τζίμης ο τίγρης» του Παντελή Βούλγαρη και το 1971 του απονεμήθηκε ο Αργυρός Απόλλωνας για την ερμηνεία του στην ταινία «Κατάχρηση εξουσίας», από τους κριτικούς κινηματογράφου. Ακόμα τιμήθηκε με την Χρυσή Κεφαλή του «Θεάτρου Βαχτάγκοφ» της Μόσχας.
Ο Σπύρος Καλογήρου είχε παντρευτεί την ηθοποιό Ευαγγελία Σαμιωτάκη, με την οποία απέκτησαν έναν γιό και μια εγγονή την Ευαγγελία. Εκδήμησε από τη ζωή στις 27 Ιουνίου 2009, στο Τζάνειο Νοσοκομείο του Πειραιά. Υπήρξε ένας ευγενής άνθρωπος και πολυμερής καλλιτέχνης και η ευγενής μνήμη του, θα μείνει για πάντα ανεξίτηλη στην συνείδησή μας.
Φιλμογραφία
1955 Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας
1957 Της τύχης τα γραμμένα
1959 Λύγκος ο λεβέντης, Έγκλημα στο Κολωνάκι
1960 Κασσιανή, Μανταλένα, Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ, Είμαι αθώος - Υπόθεση
Ντρέυφους
1962 Η Αθήνα τη νύχτα, Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ, Εξομολογήσεις μιας μητέρας
1963 Αμόκ
1964 Λόλα, Η Κύπρος στις φλόγες
1965 Οι εχθροί, Αδίστακτοι
1966 Στεφανία, 5.000 ψέματα, Τζίμης ο τίγρης, Κατηγορώ τους ανθρώπους
1967 Άγρια πάθη, Τρούμπα '67, Πυρετός στην άσφαλτο, Κοντσέρτο για πολυβόλα,
Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω
1968 Αγάπη και αίμα, Η λεωφόρος του μίσους
1969 Το θύμα, Το ανθρωπάκι, Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα, Η νεράιδα και το παλικάρι,
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Πανικός
1970 Ορατότης Μηδέν, Ο Αστραπόγιαννος, Ένα αστείο κορίτσι, Υπολοχαγός Νατάσσα,
Εν ονόματι του νόμου, Η ζούγκλα των πόλεων
1971 Σ' αγαπώ, Ο κατεργάρης, Εσχάτη προδοσία, Η κόρη του ήλιου, Κατάχρησις
εξουσίας, Ο επαναστάτης ποπολάρος
1973 Η Μαρία της σιωπής, Στον αστερισμό της Παρθένου
1974 Η δίκη των δικαστών
1975 Ο κατάδικος
1980 Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο
1981 Τα τσακάλια
1982 Το κόκκινο τρένο
1984 Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ
1985 Ψηλός, λιγνός και ψεύταρος, Αγκαλίτσας: ένα εξαγόμενο κορόιδο
1986 Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν, Ο καβαλάρης των FM στέρεο
1987 Το διαμάντι του Διαμαντή, 1988 I love you Μήτσο, Παλικάρι στα θρανία
1989 Ο πανταχού παρών, Ραντεβού με το θάνατο, Ο καπετάνιος και η χορεύτρια,
Ο πρωτάρης μπάτσος και η τροτέζα, Υπέρ επείγον, Ο τελευταίος πειρασμός του
Μήτσου
1990 Ο εραστής, Η εκδίκηση του πατέρα
2001 Στάκαμαν, Ο καλύτερός μου φίλος
2003 Η Λίζα και όλοι οι άλλοι
*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
www.panosavramopoulos.blogspot.gr