Γιώργος Φούντας Ο απαράμιλλος «σκληρός» του ελληνικού κινηματογράφου !

Γιώργος Φούντας

Ο απαράμιλλος «σκληρός» του ελληνικού κινηματογράφου !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Εμβληματική φυσιογνωμία του κινηματογρά-φου, της τηλεόρασης και του θεάτρου μας ο Γιώργος Φούντας, διήνυσε προικοδοτημένος με ένα σπουδαίο λυρικό κύτταρο, αλλά και τον δωρικό του σωματότυπο, μια σπουδαία καριέρα και μας κατέλειπε μεγάλες δραματικές ερμηνείες. Το καλλιτεχνικό του κύρος έκσπασε πολλές φορές τα εθνικά μας όρια και έπαιξε σε μεγάλες διεθνείς παραγωγές, αποδείχνοντας την σπάνια και ατίμητη δραματική του κάστα. Όπως τα : «Αμέρικα – Αμέρικα» το 1963 του πολυβραβευμένου Ελία Καζάν, αλλά και το «Αλέξης Ζορμπάς» το 1964, του επίσης υψηλού κύρους Μιχάλη Κακογιάννη. Βεβαίως στην ελληνική κοινωνία,

έχει μείνει ανεξάλειπτη η επική του συμμετοχή στην θρυλική «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1955), όπου και λέει την ιστορική – μετέπειτα εθνική ατάκα «Φύγε Στέλλα, κρατάω μαχαίρι» ! Η υποκριτική του Γιώργου Φούντα είχε μιαν ηθική δύναμη μοναδική, που σου δονούσε την ψυχή συθέμελα και σου προκαλούσε ηθική έγερση. Ήταν συγκλονιστικός αυτός ο σπουδαίος μας ζεν – πρεμιέ, που μας καθήλωσε και με τις υπόλοιπες ερμηνείες του, όπως οι : Μαγική Πόλη (1954), Το κορίτσι με τα μαύρα (1956), Ποτέ την Κυριακή (1960) και Τα Κόκκινα Φανάρια (1963), ενώ εμφανίστηκε και στις διεθνείς παραγωγές Αμέρικα, Αμέρικα (1963) και Αλέξης Ζορμπάς (1964) κ.α. Αλλά και στην μικρή μας οθόνη υπήρξε κατακλυσμιαία η παρουσία του, με την μοναδικού δραματικού ήθους συμμετοχή του, στην αδιαμφισβήτητα καλύτερη παραγωγή της ελληνικής τηλεόρα-σης, το θρυλικό «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» του παγκόσμιου Νίκου Καζαντζάκη.

Ο Γιώργος Φούντας είδε το φως της ζωής στις 13 Φεβρουαρίου 1924 στο Μαυρολιθάρι Φωκίδας. Ο πατέρας του Ευθύμιος Φούντας και η μητέρα του Αγγελική Καδά, είχαν πέντε παιδιά. Και στην μικρή ηλικία του Γιώργου ήλθαν στην Αθήνα, προς αναζήτηση καλυτέρας τύχης. Εγκαταστάθηκαν στην Ριζούπολη, οπότε και άνοιξε ο πατέρας του ένα γαλατάδικο στου Ψυρρή. Εκεί έβγαζε το χαρτζιλίκι του ως μαθητής ο μεγάλος μας ηθοποιός, βγαίνοντας σιγά – σιγά στην βιοπάλη, αλλά έχοντας μέσα του και το «σαράκι» για τα θέατρο, που αγαπούσε πολύ. Έτσι το 1944 κάνει την πρωτόλεια εμφάνισή του στην μεγάλη μας οθόνη, στην ταινία «Χειροκροτήματα» του Γιώργου Τζαβέλλα και αποσπά τις πρώτες θετικές κρίσεις για την μετέπειτα πορεία του. Κατόπιν εγγράφεται στην Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, έχοντας ως καθηγητή τον μεγάλο μας θεατράνθρωπο Αιμίλιο Βεάκη. Παράλληλα κάνει και πρόβα τζενεράλε στο παλκοσένικο, στην παράσταση «Νυφιάτικο τραγούδι» του Νότη Περγιάλη. Σιγά σιγά όμως εξακτινώνει την κινηματογραφική του παρουσία με πολύ αξιόλογες συμμετοχές όπως : η

Καταδρομή στο Αιγαίο (1946) του Μ. Καραγάτση και Νεκρή πολιτεία (1951) του Φρίξου Ηλιάδη. Ενώ το 1954 κάνει την πρώτη του μεγάλη επιτυχία, που του προσφέρει την καθολική αναγνώριση, με την ταινία «Μαγική πόλη» του σπουδαίου Νίκου Κούνδουρου. Και το 1955 πρωταγωνιστεί στην επική «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη, που τον αναγορεύει σε λαϊκό ήρωα. Όμως η «Στέλλα» σπάει τα εθνικά μας σύνορα και προσφέρει διεθνές κύρος στον Γιώργο Φούντα. Είχε προταθεί για τον Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου των Καννών και τελικά απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα, καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Μάλιστα ένα έτος αργότερα το 1956 θα ξανασυνεργαστεί με τον Κακογιάννη, στην επίσης σπουδαία

ταινία «Το κορίτσι με τα μαύρα». Το διάστημα 1960-64 ο μεγάλος μας ζεν πρεμιέ, συμμετέχει σε επίσης σπουδαίες ταινίες, που τυγχάνουν της διεθνούς αναγνώρισης, ανεβάζοντας στο ζενίθ του δραματικό του κύρος. Στο «Ποτέ την Κυριακή» το 1960 του Ζύλ Ντασσέν, μαζί με την μεγάλη Μελίνα Μερκούρη. Το 1963 στις «Τα κόκκινα Φανάρια» του Βασίλη Γεωργιάδη και «Αμέρικα Αμέρικα» του Ελία Καζάν. Και ξανά το 1964 με τον Κακογιάννη, με τον πολυβραβευμένο «Αλέξη Ζορμπά». Θα ακολουθήσουν και άλλες σημαντικές του ερμηνείες με τις ταινίες : «Με τη λάμψη στα μάτια» (1966) και Πυρετός στην άσφαλτο (1967), των Πάνου Γλυκοφρύδη και Ντίνου Δημόπουλου αντίστοιχα. Μάλιστα για αυτές του τις συμμετοχές, θα αποσπάσει το Βραβείο Α΄ Ανδρικού ρόλου, στα έβδομο και όγδοο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αλλά και στην μικρή οθόνη, το 1975 μας προσφέρει την αξεπέραστη παρουσία του, στο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» του μεγάλου Βασίλη Γεωργιάδη, το 1977 στη «Γαλήνη» του Ηλία Βενέζη και άλλες έξοχες εμφανίσεις.

Ο Γιώργος Φούντας στην προσωπική του ζωή, παντρευτεί την χορεύτρια Χρυσούλα Ζώκα το 1954 και απέκτησαν έναν γιό. Στην δύση της ζωής του ο μεγάλος μας πρωταγωνιστής προσεβλήθη από Αλτσάϊμερ. Απεβίωσε στις 28 Νοεμβρίου 2010 – η κηδεία του έγινε στο Α΄ νεκροταφείο - σε μια ατμόσφαιρα καθολικής θλίψης, τόσο στον καλλιτεχνικό κόσμο, όσο και στους πολυπληθείς θαυμαστές του, που τον λάτρευαν για το απαράμιλλο δραματικό ήθος του και την μοναδική ανθρώπινη λεβεντιά του. Πόσο ωραίος και αυθεντικός ήταν αυτός ο «Μίλτος», στην «Στέλλα», που μας συγκλόνιζε με το «Φύγε Στέλλα κρατάω μαχαίρι» ! Για πάντα αθάνατος στις καρδιές μας !

Κινηματογράφος

1944 Χειροκροτήματα

1946 Καταδρομή στο Αιγαίο

1951 Νεκρή πολιτεία

1952 Η μαύρη γη

1954 Ανοιχτή θάλασσα, Ο άνεμος του μίσους, Γυναίκες δίχως άντρες, Το κορίτσι της γειτονιάς, Μαγική πόλη

1955 Στέλλα, Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας

1956 Οι άσσοι του γηπέδου, Το κορίτσι με τα μαύρα

1957 Η λίμνη των πόθων

1958 Γαλήνη, Γερακίνα, Μόνο για μια νύχτα

1959 Η ζαβολιάρα

1960 Πόθοι στα στάχυα, Ποτέ την Κυριακή