Με τον πρωτοπόρο της Μόδας Λάκη Γαβαλά !

 Με τον πρωτοπόρο της Μόδας Λάκη Γαβαλά !

Με τις ενορατικές του συλλήψεις στο φάσμα της μόδας, την ευγένεια του και ορμέμφυτη ανθρώπινη καλοσύνη του, ο #Λάκης_Γαβαλάς, έχει αποτυπώσει αδρά τα βήματά του στην σύγχρονη ελληνική μόδα και στην showbiz !

Τον αγαπούμε και του ευχόμαστε τα καλύτερα !

#Πάνος_Αβραμόπουλος
Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ
Συγγραφέας
www.panosavramopoulos.blogspot.gr 

Ραδιοφωνική μας εκπομπή, για τον Γεώργιο Βιζυηνό, Τρίτη, 20-1-26 και ώρα: 20:00 μ.μ., στο διαδικτυακό ραδιόφωνο της «Πεμπτουσίας» !

Αθήνα, 20-1-26

Αγαπημένοι φίλες και φίλοι,

Καλησπέρα σας, καλή δύναμη !

Σας προσκαλούμε με πολλή αγάπη στην διαδικτυακή ραδιοφωνική μας εκπομπή, Τρίτη 20/1/2026 και ώρα : 8:00 μ.μ.,  στο διαδικτυακό ραδιόφωνο  της «Πεμπτουσίας»,  όπου μιλούμε για τον κορυφαίο μας συγγραφέα Γεώργιο Βιζυηνό.

Ειδικότερα :

• Για τον ασυμβίβαστο συγγραφέα, που αντίπερα στις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής του, έχτισε το συγγραφικό του έργο, αναδεικνύοντας όλες τις δυσπλασίες της τότε ελληνικής κοινωνίας.

• Για τον απαράμιλλο δημιουργό των αριστουργηματικών μυθιστορημάτων : «Το αμάρτημα της μητρός μου», «Ποιος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου», «Το μόνο της ζωής μου ταξείδιο», «Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως» κ.α.

• Για τον μεγάλο συγγραφέα,  που με την αφηγηματική του τέχνη, την μυθιστορηματική του πλαστικότητα και τις δραματικές του συγκρούσεις, ανακαίνισε την ελληνική πεζογραφία και την πλάτυνε αισθητικά, με την ενάρετη και πολυδύναμη γραφίδα του.

https://www.pemptousia.gr/pemptousia-web-radio/

Μαζί σας λοιπόντην Τρίτη  20/1/2026 και ώρα 8:00 μ.μ.  στο διαδικτυακό ραδιόφωνο της  «Πεμπτουσίας», σε μια σημαντική εκπομπή, για τον σπουδαίο της ελληνικής γραμματολογίας Γεώργιο Βιζυηνό !

Με πολλήν αγάπη

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Συγγραφέας
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
Αθήνα, 20-1-2026

Ευλαβικός αίνος, για τον Ιερό Μάρκο Ευγενικό, Επίσκοπο Εφέσου, στον ομώνυμο ναό του στα Πατήσια !

 Ευλαβικός αίνος, για τον Ιερό Μάρκο Ευγενικό, Επίσκοπο Εφέσου,

στον ομώνυμο ναό του στα Πατήσια !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με την καταιγιστική παρουσία του λαού του 5-ου Διαμερίσματος (Πατήσια),  αλλά και πλήθους Αθηναίων, από άλλες περιοχές της πόλης, εορτάστηκε ευλαβικά, η άχραντη μνήμη του κορυφαίου της Ορθοδοξίας μας, Επισκόπου Εφέσου Μάρκου Ευγενικού. Της περίσεπτης φυσιογνωμίας της πίστης μας, που εμπέδωσε με το ευγενές θεολογικό του σήμα τον χριστιανισμό στην βυζαντινή αυτοκρατορία και θωράκισε με τον πολυδύναμο φιλοσοφικό του ετασμό, την ορθοδοξία από τις δόλιες επιθέσεις της εποχής του, των ψευδεπίγραφων  «ενωτικών», που κατ΄ ουσίαν στόχευαν μεθοδευμένα, να αλλοτριώσουν το ορθόδοξο ήθος. Και στα γιορτινά του ντυμένος, ο πανέμορφος, επιβλητικός και μεγαλοπρεπής  ναός του Αγίου Μάρκου, Κάτω Πατησίων, με την βυζαντινή πορφύρα να ντύνει την ατμόσφαιρα, ανέδυε το άρωμα και τον άχραντο λυρισμό, της ιερή ημέρας του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού.

Κατά την ορθόδοξη παράδοση, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός είδε το φως της ζωής το 1392 μ.Χ, σε ένα περιβάλλον πνευματικής ευμάρειας και ηθικής ευκρασίας. Πατέρας του ήταν  ο αρχιδικαστής, σακελλίων  Γεώργιος και μητέρα του μια ευγενική γυναίκα, κόρη του ευλαβούς ιατρού Λουκά. Από νεαρή ηλικία, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ξεχώρισε για τις επίζηλες πνευματικές του αρετές, την ευφυΐα του και την υποδειγματική του ευμάθεια. Πραγματοποίησε έτσι λαμπρές σπουδές στο φάσμα της θεολογίας και της φιλοσοφίας, έχοντας ως διδασκάλους την αφρόκρεμα των επιστημών της εποχής του. Τον φιλόσοφο και μαθηματικό Γεώργιο Γεμιστό Πλήθωνα και τον Ιωάννη Χορτασμένο, μετέπειτα Ιγνάτιο, Μητροπολίτη Σηλυμβρίας. Εξάλλου στους συμμαθητές του ανήκε και ο αργότερα άσπονδος εχθρός του, Βησσαρίων, καρδινάλιος και ένθερμος υποστηρικτής της

ένωσης της δυτικής με την ανατολική εκκλησία. Με το υψηλό πνευματικό του ανάστημα, ο Μάρκος ο Ευγενικός δίδασκε στο περίφημο φροντιστήριο του πατέρα του ρητορική – ως αναγνωρισμένος δεινός ρήτορας – και με τον θάνατό του, ανέλαβε την πλήρη διεύθυνση του φροντιστηρίου. Έκγονο της υψηλής του εκπαιδευτικής του τέχνης, είναι το γεγονός ότι μαθητές του Αγίου Μάρκου Ευγενικού, αποτέλεσαν ο γίγαντας των γραμμάτων Γεώργιος Γεννάδιος Σχολάριος – μετά την πτώση της βασιλεύουσας, πρώτος της πατριάρχης – ο Θεοφάνης Μητροπολίτης Μηδείας, ο Θεόδωρος Αγαλλιανός και ο αδελφός του Αγίου, Ιωάννης ο Ευγενικός. Στα 25 ου  ο Άγιος Μάρκος, έγινε Μοναχός και κατέφυγε σε μια Μονή των Πριγκηπονήσων. Ετέθη υπο την ηθική προστασία του Μοναχού Συμεών, που τον έκειρε Μοναχό και του έδωσε και το όνομα Μάρκος, από το Εμμανουήλ,

που ήταν το αρχικό του. Εν συνεχεία κατέφυγε στην Μονή Μαγκάνων, όπου χειροτονήθηκε ιερέας και το 1436, εξελέγη για το δυσθεώρητο θεολογικό του κύρος, Αρχιεπίσκοπος Εφέσου. Ένεκα της έμπεδης θεολογικής του κατάρτισης, πήγε μαζί με τον αυτοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο στη Φεράρα και την Φλωρεντία, όπου και έλαβε χώρα Σύνοδος για την ένωση της Ανατολικής, με την Δυτική εκκλησία και ο Ιερός Μάρκος, αναγορεύτηκε σε κυρίαρχη φυσιογνωμία της προάσπισης της ορθοδοξίας, αρνούμενος να υπογράψει την ψευδεπίγραφη και επιζήμια για την ορθοδοξία τότε, ένωση. Για την άρνησή του θα πεί χαρακτηριστικά ο πάπας Ευγένιος ο Δ’ (1431-1447), «Μάρκος ουχ υπέγραψε, λοιπόν εποιήσαμεν ουδέν» ! Με την επιζήμια υπογραφή ωστόσο και την επάνοδο στην βασιλεύουσα, ενώ ο οι άλλοι παράγοντες της βασιλεύουσας αποδοκιμάστηκαν οικτρά, για τον Μάρκο

που επέδειξε απαρασάλευτο σθένος και δύναμη, επεφυλάχθη θερμή υποδοχή. Όμως στο δυσμενές κλίμα που είχε δημιουργηθεί, στις 4 Μαΐου 1440,  ο Άγιος Μάρκος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Πόλη και να καταφύγει στην Έφεσο, που τελούσε υπο τουρκική κατοχή. Ήσκησε τα ιερατικά του καθήκοντα, αλλά εξεδιώχθη και απο την Έφεσο, αυτή την φορά από τους Τούρκους και τους «ενωτικούς» και αναγκάσθηκε να φύγει ξανά, παίρνοντας το καράβι για το Άγιο Όρος, στο οποίο θα αφιέρωνε ευλαβικά το υπόλοιπο της ζωής του. Στον πρώτο σταθμό όμως του πλοίου στην Λήμνο, ο Μάρκος αναγνωρίσθηκε, και με αυτοκρατορική εντολή φυλακίστηκε για δυο χρόνια στο νησί. Παρόλες όμως τις κακουχίες και τα βάσανα, δεν εκάμφθη ποτέ το γρανιτένιο χριστιανικό φρόνημά του. Από την Λήμνο εξάλλου απηύθυνε την περίφημη επιστολή του προς απανταχού ευρισκομένους χριστιανούς, με την οποία καλούσε τους πιστούς να αποφεύγουν τους ενωτικούς, διότι ήσαν «ψευδαπόστολοι και εργάται δόλιοι».

Η προσβληθείσα υγεία του, όμως δεν επέτρεψε στον ιερό Μάρκο, με την αποφυλάκισή του, να πάει στο Άγιο Όρος όπου και θα ανάλωνε μοναστικά το υπόλοιπο της ζωής του. Επανάκαμψε στην βασιλεύουσα, όπου τον υποδέχθηκαν ως λυτρωτή και με τιμές αγίου και ομολογητή. Και από την έπαλξη της Μονής του Αγίου Γεωργίου Μαγγάνων, οργάνωσε τον πολυεπίπεδο αγώνα του, με πύρινες επιστολές, προς κληρικούς και μοναχούς εναντίον των ενωτικών, αλλά και με υψηλού κύρους εμπνευστικές διδαχές, για να κρατήσουν την πίστη τους αμόλυντη και όρθια. Οι αλλεπάλληλοι διωγμοί και τα βάσανα όμως, υπέσκαψαν οριστικά την υγεία του και στις 23 Ιουνίου 1444 – και μόλις σε ηλικία 52 ετών - παρέδωσε το ευγενές και φωτερό πνεύμα του στον κύριο, έχοντας διαγράψει έναν λαμπρό κύκλο στο φάσμα της ορθοδοξίας, που συνιστά ατίμητο κεφάλαιο , για την χριστιανική πίστη μας. Στον άξιο και έξοχο ηθικά συνάμα μαθητή του Γεώργιο Σχολάριο, ανέθεσε την ηγεσία του ανθενωτικού αγώνος.

Στον περικαλλή ναό λοιπόν των Κάτω Πατησίων του Αγίου Μάρκου, την Δευτέρα 19-1-26, συνέρευσε με ηθική ένταση και παλμό ο λαός των Αθηνών, για να τιμήσει την εξέχουσα αυτή φυσιογνωμία της ορθοδοξίας μας, τον ιερό Μάρκο Ευγενικό. Στα Κάτω Πατήσια, με τους πολυφρόντιστους κήπους τους – όσους έχουν απομείνει – του καλοσυνάτους και γεμάτους αγάπη κατοίκους τους. Αυτοί εξάλλου οι ωραίοι και ευγενικοί άνθρωποι των Κάτω Πατησίων, είχαν υποδεχτεί με την ολόδροση καρδιά τους, τον μεγάλο θεσμικό ανατόμο και κοινωνικό αναμορφωτή της Ελλάδας Χαρίλαο Τρικούπη στα 1892 και σε μια πολύκροτη προεκλογική περίοδο, με πέντε χιλιάδες τριαντάφυλλα, εκφράζοντας ενθέρμως την υποστήριξή τους !

Της δοξολογιακής λειτουργίας χοροστάτησε ο σεπτός Επίσκοπος Ρωγών κ.κ. Φιλόθεος, συνεπικουρούμενος από τους ιερείς του ναού, ευλαβείς πατέρες κ.κ. Κωνσταντίνο Διαμαντάκη – που πρόσφατα ανέλαβε προϊστάμενος του ναού – Αρχιμανδρίτη Κύριλλο Κεφαλόπουλο, αλλά και από άλλους ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, που προσήλθαν ευλαβικά να τιμήσουν τον κορυφαίο της Ορθοδοξίας Άγιο Μάρκο Ευγενικό. Με το πέρας της λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος του Αγίου Μάρκου, και αποτμήματος τιμίων λειψάνων, στους παρακείμενους δρόμους του ναού, υπο τους χαρμόσυνους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, που σκόρπισαν με το

ευγενές τους ηχόχρωμα, τα πιο χαρμόσυνα μηνύματα στους πιστούς της πομπής. Και διάστικτοι από ευλάβεια και κατάνυξη οι κάτοικοι των πολυκατοικιών, έραιναν με άνθη και μοίρα την σεπτή εικόνα του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού. Για να αντλήσουν ηθικές δυνάμεις από την ευλογία του και να ξεπεράσου τις δυσκολίες και τα εμπόδια της δίσεκτης ηθικά εποχής μας. Με την επάνοδο της πομπής στην εκκλησία, ο ευλαβής Επίσκοπος Ρωγών κ.κ. Φιλόθεος, αφού διεβίβασε το ευγενές μήνυμα του Αρχιεπισκόπου μας Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, ευχήθηκε σε όλους να αντλήσουμε ηθικά διδάγματα από το ενάρετο βίο και την απαρασάλευτη πίστη του ιερού Μάρκου Ευγενικού – που είναι ο ηθικός Έφορος της συνοικίας – και να κραταιώσουμε την πίστη μας, στους ανάστατους καιρούς μας – η οποία είναι και η μόνη ελπίδα ηθικής σωτηρίας, για τον ανηλεώς βομβαρδιζόμενο σύγχρονο άνθρωπο -  ευχαρίστησε ολόθερμα τον φιλόχριστο λαό των Πατησίων για την παρουσία του, τους ευσεβείς ιερείς του ναού, τους συντελεστές της πανηγύρεως, καθώς και τη Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων,  που λάμπρυνε την εορτή, αλλά και την Ελληνική Αστυνομία, για τα άψογα μέτρα τάξης.  Και του χρόνου με υγεία φίλες και φίλοι. 

Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα. Και ο ιερός Μάρκος ο Ευγενικός, Επίσκοπος Εφέσου, να σκέπει τις έντιμες οικογένειες σας και να λαμπρύνει ηθικά τη ζωή σας! 

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού :

«Θείας πίστεως, ομολογία, μέγον εύρατο, η Εκκλησία, ζηλωτήν σε θειε Μάρκε πανεύφημε, υπερμαχούντα πατρώου φρονήματος, και καθαιρούντα του σκότους υψώματα. Όθεν άφεσιν, Χριστόν τον θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν τοις σε γεραίρουσι».

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική έξαρση, για την εορτή του Αγίου Αθανασίου, στην Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα !

 Ηθική έξαρση, για την εορτή του Αγίου Αθανασίου,

στην Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα σε κλίμα άφατης κατάνυξης και με την παρουσία του λαού των Αθηνών έλαβε χώρα την Κυριακή 18-1-26, ο εορτασμός του στυλοβάτη της ορθοδόξου εκκλησίας μας, Επισκόπου Αλεξανδρείας, Μεγάλου Αθανασίου, στην Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα. Της περίσεπτης φυσιογνωμίας της πίστεώς μας, που με την θεολογική του οξύνοια και τον έμπεδο φιλοσοφικό του στοχασμό, κατέρριψε στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας τον ασεβή Άρειο και εδραίωσε την ορθόδοξη πίστη στον χριστιανικό κόσμο. Στην αγαπημένη μας ιστορική οδό Αιόλου, με τα καλαίσθητα νεοκλασικά της, που κομίζει τόσες και τόσες βαρύτιμες ιστορικές και κοινωνικές μνήμες, συνέρρευσε ο αθηναϊκός λαός, στο λαμπροστόλιστο με την βυζαντινή πορφύρα καλλιεπή ναό της

Παναγίας Χρυσοσπηλιωτίσσης, για να τιμήσει την άχραντη μνήμη του κορυφαίου της πίστεώς μας. Κατά την ορθόδοξη παράδοση, ο Άγιος Αθανάσιος είδε το φώς της ζωής το 296 μ.Χ. ή το 295 κατά άλλους μελετητές της ορθοδοξίας. Οι γονείς του ήταν φτωχοί και δεν είχε την οικονομική άνεση για να λάβει την μόρφωση που επιθυμούσε. Πάραυτα με την επίπονη και σκληρή προσωπική του μελέτη, κατόρθωσε να σφυρηλατήσει ένα πολύ σπουδαίο θεωρητικό υπόβαθρο στην θεολογία και την φιλοσοφία. Αλλά την ίδια ώρα που έλειπαν  στηνοικογένεια τα χρήματα για την επιβαλλόμενη μόρφωση, οι ευλαβικοί και ενάρετοι γονείς του, τον γαλούχησαν με αγάπη και ξεχωριστή φροντίδα, σε ευγενή ηθικά πρότυπα ζωής. Θεσμικά θα ενταχθεί στο φάσμα της ορθοδόξου πίστεως, με την χειροτόνησή του ως διάκονος το 312 μ.χ.απο τον πατριάρχη Αλεξανδρείας Αλέξανδρο. Η χρονική αυτή περίοδος ταυτίζεται, με τις μεγάλες αναστατώσεις στο φάσμα της ορθοδοξίας, απο την εμφάνιση της αίρεσης του Αρείου και των θεολογικά ομοϊδεατών του. Γεγονός που συγκλόνισε τον ορθόδοξο κόσμο και υπέσκαψε το θεολογικό φρόνημα πολλών χριστιανών.

Ο Άγιος Αθανάσιος ωστόσο καίτοι νεαρός στην ηλικία και χαμηλόβαθμος στην ιερατική ιεραρ-χία, προσήλθε με θάρρος και παρρησία στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας το 325 μ.Χ. και καταπλήσσοντας τους παρευρισκομένους επισκόπους, διατύπωσε ακλόνητα επιχειρήματα για την κατάρριψη του Αρειανισμού, εστιάζοντας στο Ομοούσιο της Αγίας Τριάδος. Ήταν μια εκδήλωση της υψηλής και στέρεας θεολογικής του παιδείας, γονιμοποιημένης απο την ευλογία του θεού, προκειμένου να αποβληθεί το εξάμβλωμα της αρειανικής αιρέσεως απο το σώμα της εκκλησίας. Κατ΄ουσίαν όπως έχει καταγραφεί απο τους μεγάλους πατέρες της εκκλησίας μας, τα πρώτα

επτά άρθρα του Ιερού Συμβόλου της Πίστεώς μας δηλαδή του «Πιστεύω», τεκμηριώ-θηκαν απο τον Άγιο Αθανάσιο, που άφησε αναλλοίωτο έτσι το πολυεπίπεδο θεολογικό του αποτύπωμα, στην ορθόδοξη ιστορία. Το 326 μ.Χ. ή το 328 ο Άγιος Αθανάσιος, εκλεγμένος απο τον κλήρο και τον λαό, ανήλθε στο ύπατο αξίωμα του επισκόπου Αλεξανδρείας διαδεχόμενος τον Αλέξανδρο. Και επισκοπούσε την διδασκαλία του κυρίου, με ευγενές θεολογικό ήθος, αλλά και με αυστηρά προσήλωση συνάμα στους ιερούς κανόνες.  Γνωρίζοντας την καιροσκοπική θεολογικά συμπεριφορά του Αρείου, ο Άγιος Αθανάσιος του αρνήθηκε την κοινωνία. Κάτι που τον έφερε αντιμέτωπο, με την υψηλή πολιτική επιρροή που διέθετε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Άρειος, επισύροντας σωρεία διώξεων και βασανιστηρίων. Με αλλεπάλληλες συκοφαντίες πρός τους αυτοκράτορες Μ. Κωνσταντίνο, Κωσταντίνο τον υιό, Ιουλιανό τον Παραβάτη και τον Ουάλη, ο Άρειος και οι συνοδοιπόροι του ειδωλολάτρες ή Εθνικοί όπως αποκαλούνταν, κατόρ-θωσαν να εκδιώξουν τον Αθανάσιο απο τον επισκοπικό θρόνο και να τον εξορίσουν συνάμα πολλές φορές.

Όμως παρόλες τις διώξεις και τα παρελκόμενα βασανιστήρια, δεν εκάμφθη ποτέ το υψηλό και αδαμάντινο φρόνημα του μεγάλου πατέρα της εκκλησίας μας. Ο Άγιος Αθανάσιος εξορίστηκε στην πόλη Τρίβερι (Τρέβιρα) της Γαλλίας, φυγαδεύτηκε στη Ρώμη και στην συνέχεια στην έρημο και για πολλούς μήνες έμενε κρυμμένος σε υπόγεια και τρώγλες, υφιστάμενος χίλιες μύριες ταλαιπωρίες. Συνολικά διήρκεσαν 46 ολόκληρα χρόνια οι αλλεπάλληλοι διωγμοί του. Ενώ εμβόλιμα πολλοί απο τους αυτοκράτορες που τον εξεδίωκαν αναγνωρίζοντας την πλάνη τους, τον ανακαλούσαν στο επισκοπικό του αξίωμα. Όμως και ο επόμενος νέος αυτοκράτορας υπο την

επίρροια των ανθρώπων του Αρείου, υπέπεφτε στο ίδιο ολίσθημα της δίωξης του Μεγάλου Αθανασίου, υιοθετώντας τις σκευωρίες που είχαν χαλκευτεί για τον σκοπό αυτό. Το χρονικό διάστημα που ο Αθανάσιος κρύβονταν στην έρημο, απόλαυσε την ηθική θαλπωρή και στήριξη των μοναχών της ερήμου, ηγέτιδα φυσιογνωμία των οποίων ήταν ο Άγιος Αντώνιος. Ο Αθανάσιος γοητεύτηκε απο την ιερά ασκητική μορφή του Αγίου Αντωνίου, που ήταν αξεπέρα-στο πρότυπο της μοναστικής ζωής και συνέγραψε έτσι και τον βίο του. Όμως είχε σημάνει η ώρα της ηθικής αποκατάστασης του Αγίου Αθανασίου, μετά απο πολύχρονες διώξεις και εξορίες και επέστρεψε έτσι μετά βαΐων και κλάδων στον επισκοπικό θρόνο της Αλεξανδρείας, διδάσκοντας και ιεραρχώντας τον ορθόδοξο λαό. Τελικά μετά απο όλη αυτή την πολύπλαγκτη και βασανιστική μακραίωνη θεολογική του πορεία, παρέδωσε το πνεύμα του στην θεία δύναμη στις 2 Μαΐου του 373 μ.Χ. 

Διάστικτος από κατάνυξη, αλλά και από τον ωραίο στολισμό της βυζαντινής πορφύρας  - που έχει πάντα την φροντίδα και την μέριμνα του ευλαβούς προϊσταμένου του ναού, πατέρα κ.κ. Αθανασίου Αττάρτ, ο μεγαλοπρεπής ναός της Παναγίας Χρυσοσπηλιωτίσσης, ανέδυε τον άχραντο λυρισμό των πιστών και την ιερότητα της μεγάλης ημέρας της Ορθοδοξίας μας. Της εορταστικής λειτουργίας χοροστάτησε ο ευσεβής πατέρας και προϊστάμενος του ναού κ.κ. Αθανάσιος Αττάρτ, που είχε και την ονομαστική εορτή του.  Με το πέρας της λειτουργίας ο πατέρας Αθανάσιος, εξήρε με τον πολυδύναμο θεολογικά λόγο του, τον ενάρετο βίο και την συμβολή του πολύφωτου αστέρα της ορθοδοξίας Μεγάλου Αθανασίου, στην εδραίωση του συμβόλου της πίστεως και την ορθοδοξία εν γένει και ευχήθηκε ολόκαρδα  σε όλους χρόνια πολλά. Ενώ με πολύ αγάπη και ηθική ευγένεια, πρόσφερε σε όλους τους παρισταμένους ένα κέρασμα για την ονομαστική του εορτή.

Και του χρόνου με υγεία, αγαπημένες μου Αθηναίες και Αθηναίοι. Χρόνια Πολλά και πανευ-φρόσυνα. Και ο στυλοβάτης της ορθοδοξίας μας Άγιος Αθανάσιος, να κατευοδώνει τα άξια βήματά σας.

Παραθέτουμε το απολυτίκιο του Αγίου Αθανασίου :

Στύλος γέγονας Ορθοδοξίας, θείοιςδόγμασινυποστηρίζων την Εκκλησίαν, ίεράρχα Αθανάσιε, τω γαρ Πατρί τον Υιών ομοούσιον, ανακηρύξας κατήσχυναςΆρειον. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Από την κοπή της πίτας της Τοπικής Οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ του 2-ου Διαμερίσματος της Αθήνας !

 Από την κοπή της πίτας της Τοπικής Οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ

του 2-ου Διαμερίσματος της Αθήνας !

Με τη μαζική παρουσία στελεχών,  μελών της Κ.Ε., υποψηφίων Βουλευτών της Ά Αθηνών, εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης και εκπροσώπων κοινωνικών συλλογικοτήτων, προεξαρχούσης της κεντρικής ομιλήτριας της εκδήλωσης Βουλευτή  του ΠΑΣΟΚ του Βόρειου Τομέα Αθηνών κας Μιλένας Αποστολάκη, του Γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής Α΄ Αθηνών του ΠΑΣΟΚ κου Μανώλη Μποτζάκη, του βουλευτή της Α΄ Αθηνών του ΠΑΣΟΚ κου Παύλου Γερουλάνου, του Γραμματέα της Τοπικής Οργάνωσης του 2ου Διαμερίσματος κου Βαγγέλη Καλαμίδα και των μελών της Τ.Ο. του 2-ου,  της προέδρου του 2ου Διαμερίσματος κας Αγγελικής  Τσουκάτου, αλλά και φίλων του κινήματος, έλαβε χώρα την Κυριακή 18-1-26 στο Νέο Κόσμο, η κοπή της πίτας  για το καλωσόρισμα της νέας χρονιάς 2026 !

Η κεντρική ομιλήτρια της εκδήλωσης βουλευτής κα Μιλένα Αποστολάκη, στο χαιρέτισμά της,  ανέλυσε με αδρές γραμμές, τα μείζονα πολιτικά προτάγματα σήμερα του ΠΑΣΟΚ, όπως άρση του δυσβάσταχτου στεγαστικού κόστους, η αποκατάσταση της ενεργειακής δημοκρατίας για όλους τους πολίτες, η υποστύλωση της δημόσιας παιδείας και υγείας που καταρρέουν, η ανασυγκρότηση της αγροτικής οικονομίας, η φροντίδα των δημόσιων μεταφορικών υποδομών, όπου από θαύμα πρίν λίγες ημέρες δεν θρηνήσαμε θύματα αεροπορικού δυστυχήματος όπως καταγγέλλουν οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, η αποκατάσταση των θεσμών και πολλά άλλα ακόμη

στην επάνοδο του χαμένου κράτους δικαίου στην Ελλάδα στις αλγεινές μέρες μας, αφού πρωτίστως σημείωσε εμφατικά, την εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία του σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, στο φάσμα της παραγωγής πολιτικού λόγου και προτάσεων, αλλά και τις δημόσιες παρεμβάσεις του, για τις τραπεζικές χρεώσεις, την υπαγωγή των υγειονομικών στα  Βαρέα και Ανθυγιεινά ένσημα, την golden visa, την μείωση του ΦΠΑ για την ακρίβεια κ.α.  που προοικονομούν με βεβαιότητα, την καθολική επάνοδο του ΠΑΣΟΚ ως κυρίαρχης πολιτικής δύναμης της χώρας.

Έμπλεοι από αισιοδοξία για τη δυναμική πορεία

του κινήματος,  που κομίζει μεγάλες ελπίδες για τον ελληνικό λαό,  ανταλλάξαμε εγκάρδια ευχές  και ανακαθορίσαμε τους στόχους, τις δράσεις και τη συμβολή μας ο καθένας από το  μετερίζι του, προκειμένου σύντομα το ΠΑΣΟΚ, να καταστεί η κυρίαρχη πολιτική δύναμη της χώρας.

Χρόνια πολλά, υγεία και  οικογενειακή ευτυχία σε όλους, στο αρτιγέννητο 2026 και η και-νούργια χρονιά, να αποτελέσει εφαλτήριο προόδου και ηθικής ευημερίας, σε όλη την ελληνική κοινωνία !

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Αναπληρωτής Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ
M.Sc Δ/χος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π, Συγγραφέας
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
Αθήνα, 18-1-26

Η πολυτάλαντη καλλιτεχνικά ηθοποιός μας Μέλπω Ζαροκώστα !

 Η πολυτάλαντη καλλιτεχνικά ηθοποιός μας

Μέλπω Ζαροκώστα !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Δέσποζε  ως μία δροσερή και γλυκιά φυσιογνωμία στην αξεπέραστη κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» (1959), όπου και υποδύετο μία από τις σκανδαλιάρες συμμαθήτριες της Αλίκης Βουγιουκλάκη,  ως μία παιχνιδιάρα μικροαστή στην επίσης εξαιρετική κωμωδία μας «Μία τρελή τρελή σαραντάρα» (1970) πλάι στην κορυφαία Ρένα Βλαχοπούλου,  αλλά και σε άλλες εμπνευσμένες ελληνικές ταινίες του ασπρόμαυρου ιδίως κινηματογράφου μας,  όπου και αποτύπωσε αδρά το πολυτάλαντο καλλιτεχνικό της αποτύπωμα, η Μέλπω Ζαροκώστα.  Παράλληλα με το θέατρο και τον κινηματογράφο, η σπουδαία μας ηθοποιός ξεδίπλωσε το πολυεδρικό της ταλέντο, στην σκηνοθεσία, το σενάριο,  αλλά και σε ραδιοφωνικές παραγωγές,  όπου και υπήρξε κορυφαία δημιουργός. Η Μέλπω Ζαρόκωστα είδε το φως της ζωής στον Πειραιά το 1933,  σε μία αστική οικογένεια, όπου τα γράμματα, οι τέχνες και ο πολιτισμός, συνιστούσαν κορυφαίο οικογενειακό ηθικό πρόταγμα. Πατέρας της ήταν ο αστός και πρωτοπόρος αναλογιστής Κώστας Ζαροκώστας και μητέρα της η Δέσποινα Σπυροπούλου. Με το πέρας του πολέμου η Μέλπω Ζαρόκωστα κατέφυγε για μικρό χρονικό διάστημα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και εν συνεχεία στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου και παρακολούθησε θεατρικές σπουδές στο Metropolitan theater, σκηνοθεσία στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών Canandale, αλλά και σενάριο και υποκριτική. 

Με την αποπεράτωση  των δραματικών της σπουδών, η εμπνευσμένη μας ηθοποιός,  ξεκίνησε την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία στην Αυστραλία όπου και για 11 χρόνια ανέπτυξε υποκριτική δραστηριότητα, στην τηλεόραση και το θέατρο.  Σε αυτό το πλαίσιο υποδύθηκε στο Σίδνεϊ την Αντιγόνη του Ανούιγ,  ενώ υποδύθηκε και την Εκάβη στα ελληνικά, για τον παροικιακό Ελληνισμό της Αυστραλίας.  Στα 1957 η Μέλπω Ζαροκώστα πραγματοποίησε τον πρώτο της γάμο,  με τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη  και προσέφυγαν μαζί στο Λονδίνο όπου και διέμεναν για ένα χρόνο.  Τελικά θα επανακάμψουν λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων στην Ελλάδα το

1958.  Η επάνοδος στην Ελλάδα για τη Μέλπω Ζαρόκωστα συνδυάζεται με τη συνεργασία της με το θεατρικό σχήμα του Λάμπρου Κωνσταντάρα,  όπου και οικοδομεί με τις επιτυχημένες εμφανίσεις της, τη μετέπειτα σπουδαία και πολύπλευρη θεατρική και κινηματογραφική της σταδιοδρομία. Συμμετείχε σε πάρα πολλές εμπνευσμένες ταινίες του ασπρόμαυρου κινηματογράφου μας  και με το μπρίο και το μεσογειακό της ταπεραμέντο,  άφησε ανεξάλειπτο στην μνήμη μας, το ευγενές και πρωτοπόρο καλλιτεχνικό της τάλαντο. Στις επιτυχημένες κινηματογραφικές εμφανίσεις της Μέλπως Ζαρόκωστα,  συγκαταλέγο-νται οι ταινίες «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» (1959),  «Η βίλα των οργίων» (1964),  «Κάθε καημός και δάκρυ» (1964),  «Υπάρχει και φιλότιμο» (1965),  «Το λεβεντόπαιδο» (1969), «Μία τρελή τρελή σαραντάρα» (1970) κ.α.

Παράλληλα με τη μεγάλη μας οθόνη, σημαντικό υπήρξε το αποτύπωμα της αγαπημένης μας ηθοποιού και στο τηλεοπτικό θέατρο,  όπου και εκεί με ηθική ενάργεια και το έξοχο λυρικό της κύτταρο, μας χάρισε αξέχαστες ερμηνείες. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις παραστάσεις : «Εραστής από χαρτόνι» (1973) στο ΕΙΡΤ,  «Λυσιστράτη» (1975) ΥΕΝΕΔ,  «Εφιαλτικό παιχνίδι» (1977), «Το προβατάκι του Θεού» (1977), «Μία λαμπρή μέρα» (1979) «Οικογενειακό ζήτημα» (1970) κ.α.  Επίσης σημαντικό και εμπνευσμένο ήταν και το αποτύπωμα της Μέλπως Ζαροκώστα στη μικρή μας οθόνη.  Συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και έδωσε με την πολυδύναμη υποκριτικότητά της ωραίες ερμηνείες, που μας κατευοδώνουν για πάντα. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά τις σειρές «Το ταξίδι» (1976) ΥΕΝΕΔ,  «Μαρία Πάρνη» (1981) ΕΡΤ, «Ο

Κουσούρης» 1973-74 ΥΕΝΕΔ, «Οι τρεις χάρτες» (1992» Mega, «Έλλη και Άννα»  (1996) ANT1, «Παππούδες εν δράσει» 2000-2001 ΕΤ1,  «Βελούδο από μετάξι» (2004) Alpha,  «Γάμος με τα όλα του» (2005) ANT1, «Το κόκκινο δωμάτιο» (2007) Mega κ.α.  Τέλος με την εμπνευσμένη της σκηνική παρουσία,  και την πλατιά τηλεοπτική της παιδεία,  η Μέλπω Ζαροκώστα παρουσίαζε τα τηλεπαιχνίδια «Τα τετράγωνα των αστέρων» (1980) στην ΕΡΤ και «Κούρσα με το χρόνο» (1984) στην ΕΡΤ.  Για να κλείσει η πολύπλευρη καλλιτεχνική συμμετοχή της και με τις εκπομπές «Σαν παλιό σινεμά» (2001) στην ΕΤ1 και «Γένους θηλυκού» (2013) ΕΤ1.

Με την πολυμέρεια της θεατρικής της παιδείας,  αλλά και τις εξοχές ραδιοφωνικές τις αρετές,  η Μέλπω Ζαροκώστα διήνυσε σε μία λαμπρή πορεία στο θέατρο τον κινηματογρά-φο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Στις 16 Ιανουαρίου 2026, πλήρης δόξης και ημερών σε ηλικία 93 ετών εκδήμησε από τη ζωή, σε κλίμα πάνδημης θλίψης. Παραμένει όμως  για πάντα στην καρδιά μας, μία μεγάλη κυρία του καλλιτεχνικού μας πεδίου.

Φιλμογραφία

1959 Το ξύλο βγήκε απ΄τον παράδεισο  

1960 Οικογένεια Παπαδοπούλου  

1961 Ο θάνατος θα ξανάρθει  

1964 Η βίλα των οργίων, Διαζύγιο αλά ελληνικά, Κάθε καημός και δάκρυ

1965 Όχι κύριε Τζόνσον, Υπάρχει και φιλότιμο

1966 Όλοι οι άντρες είναι ίδιοι, Η γυναίκα μου τρελάθηκε, Κάτι κουρασμένα παληκάρια

1968 Όλγα αγάπη μου  

1969 Αγάπη για πάντα, Το λεβεντόπαιδο, Όταν η πόλις πεθαίνει, Η κόμισσα της φάμπρικας, Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα

1970 Ένα αστείο κορίτσι, Μια τρελή, τρελή σαραντάρα

1971 Αεροσυνοδός  

1972 Η Αλίκη δικτάτωρ  

1980 Ισόβια, Τα τσακάλια

1982 Η στροφή, Φυλακές ανηλίκων

1984 Ταχύτητα και αγάπη 

2006 Πέντε λεπτά ακόμα

Τηλεοπτικό θέατρο

 

1973 Εραστής από χαρτόνι ΕΙΡΤ

1975 Λυσιστράτη ΥΕΝΕΔ

1976 Ζητείται πτώμα ΕΡΤ

1977 Εφιαλτικό παιχνίδι, Το προβατάκι του Θεού, Ένας σύζυγος για τη Λούλα

1979 Χρέη τιμής, Οι υπεύθυνοι, Οι μασκαράδες, Η θεία Τζούλια, Οι ζαβολιάρηδες, Μια λαμπερή ημέρα, Οικογενειακό ζήτημα, Ο πόλεμος των δυο φύλων

1980 Γεύση από μέλι, Το κυνήγι της τύχης

1985 Φρουρά στο Ρήνο  

1991 Οιδιπόδεια παιχνίδια 

2002 Στο πι και φι

 

Τηλεοπτικές σειρές

 

1973-1974 Ο κουσούρης ΥΕΝΕΔ  

1974 Αληθινές ιστορίες ΕΙΡΤ  

1976 Το ταξίδι  ΥΕΝΕΔ

1977 Αθάνατες Ιστορίες Αγάπης ΥΕΝΕΔ  

1981 Μαρία Πάρνη ΕΡΤ

1992 Μια απίθανη γιαγιά ΕΤ2, Οι τρεις Χάριτες MEGA  

1996 Έλλη και Άννα ANT1  

2004-2005 Βελούδο από μετάξι ALPHA  

2005 Γάμος με τα όλα του ANT1  

2007 Εντιμότατοι κερατάδες ALPHA, Το Κόκκινο Δωμάτιο MEGA  

2009 Ευτυχισμένοι Μαζί MEGA  

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π., Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Άφατη κατάνυξη, για τον πανηγυρικό Εσπερινό του Αγίου Αντωνίου, στα Άνω Πατήσια !

 Άφατη κατάνυξη, για τον πανηγυρικό Εσπερινό του Αγίου Αντωνίου, στα Άνω Πατήσια !

 Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

 

Με την  συντριπτική παρουσία του λαού του 5-ου και του 6-ου Διαμερίσματος των Αθηνών, έλαβε χώρα σήμερα Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026, ο πανηγυρικός εσπερινός, για την μνήμη του Αγίου Αντωνίου, στην ομώνυμη εκκλησία των Άνω Πατησίων. Για να δεηθούν ευλαβικά στην έξοχη φυσιογνωμία της ορθοδοξίας μας, που την λάμπρυνε ηθικά και θεολογικά, με τον ευλαβή και ενάρετο βίο του. Ο Άγιος Αντώνιος, ο μέγας όπως απεκλήθη, για τα ασύγγνωστα επίπεδα ηθικής τελειότητας τα οποία προσήγγισε, υπήρξε πρότυπο ηθικής και πνευματικής άσκησης, ασκητής των ασκητών και μέγας διδάχος της χριστιανικής πίστης και κατέχει περίοπτη θέση στο πάνθεον των αγίων της ορθοδόξου εκκλησίας μας. Τόσο με τον ενάρετο βίο του και την επίπονη άσκηση, που του επέτρεψαν να απαλλαγεί απο κάθε ανθρώπινη έξη και πάθος – για τούτο και του απεδόθη ο τίτλος του

αρχηγού του μοναστικού βίου- όσο και με το βαθύβλυστο θρησκευτικό του συναίσθημα, που υπήρξε ατίμητο πρότυπο της ορθόδοξης πίστης, διαμόρφωσε μια μοναδική παρουσία στο μακραίωνο γίγνεσθαι της ορθόδοξης εκκλησίας μας. Ο Άγιος Αντώνιος είδε το φώς της ζωής στην Αίγυπτο το 251 μ.Χ. ή κατά άλλους μελετητές της ορθοδοξίας το 264 μ.Χ. απο πλούσιους γονείς, που του παρείχαν κάθε μέσο για να αποκτήσει μια επίζηλη μόρφωση για την εποχή, αλλά και ένα πολύ ισχυρό συνάμα ηθικό και κοινωνικό υπόβαθρο. Απο παιδί όμως έδειξε να αδιαφορεί για τις υλικές απολαύσεις και εξεδήλωσε ξεχωριστό ενδιαφέρον για τα γράμματα και την ορθοδοξία.

Αδιαμφισβήτητα σ΄ αυτές τις επιλογές στην παιδική του ηλικία, με το άνοιγμα της ευαισθησίας του, καθοριστικό ρόλο διαμόρφωσαν οι ευλαβικοί γονείς του, που πέρα απο την οικονομική και κοινωνική τους ευμάρεια, υπήρξαν ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι. Τον γαλούχησαν πάνω στο ιδεώδες της αγάπης και της προσφοράς στον άνθρωπο. Παρακολουθούσε ανελλιπώς κάθε Κυριακή το θείο ευαγγέλιο και τον είχε καταλυτικά γοητεύσει το ανθρωποκεντρικό υπόβαθρο της ορθόδοξης πίστεως. Με ιδιαίτερη προσήλωση άκουγε κάθε Κυριακή την περικοπή του ευαγγελίου, την σχετική με τον πλούσιο νεανίσκο στον οποίο ο Κύριος είπε «Αν θέλεις να γίνεις τέλειος, πήγαινε, πώλησε τα υπάρχοντά σου και μοίρασέ τα στους φτωχούς και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό. Και έλα να με ακολουθήσεις». (Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε, πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξοις θηαυρόν εν ουρανώ και δεύρο ακολούθει μοι» (Ματθ. 19:21).

Όμως στην νεαρή ηλικία των είκοσι μόλις χρονών, ο Άγιος Αντώνιος θα δοκιμάσει και μια μεγάλη πίκρα και ηθική απογοήτευση στη ζωή. Χάνει και τους δυο γονείς του και επωμίζεται έτσι και την επιμέλεια της μικρής αδελφής του. Η βαθιά πίστη του όμως στη  θεία δύναμη, τον βοηθά να ανακτήσει τις ψυχικές του δυνάμεις και να λάβει καθοριστικές αποφάσεις για την περαιτέρω ζωή του. Έτσι αποφασίζει να δωρίσει την περιουσία του σε αναξιοπαθούντες και φτωχούς οικογενειάρχες, κρατώντας μόνον ένα μικρό τμήμα της προκειμένου να διασφαλίσει την μικρή αδελφή του -  την ανατροφή της οποίας εμπιστεύεται σε ένα παρθεναγωγείο με ενάρετες γυναίκες – και να αναχωρήσει για την έρημο στην μεγάλη δοκιμασία του ασκητικού βίου. Για είκοσι ολόκληρα χρόνια ο Αντώνιος πάλευε με τα πάθη, τους σαρκικούς πειρασμούς και τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης. Και κατόρθωσε το ασύλληπτο, με την συσσώρευση και καταβολή όλων των ψυχικών του δυνάμεων, να υπερκεράσει τους πειρασμούς της ανθρώπινης φύσης και να απονεκρώσει κάθε μορφής πειρασμό, προσεγγίζοντας την τελειότητα. Σε μια τέτοια αγνή, άμωμη και άσπιλη ηθικά προσωπικότητα, είχε επιλέξει ο μεγάλος θεός, να κληροδοτήσει τις θείες πνευματικές του προνομίες.

Η φήμη του και ο βαθμός της ασκητικής και ηθικής του τελειότητας, δεν άργησε να εκσπάσει τα όρια  της ερήμου και να καταστεί φυσιογνωμία σύμβολο της ορθοδοξίας της εποχής εκείνης. Απο όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη της γής, έρχονταν προσκυνητές για να εισδεχθούν, την χάρη, την ευλογία και την αγιοσύνη του Αγίου Αντωνίου, που του απεδόθη και ο περίσεπτος ηθικά χαρακτηρισμός Μέγας. Η έρημος στην κυριολεξία, μεταμορφώθηκε απο τους επισκέπτες προσκυνητές του Αγίου σε πόλη, στην οποία ο Αντώνιος κανοναρχούσε τις αρχές και τις αξίες του μοναχικού βίου. Τον επισκέφτηκαν έτσι και οι δυο λαμπροί και πολύφωτοι αστέρες της Ορθοδόξου εκκλησίας μας, ο Μέγας Βασίλειος και ο Μέγας Αθανάσιος. Ο τελευταίος μάλιστα θα επιμεληθεί και την συγγραφή του βίου του Αγίου Αντωνίου. Όμως ο άγιος προσέφερε την ηθική του αρωγή και βοήθεια σε όλους τους χριστιανούς και τους ανθρώπους που την είχαν ανάγκη και πέραν της ερήμου. Όποτε παρέστη ανάγκη ο Αντώνιος έσπευσε με απαρασάλευτη πίστη να συνδράμει τους χριστιανούς. Έτσι

το 312 μ.Χ. όταν ο αυτοκράτορας Μαξιμίνος πραγματοποίησε διωγμούς και φόνευσε πολλούς πιστούς, ο άγιος έσπευσε να τους προσφέρει ηθική παρηγορία και στήριξη. Το ίδιο με πολλήν αγάπη και ηθική ζέση για την Ορθοδοξία, έκανε και το 335 μ.Χ. όταν στους κόλπους της είχε εμφυλοχωρήσει η έρις του Αρείου. Ο Άγιος Αντώνιος πήγε στην Αλεξάνδρεια τότε και με το πελώριο κύρος της ασκητικής του φυσιογνωμίας, πρόσφερε πολύτιμες υπηρεσίες, στον χριστιανισμό για να ξεπεράσει την αίρεση του Αρείου. Και κατόρθωσε με την ενάρετο ήθος του, να επαναπροσεγγίσει πολλούς χριστιανούς, που είχε κλονιστεί το φρόνημά τους, στους κόλπους της Ορθοδοξίας. Υπηρετώντας αυτές τις αξίες και αρετές ο Άγιος Αντώνιος, αναγορεύτηκε σε αδαμάντινο σύμβολο της Ορθοδοξίας και του μοναχικού βίου. Πλήρης δόξης και ημερών και με την ευλογία του Κυρίου, παρέδωσε το πνεύμα του σε ηλικία 105 ετών, το 356 μ.X. Η ορθόδοξη εκκλησία μας εορτάζει κάθε χρόνο την μνήμη του Αγίου Αντωνίου του Μέγα, στις 17 Ιανουαρίου.

Στον καλλιεπή ναό λοιπόν του Αγίου Αντωνίου Άνω Πατησίων, που λαμπύριζε από την βυζαντινή πορφύρα, εξέπεμπε το χαρμόσυνο μήνυμα της εορτής του Αγίου και ήταν διάστικτος από την επιμελημένη φροντίδα των ευλαβών Πατέρων του κ.κ.  Σταύρου Λινού, Αθανάσιου Παΐδα και των  άλλων ιερέων του ναού, όπως και των ευγενών εθελοντών του ναού, που κοπίασαν για την  άρτια υλοποίηση της ιεράς πανηγύρεως, προσήλθαν ευλαβικά οι Αθηναίοι, για τιμήσουν την μνήμη του Αγίου και να αρδεύσουν ηθική δύναμη, από την θεοφόρο παρουσία του. Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάτησε ο ευλαβής Επίσκοπος Ανδρούσης κ.κ. Κωνστάντιος, συνεπικουρούμενος από τους  ευσεβείς ιερείς του Αγίου Αντωνίου, Αθανάσιο Παΐδα και Σταύρο Λινό, αλλά και από άλλους ιερείς από παρακείμενους ναούς, που προσήλθαν για να τιμήσουν την μνήμη του Αγίου Αντωνίου. Και ήταν αληθινά τόσο κατανυκτικός ο εσπερινός για τον μέγα ιεράρχη της ορθοδοξίας μας Αντώνιο, που προξένησε άφατη συγκίνηση στους πιστούς, αλλά και ηθική ανάταση από την διάχυτη παντού θεία παρουσία - ευλογία του. Με το πέρας του εσπερινού, ο σεπτός Επίσκοπος κ.κ. Κωνστάντιος, αφού διεμήνυσε το ευγενές μήνυμα του Αρχιεπισκόπου μας Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, για την σεπτή μνήμη του Αγίου Αντωνίου, μας μίλησε με τον μελίρρυτο θεολογικά λόγο του, για τον μεγάλο δάσκαλο – ασκητή της ερήμου και κάλεσε τους πιστούς να ενωτιστούν τα ιδεοφόρα μηνύματα της λιτής και άχραντης ηθικά ζωής του Αγίου Αντωνίου και να αναβαπτισθούν ηθικά, μέσα από αυτά. Χρόνια Πολλά ευλαβείς Αθηναίοι και ο μέγας Δάσκαλος της ερήμου Άγιος Αντώνιος, να σκέπει και να προστατεύει τις οικογένειές σας.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Μεγάλου Αντωνίου :

Τόν ζηλωτήν Ἠλίαν τοῖς τρόποις μιμούμενος, τῷ Βαπτιστῇ εὐθείαις ταῖς τρίβοις ἑπόμενος, Πάτερ Ἀντώνιε, τῆς ἐρήμου γέγονας οἰκιστής, καί τήν οἰκουμένην ἐστήριξας εὐχαῖς σου· διό πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.

www.panosavramopoulos.blogspot.gr