Ευλαβική προσευχή, για την θαυματουργό Χιοπολίτισσα Αγία Ματρώνα, στον ομώνυμο ναό του Βοτανικού !

Ευλαβική προσευχή, για την θαυματουργό Χιοπολίτισσα Αγία Ματρώνα,
στον ομώνυμο ναό του Βοτανικού !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Στιγμές ηθικής έξαρσης, για την ευλαβική προσευχή στην Χιοπολίτισσα Οσιομάρτυρα Ματρώνα, στον ομώνυμο ναό του Βοτανικού. Πλήθος κόσμος από το 3-ο Διαμέρισμα (Πετράλωνα, Θησείο, Βοτανικός) αλλά και από άλλες περιοχές της Αθήνας, κατέκλυσε την σήμερα Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2018, την πανέμορφη συνοικία του Βοτανικού, για να τιμήσει ευλαβικά την μνήμη της άχραντης Αγίας Ματρώνας από την Χίο, που με τον ενάρετο βίο της και την αταλάντευτη πίστη της στον λόγο του Θεού, κραταίωσε το Ορθόδοξο φρόνημα στην Χίο που έζησε και κοιμήθηκε. Η Αγία Ματρώνα, ή Μαρία  που ήταν το αρχικό της όνομα, ευτύχησε να γεννηθεί στον Βολισσό της Χίου, τον 14-ο μάλλον αιώνα, σε ένα περιβάλλον, οικονομικής ευμάρειας και ηθικής ευκρασίας, με έξι ακόμα ενάρετες αδελφές, που υπήρξαν επίζηλες νύφες, για την ομορφιά, την ευάγωγη παιδεία και την οικονομική τους επιφάνεια. Και είχε δυο ευλαβικούς γονείς, τον Λέοντα και την Άννα. Παρότι οι αδελφές της λοιπόν καλοπαντρεύτηκαν και είχαν μια επιτυχή και αίσια διαδρομή στην ζωή τους, η νεαρή Ματρώνα, εκδήλωσε από τα χλωρά της νιάτα, ξεχωριστή αγάπη και έφεση στην υπακοή και τον μοναχισμό. Αφού αποποιήθηκε τις αλλεπάλληλες προτάσεις να παντρευτεί, αλλά και τις πολυποίκιλες ανέσεις της οικογένειάς της, μυήθηκε στις δύσκολες αρχές του μοναχισμού, από μια χήρα που ζούσε ευλαβικά, μαζί με τις δυο κόρες της. Μετά την ηθική της έτσι ωρίμανση στον μοναχισμό, εντάχθηκε χειροτονούμενη με το όνομα Ματρώνα, στις τάξεις μιας αδελφότητας και διακρίθηκε πάντα για την ευγένεια, την ταπεινότητα, την υψηλή αίσθηση αλληλεγγύης της προς τον πλησίον, αλλά και την απαρασάλευτη πίστη της, στις αρχές και τις αξίες της Ορθοδοξίας. Πουλώντας την περιουσία της, χτίστηκε στο μοναστήρι που μόναζε περικαλλής ναός. Με τον θάνατο της ηγουμένης του μοναστηριού, οι μοναχές και χωρίς να το γνωρίζει η Αγία Ματρώνα, την εξέλεξαν για αρχηγουμένη της Μονής και με το ορθόδοξο ήθος της, διακρίθηκε πάντα για την υποδειγματική της ευσέβεια, εγκράτεια και υπακοή, στοιχεία που τεκμηρίωναν κάθε στιγμή στον ενάρετο χαρακτήρα της, την χάρη και την ευλογία του Θεού. Το 1462 μετά από μια μακρά και ευλογημένη μοναστική πορεία, η Αγία Ματρώνα κοιμήθηκε, κληροδοτώντας στο Αγιολόγιο της Ορθοδοξίας μας, τα σπάνια ηθικά και πνευματικά της χαρίσματα. Για αυτό και η εκκλησία μας τιμώντας τον ενάρετο βίο της, την αγιοκατάταξε. 

Στον ιστορικό και γραφικό Βοτανικό λοιπόν, που αναδύει πάντα το έξοχο άρωμα της λαϊκής ψυχής των κατοίκων του, αλλά και την ανείπωτη ευγένεια και καλοσύνη τους, συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου, από όλη την Αθήνα, για να τιμήσει την άχραντη Αγία Ματρώνα, η τιμία κάρα της ποίας ευρίσκεται στην Ιερά Μονή Ζωγράφου του Αγίου Όρους και η δεξιά της, στην Ιερά Μονή Διονυσίου, αλλά και να δεηθεί σε αυτήν, για να έλθει αρωγός στη ζωή του. Της πανηγυρικής δοξολογίας χοροστάτησε ο Επίσκοπος Σαλώνων κ.κ. Αντώνιος, συνεπικουρούμενος, από τον προϊστάμενο του ναού, πανασιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη, πατέρα Ανδρόνικο Αλεξάκη, αλλά και από άλλους ιερείς που προσήλθαν ευλαβικά, για να τιμήσουν την ιερά μνήμη της αγίας. Σημαιοστολισμένος πανηγυρικά ο καλλιεπής ναός των Αγίων Μαρκέλλας και Ματρώνας στον Βοτανικό – με έκδηλη παντού την ηθική μέριμνα και αγάπη, του πατρός Ανδρονίκου - και με διάστικτο σε όλη την ατμόσφαιρα τον ηθικό λυρισμό για την Αγία, ανέδυε ένα ιερό συναίσθημα, που πρόσφερε στους ευλαβικούς προσκυνητές, ανεκλάλητη ηθική ανάταση. 

Με το πέρας του πανηγυρικού εσπερινού, επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος της Αγίας και αποτμήματος ιερών λειψάνων, στους περιμετρικούς του ναού δρόμους και υπο τους γλυκύτατους παιάνες της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, που χρωμάτισαν με τους ωραίους ήχους τους, την ιερά λιτανεία μοναδικά. Κατάφορτοι από συγκίνηση, για την μνήμη της Οσίας Ματρώνας οι κάτοικοι του Βοτανικού, που έχουν την ηθική τιμή να αποτελεί Έφορος της πανέμορφης γειτονιάς τους, έραιναν με άνθη και μύρα την εικόνα και προσεύχονταν ευλαβικά στην Αγία, για τους προστρέξει στα προβλήματά τους, στους σκληρούς και αναθεωρητικούς καιρούς μας και να λαμπρύνει ηθικά τη ζωή τους. Εικόνες και στιγμές που διατρανώνουν το βαθύ και αδιατάραχτο θρησκευτικό συναίσθημα του ελληνικού λαού. Με την επάνοδο στην εκκλησία, ο σεπτός επίσκοπος κ-ος Αντώνιος, αφού διεβίβασε το ευγενές μήνυμα του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, για τον άμεμπτο βίο της Αγίας Ματρώνας, που συνιστά ένα διαχρονικό πρότυπο ήθους και ευσέβειας, κάλεσε όλους τους πιστούς, να αντλήσουν διδάγματα, από τον ενάρετο βίο της Αγίας και να την καταστήσουν πνευματικό σηματωρό στη ζωή τους. Εν συνεχεία  τον λόγο έλαβε ο ευλαβής προϊστάμενος του ναού, πατέρας Ανδρόνικος, που ευχαρίστησε εκ βαθέων καρδίας, το χριστεπώνυμο πλήθος για την συγκινητική συμμετοχή του στις πανηγυρικές εκδηλώσεις, το ενοριακό συμβούλιο, τις κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου και τους ευγενείς εθελοντές, για την συμβολή τους στην αρτιότητα των εκδηλώσεων και την επιμέλεια του ναού, την Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, για την πολύχρωμη αισθητικά παρουσία της, αλλά και την Ελληνική Αστυνομία, για την άψογη τήρηση των μέτρων τάξης.

Και του χρόνου, αγαπημένοι μας Αθηναίες και Αθηναίοι και η πάνσεπτη Αγία Ματρώνα, να σας χαρίζει υγεία και πνευματική και ηθική ευπραξία. Χρόνια Πολλά. 

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο της Αγίας Ματρώνας :

Χριστού τοις ίχνεσιν, ακολουθήσασα, κόσμου τερπνότητα, Οσία έλιπες, και εμιμήσω εν σαρκί, Αγγέλων την πολιτείαν· όθεν ταις του Πνεύματος, δωρεαίς κατεφαίδρυνας, την ενεγκαμένην σε, νήσον Χίον πανεύφημε, διὸ χαρμονικώς εκβοά σοι· χαίροις Ματρώνα πανολβία.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος (Πεντηκοστό)

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος  (Πεντηκοστό)

Το διάστημα του μεσοπολέμου
Β΄ Ελληνική δημοκρατία 1927-1935

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Για δεύτερη φορά λοιπόν στην ιστορία του αρτιγέννητου ελληνικού κράτους, τα ηνία της χώρας τον Δεκέμβριο του 1926 αναλάμβανε διακομματική κυβέρνηση υπο τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, με την αξιοπρεπή διάρκεια του ενάμιση έτους, μέσα στο ρευστό και ευδιάπλαστο τότε πολιτικό μας τοπίο. Απο τα σπουδαία επιτεύγματα αυτής της υπερκομματικής κυβέρνησης ήταν η ψήφιση του νέου Συντάγματος του 1927 στις 3 Ιουνίου του 1927, το οποίο μετά την ψήφισή του  δημοσιεύτηκε στο φύλλο της εφημερίδος της κυβερνήσεως.  Και το σύνταγμα του 1927 ήταν σαφώς πιο δημοκρατικό απο αυτό του 1875. Όριζε με σαφήνεια ότι πλέον ο αρχηγός του κράτους δεν θα είναι κληρονομικό τω δικαιώματι ο βασιλεύς, αλλά ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος θα εκλέγεται.  Ήταν πραγματικά μια ρηξικέλευθη διάταξη που κατέτεινε πρός την θεσμική ολοκλήρωση και την δημοκρατική ακεραίωση του ελληνικού κράτους. Έτσι με την  πάροδο ενός ολόκληρου αιώνα απο την ίδρυση του ελληνικού κράτους το 1828 και την θέσπιση των πρώτων συνταγματικών μας διατάξεων, όπου προεβλέπετο κατά τα μέτρα και τις ανάγκες της εποχής προεδρικό πολίτευμα εναρμονισμένο με την παρουσία του Ιωάννη Καποδίστρια και ενώ απο το 1833 στην Ελλάδα υφίστατο μοναρχία και στη συνέχεια βασιλευομένη δημοκρατία, το 1927 η Ελλάδα κατακτούσε κα με συνταγματική κατοχύρωση την προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Εκκινούσε έτσι το δεύτερο διάστημα της ελληνικής δημοκρατίας, η Β΄ ελληνική δημοκρατία. Η κυβέρνηση Ζαΐμη στις αρχές του 1928 παραιτήθηκε και την διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. 

Στόχος του τότε ήταν όπως ευθαρσώς είχε δηλώσει στη Συνθήκη της Λωζάνης, ο δημοκρατικός εκσυγχρονισμός των θεσμών του ελληνικού κράτους και ο συγχρωτισός του με τον βηματισμό των προηγμένων ευρωπαϊκών κρατών. Ο Βενιζέλος κυβέρνησε αυτή την περίοδο της πρωθυπουργίας του για τέσσερα ολόκληρα χρόνια έως την άνοιξη του 1932 και εφήρμοσε ευρύ μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, που πάντα ήταν στη φύση της πολιτικής του ιδιοσυγκρασίας. Τον Μάιο όμως του 1932 λίγο πρίν κλείσει δηλαδή τον κύκλο της κοινοβουλευτικής του θητείας ο οποίος είχε προκύψει απο τις εκλογές της 19-ης Αυγούστου του 1928 και στις οποίες το κόμμα των Φιλελευθέρων είχε θριαμβεύσει λαμβάνοντας το εκπληκτικό ποσοστό του 61%, παρητήθη. Και την παραίτησή του ακολούθησε μια μακρά περίοδος εντόνου πολιτικής αστάθειας, που άνοιξε τις πύλες στο πολιτικό μας σύστημα για την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του Ιωάννου Μεταξά. Πως όμως εξελίσσονται τα κυβερνητικά μας δρώμενα ; Ας παρακολουθήσουμε τα πολιτικά στιγμιότυπα της εποχής. Τον Βενιζέλο διαδέχθη στην πρωθυπουργία ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, που παρητήθη και αυτός σε 12 μόλις ημέρες. Ακολουθεί και πάλι κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου για τρείς μήνες, για να αναλάβει την πρωθυπουργία για δυόμιση μήνες ο Παναγής Τσαλδάρης, να επανακάμψει για δυο μήνες ο Ελευθέριος Βενιζέλος, για τέσσερις μόλις ημέρες ο πρόεδρος του Στρατοδικείου, που δίκασε επ΄εσχάτη προδοσία τους υπεύθυνους της Μικρασιατικής Καταστροφής στρατηγός Αλέξανδρος Οθωναίος και να φθάσουμε σε μια σταθερότερης πνοής κυβέρνηση στις 10 Μαρτίου του 1933, του Παναγή Τσαλδάρη για δυόμιση χρόνια. Θα ακολουθήσει στρατιωτικό κίνημα στις 10 Οκτωβρίου του 1935 του Γεωργίου Κονδύλη. Απο το 1932 λοιπόν και εντεύθεν εκδηλώνεται μια άνευ προηγουμένου πολιτική αστάθεια που υπονομεύει κάθε προσπάθεια αναπτυξιακής πορείας της χώρας. Στην φωτογραφία ο ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος και σπουδαίος νομομαθής Παναγής Τσαλδάρης, ο οποίος αναλαμβάνοντας την πρωθυπουργία στις 10 Μαρτίου 1933, έμεινε στα ηνία της χώρας για δυόμιση χρόνια, σπάζοντας τον επικίνδυνο κύκλο της πολιτικής αστάθειας. Την πρωθυπουργία του διέρρηξε με την έκθεσμη στρατιωτική του εκτροπή – πραξικόπημα, ο στρατηγός Γεώργιος Κονδύλης στις 10 Οκτωβρίου του 1935.  Συνεχίζεται …

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Γεωστρατηγικά αλισβερίσια !

Γεωστρατηγικά αλισβερίσια !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Απο τις αντιφάσεις της διεθνούς πολιτικής σκηνής. Εντυπωσιάζουν οι αναπάντεχες μελίρρυτες αγάπες , πρώην κεντρικών αντιπάλων. Σαφώς και σκανδαλίζει έναν μεγάλο παίκτη, να φέρει κοντά του και να κερδίσει την υποταγή, ενός πρώην μικρού αλλά εντυπωσιακού αντιπάλου του. Αυτού που του υπονόμευε το γόητρο της παντοδυναμίας και τον περίπαιζε στη λογική «Δαυίδ – Γολιάθ» ! Όταν θεωρείσαι υποτεταγμένος σε ένα σύστημα ισχύος, τότε οι συμπεριφορές σου είναι προβλέψιμες, τα όριά σου εγνωσμένα και κάποτε γίνεσαι «άνοστος» ! Ο πρόεδρος της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πορεύτηκε αρχικά στην διεθνή του παρουσία, κόντρα σε όλους και σε όλα, στην δύση. Έσπειρε τον τρόμο και την βεβαιότητα σε όλους μας τους οικονομικούς και γεωστρατηγικούς εταίρους, για το που πάει τη δουλειά ! Και δεν απήχε πολύ από την πραγματικότητα με τα καμώματά του, η στρατηγική συνεργασία του, με την Ρωσία, την Βενεζουέλα ή και αυτό ακόμα το Ιράν. Βεβαίως το φλέρτ του, με αυτούς τους ξεχωριστούς για την Ελλάδα εταίρους, εξατμίστηκε σύντομα, γιατί επήλθε η επίγνωση. Στις μέρες μας η Ελλάδα είναι τροχιοδρομημένη, επάνω στα αχνάρια των παλιών και σταθερών γεωστρατηγικών της συμμαχιών. Στις μεν οικονομικές της επιλογές και δυνατότητες, είναι προσδεδεμένη στο άρμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνιστώντας συνάμα και μέλος του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Στα δε θέματα της εθνικής της ασφάλειας, διάγει μια πολύ φιλική περίοδο συνεργασίας με τις ΗΠΑ και είναι ενταγμένη μέσα στο πακέτο ασφάλειας, που διατρέχει την δύση. Τα δυο πάνω παραπάνω κεντρικά πολιτικά, εθνικά προτάγματα της Ελλάδας, δεν ήταν με την έλευση των Αλέξη Τσίπρα- Καμμένου στην εξουσία, δεδομένα.

Αναφαίνεται έτσι το ερώτημα, αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα αποσπάσει ωφελήματα, από το σημερινό θετικό γεωστρατηγικό μας status; Δύσκολα θα απαντούσε κανείς, διότι ναι μεν καλό το σημερινό status, από την άλλη την χώρα μας διατρέχει το βαλκανικό σύνδρομο. Δηλαδή αρεσκόμεθα στην σιγουριά την Δύσης, αλλά την κάνουμε και «γυριστή», με αντιστυστημική υστερία, όταν οι εταίροι μας γίνουν υπέρ του δέοντος σκληροί ! Συνεπώς το κλίμα υπεραισιοδοξίας που έχει διαμορφωθεί, δοθέντος ότι διάγουμε και μια άκρα πολωτική προεκλογική περίοδο, δεν είναι ωφέλιμο. Από την άλλη πρέπει να προσέξει την στρατηγική της η «Νέα Δημοκρατία» και να στηριχτεί περισσότερο στις δικές της δυνάμεις και στην ειλικρινή σχέση που ήδη χτίζει με τον ελληνικό λαό, προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές και να ξεκινήσει το ανορθωτικό της έργο, παρά να δυσφορεί σαν «απατημένη σύζυγος», για τα «αδειάσματα» που τρώει κατακέφαλα από το δυτικό παράγοντα. Ας θυμηθεί εδώ η φιλελεύθερη παράταξη, ότι στην μεταπολιτευτική μας ιστορία, κανένα κόμμα δεν κέρδισε τις εκλογές «επειδή το ήθελαν οι ξένοι», όπως καλλιεργείται αυτός ο αστείος μύθος στα καφενεία. Το πρόγραμμά σου και η εντιμότητα του λόγου σου, θα σου χαρίσουν την νίκη και όχι οι ξένοι. Την «Νέα Δημοκρατία» ήθελαν το ΄81 οι ξένοι και ο Ανδρέας Παπανδρέου έσκισε τα δίχτυα ! με το 48%, έναντι 36% της Ν.Δ. Ιστορικά μαθήματα που δεν πρέπει να ξεχνούμε.

Τέλος θα πρέπει να αποτιμήσουμε τι εν τέλει θα ωφεληθεί η Ελλάδα, από το καλό ομολογουμένως γεωστρατηγικό μας status και δη με τους Αμερικανούς. Σε τούτη την φάση της έξαρσης, είναι δύσκολες ασφαλείς εκτιμήσεις, μέσα στον θόρυβο και τη φασαρία! Αναμένουμε κάποια δωρεάν οπλικά συστήματα, θα μας παρασχεθούν εχέγγυα, ότι σε μια κρίση με τους Τούρκους στο Αιγαίο, οι ΗΠΑ θα καθαρίσουν το θέμα, θα μας προστρέξουν ακόμα σε ένα θερμό επεισόδιο στην Ανατολική Μεσόγειο; Τι τελικά από όλα αυτά ή και άλλα, μπορούμε να περιμένουμε; Γιατί τελικά στην ζωή και περισσότερο στη διπλωματία, μετρούν τα έργα και όχι τα λόγια… Άμα δούμε τις πρώτες κινήσεις από τον μεγάλο σύμμαχο, θα μπορούμε να εκτιμήσουμε, αν κάτι επιτύχαμε, οι πάλι φρούδες ελπίδες. Έως τότε, σύνεση και ψυχραιμία!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική μέθεξη, από την εμπνευστική ομιλία του Γέροντος Εφραίμ του Βατοπαιδινού, στον Άγιο Δημήτριο Μπραχαμίου, για τον Αγιασμό του Ανθρώπου

Ηθική μέθεξη, από την εμπνευστική ομιλία του Γέροντος Εφραίμ του Βατοπαιδινού, στον Άγιο Δημήτριο Μπραχαμίου, για τον Αγιασμό του Ανθρώπου

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Σε ένα κλίμα ηθικής έξαρσης, με την συγκλονιστική παρουσία πεντακοσίων και πέραν πιστών από όλη την Αθήνα, που δόνησαν κυριολεκτικά την εκκλησία και ιδίως νέων ανθρώπων – οι οποίοι προσέδωσαν ξεχωριστό τόνο στην εκδήλωση – έλαβε χώρα η ομιλία – πνευματική καθοδήγηση του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτη Γέροντος Εφραίμ, Αρχηγουμένου της Αγίας και Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου, του Αγίου Όρους, την Τετάρτη 10 Οκτωβρίου, στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου Μπραχαμίου. Στον περικαλλή και μεγαλοπρεπή ναό του Μπραχαμίου, που λαμπρύνουν ηθικά και κραταιώνουν την ιερότητά του, απότμημα του Τιμίου Ξύλου εκ του Ζωοποιού Σταυρού, αλλά και λείψανα των Αγίων Δημητρίου του Μυροβλήτου, Νέστωρος, Νεκταρίου, Χαραλάμπους, Νικολάου του Πλανά, του Αγίου Λουκά του Ιατρού, Επισκόπου Κριμαίας και άλλων οσιομαρτύρων. Και στα πλαίσια του εορτασμού, των «Δημητρίων», που με ξεχωριστή ηθική μέριμνα και φροντίδα, εορτάζει κάθε χρόνο ο ναός, στην μνήμη του Μυροβλήτου Αγίου Δημητρίου. Φροντίδα και αγάπη, η οποία φέρει άφθιτη τη σφραγίδα του ανύσταγου θεολογικά, κοινωνικά και πολιτισμικά, ευσεβούς πατρός Ματθαίου Χάλαρη. Στην όμορφη, πολυφρόντιστη και καλαίσθητη περιοχή του Αγίου Δημητρίου, που μυροβολάει από το ωραίο της συνοικιακό χρώμα και την καλοσύνη των ευγενών ανθρώπων της. Ανθρώπων οι οποίοι σηκώνουν την κεφαλή απάνου από τα πνιγηρά κύματα της παθογενούς ηθικά εποχής μας και ενδιαφέρονται για  πνευματικές αξίες, ηθικούς στόχους και ιδανικά. Κεντρικό θέμα της εμπνευσμένης ομιλίας του Γέροντος Εφραίμ, που απηύθυνε ξεχωριστή τιμή, με την έρχομό του στον Άγιο Δημήτριο, ήταν ο «Αγιασμός του ανθρώπου». Ο αγιασμός του ανθρώπου σαν στάση ζωής, προκειμένου να βιώσει μέσ΄την ψυχή του με αισθητό τρόπο, την ύπαρξη του Θεού και μέσα από αυτή την μύχια ενεργή σχέση, να βρεί την εσωτερική του γαλήνη και ηθική ευτυχία και να απολαύσει τη δωρεά της άδυτης, «θείας ευφροσύνης του παραδείσου». Και αληθινά με την ευμέλεια και την άφατη γλυκύτητα του μοναστικού  λόγου του, αλλά και την αρωγή της πολυεδρικής θεολογικής του παιδείας, ο Γέροντας Εφραίμ, μας πρόσφερε μιαν ανεκλάλητη ηθική ανάταση, αφού πρωτίστως με την έμπεδη επιχειρηματολογία του, μας μύησε στην κυριολεξία, στην θεία επιταγή του αγιασμού του φθαρτού – άνευ αυτού - ανθρώπου και στην ανάτασή του, μέσα από την αγιαστική εμπειρία του Χριστού μέσα του. 

Μεταξύ άλλων τόνισε ο Γέροντας Εφραίμ, «Στις μέρες μας, ο αγιασμός δυστυχώς δεν είναι πρότυπο ζωής. Λησμονήσαμε την πνευματική υπόσταση του ανθρώπου και δεν έχουμε καταλάβει ότι σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι ο αγιασμός». Ενώ παρέθεσε και τα λόγια που του είχε ειπεί ο πάνσεπτος Άγιος των ημερών μας Παίσιος, όταν επισκεφθείς το κελί του Οσίου Παϊσίου στην Παναγούδα, τον είχε ερωτήσει «Γέροντα ποιος είναι ο ολοκληρωμένος άνθρωπος»; «Ο Άγιος» του απάντησε, ο ιερός Παίσιος. Και στην συνέχεια εμφατικά τόνισε «Πρέπει να έχουμε τέτοιο τρόπο ζωής, ώστε μέσα μας να υπάρχει με «αισθητό» τρόπο η Βασιλεία του Θεού». Η εκκλησία, μας προσφέρει την δυνατότητα της εμπειρίας του Θεού, της κοινωνίας του Αγίου Πνεύματος. Μόνο η εν Χριστώ ζωή και κοινωνία αναπαύει τον άνθρωπο. Και αυτό γίνεται πραγματικά όταν ο πιστός τηρεί τις εντολές του Θεού». Λόγια διάστικτα από την θεολογική εμβρίθεια του του σεπτού Γέροντος Εφραίμ, αλλά και γεμάτα αγάπη για τον άνθρωπο, που τον προσκαλεί, να εγκαταλείψει τις φθαρτές απολαύσεις της καθημερινότητας και τα κίβδηλα πρότυπα ζωής, που κέντρο έχουν την χλιδή, τον πλούτο και τις καταναλωτικές ανέσεις και μέσα από την εν Χριστώ κοινωνία, να βιώσει το αληθινό νόημα της ζωής του. Που δεν είναι άλλο από την αναγωγή του στις υψηλές ηθικές σφαίρες της ορθοδοξίας μας.  Ακόμα ο Γέροντας Εφραίμ, αναφέρθηκε στην καθοδηγητική ομιλία του, στον μείζονα ρόλο που διαδραματίζουν στην ζωή μας οι μοναχοί, για να μας κρατήσουν σε ευσταθή πλεύση. Σημείωσε «Πνευματικοί οδηγοί στην οδό της Θεογνωσίας είναι οι μοναχοί, οι οποίοι, κατά τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, είναι τα πνευματικά φώτα, των εν τω κόσμω πιστών. Οι μοναχοί αρνούνται όχι τους ανθρώπους, αλλά το φρόνημα το αμαρτωλό του κόσμου, ποθώντας το θέλημα του Θεού. Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος τονίζει τη Θεία Πρόνοια ως φώς και φωτιά στην ψυχή του πιστού, γεγονός που του αυξάνει την ολοκληρωτική αφιέρωση στο Θεό». 

Με την αποπεράτωση της έξοχης ομιλίας του Γέροντα, επακολούθησε Ενοριακό Αρχονταρίκι περί της 8:30 μ.μ. στην υπόγεια πελώρια και καλαίσθητη αίθουσα του Αγίου Δημητρίου, όπου ο Γέροντας, πλαισιούμενος από τον Πατέρα Ματθαίο, απάντησε με αγάπη και εξαντλητική υπομονή, σε πολυάριθμα ερωτήματα ιδίως των νέων ανθρώπων – αναφορικά με τις ανθρώπινες σχέσεις, τις ηθικές τους αγωνίες στην δύσβατη εποχή μας, την καθοδήγηση των νεαρών μαθητών, την μακρά πορεία προς τον αγιασμό κ.α. – που είχαν κατακλύσει ασφυκτικά την αίθουσα. Και έδινε άλλωστε σε όλους όσοι είχαμε την τιμή να παρακολουθήσουμε την εμπνευστική αυτή ομιλία του Αρχηγούμενου της Αγίας και Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου, του Αγίου Όρους κ.κ. Εφραίμ, ξεχωριστή χαρά και ελπίδα για έξοδο από τον τούνελ  - στο οποίο μας έχει βυθίσει ο καταναλωτισμός και η ηθική αποστασία από τον λόγο του Θεού – η κατακλυσμιαία παρουσία της νεολαίας, που «βύθισε» την αίθουσα.

Στην συνέχεια έλαβε χώρα κατανυκτική αγρυπνία, χοροστατούντος του Γέροντος Εφραίμ, στον Άγιο Δημήτριο, σε ένα κλίμα αληθινά ηθικής μυσταγωγίας και έκλεισε έτσι η 4-η εορταστική ημέρα των «Δημητρίων», που με τόση ηθική επιμέλεια και αγάπη για τους ενορίτες, υλοποιεί κάθε χρόνο ο ιερός ναός του Αγίου Δημήτρίου, στην μνήμη του Μυροβλήτου Αγίου μας Δημητρίου και με τις ανύσταγες προσπάθειες τόσο του Πατρός Ματθαίου, όσο και των άλλων ιερέων του ναού. Να σημειώσουμε ακόμα το πολυεδρικό κοινωνικό και ανθρωπιστικό έργο που πραγματώνει η ενορία του Αγίου Δημητρίου και σε μια προσπάθεια να μην διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός της περιοχής, στις αλγεινές οικονομικά μέρες που διάγουμε, στο φάσμα της σίτισης, της στέγασης και της φαρμακευτικής βοήθειας των αδυνάτων, με τις άοκνες φροντίδες των ευσεβών ιερέων του ναού, Πρωτοπρεσβύτερου π. Λουκά Γκέκα, Πρωτοπρεσβύτερου π. Ματθαίου Χάλαρη, Πρωτοπρεσβύτερου π. Γεώργιου Κυριακόπουλου και Πρωτοπρεσβύτερου π. Ευάγγελου Νικήτα, αλλά και του εργώδους Φιλοπτώχου Ταμείου και Ενοριακού Συμβουλίου.

Εκφράζουμε την άμετρη ευλάβειά μας, στο Γέροντα Εφραίμ, καθηγούμενο της Αγίας και Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου, του Αγίου Όρους και τις ηθικές ευχαριστίες μας,  για την ανεκλάλητη ηθική ανάταση και πνευματική καθοδήγηση που με αγάπη Θεού μας προσέφερε, με την εμπνευστική ομιλία του. Και ευχόμαστε ο μεγαλοδύναμος Θεός, να του χαρίζει υγεία, θεολογική και πνευματική ευπραξία. Τέλος ευχαριστούμε όλους τους συντελεστές του ιερού ναού του Αγίου Δημητρίου και ιδίως τον πρωτοπρεσβύτερο και προϊστάμενό του πατέρα Ματθαίο Χάλαρη, που με τις πολυήμερες εκδηλώσεις των «Δημητρίων», μας προσφέρουν την ηθική μέθεξη, των ατίμητης αξίας Αγιορείτικων και Επισκοπικών Λόγων. Ο πανάγαθος Θεός, να είναι αρωγός, στο άξιο και έντιμο έργο τους.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Κεντρικό πολιτικό άρθρο μου στην Β΄ αρχαιότερη καθημερινή ελληνική εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ», της Κυριακής 14-10-18, υπο τον τίτλο «Αγωνία στον λάκκο των λεόντων !»

Κεντρικό πολιτικό άρθρο μου στην Β΄ αρχαιότερη καθημερινή ελληνική εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ», της Κυριακής 14-10-18, υπο τον τίτλο «Αγωνία στον λάκκο των λεόντων !»


























www.panosavramopoulos.blogspot.gr 

Κεντρικό άρθρο μου στην Β΄ αρχαιότερη καθημερινή ελληνική εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ», της Κυριακής 14-10-18, για την χειροτονία του εξ Ηλείας νέου Μητροπολίτη Λαρίσσης και Τυρνάβου κ.κ. Ιερώνυμου Νικολόπουλου

Κεντρικό άρθρο μου στην Β΄ αρχαιότερη καθημερινή ελληνική εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ», της Κυριακής 14-10-18, για την χειροτονία του εξ Ηλείας νέου Μητροπολίτη Λαρίσσης και Τυρνάβου κ.κ. Ιερώνυμου Νικολόπουλου

























www.panosavramopoulos.blogspot.gr


Ο θρυλικός Στέλιος Κυριακίδης, με τον χρυσό άθλο του στην Βοστώνη, ξεσηκώνει την μεταπολεμική Αθήνα !

Ο θρυλικός Στέλιος Κυριακίδης,  με τον χρυσό άθλο του στην Βοστώνη,
ξεσηκώνει την μεταπολεμική Αθήνα !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Και ενώ η θλίψη και η καταχνιά της αλήστου μνήμης γερμανικής κατοχής, έχει κληροδοτήσει ένα πέπλο ηθικού ζόφου στην πανέμορφη Αθήνα, σε αυτά τα πρώτα μεταπελευθερωτικά της χρόνια, υπήρχαν και γεγονότα που ανέτειναν ηθικά τους Αθηναίους και προξενούσαν έξαρση στη λαϊκή ψυχή. Ένα τέτοιο γεγονός ήταν ο θρίαμβος του έλληνα δρομέα Στέλιου Κυριακίδη, στον περίφημο μαραθώνιο της Βοστώνης. Σε αυτό το πλαίσιο στα τέλη Απριλίου του 1946, οι αθηναϊκές εφημερίδες βούιξαν στην κυριολεξία, από το μέγιστο αθλητικό επίτευγμα του έλληνα δρομέα Στέλιου Κυριακίδη, που τερμάτισε πρώτος στον παγκοσμίου κύρους Μαραθώνιο της Βοστώνης.  Ο σπουδαίος έλληνας αθλητής συναγωνιζόμενος με 158 άλλους αθλητές, που αποτελούσαν την αφρόκρεμα του παγκόσμιου στίβου, είχε πετύχει να τερματίσει πρώτος και να γράψει έτσι μια χρυσή σελίδα ιστορίας, στο ξεχασμένο μέσα στην κατοχή, ελληνικό αθλητισμό.

Ο Κυριακίδης λοιπόν είχε καταγάγει μια περίλαμπρη νίκη στην Μέκκα του μαραθωνίου, αλλά  δεν ήταν μόνον αυτό. Είχε παράλληλα πετύχει και το δεύτερο παγκόσμιο ρεκόρ, μετά τον περίφημο Ιάπωνα Σού. Η εξαίρετη επίδοσή του ήταν 42.195 μέτρα, σε 2 ώρες και 29 πρώτα λεπτά και 27 δεύτερα ! Την δεύτερη θέση στον Μαραθώνιο είχε καταλάβει ο Αμερικανός Τζόνι Κέλι, υπολειπόμενος 2 λεπτά από τον Κυριακίδη και η κατάταξη περιελάμβανε ακόμα μέσα, σπουδαίους βετεράνους μαραθωνοδρόμους, που είχαν απολέσει την νίκη, από τον απίστευτο έλληνα δρομέα. Ήταν αναμενόμενο λοιπόν με την επάνοδό του στην Ελλάδα, ο ξακουστός πλέον σε όλον τον κόσμο έλληνας δρομέας, να απολαύσει τιμές σαν ένας νέος Φειδιπίδης του «νενικήκαμεν». Από όλες τις συνοικίες της πόλης, Αθηναίες και Αθηναίοι είχαν συρρεύσει στο κέντρο της Αθήνας, για να υποδεχτούν τον εθνικό ήρωα. Αλλά και η πολιτική και αυτοδιοικητική μας ηγεσία, πέραν του λαού των Αθηνών, τίμησε δεόντως τον μεγάλο έλληνα δρομέα.  Ειδικότερα ο Δήμος της Αθήνας, του απένειμε το «Μετάλλιον της πόλεως των Αθηνών». Ο έλληνας αθλητής αφίχθη αεροπορικώς στην Αθήνα, στις 23 Μαΐου του 1946 και με την προσγείωση του αεροπλάνου που τον μετέφερε στο Ελληνικό, επικράτησε πανδαιμόνιο. Πλήθος κόσμου, πρόσμενε ένδακρυς από συγκίνηση τον έλληνα ήρωα Στέλιο Κυριακίδη. Ενώ μια δεύτερη έκπληξη τον περίμενε λίγο αργότερα στην Πύλη του Αδριανού, από μια μεγαλύτερη σε παλμό και ένταση  συγκέντρωση, για να τον επευφημήσει πρωτοστατούντος, του υπηρεσιακού Δημάρχου Αθηνών, στρατηγού Πιτσίκα.  Και η κορύφωση των συναισθημάτων του αθηναϊκού λαού, θα αποτυπωθεί στις 5:30 το απόγευμα στην Πλατεία Συντάγματος, όπου του έγινε υποδοχή εθνικού ήρωα. Ο συνωστισμός που επικράτησε και η προσέλευση του κόσμου, σε αυτή την τρίτη κορυφαία υποδοχή του Στέλιου Κυριακίδη, δεν περιγράφονται. Σημαιοστολισμός, φιλαρμονική και ατέρμονα «ζήτω», που έσκιζαν τον αέρα, έδιναν τον τόνο της έξαρσης της λαϊκής ψυχής, που πανηγύριζε μια νίκη, μετά την καταχνιά, της οδυνηρής γερμανικής κατοχής.

Επαρίστατο στην  υποδοχή σύσσωμη και η ελληνική κυβέρνηση, πρωτοστατούντος του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, που υπεδέχθη τον ήρωα έλληνα αθλητή, στα προπύλαια των παλαιών ανακτόρων, την σημερινή Βουλή. Και ο έλληνας μαραθωνοδρόμος κατάφορτος από συγκίνηση, για την μεγάλη τιμή που του απέδιδε ο λαός και η πατρίδα επίσημα, είχε γεμίσει από δάκρυα στα μάτια. Εξάλλου το βράδυ της ίδιας ημέρας, θα ακολουθήσει μια ακόμα τελετή από τον Δήμο της Αθήνας, στο Δημαρχείο της πόλης. Ο στρατηγός Πιτσίκας, που εκτελούσε χρέη υπηρεσιακού Δημάρχου και αφού προηγήθηκαν τιμητικές προσφωνήσεις στον έλληνα αθλητή και από άλλους δημοτικούς παράγοντες για την ηθική ανάταση που προσέφερε στον αθηναϊκό λαό, του επέδωσε το «Μετάλλιο της πόλεως των Αθηνών». Αλλά άξιζε ο Στέλιος Κυριακίδης, όλη αυτή την ηθική αίγλη και τις τιμές που του απέδωσαν, διότι είχε κατορθώσει πέρα από τη ανάταση που πρόσφερε στο πτοημένος γένος μας, να καταστήσει την Ελλάδα παγκοσμίως γνωστή για την επιτυχία της και παράλληλα να αναρριπίσει την σπουδαία ιστορική μνήμη, του αρχαίου μαραθωνοδρόμου Φειδιπίδη, με το θρυλικό «νενικήκαμεν» ! Ο αθηναϊκός τύπος αφιέρωσε και αυτός πολύ δημοσιογραφικό χώρο και μελάνι για να αποδώσει τις προσήκουσες τιμές, στον θρυλικό μας μαραθωνοδρόμο. Αφιερώματα, φωτογραφίες, πλήθος εγκωμιαστικών σχολίων και άλλα αντίστοιχα, αποτύπωσαν την ένθερμη υποδοχή και ηθική αναγνώριση του ελληνικού τύπου, προς τον έξοχο Στέλιο Κυριακίδη. Έτσι εκινείτο το ιστορικό μας εκκρεμές τον Απρίλιο του ΄46, προσφέροντας μερικές μέρες ηθικής μεγαλουργίας και ανάτασης, με τον άθλο στον Μαραθώνειο της Βοστώνης, του θρυλικού Στέλιου Κυριακίδη !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr