Χωρίς σχέδιο και προσανατολισμό

Χωρίς σχέδιο και προσανατολισμό

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Οι αχαλίνωτες και εσφαλμένες οικονομικές πολιτικές πολλών χωρών του Νότου στην Ευρώπη, προκειμένου να ικανοποιηθούν τα πλήθη και να εξασφαλίσουν έτσι οι ηγεσίες τους την πολιτική τους επιβίωση, γρήγορα οδήγησε στην οικονομική αποσάθρωση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το «Τσοβόλα δώστα όλα» στην Ελλάδα του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και άλλα αντίστοιχα στην Ισπανία, την Πορτογαλία την Γαλλία και αλλού.

Έγκυροι πολιτικοί αναλυτές θεωρούσαν με την εμφάνιση της οικονομικής κατρακύλας της Ευρώπης, πως μια δυναμική ηγέτης τύπου Μέρκελ, θα είχε το κύρος και το πολιτικό εκτόπισμα, να προξενήσει ένα μεγάλο σόκ στα οικοκονομικά δρώμενα της γηραιάς ηπείρου και να δρομολογήσει την ταχεία ανασυγκρότησή της, προκειμένου να ανταγωνιστεί τις μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες της Ανατολής.

Οι εξελίξεις και τα γεγονότα όμως έπεισαν πως τελικά – όσο και αν επικοινωνιακά έδειχνε το αντίθετο – η Άνγκελα Μέρκελ δεν είναι μια μεγάλη ηγέτης, αλλά μια επιμελής τακτικίστρια του πολιτικού παιγνίου. Της λείπει έκδηλα και το σχέδιο, αλλά και ο προσανατολισμός, για ένα μεγάλο αναγεννησιακό βήμα της γηραιάς ηπείρου. Σε αντιδιαστολή με τον προκάτοχό της μεγάλο γερμανό πολιτικό Γκέρχαρντ Σρέντερ, που διέθετε μακράν τη στόφα μιας σπουδαίας ευρωπαϊκής φυσιογνωμίας. Έναν πολιτικό που πέτυχε να συνάψει ένα μακρόπνοο κοινωνικό συμβόλαιο με τον γερμανικό λαό - το οποίο περιελάμβανε θυσίες, κόστη και ξεβόλεμα - και που έθεσε τις βάσεις, για να καταστεί η Γερμανία μια σπουδαία οικονομική δύναμη, στα χρόνια που ακολούθησαν.

Ή Άνγκελα Μέρκελ χωρίς πολιτικό έρμα και προσανατολισμό, δεν εξήγγειλε ποτέ ένα μεγάλο όραμα, ή στόχο τόσο πρός τον γερμανικό λαό, όσο και στην ηγέτιδα τάξη του ευρωπαϊκού διεθυντηρίου, που θα μπορούσε να εμπνεύσει σε μια προσπάθεια αναπτυξιακής ανασυγκρότησης της Ευρώπης. Αφότου έκσπασε η κρίση επιδόθηκε σε τακτικιστικές κινήσεις, αναβολές λήψης μεγάλων αποφάσεων και σε ένα κρυφτούλι διαχείρισης του μεγάλου προβλήματος, συρόμενη πίσω απο τις δημοσκοπήσεις στη Γερμανία, αλλά και τις τροπές του πολιτικού παιγνιδιού. Έχοντας πάντα αβυσσαλέα ελλείμματα πολιτικού οράματος και στόχων. Μάλιστα εσχάτως και δοθέντων των δημοσκοπήσεων, που την αναδεικνύουν σε κυρίαρχο της γερμανικής πολιτικής σηκνής, διολισθαίνει στα χαμηλά μονοπάτια του λαϊκισμού, παίρνοντας αποφάσεις που θα σημαδέψουν αύριο την γερμανική οικονομία. Όπως η μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, αλλά και η απαγόρευση λειτουργίας εργοστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Δυο αποφάσεις που της εξακοντίζουν την δημοτικότητα, αλλά θα υποσκάψουν την γερμανική οικονομία.

Παράλληλα όμως με την καθίζηση των ευρωπαϊκών οικονομιών του νότου και τα έκγονα αυτών κοινωνικά προβλήματα, με κυρίαρχο αυτό της ανεργίας, η Άνγκελα Μέρκελ, έχει να διαχειριστεί και ένα ακόμη πελώριο πρόβλημα που δεν είναι βεβαίως για το πολιτικό της ανάστημα. Την ενδεχόμενη οικονομική κατάρρευση της Γαλλίας, που θα δώσει την χαριστική βολή στο ευρωπαϊκό εποικοδόμημα. Η Γαλλία σήμερα αντιμετωπίζει οδυνηρά προβλήματα στο φάσμα ιδίως της οικονομίας, που την καθιστούν «επι ξύλου κρεμάμενη» και η γερμανίδα καγκελάριος γνωρίζει καλά, πως τα κερδοσκοπικά κεφάλαια των αγορών, καραδοκούν σαν γύπες στην γωνία για να της επιτεθούν.Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ απο την άλλη, αποδείχνεται πολύ λίγος έναντι των περιστάσεων και πάντως παντελώς αδύναμος, να διαχειριστεί την δεινή θεση της πατρίδας του. Έτσι διαφαίνεται ότι η μεγάλη κρίση που δεν ξέσπασε στην Γαλλία τον περσυνό χειμώνα, είναι πιθανόν να εκσπάσει φέτος. Μια τέτοια τραγική εξέλιξη, θα οδηγούσε στην κατάρρευση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και η γερμανίδα καγκελάριος έχει επίγνωση, ότι δεν μπορεί να την αποτρέψει και να την διαχειρισθεί.

Προφανώς και δεν έχει η πολύφερνη γερμανίδα πολιτικός, το πολιτικό ανάστημα και το κύρος της μεγάλης – έστω και εαν διαφωνούμε αρκετά με τον άκρατο συντηρητισμό της – αγγλίδας πρωθυπουργού Μάργκαρετ Θάτσερ, που ήταν αναμφισβήτητα μια γιγάντια φυσιογνωμία της ευρωπαϊκής πολιτική σκηνής. Αλλά και ο γερμανικός λαός, είναι εμφανές ότι δεν κολακεύεται με την ηγεμονική παρουσία της Γερμανίας στην Ευρώπη, που συνεπάγεται και θυσίες για αυτόν. Και για τούτο και δεν εξέλεξε έναν άλλο πιο ισχυρό ηγέτη απο την πολιτική του σκηνή. Ακόμα και η ηγέτιδα τάξη της Γερμανίας, ασφυκτιά πολιτικά με την κατάπτωση της Γαλλίας, αφού η άλλοτε ισχυρή παρουσία των Γάλλων, της πρόσφερε μεγάλη ασφάλεια ιδίως στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας.

Με τούτα τα δεδομένα η ευρωπαϊκή ήπειρος διάγει σήμερα, μια καθοριστικά κρίσιμη περίοδο για την περαιτέρω πορεία της και κυρίως για την πολιτική ενότητά της, πάνω στην οποία δομήθηκαν όλα τα μεγάλα πολιτικά προτάγματα και οι στόχοι της ευρωπαϊκής ένωσης. Έτσι εκτιμάται απο διεθνούς κύρους οικονομολόγους, ότι ενώ η Άνγκελα Μέρκελ σωστά κατευθύνθηκε στην επιβαλλόμενη δημοσιονομική προσαρμογή της Ευρώπης, έσφαλε όμως παταγωδώς στον βίαιο τρόπο και στα αποπνικτικά χρονοδιαγράμματα που έθεσε στις ευρωπαϊκές οικονομίες του νότου, για να υλοποιηθούν αυτές οι προσαρμογές. Που αυτό ήταν τελικά και το πολιτικό κομμάτι της απόφασης και όχι η αυτονόητη λήψη της.

Έπεται λοιπόν ο χρόνος των μεγάλων αποφάσεων για το μέλλον τη Ευρώπης, που για να σηματοδοτήσουν την ελπίδα για την έξοδο απο την μεγάλη κρίση, προϋποθέτουν σχέδιο, πολιτικό όραμα και ορθό στον ορίζοντα προσανατολισμό. Και αν κρίνουμε απο την μέχρι σήμερα πολιτική παρουσία της Άνγκελας Μέρκελ, δεν μπορούμε να αναμένουμε κάτι σπουδαίο. Που θα αλλάξει και την κακή ρότα των πραγμάτων ...

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Share this

Related Posts

Previous
Next Post »